Skien met Manon

Dlr

Nieuw lid
Manon werd wakker door het afremmen van de auto. Nog een beetje slaperig zag ze dat ze op de afrit van de snelweg reden. Volgens de Tomtom nog maar 30 kilometer te gaan.Ze had er echt zin in om lekker een week te gaan skiën.
Eigenlijk zou ze dit jaar niet op wintersport gaan, maar dat veranderde toen ze een paar weken geleden Rik tegen kwam in de kroeg. Rik kende ze al heel lang. Ze had bij hem in de klas gezeten op de basisschool en de Havo. Dat was al weer een paar jaar geleden. Nu waren ze beiden 22 jaar.
Die avond hadden ze de kans gehad om weer helemaal bij te praten. Alle twee waren ze single en wilden niet alleen gaan skiën. Onder invloed van heel wat alcohol hadden ze daar afgesproken om samen op vakantie te gaan.
Rik was blij dat ze bijna op de bestemming waren. De laatste drie uur had het flink gesneeuwd en dat rijdt nu eenmaal een stuk minder lekker. Dit betekende wel dat ze morgen in de verse sneeuw zouden gaan skiën. Dat idee maakte het rijden over de besneeuwde wegen al een stuk minder erg.
Eenmaal aangekomen bij het pension werden ze welkom geheten door Suzan. Suzan kwam oorspronkelijk uit Nederland. Een paar jaar geleden was ze met haar gezin naar Oostenrijk geëmigreerd om dit pension te gaan runnen. Na een korte rondleiding door het pension kwamen ze op hun kamer. Alles zag er heel netjes uit. Ze hadden een kamer geboekt met aparte bedden. Veel goedkoper dan twee aparte kamers.
De bagage was snel uit de auto. Ski's en schoenen in het skihok en de rest op de kamer. Tijd voor een welkomstdrankje van Suzan. Zij vertelde dat het een rustige week zou worden in het dorp. Rik en Manon waren deze week haar enige gasten. Andere pensions en hotels hadden ook maar heel weinig boekingen, maar dit was wel gebruikelijk in januari.
Na wat gezellig kletsen werd het tijd voor het avondeten. Ontbijt en avondeten waren inclusief, dus even later zaten ze aan een heerlijke maaltijd. Nog even onder de douche en vroeg naar bed. Het was een lange dag geweest.
De volgende morgen na het ontbijt, tijd om te gaan skiën. In het skihok een onaangename verrassing. De verwarming had deze nacht niet aan gestaan! De skischoenen waren ijskoud. Manon was toch al zo'n koukleum. Dit was geen goede start.
Het sneeuwde gelukkig niet meer, maar het was wel 20 graden onder nul. Een dikke laag verse sneeuw op de piste zorgde er wel voor heerlijke afdalingen. Bijna de hele piste voor hen alleen en geen rijen voor de liften. Voor ervaren skiërs als Rik en Manon ideale omstandigheden om flink wat kilometers te maken. Alleen Manon haar voeten bleven maar ijskoud. Pas na de lunch werd het ietsje beter.
Door die koude voeten moest ze om de haverklap naar de wc. Ze was net na het eten nog geweest en nu stond haar blaas al weer op klappen. Beneden in het dal bij de lift nog maar een keer al die lagen kleren uit om te plassen dan maar. Wel vervelend, ook voor Rik, want hij moest steeds op haar wachten. Maar 200 meter voor de lift zag Manon in haar haast een bult over het hoofd en ging hard onderuit. Toen Rik bij haar aan kwam zag hij door haar skibril heen tranen in de ogen van Manon. Voor dat hij kon vragen of alles goed met haar ging, stond ze op. Hij zag meteen wat er aan de hand was. Een gele vlek in de sneeuw, maar ook haar witte skibroek was duidelijk verkleurd.
Ze waren helemaal in het verste dal van het skigebied. Om terug te komen bij het pension moesten ze meerdere liften nemen en afdalingen maken. Met deze koude temperatuur was dit geen optie met een natte broek. Rik probeerde haar een beetje te troosten. Het was helemaal niet erg en zou allemaal wel goed komen. Zij moest binnen in de wc ruimte maar even wachten, dan ging hij in het dorpje wel een broek regelen.
Rik stond nu in een sportzaak vlak naast de lift bij de skibroeken te kijken. Ze hadden precies wat hij zocht. Een lekker dikke, warme broek met banden over de schouders. Manon had nog gezegd dat ze maat M moest hebben, maar Rik besloot na enig twijfelen toch een L te kopen. Deze broek moest wijd genoeg zijn voor zijn plannetje. Rik was een DL. Deze buitenkans kon hij niet laten lopen. Hij had Manon altijd al met een luier om willen zien en dit was zijn kans!
Hij had al gezien dat 200 meter verderop een apotheek was. Het viel nog niet mee om in het Duits uit te leggen wat hij nodig had, maar even later klopte hij op de deur bij Manon. Ze deed voorzichtig de deur een stukje open en pakte de tas aan. Ze haalde de broek uit de tas en zag dat er nog meer in zat: billendoekjes en een luier. Ze was toch zeker geen baby! De natte broek uit en even opfrissen met de doekjes. Nu kon ze haar nieuwe broek aan trekken, maar deze voelde aan de binnenkant heel ruw aan bij de rits en de stiknaden. Dit zou niet fijn voelen als het ging schuren op haar huid. Haar natte onderbroek was ook geen optie. Met tegenzin deed ze toch maar de luier om.
