Ingrid (18- DL TL WL KL NL OL BP IC)

rexmundi

Nieuw lid
Dit is het verhaal van Ingrid die begon weer begon met bedplassen. Dit verhaal is een spin-of van het Nathalie ( http://www.ab-dl-tb-club.nl/n/nathalie ) verhaal.
Nathalie is een meid die incontinent is en in aanraking kwam met Ingrid toen ze op vakantie waren.


Ingrid kwam thuis van school. Ze zat nu in de derde klas van het VMBO en hoopte na de zomer in het examenjaar te komen.
Ze moest alleen met wiskunde nog even flink haar best doen, voor alle andere vakken stond ze voldoende.
Ze had alleen een ander probleem de laatste tijd. Ze plaste steeds in bed.
Haar moeder Marian had er flink de balen van en had Ingrid ook al eens mee naar de huisarts genomen. De huisarts kon echter lichamelijk niks vinden en zei dat het vanzelf over zou gaan.
Marian had inmiddels genoeg van dat wachten, het ging al maanden een paar keer per week goed mis. Vanochtend was het zelfs al de derde keer deze week en het was donderdag.
Vanochtend had ze weer een nat bed achter gelaten voor haar moeder, want ze had zich verslapen en zou anders te laat op school zijn.
Als Ingrid binnenkomt begint haar moeder gelijk: "Ik dacht dat we hadden afgesproken dat als je weer in bed had gepiest, dat je dan zelf je bed zou afhalen?". Ingrid legde uit dat ze zich had verslapen en dat ze absoluut niet te laat op school wou komen.
Marian zegt nogmaals dat Ingrid nu oud genoeg is om verantwoordelijk te zijn voor haar eigen doen en laten. Dat ze als vijftien jarige nog in bed plast is al wat, maar dan kan ze nog op zijn minst de gevolgen daarvan opruimen.
Haar broertje Mark, die twee jaar jonger was, had vanuit de woonkamer het hele relaas van zijn moeder gehoord en moest stiekem een beetje lachen. Voor hem was het een hartstikke leuk onderwerp om zijn oudere zus mee te pesten. Marian deed weinig aan de pesterijen van Mark, want ze dacht dat het Ingrid misschien zou stimuleren om wat beter haar best te doen om droog te blijven.
Hoewel haar moeder dacht dat ze er misschien iets te makkelijk in was, was Ingrid er maar wat druk mee. Ze probeerde van alles om 's nachts droog te blijven maar het lukte maar slecht.
Ze was op internet al aan het zoeken geweest en had van allerlei trucs die ze zelf kon doen uitgeprobeerd, maar zonder succes.
Op een gegeven moment was ze op een site gekomen die maar voorstelde om weer luiers om te doen. Ze hoopte vurig dat haar moeder dit soort sites niet zou vinden. Ook kwam ze via de google advertenties op de site van dry-nites. Hier moest ze ook niet aan denken, maar als ze moest kiezen, dan liever een dry-nite.
De weken gingen voorbij, en het bedplassen werd maar niet beter. Haar moeder had gezegd dat het ze er voor dat ze op vakantie gingen beter moest gaan, want ze had geen zin om op vakantie ook nog elke dag haar lakens te wassen.
Als ze voor de vakantie niet was gestopt met bedplassen, zou ze zelf actie ondernemen. Ingrid had niet te horen gekregen wat die actie inhield en had daar ook niet over doorgevraagd, maar prettig zal het vast niet zijn voor haar.
De zomervakantie was begonnen en ze zouden volgende week naar zuid Frankrijk naar de camping. Haar vader had de caravan al opgehaald en was langzamerhand alle spullen al naar de caravan aan het slepen.
Ingrid's bedplassen werd maar niet beter, sterker nog sinds haar moeder dreigde met 'acties', was het alleen maar erger geworden.

