Sofie (TB, ML, TL, WL, NL, GL, VN, BP)

Hoe goed is dit verhaal?


  • Totaal stemmers
    52

Snakebite

Outwit - Outplay - Outlast
Laat me via de comments en de poll maar graag weten hoe jullie het verhaal vinden! Feedback is altijd welkom. :)
Wil je op de hoogte blijven van nieuwe hoofdstukken? Dan kun je je het beste abonneren op dit topic. Bij iedere nieuwe post krijg je dan een e-mailtje. De meest handige manier om niets te missen. ;)

Enjoy! ^-^

SOFIE: Kennismaking (Serie 1):

'Sofie' is een meisje van achttien, dat voor een nieuwe studie op kamers gaat. Niet alleen verruilt ze het Drentse landschap voor de drukke stad Maastricht, maar ook staat ze voor het eerst op zichzelf. Terwijl Sofie probeert om haar eigen, nieuwe leventje op te bouwen, blijft een groot geheim haar achtervolgen. Dan rijst de vraag hoe lang het nog een geheim kan blijven.

Proloog: Verderop in deze post.
Hoofdstuk 01: "Spiegelbeeld" *klik*;
Hoofdstuk 02: "Betrapt?" *klik*;
Hoofdstuk 03: "Wantrouwen" *klik*;
Hoofdstuk 04: "Paniek" *klik*;
Hoofdstuk 05: "Schuldig" *klik*;
Hoofdstuk 06: "Afhankelijk" *klik*;
Hoofdstuk 07: "Dreiging" *klik*;
Hoofdstuk 08: "Nattigheid" *klik*;
Hoofdstuk 09: "Vriendschap" *klik*;
Hoofdstuk 10: "Kleinigheid" (Komt 22 januari.);
Hoofdstuk 11: "Begrip" (Komt 29 januari.).

-------------------------

PROLOOG

Ondanks dat het een heerlijk warme dag is, staat er een behoorlijke windkracht. Als je dan ook nog midden op een hoge brug staat, voel je de wind extra goed.

Sofie vindt het echter een heerlijk idee, als haar haren wild dansen in de wind. Het geeft toch even, héél even, een gevoel van absolute vrijheid. De onderkant van haar jurkje wappert vrolijk met de wind mee, terwijl Sofie eens diep inademt.

Het is hier zo anders, in Maastricht. De geuren, de geluiden en de mensen. Totaal niet wat Sofie zo enorm gewend is. Het leven is in deze stad natuurlijk anders dan in een klein dorpje in Drenthe. Het is een wereld van verschil, en dat vindt Sofie heerlijk.

Na een goed kwartier te hebben genoten van het uitzicht vanaf de Sint Servaasbrug, stapt Sofie weer op haar fiets. Ze heeft nog een hoop werk te doen. Haar studentenkamer staat nog vol met verhuisdozen.

Sofie’s moeder en zusje zijn twee keer vanuit Drenthe op en neer gereden om al haar spullen op tijd voor het nieuwe schooljaar in Maastricht te hebben. Nu staan alle dozen er, maar heeft Sofie geen zin om alles uit te pakken.

“Het bed staat”, denkt ze bij zichzelf. “De rest kan wachten.”

Ondanks dat Sofie ontzettend benieuwd is naar haar nieuwe woonplaats, besluit ze om de vaart er eens goed in te zetten. De schemering begint al langzaam in te vallen, en Sofie wil liever niet in het donker over straat.

Voor het verkennen van Maastricht heeft Sofie dan ook nog genoeg tijd. Overmorgen begint ze aan het eerste jaar van een nieuwe studie. European Studies, zoals dat zo mooi heet. Talen, economie en recht; de opleiding is zo breed dat Sofie zelf ook nog niet goed weet wat ze ervan moet verwachten.

Maar ze heeft er wel ontzettend zin in!

Als Sofie bij haar studentenhuis aankomt, moet ze even zoeken naar de sleutel van de fietsenberging. Met vier nieuwe sleutels aan haar bos, gaat dat allemaal niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk vindt Sofie de goede, en zet ze haar fiets veilig weg.

