In de kaart laten kijken.

Hoe goed is dit verhaal?

  • 1

    Stemmen: 0 0,0%
  • 2

    Stemmen: 0 0,0%
  • 3

    Stemmen: 0 0,0%
  • 4

    Stemmen: 0 0,0%
  • 5

    Stemmen: 0 0,0%
  • 6

    Stemmen: 0 0,0%
  • 7

    Stemmen: 1 25,0%
  • 8

    Stemmen: 3 75,0%
  • 9

    Stemmen: 0 0,0%
  • 10

    Stemmen: 0 0,0%

  • Totaal stemmers
    4

werni

Gewaardeerd Lid
Het kaartspel

“Uit die broek, uit die broek, uit die broek” klinkt het in koor. Onder ritmisch geroffel op de tafel word ik aan gespoord mijn broek uit te trekken. Ik baal. Ben er lelijk ingetuind. Dita, Samantha en Hagar hebben me over gehaald een leuk pikant spelletje te doen. Om de beurt krijgt iemand een kaart.
Wie de eerste boer krijgt moet iemand aanwijzen die een kledingsstuk moet uitdoen. Degene die de tweede boer krijgt bepaald hoe het kledingsstuk wordt uitgetrokken. Ik zag het al voor me hoe deze drie mooie vrouwen zich voor mij uitkleedden. Liep in eerste instantie ook voorspoedig. Het duurde niet lang of ze zaten alle drie in hun lingerie. Vanaf het moment dat Hagar als laatste haar topje uit deed zijn de vrouwen gaan samenspannen. De eerste boer kwam steevast bij één van hun terecht. En aangezien ze er op uit zijn mij uit te kleden duurde het niet lang of ik zit alleen nog maar met mijn broek en boxershort aan.
Hoe ben ik hier in verzeild geraakt. Mijn gedachten dwalen terug naar de middag………….

“Hallo Werni, wat doe jij hier in de stad!” verbaasd kijk ik de vrouw aan die mij aanspreekt.
“Eh, ben jij dat Dita?” reageer ik onzeker. Na haar bevestiging geef ik haar een zoen op de wang en zeg dat ze zo verandert is. Dita is de dochter van een vriendin van mijn moeder die vroeger regelmatig bij ons logeerde. We constateren dat het al wel acht jaar geleden is dat we elkaar voor het laatst hebben gezien. “Hoog tijd om eens bij te praten. Maar ik heb nu geen tijd. Om een uur of tien ben ik in Café de Drie Kronen. Zal leuk vinden je daar te ontmoeten.” Na deze opmerking nemen we voorlopig afscheid.

Om kwart over tien ben ik in het café. Het is rustig. Er zitten wat mensen aan de bar. Aan een tafeltje herken ik Dita. Ze zit niet alleen. Twee vrouwen vergezellen haar. Ik loop naar hun tafel en begroet Dita. Ze stelt me voor aan de twee andere vrouwen. “Samantha en Hagar.” Ik haal wat te drinken en nestel me bij hun aan tafel. Uitgebreid vertelt Dita hoe ze naar haar studie in deze stad terecht is gekomen. Ze heeft een goede baan in het ziekenhuis en woont in een vrijstaand huis samen met beide vriendinnen.
Ik laat haar weten dat ik sinds kort ook een baan heb in deze stad en op een flatje woon.
Het blijft vrij rustig. Als ik na een paar biertjes even na het toilet ben geweest, stellen de vrouwen, na mijn terugkomst, voor om naar hun huis te gaan.
Ze vonden het een saaie boel in de kroeg en vroegen mij of ik zin had in een spelletje.
Achteraf was het verstandiger geweest meer aandacht te schenken aan het mysterieuze lachje van de dames. Nu is het te laat………..

