Kalver(luier)liefde

lezer77

Beginneling
De ene een corvee-straf, de ander in de luiers.

Deel 6: licht en zwaar gestraft

De ouders van Dennis gaven hem geen keuze. Het begon er al mee dat hij geen antwoord kon geven op de vraag of hij een reden had om niet zijn excuses aan te bieden. Die had hij natuurlijk niet. Hij besefte ook wel dat het absoluut niet netjes was wat hij had gedaan. Die stoerdoenerij samen met Sander was hij trouwens ook zat, in werkelijkheid was hij een beetje onzeker over zichzelf.

Met knikkende knieën stond hij bij Taco op de stoep, maar eenmaal binnen viel alles mee. Niemand werd boos en hij kreeg geen verwijten naar zijn hoofd geslingerd. Als hij maar beloofde dit voortaan niet meer te doen, anders zouden hardere maatregelen volgen. Met Taco kon hij het best goed vinden en ze zouden een keer samen gaan gamen. Ook bij Tessa volgde een soortgelijke ervaring. Met een meisje afspreken daar had hij alleen geen zin in, dus dat deed hij niet.

De volgende dag op school werd hij voor de les meteen bij het schoolhoofd geroepen. "Ik heb het al gehoord," zei hij, "je hebt je excuses al aangeboden." "Dat klopt, meneer Versteeg," antwoordde hij, "en wat wordt mijn straf nu?" "Wel, het is voldoende als je vandaag na de les even een uurtje mevrouw De Groot gaat helpen," zei meneer Versteeg. Mevrouw De Groot was de conciërge van de school. Dat verbaasde Dennis een beetje. Zo'n lichte straf? Meneer Versteeg legde uit dat excuses aanbieden al een straf op zich was. Het was nog even afwachten wat Sander zou doen, als hij geen excuses zou aanbieden dan mochten ze tijdens de les niet meer naast elkaar zitten. "Daar heb ik ook geen zin meer in," zei Dennis, "als hij niet hetzelfde doet als ik dan zijn we geen vrienden meer." Dat vond meneer Versteeg het enige juiste antwoord.

Sander was op zijn beurt eigenwijs, wat zijn ouders ook zeiden. Tegen die twee sorry zeggen? Hij dacht er niet aan. Nog erger dan Dennis leek Sander alleen maar stoer. In werkelijkheid was hij boterzacht van binnen en hij was veel te bang dat iemand daar achter zou komen. Meneer Versteeg had veel mensenkennis en keek dwars door die stoerdoenerij heen. De straf die hij voor ogen had daarmee dacht hij daar wel een eind aan te maken. Toen er een week voorbij was moest Sander woensdag na de les met beide ouders op gesprek komen. "Je hoeft mij niets uit te leggen," zei meneer Versteeg, "ik weet dat je je excuses niet hebt aangeboden." Sander knikte bevestigend, met een arrogante grijns. "Weet je knul," zei meneer Versteeg op strenge toon, "je denkt dat je stoer bent, maar in werkelijkheid ben je een klein kind. School neem je ook net serieus. Het is nu november en als je doorgaat met dit gedrag dan ga jij volgend jaar niet naar de middelbare school. Dan doe je groep 8 nog maar een jaartje over." Hier schrok Sander van. "Omdat jij je als een klein kind gedraagt," ging hij verder, "ga je ook maar een paar weken doen wat kleine kinderen doen. Je gaat zelf een tijdje in de luiers rondlopen." Sanders gezicht trok wit weg. Dit had hij niet verwacht.