Rik stond buiten al een paar minuten in spanning te wachten. Zou ze de luier om doen of zou ze hem voor gek verklaren? De deur ging open en Manon stapte naar buiten. Ze durfde hem niet aan te kijken en keek beschaamd naar de grond. Rik pakte de plastic tas aan met de natte broek er in en deed hem in zijn rugzak. Hij vroeg nog of alles paste, maar kreeg alleen een voorzichtig ja knikje. Lopend naar de lift kon hij niet zien of ze de luier om had. De dikke skibroek en haar jas tot over haar kont maakte dit onmogelijk. Ze liep wel wat ongemakkelijk, of kwam dat door die lompe skischoenen?
Eenmaal in de lift deed Rik zijn arm om haar heen en trok haar tegen zich aan. Verder werd er niets gezegd. Op de piste ook niet. Pas in de zesde lift durfde hij voorzichtig te vragen of haar nieuwe kleren goed zaten. Manon was nu wel bijgekomen van de schrik. Een beetje verlegen gaf ze hem antwoord: De skibroek was iets te groot, maar zat wel goed. En haar nieuwe ondergoed vond ze in het begin maar niks, maar eigenlijk vond ze het nu geweldig. Heerlijk zacht en ze kreeg geen koude billen meer als ze in een koude lift ging zitten. En vooral het ondeugende gevoel of iemand het zou kunnen zien. Ze was wel verrast dat hij vond dat ze een luier om moest.
Rik kon zijn oren niet geloven dat ze de luier best lekker vond zitten. Nu was het zijn beurt om Manon te vertellen dat hij een liefhebber van luiers was. Zelf sliep hij regelmatig met een luier om, maar hij werd vooral opgewonden van vrouwen met een luier om. Hij had deze kans aangegrepen om een wens uit te laten komen.
Manon, flink verrast, moest dit voor haar vreemde verhaal wel even verwerken. Dit had ze niet verwacht van hem, maar wilde wel meer weten van zijn geheim.
Ze moesten er vanavond nog maar verder over praten, want nu moesten ze uitstappen en nog flink opschieten om de laatste lift voor sluitingstijd te halen. Anders werd het een dure taxirit om de berg heen. Manon moest nu wel weer heel nodig plassen, maar daar was echt geen tijd meer voor. Ze konden nog net op tijd in de lift stappen. Voorzichtig liet ze haar plas in de luier lopen, dat was een heerlijk gevoel en nog beter, Rik had niets in de gaten!
Rik vroeg opeens aan Manon of ze morgen voor de zekerheid ook een luier om wilde. Manon aarzelde even, maar waarom ook niet. Dan moesten ze wel snel de skies in het pension zetten en meteen naar de apotheek gaan, anders zou deze al dicht zijn. Zo gezegd, zo gedaan. Een kwartiertje later in het pensiontrokken ze snel hun skischoenen uit. Met hun gewone schoenen liepen ze snel naar de apotheek. Gelukkig was deze nog open.
Binnen vroeg een oudere vrouw wat ze nodig hadden. Rik deed nu het woord en vroeg of er luiers op voorraad waren. De vrouw ging nu een collega halen die meer af wist van luiers.
Een knappe vrouw van hun eigen leeftijd kwam nu binnen gelopen en stelde zich voor als Linda. Linda hoorde Manon en Rik nederlands spreken en sprak toen zelf ook meteen nederlands. Maakte het meteen wel veel makkelijker. Ze liepen samen naar een apart kamertje. De jassen gingen uit, want binnen was het heerlijk warm.
Manon moest nu met een rood hoofd vertellen, dat de luiers voor haar waren. Ook dat ze er nu ook een om had, maar niet precies wist welk merk en welke maat.
Voordat Manon er erg in had kwam Linda naar haar toe en schoof de banden van haar schouders en liet haar skibroek op haar enkels zakken.
Rik's droom kwam uit: Manon stond nu voor hem in een luier. Een duidelijk natte luier bovendien.
Linda bekeek de luier en zei dat ze deze luiers niet kon leveren. Ze adviseerde een beter absorberende luier en kwam even later terug uit het magazijn met een proefexemplaar en nog een ander tasje.
Tot haar grote schrik moest Manon op de tafel gaan liggen. De beste manier om de maat te controleren, was volgens Linda om er een aan te doen. En ze kon toch niet met deze natte luier blijven rond lopen!
Vakkundig deed Linda de luier af. Uit het tasje haalde ze babydoekjes en poeder. Rik stond te genieten, Manon wist van schaamte niet meer waar ze moest kijken.Twee minuten later was Manon weer schoon, flink gepoederd en had een schone luier om. De maat was goed en toen ze van de tafel opstond en haar skibroek weer aan trok, merkte ze dat deze luier wel veel dikker was.
Helaas geen heel pak op voorraad, maar Linda kon deze uit het dorp verderop mee laten komen en later op de avond bezorgen. Het pension wist ze wel te vinden.
Ze gingen nu eerst nog even naar de apres ski. Onderweg voelde Manon de dikke luier bij elke stap. Een heerlijk gevoel. Twee uur en heel veel glazen bier later gingen ze naar het pension om te gaan eten. Door al dat bier was Rik al een paar keer naar de wc gegaan. Manon niet, zij had besloten om haar luier te gebruiken. Ze begon luiers steeds leuker te vinden.
In het pension aan gekomen waren ze nog op tijd voor het eten. Ze konden mee eten met Suzan en haar dochter. Een paar minuten later ging de deur open en kwam haar dochter de kamer binnen lopen met het eten. Tot de grote schrik van Manon, was het Linda van de apotheek.....
Manon kreeg geen hap door haar keel, zeker nadat Linda vertelde dat zij en haar moeder deze week Manon goed zouden verzorgen.....
 