Ik ga op de stoel staan en trek mijn broek uit. Alleen nog gekleed in mij boxershort neem ik weer plaats aan tafel. De kaarten worden geschud en ik mag delen. Al snel komt de eerste boer bij Samantha terecht. Ze kijkt me indringend aan en geeft me een knipoog. “Lullig voor je, maar toch!” lacht ze spottend. “Dit is niet eerlijk. Jullie spannen samen!” “Natuurlijk had je ons liever uit de kleren gezien. Maar in dit huis is de macht aan de vrouwen!” De toon waarop dit gezegd wordt geeft te denken.
Nerveus ga ik verder met de kaarten delen. Ik geef mezelf de tweede kaart. “Hoe zo samenspannen. Je mag lekker zelf bepalen hoe je de boxershort gaat uittrekken!” klinkt het spottend.
“Ga maar op tafel liggen, dan trekken we met z’n drieën je boxershort wel van je kont.” stelt Dita voor. Ik weifel voel er niets voor om zo te gaan liggen en zoek naarstig naar een uitweg.. De glazen en de kaarten zijn ondertussen van de tafel gehaald. “Komt er nog wat van!” De vrouwen genieten van hun macht.
“Je weet toch nog wel hoe het is om zo op tafel te liggen!” Dita kijkt me strak aan.
Terwijl ze haar vriendinnen haarfijn uitlegt wat ze bedoelt.
Ik verschiet van kleur. Natuurlijk weet ik dat nog……..







De geschiedenis

Tot mijn vijftiende plaste ik soms in bed.
Tot grote woede van mijn moeder. Ik was een jaar of twaalf toen het ook een keer gebeurde terwijl Dita bij ons logeerde. Het was in de zomer vakantie. Mijn moeder wekte me en rook al dat het weer misse boel was. “Liggen blijven!” had ze me toegebeten. Ze verliet de kamer om even later met Dita terug te komen. Ze trok de dekens weg en showde Dita tot mijn grote schaamte mijn natte bed.
“Hoe vind je dit nu Dita. Zo’n grote jongen en dan nog in bed plassen?”
“Grote jongen? Het is nog een baby!” lachte Dita me uit. Mijn moeder ging aan het voeteneind zitten. Ik wist al wat er ging komen.. Ik moest voor haar gaan staan en in het bijzijn van Dita werd ik uitgekleed waarna ik over de knie genomen werd en een flink pak voor mijn blote kont kreeg.

“Wat moeten we nu met zo’n jongen?” had mijn moeder aan Dita gevraagd.
“Ik wist het wel. Zou hem luiers laten dragen!” reageerde Dita. “Vind je mmmmmmm? Misschien wel een goed idee!” Ik moest me gaan douchen en aankleden. Na het ontbijt zijn we met z’n drieën naar de apotheek gegaan. Ik voel nog de schaamte van dat moment. We werden uitgenodigd in een apart kamertje waar de assistente ons diverse mogelijkheden liet zien. Ondanks andere adviezen vond mijn moeder het nodig luiers uit te kiezen die het meest op pampers leken. Ook Dita vond dat die het beste bij mij pasten.
Ik voel nog hoe mijn moeder mijn broek omlaag deed en me in het bijzijn van Dita en de assistente de luier omdeed.. Ik moest hem showen en toen bleek dat die goed zat trok mijn moeder mijn broek weer over de luier aan. “Die mag hij toch wel omhouden hè?” De assistente kon niet veel anders dan toestemming geven. We kochten twee pakken. Ik moest ze dragen. Terwijl ik voor mijn moeder en Dita uitliep, hoor ik hun sarcastische opmerkingen maken over mijn goed zichtbare luierkontje.