Marian had er nu echt schoon genoeg van, haar dochter had nu al zes dagen achter elkaar in bed geplast en was nu elke dag bezig om de lakens weer schoon te krijgen. Ze had nog een keer de huisarts gebeld of hij echt niks kon doen, maar die kon echt niks verzinnen, anders dan wat hij de vorige keer ook al aan Marian had voorgesteld: Incontinentiemateriaal.
Marian zij tegen de kinderen dat ze nog even de stad in ging en reed vervolgens naar de apotheek.
De apotheker nam Marian mee naar een spreekkamer en na het aanhoren van het verhaal, kwam de apotheker met een aantal voorbeelden.
Omdat Marian nog steeds geloofde dat ze met wat aansporing Ingrid kon laten werken om droog te blijven, koos ze voor de echte luiers in plaats van luierbroekje die ze zelf aan en uit kon trekken als normaal ondergoed.
Marian had de maat ondergoed doorgegeven aan de apotheker en die zei dat ze wel in een Tena small zou passen. De Tena hadden ze in drie sterktes: normal, super en maxi. Marian bedacht dat hoe meer bescherming, hoe beter het was en koos voor de maxi.
Ze nam gelijk twee pakken mee zodat ze vanavond gelijk kon beginnen en dan genoeg had, met wat reserve, tot aan het eind van de vakantie.
Thuis aangekomen pakte ze de pakken luiers en zette ze bij Ingrid op de kamer. Daarna ging ze naar de woonkamer en vroeg ze Ingrid om boven te komen, want ze wilde haar even spreken. Ingrid liep langzaam de trap op achter haar moeder aan en ze wist aan de toon van haar moeder dat het niet een prettig gesprek ging worden. Toen ze haar kamer binnenkwam zag ze gelijk de pakken luiers en begon te huilen. Marian legde uit dat het toch echt niet langer kon zo en dat ze gedurende de vakantie maar luiers moest dragen 's nachts en dat ze daar vanavond al mee zouden beginnen.

Tijdens het avondeten was er een ijzige stilte en daarna werd er door de familie in alle stilte nog wat tv gekeken. Op een gegeven moment riep Marian tegen Mark en Ingrid dat het bedtijd was voor beide. Ingrid spurtte tegen, want zij mocht altijd nog wat langer opblijven. "Je weet best waarom je nu al naar boven moet, we moeten je nog klaar maken voor het naar bed gaan weet je nog", antwoordde Marian. Ingrid liep rood aan van schaamte, wat de nieuwsgierigheid van Mark alleen maar groter maakte. "Je zus draagt vanaf vanavond luiers naar bed", legde Marian uit aan Mark. Mark kon zijn lachen niet inhouden en pieste zowat in zijn broek van het lachen. Mark ging naar boven en ging tanden poetsen en trok zijn pyjama aan. Hij hoorde dat zijn moeder en zus bij Ingrid op de kamer bezig waren.

Op de kamer van Ingrid moest Ingrid zich uitkleden en Marian maakte het eerste pak met luiers open. Ze pakte een luier uit de verpakking, vouwde hem open en legde deze op bed neer. Ingrid moest op bed gaan liggen, met haar kont in de luier.
Toen Ingrid op bed lag voelde ze hoe haar moeder de luier tussen haar benen doorhaalde en strak om haar lichaam heen deed. Marian deed nog ietwat onwennig de plakkers dicht en keek tevreden naar haar werk. Ze controleerde of de luier wel goed aansloot in de liezen en wenste Ingrid een goede nacht. Ze moest nog wel eerst gaan tanden poetsen. Marian ging naar beneden en zag Ingrid naar de badkamer lopen.
Mark zag zijn kans schoon: "Zo, heb je al je pamper om zus?" vroeg Mark op plagerige toon. "Rot op Mark", was het antwoord van Ingrid.
"Nu maar hopen dat je je pampertje droog kan houden, anders heb je ze voorlopig nog wel even", ging Mark verder.
Ingrid was haar broertje helemaal zat en ging snel door naar de badkamer. Terwijl ze liep, voelde ze de dikke Tena luier tussen haar benen en moest moeite doen om niet te gaan huilen.
De volgende ochtend werd ze wel wakker in een droog bed, maar niet in een droge luier. De luier zat goed vol en ze ging gelijk door naar de badkamer om dat ding gelijk af te doen.