friendly

Superlid
Leuk verhaal!
Het is alleen nogal een blok tekst, dat nodigt niet echt uit tot lezen.
Misschien kan je proberen de tekst in alinea's in te delen.
En als zoveel mogelijk de nieuwe zinnen aan het begin van de regel start wordt het ook iets overzichtelijker.
Tis maar een tip!
Keep writing!
 

Dlr

Nieuw lid
Ben helaas zelf niet echt een schrijver..... Het valt nog niet mee om een idee in je hoofd om te zetten in tekst.
Ik lees hier wel altijd graag de verhalen van anderen en heb mijn best gedaan om ook iets bij te dragen.
Binnenkort een vervolg. Het moet nog wel worden getypt. Kan nog even duren.
 

DL-dinges

Toplid
Ik denk dat je jezelf niet zo moet onderschatten DLR.
Wat je geschreven hebt vond ik erg leuk om te lezen.
Het zou super zijn als er een vervolg komt.
En als je aangeeft dat dat dan even gaat duren dan is dat zo.
Ik wacht rustig af op het vervolg.

Dank voor wat je al met ons hebt kunnen delen! !1
 

Winnie de Poep

klein zijn is fijn.
DL-dinges zei:
Ik denk dat je jezelf niet zo moet onderschatten DLR.
Wat je geschreven hebt vond ik erg leuk om te lezen.
Het zou super zijn als er een vervolg komt.
En als je aangeeft dat dat dan even gaat duren dan is dat zo.
Ik wacht rustig af op het vervolg.