“Kom Werni!” Mijn moeder sommeert mij een drogist in te gaan. Een jonge vrouw komt naar ons toe en vroeg of ze kon helpen. Mijn moeder vroeg spulletjes voor mijn luieruitslag. Ik voel de blik van de verkoopster nog op mijn kruis en twee pakken luiers gericht. Ze probeerde haar lachen in te houden.
Mijn moeder vond het echter nodig om olie op het vuur te gooien en te zeggen dat het inderdaad belachelijk is. “Maar ja, als hij graag een baby wil zijn zullen we hem als zodanig behandelen!”
De vernedering werd nog versterkt toen mijn moeder een babyflesje en een speen kocht.
De verkoopster adviseerde nog om voor de nacht wat patiëntenbroeken aan te schaffen. Toen mijn moeder haar vragend aankeek legde ze uit dat het grote plasticbroeken zijn.
Mijn moeders interesse was gewekt en toen de verkoopster ze liet zien vond Dita het nodig om te vragen of ik er niet één kon passen.
Mijn moeder gaf Dita toestemming mijn broek uit te doen en even later stond ik achter in de winkel met mijn broek uit en in mijn luier. Van schaamte en angst plaste ik in mijn luier hetgeen mijn situatie alleen maar meer gênant maakte. Er werden twee maten broekjes gepast. Eén maat was wat aan de kleine kant. De pijpjes sloten te strak om mijn benen. Natuurlijk vonden ze dat ze hier ook een paar van mee moesten nemen.
Sloot zo mooi af.
Thuis aan gekomen werd de box van zolder gehaald en de oude pispot.
Dita en mijn moeder hebben me twee dagen als een baby behandeld. Daarna twee dagen als een peuter.
Ik mocht wanneer ik naar de wc moest naar Dita of mijn moeder gaan. Die deden me dan de luier af en moest ik op het potje gaan zitten. Toen ik 24 uur zindelijk was gebleven hoefde ik overdag geen luier meer om. ‘s Nachts hoefde ik geen luier om te hebben nadat ik bewezen had twee maanden droog te zijn gebleven. Dat duurde tot mijn vijftiende. Telkens wanneer Dita bij ons logeerde was zij de babysitter.
Door omstandigheden kwam ze zelfs een periode regelmatig logeren en moest ik alles doen wat ze zei. Ze vond het regelmatig nodig om de box voor mij te installeren. Klagen had geen zin. De oplossing lag bij mij zelf. Althans dat vond mijn moeder. Gewoon twee maand lang ’s morgens een grote jongen zijn………….

Terug bij af.

Dita is uitgesproken. “Durf je niet. Ik heb vaker dat kleine baby pikkie van je gezien.
Samantha en Hagar werken op de kinderafdeling van het ziekenhuis en hebben al heel vaak kleine blote jongetjes gezien. Ze zullen heus niet schrikken van die van jou. Hoewel die wel erg klein is natuurlijk!” Ik kan wel door de grond gaan. Dita lacht en geeft me een knipoog.
“Zullen we nog een spelletje doen. Werni krijgt de kans om zich te revancheren. Hij speelt om de beurten tegen één van ons. Wie de eerste boer krijgt heeft gewonnen.
Verliest Werni 2 of 3 keer, doen wij met hem wat we willen. Wint hij het dan kleed diegene waarvan hij heeft gewonnen zich uit. Wint hij met drie nul of twee één dan doen wij bovendien wat hij ons opdraagt?”
Ik heb niet veel keus. Voel donders goed aan dat Dita mij nu ook wel weer in de macht heeft.
De andere vrouwen vinden het spannend maar ook leuk. Dus het duurt niet lang of ik zit tegenover Hagar. Hagar schudt de kaarten en start met geven. Het duurt lang voordat de eerste boer verschijnt.
Ik ben de gelukkige. Triomfantelijk nodig ik Hagar uit om zich op de stoel staande helemaal uit te kleden.
Ik geniet van haar lichaam. Lichtelijk verlegen voldoet ze aan de opdracht.

Nu is Samantha aan de beurt. Hoef nog maar één keer te winnen dan kan ik met drie vrouwen gaan spelen. Het windt me op en maakt me gelijk onzeker. Wat moet ik met drie vrouwen doen.
Lijkt een droom maar hoe pak je dat in de werkelijkheid aan? Nerveus begin ik te schudden en te delen.
Al snel valt de boer bij Samantha. Eén/één.
Dita gaat uitdagend voor me zitten. “En wat wil je met ons doen als je wint?” vraagt ze nieuwsgierig.
Ik moet het antwoord schuldig blijven. “Een slecht teken. Ik weet wel wat we met jou gaan doen. Ik weet tenminste waarvoor ik speel. Ondertussen schudt ze de kaarten en begint te delen.
“Ik droom er nog regelmatig van om weer met jou te spelen. Ik vond dat geweldig en heb het de laatste jaren best gemist.” Dita kijkt me lachend aan. “Heeft het bij jou ook sporen nagelaten?” Ik ontken.
“Lijkt me stug! Vaak houden mensen aan zulke traumatische ervaringen een fetisj of iets dergelijks over.” Ik kleur. Ik vecht al jaren met mezelf. Soms heb ik de niet te onderdrukken behoefte om door vrouwen gekleineerd te worden. Kan daar soms machtig sacherijnig om zijn. Me zelf bevredigen was dan de enige mogelijkheid om tijdelijk van de druk af te komen.