Eindelijk was het dan zover. De familie ging op vakantie. Ze zouden vroeg vertrekken om de files in Frankrijk voor te zijn.
Om vier uur in de nacht werden Ingrid en Mark uit bed gehaald en Mark kleedde zich aan. Ingrid moest eerst even douchen, want ondanks de korte nacht, had ze het toch niet droog weten te houden. Toen ze na het douchen op haar kamer kwam om zich aan te kleden, trof ze haar moeder aan die weer een luier op bed had open gelegd. Marian zei dat ze verwachte dat Ingrid en Mark in de auto wel weer in slaap zouden vallen, dus moest Ingrid voor de zekerheid ook in de auto maar een luier om. Toen ze haar luier om had gekregen, ging ze verder met aankleden en probeerde zo goed als dat ging haar spijkerbroek over haar luier hee n te trekken. Uiteindelijk lukte dit maar de spijkerbroek zat zo strak, dat je de luier duidelijk kon zien.
Ze liep maar snel naar de auto en ging zitten. Mark zat al in de auto en had al snel door dat zijn zus weer een luier om had.
Het was rond negen uur dat vader Jan voor het eerst stopte. Ze waren aangekomen in Luxemburg, waar ze lekker goedkoop konden tanken.
Ingrid en Mark waren inderdaad in de auto weer in slaap gevallen en werden door Marian gewekt toen Jan aan het tanken was. Ze mochten de auto uit en Ingrid merkte dat haar spijkerbroek nog strakker zat dan toen ze 'm aandeed. Ze had weer flink geplast en de luier was flink opgezwollen. Zowel Mark als Marian zagen dat Ingrid een volle luier had en Mark begon weer met zijn pamper grapjes. Marian pakte uit de kofferbak een schone luier en zei tegen Ingrid dat ze maar op de achterbank moest gaan liggen voor een verschoning.
Ingrid was het hier niet mee eens, het was nu toch al overdag en ze hoefde alleen 's nachts een luier om. Marian zei dat ze het zekere voor het onzekere wilde nemen en geen zin had in een met plas doorweekte achterbank.
Ingrid ging onder protest op de achterbank liggen en Marian deed haar broek uit en maakte haar luier los. Mark vond het allemaal prachtig om te zien en er waren nog twee meiden van rond de vijftien die het tafereel aanschouwde. Nadat Marian klaar was, stapte Ingrid weer uit de auto en zag de twee meiden lachend weglopen.

Ze gingen nog ontbijten in het restaurant voordat ze weer verder gingen. De meiden die Ingrid op de achterbank verschoond hadden zien worden, zaten ook in het restaurant en konden niet ophouden met giechelen en wijzen.
Ze reden weer verder en na een paar uur vroeg Mark of ze konden stoppen bij het volgende tankstation, want hij moest plassen. Ingrid zei dat ze ook moest. Marian zei dat ze net een tankstation voorbij waren en dat het misschien nog wel een half uur kon duren voordat ze weer bij een tankstation waren en vroeg er achter aan dat ze het toch wel konden ophouden tot die tijd. Mark zei dat het hem wel zou lukken, maar dat hij dat niet zeker wist van zijn zus. Hij ging verder met dat dat toch eigenlijk niet uitmaakte omdat ze toch haar pampertje om had.
Marian wist wel dat Mark zat te pesten, maar legde toch nog even aan Ingrid uit dat het niet de bedoeling was om zomaar de luier vol te plassen. Als ze het kon ophouden moest ze dat gewoon doen, anders zwaait er wat.
Na een tijdje was er nog steeds geen tankstation en Ingrid begon het steeds moeilijker te krijgen. Ze kon ook haar benen niet kruisen, vanwege de dikke luier. Uiteindelijk stopte vader bij een tankstation en Mark sprong naar buiten en rende naar het toilet. Ingrid deed ook de deur van de auto open, maar op het moment dat ze één been buiten de auto had en dus haar benen gespreid, kon ze het niet meer tegenhouden. Ze pieste in één keer haar luier vol. Marian vroeg waarom ze zo treuzelde. "Ik hoef geloof ik niet meer" stamelde Ingrid. "Ik zou uitstappen en toen kon ik het niet meer tegenhouden", ging ze verder. Marian werd kwaad en beval haar dochter om maar weer op de achterbank te gaan liggen voor een verschoning. Toen ze daarmee klaar was, vertelde ze Ingrid dat ze deze luier maar beter schoon kon houden en alle opvolgende luiers overdag tijdens de reis anders zou ze de hele vakantie een luier om krijgen.