Daarna de nieuwe sleutel voor de hoofdingang, en die van de verdieping waarop haar kamer ligt. Ten slotte de sleutel van Sofie’s kamer zelf. Haar eigen plekje; dat vindt ze erg spannend. Het is zo’n beetje voor het eerst dat Sofie echt op zichzelf is.

Eenmaal binnen, doet Sofie de deur direct weer op slot. Haar moeder heeft, voordat ze terugreed naar Drenthe, er op gehamerd dat Sofie voorzichtig moet zijn. Ze maakt zich waarschijnlijk teveel zorgen. Dat is precies één van de redenen dat Sofie heeft gekozen voor een studie aan de andere kant van het land.

Afstand.

Afstand van haar oude school, bekenden, haar moeder en vader. Nou, ja, die afstand tot haar vader is er altijd al geweest. Maar toch brengt deze afstand Sofie veel meer rust. De enige die ze echt zal missen is haar jongere zusje.

Met de schemering, begint ook de honger in te zetten. Het is niet de eerste keer dat Sofie zelf moet koken, maar het is wel voor het eerst dat ze in haar eentje eet. Ze vindt het leuk om te koken, het kan zo’n fijn rustmoment zijn. Daarom snapt Sofie ook niet dat studenten meestal zo ongezond eten. Gewoon een half uurtje afschakelen tijdens het koken; zo moeilijk is dat toch niet?

Maar goed, het is dan ook pas de eerste dag van haar eigen studentenleven. Wie weet hoe Sofie er zelf over vier jaar aan toe is.

Niet veel later heeft Sofie zich op haar bed genesteld met een kom soep. Haar laptop staat vlak naast haar, zodat ze iets kan kijken tijdens het eten.

Ondanks dat Sofie aan een compleet nieuw leventje is begonnen, blijft één ding hetzelfde. Acht uur: GTST. Ze zegt altijd dat ze het gewend is om met haar moeder te kijken, maar stiekem kijkt ze best wel graag naar die jongen met de lange haren.

Tijdens het kijken dwalen Sofie’s ogen soms af naar de vele dozen en planken die meer dan de helft van haar kamer in beslag nemen. Dat wordt morgen echt doorwerken, als ze plaats wil maken voor haar bureau. Laat staan, om dat ding nog in elkaar te schroeven.
Gelukkig is Sofie zo slim geweest om de dozen met kleding en beddengoed vooraan te zetten, zodat ze niet eerst over de rest moet klimmen als ze iets nodig heeft.

Zodra de eindtune van GTST wordt gespeeld, besluit Sofie dat het tijd begint te worden om haar bed op te maken. Als ze morgen de hele dag gaat uitpakken en inrichten, kan ze maar beter op tijd gaan slapen.

Bij het openen van de eerste doos is het meteen raak. Terwijl Sofie de hele dag heeft genoten van de verhuizing en haar nieuwe woonplaats, is er één ding dat ze verdrongen heeft. Nu ze het weer ziet, is er geen weg meer omheen.

Met een diepe zucht pakt Sofie haar beddengoed uit de verhuisdoos. Kussensloop, dekbedhoes, matrashoes en ten slotte een plastic zeiltje. Sofie vindt het zo vernederend dat ze dat ding mee heeft moeten nemen. Maar niet zo vervelend als het pak luierbroekjes dat ze daarna nog uitpakt.

Bedplassen is altijd al een vervelend onderdeel van Sofie’s leven geweest. Een onderdeel dat ze liever ook in Drenthe had achtergelaten. Maar het is niet anders.
Haar moeder heeft er nooit echt moeilijk over gedaan. Zelfs niet toen het ruim drie keer in de week fout ging. Maar nu Sofie op kamers ging, was het toch tijd voor een goed gesprek. Want in Maastricht zou Sofie niet zomaar een matras kunnen drogen. Of elke dag gewassen lakens buiten kunnen hangen.

Sofie was het er toen mee eens; dit is de beste oplossing. Maar leuk is anders. Héél anders. “Stomme dingen met hun bloemetjesmotief”, moppert Sofie zachtjes. Toch is er van binnen een klein deel dat niet klaagt. Nu weet Sofie in ieder geval zeker dat ze morgen droog wakker wordt. Daar kijkt ze dan ook wel weer naar uit.