Dank voor wat je al met ons hebt kunnen delen! !1
Mee eens !
 

qawsedrf

Gewaardeerd Lid
Winnie de Po zei:
DL-dinges zei:
Ik denk dat je jezelf niet zo moet onderschatten DLR.
Wat je geschreven hebt vond ik erg leuk om te lezen.
Het zou super zijn als er een vervolg komt.
En als je aangeeft dat dat dan even gaat duren dan is dat zo.
Ik wacht rustig af op het vervolg.

Dank voor wat je al met ons hebt kunnen delen! !1
Mee eens !
Hier ook mee eens !
 

DatDiaperDoh_

Gewaardeerd Lid
qawsedrf zei:
Winnie de Po zei:
DL-dinges zei:
Ik denk dat je jezelf niet zo moet onderschatten DLR.
Wat je geschreven hebt vond ik erg leuk om te lezen.
Het zou super zijn als er een vervolg komt.
En als je aangeeft dat dat dan even gaat duren dan is dat zo.
Ik wacht rustig af op het vervolg.

Dank voor wat je al met ons hebt kunnen delen! !1
Mee eens !
Hier ook mee eens !
Mee eens ! dance
 

diapeetje

wanne change me?
superleuk verhaal Dlr, doe zo voort zou ik zeggen.

goed begin waar je nog veel leuke vervolgen kan aan breien!!! echt top!!

gr
diapeetje
 

Winnie de Poep

klein zijn is fijn.
DatDiaperDoh_ zei:
qawsedrf zei:
Winnie de Po zei:
DL-dinges zei:
Ik denk dat je jezelf niet zo moet onderschatten DLR.
Wat je geschreven hebt vond ik erg leuk om te lezen.
Het zou super zijn als er een vervolg komt.
En als je aangeeft dat dat dan even gaat duren dan is dat zo.
Ik wacht rustig af op het vervolg.

Dank voor wat je al met ons hebt kunnen delen! !1
Mee eens !
Hier ook mee eens !
Mee eens ! dance
tevens ook hiermee eens
 

Dlr

Nieuw lid
Deel 2


Na het eten bleven ze nog even aan tafel zitten. Er werd nog even na gepraat over wat er allemaal gebeurd was die dag. In het begin nog wat ongemakkelijk, maar werd steeds soepeler en meer vertrouwd.
Vooral Suzan bleef maar vragen stellen. Op een gegeven moment vroeg ze aan Manon of ze de luiers echt nodig had of het gewoon fijn vond om ze te dragen.
Met een rood hoofd zei Manon toen maar dat ze alleen voor de zekerheid maar weer een luier om had.

Even later wilde Suzan ze iets laten zien.
Ze liepen naar de kamer van Linda.
Een mooie, strak ingerichte kamer met een twee persoons bed en een hele grote kastenwand.
Suzan opende een schuifdeur van de kastenwand. Hier zat alleen geen kast, maar een doorgang naar een andere kamer.

Rik en Manon konden hun ogen niet geloven. Ze stonden nu in een baby kamer. Er stond een box, een commode, een ledikant, een kinderstoel en een speelkleed. Alleen alles veel groter dan voor normale babies.

Suzan begon te vertellen.
Linda had altijd al last gehad van bed plassen. Daarom droeg ze al van jongs af aan elke nacht een luier. De meeste kinderen vonden dit vreselijk. Linda niet. Zij vond het heerlijk om door haar moeder een luier om te krijgen. Een paar jaar geleden, in de vakantie, wilde ze zelfs overdag wel een luier om en vertroeteld worden door haar moeder.
Dit ging steeds een stapje verder. Nu had ze haar eigen verborgen kamer, waar ze af en toe lekker een dagje baby kon zijn.

Nu moest Linda van haar moeder op de commode gaan liggen. Aarzelend deed ze wat haar werd opgedragen.
Al snel waren al haar kleren uitgetrokken. Suzan maakte haar snel schoon met Zwitsal doekjes en pakte toen een dikke luier en een inlegger.
Linda werkte gewillig mee en tilde haar kont op om de luier er onder te kunnen schuiven. Nog wat zalf en poeder en even later werd de luier heel strak dicht geplakt. Nu kreeg Linda nog een plastic broekje aan met beertjes er op.
Ze kreeg een speen in haar mond en haar pyjama werd aan gedaan. Een roze pyjama, helemaal uit een stuk, met voeten. Ze moest opstaan van de commode om de rits op haar rug dicht te maken. De dikke luier duidelijk zichtbaar onder haar pyjama.