Na nog een paar uur rijden kwamen ze aan bij een camping in midden Frankrijk. Met een caravan rijd je toch niet zo hard, dus zuid Frankrijk was niet haalbaar in één dag.
Ingrid had haar luier droog gehouden tijdens dat laatste stukje en mocht hem nu afdoen. Na het eten kreeg ze echter weer de luier om omdat ze toch naar bed gingen.
De volgende dag hadden ze nog zo'n vijf uur te rijden, maar moesten tussentijds toch nog stoppen om te tanken.
Na twee uur rijden zei Ingrid dat ze naar het toilet moest. Haar vader antwoorde dat hij straks toch moest tanken, dus dat kwam mooi uit. "Je houdt het wel op hè", dreigde haar moeder. Maar na een kwartier moest Ingrid echt plassen en de eerste scheut verdween al in de luier. Ze kon er weinig aan doen en steeds meer scheuten kwamen in haar luier terecht. Toen haar vader was gestopt, hoefde Ingrid eigenlijk al niet meer naar de wc en had ze de luier al vol. Marian stapte uit om te kijken of haar dochter een grote meid was gebleven.
De teleurstelling was duidelijk te zien bij zowel Marian als bij Ingrid. "Nou, dan weet je wat je te wachten staat deze vakantie", zei Marian. Ze verschoonde Ingrid en na het tanken gingen ze snel weer door. Marian legde aan de rest van het gezin uit dat Ingrid weer haar luier niet droog had kunnen houden en dat ze voor de rest van de vakantie de hele dag een luier zou dragen. "En met de hele dag, bedoel ik ook de hele dag. Dus het strand is geen uitzondering". ging marian verder.

In de middag kwamen ze aan op de camping en vader had de caravan al vlot op zijn plaats. Mark was al de camping over en Marian liep met Ingrid de caravan in voor een verschoning. Toen Marian klaar was met Ingrid verschonen, liep ze naar het keukentje om daar de boel in te richten.
Net toen ze naar buiten keek zag ze bij de enige buren uit de tent een meid uit de tent komen die net een paar jaar ouder was dan Ingrid. Die meid liep naar de waslijn, kennelijk om haar broek op te halen. Wat nog meer opviel was dat die meid daar rondliep in niets meer dan een t-shirt en een luier.
Marian stapte naar buiten om kennis te maken met de nieuwe buren. Die meid van de overkant heette Nathalie en was hier met haar vriend Michiel samen op vakantie. Na het voorstellen en wat algemene praatjes over de reis vanuit Nederland begon Marian: "Ik had gezien hoe je naar de waslijn liep, ik neem aan dat je incontinent bent?". Nathalie knikte en werd vuurrood van schaamte. Marian vertelde dat ze ze zich niet hoefde te schamen en dat ze bekend was met het probleem. "Onze dochter is ook nog niet zindelijk en heeft voor de vakantie ook luiers om", vertelde Marian.

Ingrid was in de tussentijd op zoek gegaan in haar tas naar kleding die ze aankon. Haar vader had haar verteld dat ze met dit weer hier geen lange broek aan moest trekken. Bij het inpakken van haar bagage had Ingrid geen rekening gehouden met het feit dat ze de hele vakantie geluierd zou zijn. Ze had allemaal korte zomerjurkjes en korte strakke broekjes ingepakt. Ze trok één van de korte broekjes aan en zag dat het nouwelijks haar luier verhulde.
Daarna werd ze min of meer door haar vader de caravan uit gezet, omdat het veel te mooi weer was om binnen te zitten. Toen ze naar buiten liep zag ze haar moeder met de buren praten, haar moeder stelde Ingrid voor aan Nathalie en vertelde Ingrid dat Nathalie ook nog luiers droeg.
Marian nam afscheid van Nathalie en keerde terug naar haar eigen campeerplaats. Daar riep ze Ingrid naar haar toe en vroeg haar om voor haar te gaan staan.
Marian trok Ingrids broekje naar beneden om te kijken of de luier nog schoon was. Tot grote schrik van Ingrid vertelde haar moeder haar dat ze weer nat was en dat ze maar de caravan in moest voor een verschoning. Ingrid had niet eens in de gaten gehad dat ze geplast had.