Gemotiveerd maakt Sofie haar bed op. Des te eerder ze gaat slapen, des te eerder is het morgen. De eerste echte dag van een nieuw leven. Ze kan niet wachten om te zien hoe dat zich gaat ontvouwen. Zelfs luierbroekjes nemen Sofie die voorpret niet af.
 

Bab Diap

Gewaardeerd Lid
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)

Wow, al een goed begin!!! !1
Hoop snel op een vervolg!!!
Ben benieuwd!!
 

Snakebite

Outwit - Outplay - Outlast
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)

AnneT zei:
Klinkt als een leuk verhaal Snakebite!
Thanks! :)

Poepluiertje11 zei:
Wow, al een goed begin!!! !1
Hoop snel op een vervolg!!!
Ben benieuwd!!
Thanks! Dat vervolg komt wel goed. Ik heb dit al een hele tijd geleden (af)geschreven. Het zijn twaalf hoofdstukken geworden, naast de proloog. Mocht het aanslaan, dan kan daar altijd nog wat bijkomen. :)
 

Bab Diap

Gewaardeerd Lid
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)

Poepluiertje11 zei:
Wow, al een goed begin!!! !1
Hoop snel op een vervolg!!!
Ben benieuwd!!
Poepluiertje11 zei:
Thanks! Dat vervolg komt wel goed. Ik heb dit al een hele tijd geleden (af)geschreven. Het zijn twaalf hoofdstukken geworden, naast de proloog. Mocht het aanslaan, dan kan daar altijd nog wat bijkomen. :)
Yeeeeeeeaah! 12 hoofdstukken, heb er nu al zin in!!! ,./
Ben reuze nieuwsgierig, kom maar op, zou ik zeggen!!! :p
 

Snakebite

Outwit - Outplay - Outlast
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)

Poepluiertje11 zei:
Yeeeeeeeaah! 12 hoofdstukken, heb er nu al zin in!!! ,./
Ben reuze nieuwsgierig, kom maar op, zou ik zeggen!!! :p
Haha, komt wel goed. Moet ze een beetje over de zomervakantie spreiden tot ik weer tijd heb voor Peetoom. :p
 

paddy123

Daddy
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)

Snakebite zei:
Poepluiertje11 zei:
Yeeeeeeeaah! 12 hoofdstukken, heb er nu al zin in!!! ,./
Ben reuze nieuwsgierig, kom maar op, zou ik zeggen!!! :p
Haha, komt wel goed. Moet ze een beetje over de zomervakantie spreiden tot ik weer tijd heb voor Peetoom. :p
Mocht het aanslaan?? Welk verhaal van jou slaat niet aan??
Je bent er maar druk mee :)
Ik zag een nieuw verhaal en je naam. Nou dat zit je goed :)
 

luierfan_boy

Zeg niet wat je weet, maar weet wat je zegt.
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)

Leuk begin! Ik ben benieuwd welke kant dit verhaal op gaat ;)
 

lucsje66

Toplid
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)

Snakebite,

In ieder geval veelbelovende start, hopelijk lukt het je om er verder mee te gaan en ben eens benieuwd welke richting dit verhaal zal uitgaan.
 

Bjorn (XXIX)

be yourself no matter what they say!
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)

Snakebite je zorgt altijd weer voor een leuke verrassing als het om verhalen gaat.
Weer een fris en nieuw verhaal waarvan ik moet zeggen dat ik graag meer wil lezen.
Ben een groot fan van je verhalen.
 