Meneer Versteeg haalde twee grote pakken luiers onder zijn bureau vandaan. "Een vriendin van mijn vrouw werkt bij de apotheek, die wist precies uit te leggen welke luiers we nodig hebben," zei hij "Het ene pak blijft hier op school, het andere neem je mee naar huis. Tot zaterdag over drie weken is de WC voor jou verboden terrein. Die zaterdagochtend nadat je wakker bent geworden is de eerste keer dat je weer mag." Sander keek zijn ouders verschrikt aan om te zien of die het niet voor hem op wilden nemen. Dat gebeurde niet. "Wat mij betreft krijg je er nu meteen een om," zei zijn vader. Zijn moeder deed er zelfs nog een schepje bovenop. "Thuis gedraag je je ook niet altijd even netjes," zei ze, "maar wat je tot nu toe op school deed is nog erger. Ik wist er niets van af, anders had ik eerder ingegrepen. Het moet echt afgelopen zijn, anders mag je nog een tijdje langer in de luiers rondlopen. Tot de Kerstvakantie aan toe." "Mooi plan," vulde haar man aan, "en om het compleet te maken mag je jezelf ook niet verschonen." Sander vroeg of hij nog net 1 keertje naar de WC mocht omdat hij nodig moest plassen, maar het was te laat. Hij moest zijn broek en onderbroek uittrekken en op het bureau gaan liggen. Zijn moeder haalde een luier uit het pak, schoof hem onder zijn kont, trok de flap tussen zijn benen omhoog en maakte de plakkers vast. "Plas maar in je luier," zei meneer Versteeg, "dan kun je alvast wennen voor de komende weken." Sander hield het toch op. Toen hij zijn broek weer aan had kon hij de druk op zijn blaas niet meer aan en begon hij te plassen. Er kwam geen eind aan en zijn hele luier vulde zich met het vocht. Hij voelde zich vies.

Op weg naar huis werd de ellende nog groter. Sander liep zich al wild te ergeren aan die dikke verpakking om zijn kont, ineens moest hij ook nog poepen. 'Nee toch hè,' dacht hij, 'komt dit er ook nog bij.' Thuis aangekomen vroeg hij aan zijn moeder of hij op de WC mocht poepen, maar dat ging niet door. "Je weet wat meneer Versteeg heeft gezegd," zei zijn moeder, "de WC is nu verboden terrein voor jou." Voorzichtig ontspande hij zich, maar de druk van binnenuit was te sterk en hij liet zich helemaal gaan. Stukje bij beetje vulde zijn luier zich met een dikke warme brei. Het werd hem nu echt te veel en hij brak. De tranen liepen over zijn wangen en hij zei met bevende stem "Mam, mm.. mag..." Zijn moeder gaf hem een aai over zijn bol. "Zeg het maar, mannetje, wat wil je?" vroeg ze op een toon alsof hij twee was. "Mag ik een schone luier? Ik voel me vies!" zei hij. Ze gaf hem een kusje op zijn voorhoofd. "Natuurlijk jongen, ik zal je even goed verzorgen."

Net op het moment dat Sander verschoond werd kwam Bas thuis. Hij stond op het punt om ontzettend in de lach te schieten, maar hun vader stak daar al snel een stokje voor. Hij legde aan Bas uit dat Sander straf had gekregen voor wat hij Tessa had geflikt, maar dat hij daar verder geen lolletje over mocht maken. "Als je daar toch grapjes over gaat maken dan krijg je ook een luier om," zei hij, "en wel net zo'n lange tijd als je broer." Aan het gezicht dat Bas toen trok was duidelijk te zien dat hij daar geen zin in had.

Sander was wat bijgekomen nadat hij weer in een schone luier rondliep. Toch maakte hij zich erg zorgen. Want wat zou er morgen op school gebeuren?
 

lezer77

Beginneling
nieuwe gebeurtenissen

Deel 7: geluierd naar school

Sander werd wakker na zijn eerste nacht geluierd te hebben geslapen. Toen hij de avond voor hij ging slapen een schone luier voor de nacht om kreeg zei zijn moeder dat hij niet steeds zo chagrijnig moest kijken. "Je komt toch niet eerder van de luiers af," voegde ze er aan toe. Dat was genoeg voor hem om te weten dat het geen zin meer had om zich te verzetten. Nu voelde hij aandrang om te plassen en liet het meteen lopen. 'Toch ook wel makkelijk met een luier,' dacht hij, 'dan hoef ik niet steeds naar de WC te lopen.'