De volgende dag ging de familie naar het strand. Ingrid moest weer een luier om en werd verteld dat ze haar bikinitopje maar aan moest doen en dat als ze ging zwemmen dat haar moeder dan wel de luier even af zou doen en dat ze dan voor het zwemmen haar zwembroekje aanmocht.
Mark trok gelijk zijn zwembroek aan en trok een t-shirt aan voor de wandeling naar het strand.
Toen ze op het strand aankwamen lagen Michiel en Nathalie al bij de duinen op een beschut plekje. Haar eigen gezin liep door tot aan de zee en zochten een plek uit tussen de rest van de strandgangers.
Mark trok zijn t-shirt uit en rende gelijk de zee in, vader zette de parasol op en moeder ontfermde zich over Ingrid. Marian vond het niet nodig dat Ingrid haar korte broek aanhield, dat zou ze ook niet gedaan hebben als ze gewoon haar bikini aan had, daarnaast kon Marian dan snel zien wanneer Ingrid verschoond moest worden.
Ingrid keek naar de duinen en zag Nathalie liggen, ze wist dat Nathalie ook overdag luiers om had maar op het strand was het voor Nathalie kennelijk niet nodig, want ze lag daar gewoon in haar bikini.
Ze zag Nathalie opstaan en naar hun toe lopen. Nathalie kwam inderdaad op Ingrid aflopen en vroeg haar mee te gaan zwemmen. Ingrid keek naar haar moeder en die zei dat het goed was. Ingrid moest voor Marian gaan staan en Marian deed in het bijzijn van Nathalie en de rest van de strandgangers bij Ingrid de luier los. Ingrid pakte daarna snel haar bikinibroekje. Nathalie die helemaal geen luier om had, maar wel echt incontinent, stond zonder dat ze het zelf door had in haar broek te plassen. Pas toen haar bikinibroekje helemaal nat was en de urine langs haar benen naar beneden liep had ze het in de gaten. Marian keek afkeurend naar Nathalie en sprak tot haar dochter: "En daarom wil ik dat je ook op het strand gewoon je luier draagt". Nathalie rende snel de zee in en Ingrid liep achter haar aan. Ingrid vroeg hoe zij dat nou deed, zo zonder luier op het strand. Nathalie antwoordde: "Heel simpel, ik heb geen moeder mee die me verteld wat ik moet doen en als ik in mijn broek pies, ren ik gewoon de zee in en dan is alles nat, niemand die het ziet".
Ingrid was een beetje jaloers, want ze wist dat haar moeder dit nooit zou accepteren, zeker niet na wat er net gebeurde toen Nathalie in haar broek plaste waar haar moeder bij was.
Ze bleven zo lang mogelijk in het water, want Ingrid wist dat als ze de zee uit gingen ze niet langer meer in haar bikinibroek zou rondlopen. Een tijdje later waren ze het water toch echt zat en liepen weer terug naar het strand. Marian had de meiden al zien terugkomen en had voor Ingrid al een luier klaar geledgd. Toen Ingrid weer bij haar moeder was, werd resoluut haar zwembroekje uitgetrokken en gevraagd in de lueir te gaan liggen en in no-time had ze weer een luier om. Nathalie liep weer terug naar Michiel die in de zon bruin lag te worden en een boek zat te lezen.
Rond een uur of vijf hadden zowel Ingrid en het gezin besloten naar de camping terug te lopen, als ook Nathalie en Michiel.
Op het strand werd Ingrid nog een keer nagekeken of ze nog een schone luier nodig had en dat was zo en werd gelijk verschoond. Ook Nathalie trok voor de wandeling terug een luier aan, alleen deed zij dat in de beschutting van de parasol die hiervoor plat op het zand werd gelegd.
Omdat ze tegelijk van het strand liepen, liep Ingrid met Nathalie en Michiel mee terug. Ze zagen de humor er wel wat van in en grapte de twee pamper-girls van de camping te zijn.
De volgende dag besloten Marian en Jan dat ze naar de stad verderop zouden gaan. Mark zou met hun meegaan, maar Ingrid bleef op de camping.
Die middag ging ze met Nathalie en Michiel naar het strand. Ondanks dat Nathalie en Michiel plechtig hadden beloofd er op toe te zien dat Ingrid haar luier zou om houden, had Nathalie op het strand gezegd dat ze haar luier wel mocht omwisselen voor haar bikinibroekje. Ingrid dacht dat ze haar broekje wel droog zou kunnen houden en deed haar luier af. Nathalie deed hetzelfde en de dames leken nu volledig normaal.
Na een tijdje zonnen had Nathalie een nat broekje en ze ging zwemmen. Ingrid moest ook al nodig en ging met haar mee, ze bedacht dat ze in zee wel kon plassen. Echter toen ze opstond, begon het plassen al en zonder dat ze er iets aan kon doen had ze al haar broekje nat geplast en liep het al langs haar benen naar beneden. Al lekkend liepen de meiden in rap tempo naar de zee.
Aan het eind van de dag gingen ze naar huis, Nathalie deed eerst nog weer een luier om en overtuigde Ingrid om dat ook te doen.