Snakebite

Outwit - Outplay - Outlast
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)

Bedankt voor de leuke reacties allemaal! Het zijn er té veel om allemaal te quoten, maar het blijft fijn om ze te lezen. Ik zal morgen een nieuw hoofdstuk uploaden. :)
 

Luier 86

Gewaardeerd Lid
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)

ziet er weer weergaloos uit! ben benieuwd waar het heen loopt, zijn er bij dit verhaal ook stemmings inbrengen? (je weet vast wel wat ik bedoel;))
 

Daltons

Gewaardeerd Lid
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)

diaperboy31 zei:
hey zijn er mensen die luiers zouden willen kopen ik heb 3verschillende soorten luiers te koop en allemaal van plastiek heb de tena slip maxi de molicare super plus en de attends m10 en zijn medium en kosten per pak 10euro dus valt mee he en woon in de buurt van eindhoven kijk me profiel maar dan hoor ik het wel gr doei diaperboy 31 ;)

uhhhhh verkeerde topic misschien,


Maar wat zeker op meer van het verhaal
 

Bjorn (XXIX)

be yourself no matter what they say!
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)

die-hard zei:
diaperboy31 zei:
hey zijn er mensen die luiers zouden willen kopen ik heb 3verschillende soorten luiers te koop en allemaal van plastiek heb de tena slip maxi de molicare super plus en de attends m10 en zijn medium en kosten per pak 10euro dus valt mee he en woon in de buurt van eindhoven kijk me profiel maar dan hoor ik het wel gr doei diaperboy 31 ;)

uhhhhh verkeerde topic misschien,


Maar wat zeker op meer van het verhaal
Lijkt mij ook dat dit niet het juiste topic is.
Wacht met smart op het vervolg.
 

Snakebite

Outwit - Outplay - Outlast
Sofie (Hoofdstuk 01)

Hoofdstuk 01: Spiegelbeeld

“Dit ziet er toch ook helemaal niet uit.” Sofie moppert hardop, terwijl ze zichzelf in de spiegel bekijkt. Voor zover dat gaat, althans. Haar spiegel moet nog aan de muur gehangen worden, dus nu staat hij nog op de grond. Vanwege de lichtgekantelde hoek, is het erg lastig kijken. Maar Sofie weet toch wel wat ze ziet.
In eerste instantie zie je niets vreemds aan Sofie. Gewoon een meisje van achttien in haar slaapkleding. Haar lange, stijle haren hangen in een vlecht net over haar schouder.
Een grijs hemdje, waarvan Sofie vindt dat haar borsten er mooi in uitkomen. Niet dat die nou zo groot zijn, maar ze is er tevreden mee. Wat dat betreft heeft Sofie nooit naar twee meloenen in haar truitje verlangd.
Het hangt waarschijnlijk samen met haar tengere figuur. Van jongs af aan is Sofie al erg smal geweest. Ze heeft altijd tegen het ondergewicht aangezeten. Dat is niet omdat ze te weinig eet, want een lekkere maaltijd gaat er bij Sofie altijd wel in. Het is waarschijnlijk gewoon haar bouw, en het feit dat ze altijd gesport heeft.
Maar het probleem zit ‘m voor Sofie onder dat hemdje. Daar zit nu namelijk geen normaal ondergoed. Geen string; daar heeft Sofie nooit van gehouden. Maar, het is ook geen gewoon slipje, boxer of een hipster. Nee, Sofie heeft een luierbroekje aan.
Sinds haar zesde heeft Sofie geen luiers meer gedragen. Ook niet ’s nachts, voor het bedplassen. Van haar moeder hoefde dat nooit. Maar, aangezien Sofie nu op kamers zit, is het niet te doen om iedere dag een machine nat beddengoed te draaien. Om het over de geur van een drogende matras nog maar niet te hebben.
Sofie en haar moeder zagen dus geen andere keuze dan om de luierbroekjes te proberen. Ze heeft er vrijwel constant tegenop gezien, maar Sofie weet ook wel dat het alternatief nog slechter is.