“Dacht het wel! Zo te zien heeft het jou behoorlijk in zijn greep.” Dita lacht me minzaam toe. “Je verlangt er na! Niet dan?” Ik weet met mijn verlegenheid geen raad. Ze lijkt dwars door me heen te kijken.
Het maakt me onzeker. Geen spot of hatelijk lachje meer, maar een tedere begripvolle blik richt zich op mij. Samantha komt naast me staan en streelt me over het hoofd. “Maak van je hart geen moordkuil. Zulke gevoelens zijn voor ons niet vreemd hoor?” Ze drukt mijn hoofd tegen haar borsten en ik voel de emoties in me opwellen. Jarenlange woede, frustratie en onmacht maken dat tranen in mijn ogen opwellen. Ik zit te snikken en voel hoe ik liefdevol door de drie vrouwen wordt omhelst. Als ik tot bedaren kom trekt Samantha zich terug en gaat Dita voor me zitten. “Dat lucht op! Ik kan me dat heel goed voorstellen. Heb zelf met die ervaring ook zo mijn problemen gehad. Heb ze verwerkt en kan er nu mee spelen! Hè Hagar.?”
“Echt wel tante Dita!” Hagar trekt een pruillipje en staat met een hand krulletjes te draaien in het haar.
Een grappig gezicht. Hagar zo als een klein meisje in haar blootje te zien acteren.
Het breekt het ijs en we schieten in de lach.
Dita legt uit dat Hagar soms een kleine meid is en dat Samantha en zij dan haar tantes zijn. Soms streng, soms vernederend en vaak liefdevol. “Eigenlijk als we streng zijn en vernederen doen we dat ook uit liefde. Hagar vindt het fijn. Bovendien…..” Dita is even stil en kijkt mij indringend aan en vervolgt dan haar betoog. “Hagar geeft ons ook liefde. Ze vindt het fijn om zo behandeld te worden en geeft ons ruimte en vertrouwen om onze dominantie een plek te geven.”
“Ik heb vanmiddag de meiden verteld dat ik de bron van mijn dominante gevoelens ben tegen gekomen. Ze wilden je graag ontmoeten. We hebben toen afgesproken om te kijken of jij je durft te geven en hoe jij nu in je vel zit.
Het is ons opgevallen dat je onderdanig gedrag vertoond. Het feit dat je me weer wilde zien is , misschien onbewust, wel een signaal. We zien ook dat je er nog steeds onder lijdt. We willen je daar graag mee helpen. Als je de behoefte hebt om gekleineerd te worden heb je nu de mogelijkheid om door twee dominante vrouwen onderworpen te worden. Je hoeft het niet alleen te ondergaan. Hagar wil graag je nichtje of zusje zijn!”
De vrouwen kijken me nieuwsgierig aan. Ik weet het niet. Is me te veel in één keer.
“Ik heb een voorstel. Als we nu zo naar bed gaan en laten Werni slapen in ‘het’ bed. Kan hij er een nachtje over slapen. Komen wij hem morgenochtend wekken en als hij dan nat is, is dat een signaal voor ons om met hem te gaan spelen!”
We vinden het een goed voorstel. Geeft mij wat ruimte om er rustig over na te denken.
Rust kan ik gebruiken na deze turbulente avond.
Hagar schenkt nog wat in. Dita informeert nieuwsgierig wat mijn fantasieën zijn. Al pratend krijgt ze een beeld. “Wat vond je de naarste ervaring?” wil ze op een gegeven moment weten.
“Ik weet het niet. Misschien door jou in de drogist uitgekleed te worden. Het gekke was dat ik me dood schaamde maar het ook heel spannend vond om door een meisje van mijn leeftijd gekleineerd te worden.” Ik bekende ook dat ik, wanneer ik wist dat Dita kwam, de voorgaande nachten met opzet een natte luier creëerde zodat mijn moeder me wel in luiers moest houden wanneer Dita er was. “Ik droomde er zelfs van dat je jouw vriendinnen mee nam om mij te bespotten!”
Dita kijkt verbaasd. “Ik heb er nooit met iemand over gesproken in die tijd! Ik vond het heel spannend om zo’n macht over je te hebben maar had ook wel medelijden met je. Vond het ook raar dat je moeder je zo vernederde.”