Suzan sprak nu tegen haar dochter. Ze legde uit dat Rik en Manon geen verkering hadden en alleen maar vrienden waren. Ze hadden daarom ook een kamer met aparte bedden.
Linda had Manon deze middag open en bloot voor de ogen van Rik verschoond.
Nu had ze meegemaakt hoe Manon zich gevoeld moest hebben!

Nu liep Suzan naar Manon toe. Ze wilde wel eens zien of ze de luier alleen maar voor de zekerheid om had. En voor Manon wat kon doen, hing haar skibroek al op haar enkels.
Iedereen kon nu zien dat haar luier flink vol geplast was.
Suzan begon nu ook de rest van de kleding van Manon uit te trekken.
Manon liet het maar gebeuren. Ze durfde niemand aan te kijken. Hoe sneller het voorbij was, hoe beter.
Met alleen haar luier nog om moest ze op de commode gaan liggen. Suzan deed deze af en maakte haar schoon met doekjes.
Ook voor Manon pakte ze een dikke luier met inlegger. Deze werden onder Manon geschoven. Eerst nog flink wat zalf en poeder en toen werd ook de luier van Manon strak dicht geplakt.
Manon wilde al van de commode af stappen, maar werd tegen gehouden door Suzan.
Eerst nog een plastic broekje tegen het doorlekken en je pyjama!
Zij kreeg een roze broekje aan zonder print. Daar overheen zo'n zelfde pyjama als Linda, maar dan in het licht blauw.
Nu mocht ze van de commode.

Suzan zei dat het al bedtijd was voor kleine meisjes.
Ze had eigenlijk al tijdens het eten door dat Manon het ook lekker vond om een luier te dragen. Ze was blij dat ze nu iemand gevonden had om samen met haar dochter van luiers te kunnen genieten.

Rik had erg genoten van wat hij net had meegemaakt, maar ook hij werd nu door Suzan naar zijn kamer gestuurd om te gaan slapen.
Hij ging wel eerst nog even snel douchen.
Na het douchen liep hij in zijn onderbroek de kamer in. Hij zag daar een open gevouwen luier op zijn bed liggen. Naast zijn bed stonden Linda en Manon.
Manon had zijn geheim dus vast en zeker door verteld aan Linda!
Wat een geweldig uitzicht. Twee mooie meiden die duidelijk een hele dikke luier onder hun pyjama aan hadden.
Zijn onderbroek kon zijn opwinding niet verbergen. Ook Manon en Linda ontging dit niet.
Hij moest op zijn bed op de luier gaan liggen. Meteen deed Linda zijn onderbroek uit.
"Zo krijgen we hem natuurlijk nooit dicht geplakt! "
De twee meiden begonnen hem nu uitgebreid in te smeren met luierzalf.
Dit was te veel voor hem en al heel snel kon hij het niet meer houden, tot groot plezier van Linda en Manon.
"Als dat zo snel gaat is het inderdaad maar beter dat jij ook een luier om hebt!"
Snel schoongemaakt en met veel poeder werd de luier vakkundig dicht geplakt door Linda.
Een plastic broekje of pyjama van Linda ging hem niet passen. Hij moest zo maar gaan slapen.

Suzan kwam toen de kamer binnen lopen. Ze controleerde Rik's luier nog even. Tevreden zei ze dat het nu de hoogste tijd was om te gaan slapen.

Rik trok het dekbed over zich heen en een paar minuten later lag hij al heerlijk te slapen.

Linda werd door haar moeder op bed gelegd. Met een speen in haar mond en haar beer tegen haar aan was ook zij snel vertrokken.

Manon lag ook in bed, maar zij viel niet meteen in slaap.
Er was zo veel gebeurd, dat ze het nog maar nauwelijks kon bevatten.
Ze had een heerlijk zachte en warme pyjama aan, maar die dikke luier was toch wel even wennen.
 

Dlr

Nieuw lid
Deel 3


De volgende ochtend werd Manon om zeven uur wakker. Ze had heerlijk geslapen. Het bed van Rik was al leeg. Ze had niet gemerkt dat hij er al uit was gegaan.
Ze had nog mooi even de tijd om te douchen. Ze moest ook heel nodig plassen. Dat zou ze meteen op de wc doen, zodat ze kon laten zien dat ze echt wel zonder luier kon.