Voor Michiel en Nathalie was de vakantie ten einde, Ingrid en Nathalie wisselde nog email adressen uit en daarna gingen ze naar huis. Voor Ingrid was deze vakantie nog niet voorbij, ze hadden nog een volle week in Frankrijk. Ingrid stond er nu weer alleen voor en na een paar dagen door haar moeder steeds verschoont te worden en constant alleen in haar luier naar buiten te worden gestuurd begon ze er aan te wennen. Daar kwam nog bij dat er weinig kinderen op deze camping waren en al helemaal geen Nederlandse kinderen. Vertrouwend op het feit dat ze in Nederland niemand meer zou tegenkomen voelde ze zich wat zelfverzekerder.
Die middag ging het hele gezin naar de Carrefour om boodschappen te halen. De Carrefour was de dichtstbijzijnde "hypermarche", maar was toch bijna een half uur rijden. Aangekomen in de Carrefour keken ze eerst wat rond. Marian had naast eten nog iets anders op het boodschappenlijstje: Luiers. Ze had bij de apotheek in Nederland genoeg luiers meegenomen om Ingrid 's nachts een luier om te kunnen doen en tijdens lange autoritten, ze had toen ook niet kunnen bedenken dat ze haar dochter vierentwintig uur per dag in de luiers zou hebben. Marian vroeg Ingrid even mee te lopen en samen liepen ze naar de rij met gezondheidsartikelen. Marian bleef staan bij de incontinentie artikelen en zocht naar de luiers voor Ingrid. Ingrid keek schuchter om haar heen om te kijken of iemand naar haar keek. Ze had dan wel een lange broek aangetrokken waardoor de luier niet zo opviel, maar zo in het gangpad bij de luiers, kon je wel raden voor wie ze daar stonden. Marion vond eindelijk uit welke luiers ze moest hebben en gaf ze aan Ingrid, onder het mom dat ze toch voor haar waren en dat ze ze dan ook zelf maar moest meenemen. Ingrid liep door de winkel met de twee pakken luiers die haar moeder haar had aangereikt en keek voornamelijk naar de grond om maar niemand aan te hoeven kijken.
Op een dag was ook voor hen de vakantie in Frankrijk afgelopen en gingen terug naar huis. Thuis aangekomen vond Marian dat ze haar dochter wel lang genoeg gestraft had voor de ongelukje op de heenreis en besloot om overdag te stoppen met luiers. Helaas was Ingrid zo gewend geraakt aan het dragen van luiers dat ze haar plas niet goed meer op kon houden. Feitelijk moest ze weer opnieuw zindelijk worden. Ingrid plaste na een week terug in Nederland toch gemiddeld één tot twee keer per dag in haar broek. Marian had daarop besloten bij de apotheek luierbroekjes te halen. Die kan je aan- en uittrekken als gewoon ondergoed, dus als Ingrid naar het toilet moest, kon ze gewoon gaan en als het mis ging had ze in ieder geval geen natte broek.
Ondanks de luierbroekjes en het aandringen van haar moeder om om de zoveel tijd naar het toilet te gaan, bleef het mis gaan. Zeker als er niet direct een toilet in de buurt was ging het vrijwel altijd mis. Het was nu al de laatste week van de schoolvakantie, dus de kans dat Ingrid zonder luier naar school kon was er klein. Marian besloot met Ingrid de stad in te gaan om kleren te gaan shoppen die haar luier zo goed mogelijk konden verbergen. Ze kwamen thuis met een hele nieuwe set aan broeken en rokken die wat ruimer om Ingrid heen vielen, zo kon je haar luier bijna niet meer zien.
De eerste schooldag was aangebroken en Marian had besloten om Ingrid voor de eerste dag een lift naar school te geven, ze kon dan gelijk met de rector kon praten om te kijken of ze Ingrid van Gymlessen vrij kon krijgen.
Marian sprak met de rector over het probleem wat tijdens de vakantie ontstaan was, maar de rector kon Ingrid geen vrij geven voor Gym, maar zou het probleem met school wel aanpakken. Diezelfde middag nog kwam de rector in één van de lessen van Ingrids klas.