“Wordt het geen tijd om naar bed te gaan Hagar?” Hagar zit nog steeds in haar blootje en speelt wat met een teddybeer. Ze staat op en verlaat de kamer om even later terug te komen met een mandje, een katoenen luier, plasticbroek en pyjama. Ze gaat op tafel liggen. En trekt haar benen op. Ik durf niet goed te kijken. “Werni pelen?” vraagt ze op kinderlijke toon terwijl ze haar knuffel naar mij uitreikt.
Ik loop naar de tafel en pak de knuffel aan. Voel me onzeker. Door mijn rare fantasieën heb ik het nooit aangedurfd een relatie aan te gaan. En nu ligt daar een mooie jonge vrouw bloot op tafel. Ik weet niet goed hoe te kijken. Gelukkig heb ik wat ervaring met kleine kinderen. Men beweert zelfs dat ik goed met kinderen overweg kan. Ik geef de beer een kusje en laat dan Hagar de beer kussen.
Dan laat ik de beer Hagar in haar nek kussen en maak er zachte grom geluidjes bij.
Het is prachtig om te zien hoe Hagar helemaal in de huid van een klein meisje kruipt. Ze kiert het uit en heeft de grootste lol.
“Nu even stil blijven liggen anders kan ik je geen luier omdoen.” Hagar begint nog meer te spartelen en roept: : “Nee niet luier om doen, Werni doen!” Samantha maakt plaats en kijkt me uitnodigend aan.
Ik word weer overvallen door onzekerheid. Kan leuk met kinderen spelen maar luiers om doen is een ander verhaal. Bovendien zo vrijpostig een vrouw tussen de benen kijken??? Ik weet het niet.
Kijk naar Samantha en stamel dat ik dat nog nooit eerder heb gedaan. “Ik help je wel!”
Samantha loopt even weg en komt terug met een grote pamper. “Is makkelijker om te doen!”
Ze geeft me de luier in de hand en ik vouw hem uit elkaar. Laat Hagar haar billen op te tillen en schuif de luier met de kant van de plakstroken onder haar. Om de luier later goed dicht te kunnen plakken moet ik het een beetje uitmeten. Naar wat gepas en gemeet kan Hagar haar benen weer laten zakken.
“Wat belangrijk is dat je de aandacht bij het omdoen van de luier moet delen met de kleine. Anders voelen ze zich genegeerd en kunnen ze vervelend worden!” adviseert Dita die er bij is komen staan.
Ik pak de beer en leg die op de buik. “Beertje geeft Hagar kusje!” Hagar lacht en pakt de beer van haar buik en houdt het tegen haar tepel. “Beertje drinken. Werni andere zuigen!”
Ik kleur en kijk Dita vragend aan. Dita legt haar hand tussen de benen van Hagar. “Dacht ik wel kleine ondeugd!” Dita trekt haar hand terug en droogt die aan de luier. “Je moet niet alles tegelijk willen. Wees blij dat Werni je een luier omdoet. Ga haar maar poederen Werni.”
Ik pak de bus met poeder maar Hagar begint wilt om zich heen te trappelen en te krijsen. “Neeeee, wil ik niet!”
“En nu stop je anders zwaait er wat!” zegt Samantha streng. Tot mijn verbazing begint Hagar echt te huilen om als een koppig kind de waarschuwing te negeren.
Dita pakt Hagar bij de arm en sommeert haar mee te komen. “Ik vind jouw gedrag onuitstaanbaar. Wat moet Werni wel niet van je denken. Hij helpt je wat je graag wilt. Maar is voor madam weer niet genoeg. Van mij krijg je billenkoek vanwege je driftbui en van Samantha omdat je zo inhalig bent!”
Van beide vrouwen krijgt ze een stevig pak slaag voor haar blote kont. Ze ligt als een klein kind te spartelen. “Zo!” zegt Samantha terwijl Hagar voor haar staat en over haar vuurrode billen wrijft: “Vraag Werni ook maar om klappen voor je bips! Je hebt hem in verlegenheid gebracht!”
Hagars snikken neemt toe als ze verlegen naar me toe schuifelt. Met betraande ogen kijkt ze me aan.
“Hagar stout! Hagar klapjes van Werni!” Moet eerlijk toegeven dat ik het een opwindend gezicht vond om Hagar zoals een kleinkind over de schoot te zien liggen. Betrapte me zelf erop dat ik die billen ook wel eens onderhanden wil nemen. Maar nu ik in die betraande ogen kijk is die behoefte verdwenen.
“Nee, ik vind dat je genoeg straf hebt gehad.” Een lach breekt door op haar gezicht. Onverwacht stort ze zich op mijn schoot en begint me te kussen. “Werni lief, Werni lief!”
Dita pakt haar bij de arm “Bofkont! En nu op tafel!” Dita doet haar de wegwerpluier om. Pakt een schaar knipt het plastic kapot en doet daarom heen nog eens de katoenen luier om. Tenslotte trekt ze haar een plasticbroek aan en de pyjama. “Je bent veel te opgewonden dame, daarom maar extra maatregelen tegen de te verwachten hoeveelheid vocht!” Samantha en Dita kijken elkaar lachend aan.
Het is een mooi gezicht Hagar in die dikke luier te zien lopen.
“Zo en nu naar bed.” Samantha neemt Hagar mee naar haar kamer terwijl Dita mij naar de logeerkamer brengt. Op het bed liggen rubberen lakens. Vandaar noemden ze “het bed”!
“Hier slaap jij! Mocht je besluiten om nat te zijn morgenochtend dan kan dat geen kwaad! Alleen beter dat je andere kleren aan doet. Heb alleen geen herenkleding hier. Maar dat geeft toch niet?” Dita pakt me bij mijn hoofd en geeft me een knuffel. “Ik vind het zelfs wel grappig om je in een babydoll te zien. Kom maar mee!” Zonder mijn antwoord af te wachten sleurt ze me mee naar een kast.
Ik voel me weer geheel aan haar overgeleverd. Spanning wint het weer van mijn verzet.
Dita pakt een babydoll en een damesslip uit de kast. Voor dat ik het in de gaten heb heeft ze mijn boxershort naar beneden getrokken en laat mij eruit stappen.
Samantha komt de slaapkamer in. “De kleine slaapt!” Ze kijkt toe hoe Dita me aankleed. De damesslip aan het broekje van de babydoll en dan het hesje. “Wat lief!”zegt Samantha. Ik zie dat ze Dita een betekenisvolle knipoog geeft. “Stap maar in je bedje!” Dita weet de toon wel te raken om me weer klein te laten voelen. Ze manipuleert me in mijn rol. Ik word door beiden toegestopt. Het voelt vreemd en koud aan. Tegelijk voelt het lekker glad en zacht. “Welterusten lekker slapie doen!” Ik word op mijn hoofd gekust en dan gaat het licht uit en wordt de deur gesloten. Plotseling besef ik dat ik nog naar de wc moet. Dan tegelijk komt de gedachte dat het me niet kan schelen. Dan maar nat morgenochtend.