In de badkamer probeerde ze de rits van haar pyjama te openen. Wat ze ook probeerde, het lukte maar niet.
Er zat niets anders op dan eerst maar ontbijten in haar pyjama.

Linda zat al helemaal aangekleed aan de ontbijttafel. Zij moest al bijna naar haar werk. Rik had ook al zijn skikleding aan. Alleen Manon was nog niet omgekleed.
Suzan had voor een lekker ontbijt gezorgd.
Er werd nog wat na gepraat over wat er gisteren allemaal was gebeurd. Iedereen mocht aangeven als het te ver ging.
Rik wilde ook wel een luier om tijdens het skiën, als dit niet te veel op viel.
Manon gaf aan dat ze ook een luier om zou doen met skiën. Voor de zekerheid, maar ook omdat het haar een heerlijk gevoel gaf en ook nog eens lekker warm was. Ze zou er alleen niet in plassen en zeker niet poepen. Dit zou ze gewoon op de wc doen.

Allemaal waren ze nu klaar met het ontbijt. Manon moest nu echt vreselijk nodig plassen. Suzan deed de rits op haar rug een stuk los, zodat ze nu wel haar pyjama kon uittrekken.
Net toen ze de deurknop wilde pakken, ging opeens de deur open en stond er een man voor haar in de deuropening.
Manon schrok zich wild. Zo erg dat ze haar plas niet meer kon ophouden. Ze kon ook niet meer stoppen, het bleef maar komen!
Vier mensen stonden nu met open mond te kijken hoe zij in haar luier stond te plassen.
Ze kon wel door de grond zakken van schaamte. De tranen stonden in haar ogen.

De man in de deuropening verontschuldigde zich en stelde zich voor als Jan, de echtgenoot van Suzan. Hij sloeg een arm om haar heen en begon haar te troosten.
"Geeft niks hoor meisje, hier in huis vinden we dit inmiddels allemaal heel normaal"

Manon droop nu af naar haar kamer om te gaan douchen.
Na het douchen stond Suzan haar al op te wachten. Zij zou haar wel even helpen met haar luier. Ze moest haar maar volgen naar Linda's speciale kamer. alleen met een handdoek om liep ze nu achter Suzan aan.

Suzan pakte de handdoek van haar aan en ze ging zelf op de commode liggen.
Suzan smeerde haar goed in met zalf en was ook niet zuinig met de talkpoeder.
De dikke luier werd strak dicht geplakt.
Suzan liet duidelijk merken dat ze het leuk vond om nu ook Manon te mogen verzorgen. Ook Manon moest toegeven dat ze het fijn vond.
Suzan had al een wit plastic broekje en een licht blauwe romper klaar liggen. Manon stemde er mee in deze ook aan te trekken.
Hier overheen kreeg ze ook nog thermo ondergoed van Linda. Zo zou ze het vandaag lekker warm hebben ondanks het koude weer.

Op haar eigen kamer trok ze de rest van haar skikleding aan. Rik was daar ook.
Hij moest nu mee komen naar Linda's kamer.
Toen hij zijn kleren uittrok, bleek hij geen luier meer om te hebben. Hier voor kreeg hij wel een standje van Suzan. Hij mocht voortaan niet meer zelf zijn luier af doen!

Enkele minuten later was Rik klaar om te gaan skiën. Suzan had hem gelukkig niet zo'n hele dikke luier om gedaan als Manon. Het voelde wel heel dik, maar totaal onzichtbaar onder zijn skibroek.
Manon was alvast naar beneden om haar skischoenen aan te trekken. Vandaag waren ze gelukkig heerlijk warm.
Rik trok ook snel zijn schoenen aan en toen konden ze de kou in.
Het had de hele nacht gesneeuwd. Nu was het droog en het zicht was goed, wel weer heel koud, maar ideaal weer voor een mooie skidag.
Heerlijk rustig op de pistes. Aan het eind van de middag waren ze dan ook bekaf. Alleen tussen de middag waren ze gestopt om te eten en verder hadden ze echt heel veel kilometers gemaakt.
Na het middageten waren ze ook allebei naar de wc gegaan. Voor Rik geen probleem, al was hij wel een hokje in gegaan, zodat er niemand naast hem kon komen staan en misschien zijn ondergoed kon zien.
Daarna moest hij nog wel lang wachten op Manon. Zij had zo veel lagen kleren aan. En die moesten allemaal uit om haar luier af te kunnen doen om te plassen.