Hij ging expres wat later van huis zodat hij als een van de laatsten de klas in liep, bang als hij was om te worden uitgelachen. Meneer Versteeg had echter al maatregelen genomen. Iedere leerkracht vertelde over Sanders straf en iedereen die hem voor baby uitmaakte of hem op een andere manier belachelijk maakte kon op dezelfde straf rekenen. Niemand durfde in de lach te schieten. "Als je toe bent aan een schone luier mag je naar mevrouw De Groot," ging meneer Versteeg verder, "want dat idee van je vader vonden wij ook wel een goed plan." Omdat hij en Dennis hun schoolwerk ook maar eens serieus moesten gaan nemen werden ze uit elkaar gehaald en moesten ze allebei naast een meisje gaan zitten. Sander kwam naast Lotte te zitten, wat hij stiekem helemaal niet vervelend vond. Hij was in stilte een beetje verliefd op haar.

Het was inmiddels een half uur voor het speelkwartier aanbrak. Lotte was al een paar keer naar de WC geweest, maar Sander kon gewoon blijven zitten. "Eigenlijk ben ik wel een beetje jaloers op je dat je niet naar de WC hoeft," fluisterde ze tegen hem. "Nou, ik moet nu toch ook even de klas uit," antwoordde Sander. Voordat hij opstond deed hij nog even een klein plasje. In werkelijkheid moest hij nodig poepen, maar dat durfde hij niet in het klaslokaal te doen. Sterker nog, hij vroeg aan mevrouw De Groot of hij het deze ene keer niet op de WC mocht doen. Daar maakte ze echter korte metten mee. "Je weet wat de afspraak is," zei ze op strenge toon, "en als ik nu toegeef ga je het vaker vragen." Voordat ze helemaal was uitgesproken stond Sander zijn luier al vol te poepen. Hij kon het niet meer ophouden. "Grote jongen," zei ze alsof de tegen een kind van 2 sprak. Nadat ze hem had verschoond gaf ze hem wel de opdracht om niet te lang met poepen te wachten als hij moest. Te lang ophouden was niet goed.

Tijdens het speelkwartier haalde niemand het in zijn hoofd om hem met zijn luier te gaan pesten. Aan de andere kant wilde ook niemand iets met hem te maken hebben. Iedereen liet hem in de steek. Taco en Tessa hadden elkaar inmiddels gevonden. "Kregen wij maar zo'n straf hè?" fluisterde Tessa. "Ja," antwoordde Taco, "ik kreeg een stijve piemel toen ik het hoorde. Hmm... en nu weer. Ooh, zal ik me expres misdragen?" "Nee, niet doen," antwoordde Tessa, "ze zijn er zo achter dat het voor jou geen straf is. Reken maar dat je dan echt een probleem hebt." Dat snapte Taco ook wel. "Hee, moet je kijken," zei hij, "Sander staat daar zo alleen. Volgens mij huilt hij." Ze liepen op hem af, en hij huilde inderdaad een beetje. "Zo, heb je nou je zin?" vroeg Tessa. "Ja hoor, wrijf het er nog maar even in," antwoordde Sander, "maar als dit achter de rug is krijg ik jullie nog wel." "Nou, dat kun je vergeten," zei Taco, "want wie staat er nog aan jouw kant? En denk je dat we ook niet met meneer Versteeg gaan praten? Je spel is uit." Sander hield zijn lippen op elkaar en hij had een teleurgestelde blik in zijn ogen. "Daar komt nog bij dat ik al een paar keer met Dennis ben gaan gamen," ging hij verder "en zo'n etter vind ik hem helemaal niet. Dat was puur omdat hij met jou omging." Sander wist dat Taco gelijk had. "Jullie hadden over één ding wel gelijk trouwens," zei Tessa, "want Taco en ik zijn echt verliefd op elkaar."

Ze liepen weg en pakten zonder nadenken elkaars hand vast. Dennis kwam op ze afgestapt. "Hee, wat doen jullie nou," zei hij, "zijn jullie echt verliefd?" Ze schrokken er van. Hier konden ze zich niet uit kletsen. Er zat niets anders op dan het maar aan iedereen te laten zien. Ze begonnen te knuffelen en een korte kus op de mond volgde. "Het heeft geen zin om ons belachelijk te maken," zei Taco, "wij schamen ons nergens voor." Dat niemand hen uitlachte had een andere reden dan ze dachten. Mevrouw De Groot was inmiddels het schoolplein op gelopen en iedereen wist dat zij zou ingrijpen. Toen ze de twee kinderen samen zag schudde ze een beetje haar hoofd. 'Ach, kalverliefde,' dacht ze, 'wie weet hoe lang dat nog stand houdt.'