Ik schrik wakker als Hagar mijn kamer op komt huppelen. Ze is nog steeds gekleed in de pyjama.
Haar luier hangt zwaar tussen haar benen. Ik kijk slaperig op. Ben naar een lange nacht pas laat in slaap gevallen. Hagar tilt het laken op. “Oh,oh!” Ze rent weg. Ik hoor haar triomfantelijk roepen:
“Werni heeft in bed geplast!” Doordat Hagar het laken terug heeft geslagen voel ik de nattigheid extra.
De koude lucht laat mij huiveren. Ik sla het laken terug en wacht gespannen af. Natuurlijk heb ik spijt van dat ik niet gewoon naar de wc ben gegaan. Maar er is nu geen weg terug. Ik hoor gestommel in huis. In tegenstelling tot wat ik verwacht had komen Dita en Samantha niet direct. Alleen Hagar komt zeggen dat ik moet blijven liggen. “Jij ook baby?”vraagt ze kinderlijk en springt boven op me en blijft zo een tijdje liggen. Dan komen Dita en Samantha de kamer binnen. “Wat ruikt het hier naar pis!” zegt Samantha. “Is dat de luier van Hagar of heb jij in bed geplast?” Hagar is inmiddels van het bed gestapt en Dita slaat het laken naar achteren. Daar lig ik te koop in de kletsnatte babydoll.
Spottende opmerkingen zijn niet van de lucht.
Dita gaat aan het voeteneinde zitten. “Je weet wat dit betekent!” Of ik dat nog weet. Oude tijden herleven weer. Aarzelend stap ik uit bed. Doordat ik tussen rubberen lakens heb geslapen is de urine nergens anders in kunnen trekken dan alleen in de kleding. Ik voel me vies. Mijn lichaam is zeiknat.
Samantha heeft een doek voor Dita op de grond gelegd. Ik ga er op staan. Dita kleedt me met een vies gezicht uit onder het uiten van kleinerende opmerkingen. Als ik bloot voor haar sta te bibberen voel ik hoe Samantha me begint af te drogen. Hagar kijkt toe. Wanneer onze blikken elkaar treffen glimlacht ze. Ze geniet er duidelijk van om een lotgenoot in huis te hebben.
Als ik afgedroogd ben moet ik over de knie gaan liggen. Er volgt een pak voor mijn billen die ik me van vroeger maar al te goed herinner. Ik spartel, maar kan niet aan de greep van Dita ontkomen.
Eindelijk stopt Dita en ga ik voor haar staan. Ze staat op en loopt verleidelijk om me heen. “Dat doen we hier met kleine ondeugende jongetjes.” Fluistert ze me in het oor terwijl haar hand over mijn borst streelt. “Nu is het Samantha’s beurt.” De gedachte dat ik mijn portie had gehad is een misrekening.
Samantha gaat zitten en sommeert mij om over haar knie te gaan liggen. Gehoorzaam leg ik me neer. Ik voel hoe haar hand mijn billen en de binnenkant van mijn benen streelt. Ondeugend grijpt ze mijn penis vast en speelt er wat mee. Ze geilt me op en wanneer ik in de stemming geraak stopt ze en begint de straf. Ook Samantha weet van aanpakken. Mede door het voorwerk van Dita lig ik al gauw te spartelen. Maar de greep van Samantha is even onverbiddelijk. Ik begin te huilen en te smeken.
Dan stopt ze. Ook Samantha loopt verleidelijk om me heen. Ze streelt mijn billen en masseert me zacht tussen de benen. “Stoute jongetjes worden gestraft en lieve jongetjes worden beloond! Maar zover ben je nog lang niet!”