De rector spreekt de hele klas aan, dat hij iets wil vertellen over een aandoening van een klasgenoot en dat hij op voorhand wil laten weten dat als hij merkt dat die klasgenoot daarmee gepest wordt dat de pester geschorst zal worden. "De klasgenoot waar ik het over had is Ingrid, zij heeft in de vakantie een aandoening gekregen dat Incontinentie heet en kan daardoor niet meer haar plas ophouden en heeft daarvoor opvangmateriaal nodig", legt de rector uit. Toen Ingrid dat hoorde kon ze wel door de grond zakken, ze kon niet geloven dat het ergste geheim dat ze ooit had gehad zomaar voor de klas werd uitgelegd.
De rector legde nog verder uit dat Ingrid het al erg genoeg had met de ziekte en geen pesterijen nodig had, maar een beetje begrip en steun.
Nadat de rector klaar was, ging ook de bel en was het pauze. In de pauze kwamen een aantal klasgenoten van Ingrid naar haar toe om verder uitleg. De rector had expres het woord opvangmateriaal gekozen omdat het woord luier zo kinderachtig klonk. Ingrid had echter geen zin om erover te praten.
Na een paar dagen had eigenlijk helemaal niemand het meer over Ingrid en ging alles weer normaal. Ingrid was echter vandaag weer erg zenuwachtig, want vandaag hadden ze gymles. Vandaag zou iedereen, in ieder geval alle meiden, te zien krijgen hoe opvangmateriaal er uit ziet. Ze ging met haar gym-tas naar het sportlokaal en liep de kleedkamer in. Er waren al wat meiden aan het omkleden en er kwamen nog wat meiden achter haar aan. Ze probeerden allen niet te opvallend te kijken, maar Ingrid wist dat ze met z'n allen wachtten tot ze zich om ging kleden. Ze had eerst maar haar bovenkleding omgeruild, maar ze moest nu toch echt haar broek uit trekken. Toen ze haar broek uit trok was iedereen vergeten om niet te opzichtig te kijken en staarden allemaal rechtstreeks naar Ingrid. Een van de klasgenoten verbrak de stilte: "Hé dat ken ik, die draagt mijn broertje ook, dat zijn van de libero's up-en-go", riep ze. "Dat is geen opvangmateriaal, dat is gewoon een luier", ging ze verder. Bij het woord luier, moesten de andere meiden een beetje giechelen en Ingrid kreeg een hoofd als een biet. Snel trok ze haar sportbroekje aan, maar die hielp niet echt. Tijdens de gymles hadden ook de jongens van de meiden te horen gekregen wat Ingrid aan had, en konden ook duidelijk de luierkont van Ingrid zien tijdens de oefeningen. Hoewel Ingrid voor de les nog naar het toilet was geweest om te voorkomen dat ze ook nog eens met een natte luier voor haar klasgenoten moest komen te staan, hadden de oefeningen een negatief effect op haar blaas.
De les was over en iedereen ging weer naar de kleedkamer. Toen Ingrid haar sportbroekje uit had getrokken viel het iedereen op dat haar luierbroek donkerder was dan voor de les en dat hij ook verder uitgezakt was. Het was voor iedereen duidelijk dat ze haar luier had vol geplast, Ingrid trok ook haar luier uit om te gaan douchen en liep met de volle luier naar de prullenbak om het weg te gooien. Na het douchen trok ze snel een schone luierbroek aan en daarover haar kleding en liep snel het klaslokaal uit.
De dagen daarop werd ze nog steeds wel raar aangekeken, maar niemand durfde er iets over te zeggen, bang om geschorst te worden. Met Ingrid ging het broekplassen uiteindelijk weer een stuk beter, alleen had ze nog altijd last met fysieke inspanning en als ze lang haar plas moest ophouden zoals lange autoritten en dergelijke. Dat betekende dat ze alleen in die gevallen een luier om had. Vervelend genoeg was één van die gevallen nog steeds gymles, maar daar werd niet meer zo moeilijk over gedaan. Ook het bedplassen ging niet over en daar bleef ze elke nacht luiers voor dragen.
 

vanbartje

Gewaardeerd Lid
gelukkig was het wel iets anders bij mij. maar sommige stukken zijn zeer herkenbaar. zeker het stuk in de carrefour.

groet

Bart
 
Bovenaan