Toen Sander die middag thuisgekomen was vertelde hij aan zijn moeder wat er die dag allemaal was gebeurd. Hoe moest het nu verder? Hij had geen vrienden meer over. "Daar verzinnen we wel wat op," zei ze, "maar neem voor nu je schoolwerk eens serieus. Zodra je weer van de luiers af bent kijken we wel verder." Sander moest weer plassen en liet het weer zonder nadenken lopen. Zijn luier was inmiddels drijfnat. Veel gemakkelijker dan de dag ervoor vroeg hij "Mam, mag ik een schone luier?"
 

lezer77

Beginneling
Ik zit nog te broeden op een mooie verhaallijn. Nog even geduld dus s.v.p.

Even een vraag. Ik heb in een eerdere post al geschreven dat ik het zo wil schrijven dat Sander na 3 weken het zo gewend is om in een luier te plassen dat hij niet zindelijk meer is. Kan dit wel?
 

Spreeuwtje

Little Rebel
lezer77 zei:
Even een vraag. Ik heb in een eerdere post al geschreven dat ik het zo wil schrijven dat Sander na 3 weken het zo gewend is om in een luier te plassen dat hij niet zindelijk meer is. Kan dit wel?
Dat lijkt me nogal aan de snelle kant, wellicht dat je dan een keer een ongelukje zult hebben als je geen luier meer draagt, maar helemaal niet meer zindelijk.. lijkt me niet. Als het überhaupt al mogelijk is je zindelijkheid totaal te verliezen door gewenning..
Echter! Het is een fictief verhaal, dus wat houdt je tegen.. en je zou het bijv. zo kunnen brengen dat het bij hem psychologisch zo sterk speelt dat hij zich niet meer zindelijk kan gedragen? Dat zou in theorie wel kunnen..

Goed verhaal overigens!
En succes met broeden..
 

luierdromer

Niet geschoten is altijd mis.
Net wat spreeuwtje zegt, lijkt me niet waarschijnlijk.
Maar in een fictief verhaal, kan(bijna) alles.
In het verhaal Marije, had Marije na 3 dagen als baby te zijn behandeld.
Al geen controle meer.
Heb toen als reactie gezegd, iets van lijkt me in werkelijkheid onwaarschijnlijk.
Maar vond het wel mooi in het verhaal.
Verder probeer ik zelf wel bij de waarheid te blijven, maar gebruik ook mijn fantasie.
En wat de stress en spanning die dit gedoe voor beide jongens veroorzaakt........
 

Little Endy

a smol fragile Enderman in a big angry world
lezer77 zei:
Ik zit nog te broeden op een mooie verhaallijn. Nog even geduld dus s.v.p.

Even een vraag. Ik heb in een eerdere post al geschreven dat ik het zo wil schrijven dat Sander na 3 weken het zo gewend is om in een luier te plassen dat hij niet zindelijk meer is. Kan dit wel?
Ik ga er vanuit dat dit wel een flink aantal weken tot zelfs maanden duurt, wat jij noemt over controle verliezen.

Ik heb zelf 3 verhalen geschreven ("Van veel verdriet naar een verhuizing en veel vrienden", "Met open ogen een groei in ons huishouden tegemoet", en "Uit ons gezin, de slotbelevenissen na een drukke zomer"), en pas vanaf de tweede begint dat echt in werking te gaan bij "mij" (niet de echte persoon maar in het verhaal), maar zoals Spreeuwtje en luierdromer al zeggen, verder is het helemaal aan jou hoe je het verder schrijft.
 

anthonyabdl

If you have a bad temper, just wear your pamper!
Leuke discussie, maar het verhaal is niet verder geschreven dus maakt uiteindelijk niet uit :) Toch wel jammer had het wel verder willen lezen :(
 
Bovenaan