“Hagar, jij moet het bed schoonmaken. Daar is Werni nog te klein voor!”
“Ik draag ‘s nachts nog luiers. Dus ik ben de kleinste!” protesteert Hagar in een poging om onder haar opdracht uit te komen.
“Vanaf nu loopt onze werni de hele dag in een luier. Dus is hij de kleinste. Maar omdat hij zo dom was vannacht niet om een luier te vragen en jij nu extra werk hebt, vind ik, dat je hem ook mag straffen!” “Ikke werni straffen!” Hagar gezicht klaart meteen op. Ze gaat op het voeteneinde zitten.
Ik wil over haar knieën gaan liggen maar zover is ze nog niet. “Staan blijven. Ik wil eerst jouw piemeltje eens goed bekijken.” Ze speelt er mee en lacht me uit wanneer ik reageer. ”Grappig,
dan is het speentjes klein en als je er mee speelt wordt het groter!” Dita en Samantha lachen maar vinden het genoeg geweest. “Straf hem nou maar bijdehandje!” Ik ga over haar knie liggen en krijg nog een stevig toetje. Niet zo hard maar door het voor en hoofdgerecht kunnen mijn billen niet meer zoveel hebben.
“Aansteller! Zo hard slaat Hagar niet! Ga maar eens op je knietjes voor haar zitten!” Gehoorzaam kniel ik voor haar neer! “Doe haar luier af!” Met trillende vingers schuif ik de plasticbroek naar beneden en laat Hagar er uit stappen. Maak de spelden los en vouw de natte luier open. De katoenen luier is flink nat geworden. Dan maak ik de plakstrips los van de kapot geknipte wegwerpluier.
Ik trek de luiers onder Hagar vandaan.
Hagar heeft zich achterover op bed laten vallen. “Lik Hagar schoon!” Ik begin de binnenkant van de bovenbenen te likken. “Nee sufferd mijn kutje moet je likken!” hijgt Hagar. Ik voel een hand in de nek die zacht maar dwingend stuurt. Onwennig begin ik te likken. Maar algauw verdwijnt mijn weerstand en gaat het me beter af. Hagar begint te steunen en slaat haar benen stevig rond mijn hoofd.
Zo goed als de situatie het toelaat weit ik me aan mijn taak. Het duurt niet lang of ze begint te schokken en te hijgen. “Ja, ja, jaaaaa doorgaan befbaby van me ja, jaaaaaaaaa!” Wild schudt haar lichaam op en neer. Ik blijf door likken ook als het lichaam van Hagar weer rustiger begint te worden.
Dita legt haar hand op mijn hoofd en drukt me voorzichtig weg. “Had ik vroeger moeten weten dat je dat zo goed kunt!” lacht ze.