Nu was het tijd voor de apres ski. Halverwege de dalafdaling hadden ze een gezellig hutje gevonden waar ze wat zouden gaan drinken. Het was er niet druk, maar de sfeer was goed en het bier smaakte na zo'n dag nog beter.
Al na de eerste halve liter moest Manon al plassen. Ze had alleen geen zin om weer al die lagen kleding uit te doen. Ze liet het maar in haar luier lopen. Nog spannend ook om dat zo tussen de mensen te doen.
Twee uur later was het de hoogste tijd om te gaan eten. Manon had tussendoor nog een keer geplast en liet toen ze buiten kwam nog maar een plas lopen. Haar luier voelde nu wel zwaar en heel dik opgezwollen. De laatste meters skiën werd zo extra lastig. Dronken en haar benen kon ze haast niet bij elkaar houden.

Eenmaal weer binnen konden eindelijk de skischoenen weer uit. Ze maakten nogal wat lawaai. Suzan kwam al even kijken. Ze vroeg hoe het die dag gegaan was en of ze het droog hadden kunnen houden.
Rik had heerlijk geskied. Die luier had het nog veel leuker gemaakt. Hij was keurig naar de wc gegaan en nog droog.
Manon had ook een heerlijke dag gehad. Zij moest alleen bekennen dat haar luier niet meer droog was. Ze mocht meteen meelopen met Suzan voor een schone luier.

Op de kamer van Linda gingen een voor een alle lagen kleding uit. Eenmaal bij de onderkleding zag Suzan een natte plek. Een dikke nachtluier en een plastic broekje en toch nog lekkage. Ze had hem na het plassen ook niet meer netjes strak dicht geplakt. Niet zo gek dat hij ging lekken.
Voor iemand die op de wc zou gaan plassen, had ze wel heel erg veel in haar luier geplast. Had ze net haar skibroek van de vorige dag gewassen, kon ze nu weer aan de gang.
Manon wilde uitleggen dat het zo lastig was om zo veel kleding uit te moeten doen om te kunnen plassen, Maar voor ze een woord kon zeggen, stopte Suzan een speen in haar monden hield hem nog even aangedrukt om aan te geven dat ze hem niet uit mocht doen. Grote meiden hielden hun broek wel droog. Dit deden alleen kleine kinderen! Manon dacht dat het nu maar beter was om Suzan haar gang te laten gaan en niet tegen te stribbelen.
De kletsnatte luier ging nu af en Suzan had haar al snel weer schoon. Ze kreeg nu een schone luier met twee extra inleggers om en een plastic broekje met roze hartjes.
Het was nog te vroeg voor een pyjama, daarom moest ze maar een jurkje van Linda aan.

Even later liep Manon de eetkamer binnen in een roze jurkje wat eigenlijk alleen hele kleine kinderen dragen. Het was ook nog eens heel erg kort. Haar luier was duidelijk zichtbaar. De speen in haar mond maakte de outfit kompleet.
Ze zag hoe iedereen haar aanstaarde en ging maar snel aan tafel zitten. Vooral Linda was dolblij. Ze had altijd al een speelkameraadje willen hebben.

Na het eten moesten Linda en Manon meekomen met Suzan. Linda moest op de commode gaan liggen. Manon werd tot haar schrik in de box gezet. Even later zat ook Linda bij haar. Ook zij met een extra dikke luier en een jurkje.
Stiekem vond ze het best leuk om samen met Linda met de poppen te spelen.

Een uurtje later was het bedtijd. Linda kreeg haar pyjama aan en werd in bed gestopt. Nu was Manon aan de beurt om haar pyjama aan te trekken. Zij had alleen door al dat bier haar luier niet droog weten te houden. Dus eerst nog maar een verschoning door Suzan.

Voor Rik was het nu ook de hoogste tijd om te gaan slapen. Hij had al gedoucht. Manon kwam nu in haar pyjama de kamer binnen lopen, gevolgd door Suzan. Zij stopte haar nog even in bed en toen moest Rik meekomen. Een paar minuten later stapte hij met een dikke luier van de commode en liep naar zijn kamer. Manon was al in slaap gevallen. Ze lag er heel lief bij met haar speen in haar mond.
Niet veel later viel ook Hij in slaap. Het was een vermoeiende, maar ook zeker geweldige dag geweest.
 
Bovenaan