Nadat ze me in bad hebben gedaan wordt ik door Dita als een baby aangekleed. Hagar en Samantha staan er goedkeurend bij te kijken. Ik krijg een katoenen luier om en een plasticbroek aan. Daarover een kinderlijke pyjama. Eén uit de collectie van Hagar.
Daarna word ik in Hagars bed gelegd en met een tuigje vast gemaakt.
Door het gebrek aan nachtrust en de spannende uren val ik alweer snel in slaap.

“Wakker worden. Het is al zowat vier uur. Anders slaapt ons jochie vannacht niet.”
Ik open mijn ogen en kijk in het stralende gezicht van Dita. Ze maakt me los en neemt me mee naar de kamer. “Ik heb een verrassing voor je!” Ze opent de deur van de kamer. Ik blijf verbaast staan.
In de hoek van de kamer staat een box. De zelfde als ….. Ik kijk Dita aan. “Die heb ik net bij je moeder opgehaald. Samen met je potje!” Ik schrik me wezenloos. “Mijn moeder!!!” vraag ik angstig. Dita schrikt van mijn reactie. Ze pakt me bij de hand en neemt me mee verder de kamer in. “Wees maar niet bang hoor. Je moeder weet nergens van. Heb haar opgebeld en gezegd dat ik wel eens oppas en op zoek ben naar een box. En of ik haar spulletjes niet kon overnemen.”
Mijn moeder had tegenover Dita geklaagd dat ik nog maar zo weinig langs kom. Dita had daar quasi verbaasd opgereageerd zo van ”Hoe kan dat nou.!”
“Ga dus maar lekker veilig in de box zitten.” Ik stap er in. Even later komt Hagar bij me zitten.
Dita en Samantha zitten toe te kijken. “Lief twee van die ondeugden. Zie ze nou eens lief spelen!”
Even kijk ik op en glimlach naar hun dan verdiep ik me weer in mijn spel met Hagar.
Het belooft een mooie tijd te worden.
 
Bovenaan