Voorzichtig voelt Sofie aan de katoenen buitenkant van het broekje. Het zit wat strak, maar niet echt vervelend. “Gelukkig zijn die dingen lekker zacht”, denkt ze bij zichzelf. “In ieder geval nog één pluspunt.”
Maar dat broekje staat haar totaal niet, vindt ze. Het ziet er zo kinderachtig uit, met een bloemetjesmotief. Sofie had ook al gezien dat er nog andere broekjes in de verpakking zaten met een grote vlinder erop. Vreselijk.
Aan de ene kant verbaast het Sofie toch wel dat ze nog in die luierbroekjes past. Op de verpakking staat dat ze zijn voor meisjes tot en met vijftien jaar, of 60 kilo. Aangezien Sofie nog wel een paar kilo onder dat maximumgewicht zit, valt het wel te verklaren dat ze er nog inpast.
Aan de andere kant stoort het haar ook. Het zou al erg genoeg zijn om op je vijftiende nog zo’n luierbroekje te moeten dragen. Maar op je achttiende? En dan ook nog in die luierbroekjes passen voor jongere kinderen? Dat is nog wel iets vernederender. Om nog maar niet te benoemen dat Sofie die dingen ook nog echt nodig heeft.
Ergens kan Sofie nu wel in tranen uitbarsten. Het raakt haar allemaal veel dieper dan gedacht. Van bedplassen op zich voel je je al bijna een kleuter. Laat staan wanneer je ook nog afhankelijk bent van luierbroekjes, terwijl je wettelijk gezien al volwassen bent.
Maar dat huilen staat Sofie zichzelf niet toe. Ze weet van binnen ook wel dat het nu allemaal even niet anders kan. Dit is de enige optie. Als Sofie het risico zou nemen dat haar bed hier ook zovaak nat wordt, dan moet haar geheim wel uitkomen.
En dat is precies wat Sofie níet wil. In Drenthe wist op een gegeven moment haar hele klas van Sofie’s probleem, en dat vond ze een hel. Hier, in Maastricht, wil ze dat het geheim blijft. Het moet een nieuwe start worden, en geen voorzetting van het oude patroon. Dan had ze net zo goed in Drenthe kunnen blijven.

Daarom weet Sofie dat ze die luierbroekjes zal moeten leren accepteren. Bovendien vermoedt ze dat het nu allemaal erger lijkt, omdat dit de eerste keer is dat ze er een draagt.
“Goed”, denkt Sofie bij zichzelf. “Ik kan niet veranderen DAT ik ze moet dragen, maar ik kan wel iets doen aan HOE ik ze draag.”
Snel loopt Sofie naar de stapel verhuisdozen en haalt haar schooletui tevoorschijn. Tijdens het lopen valt haar op hoeveel geluid zo’n luierbroekje maakt. Dat heeft ze bij haar jongere zusje nooit opgemerkt. Die is zes jaar jonger dan Sofie, dus ze kan zich diens luiertijd nog wel een beetje herinneren.
Eenmaal terug voor de spiegel schudt Sofie even uit alle macht met haar billen, om te kijken hoe erg het gekraak kan worden. Dat is nog verdraaid goed hoorbaar. Het ziet er echter wel grappig uit, en Sofie kan eindelijk even om zichzelf lachen.
Sofie haalt een lichtblauwe markeerstift uit haar etui. Behendig begint ze de voorkant van haar luierbroekje van kleur te veranderen. Al snel kleuren de egaal witte delen lichtblauw. Maar helaas blijft het bloemetjespatroon duidelijk te zien.
Teleurgesteld stopt Sofie de markeerstift terug in de etui. Waarschijnlijk werkt alleen de watervaste, zwarte stift die ze heeft. Maar of dat beter uitziet? Lichtblauw is tenminste nog een beetje vrolijk, maar zwart is zo depressief. En vrolijk wordt Sofie toch al niet van haar luierbroekje.

“Wat doe ik eigenlijk toch moeilijk”, mompelt Sofie zachtjes. Ze vist de boxer die ze die dag gedragen heeft van het stapeltje kleren af. Meteen trekt ze die ook aan. Gelukkig bedekt de boxer vrijwel het hele broekje, en het hemdje doet de rest.
Omdat de boxer van lichtgekleurd stretchmateriaal is, blijft het broekje wel zichtbaar als “iets’ dat eronder zit. Maar Sofie vermoedt niet dat iemand dat als zodanig zou kunnen herkennen. Dan zou die persoon het al moeten weten. “Nee, het is wel prima zo”, besluit Sofie.

Als ze vervolgens richting haar bed loopt, merkt Sofie wel dat het kraken nog een beetje verergerd is. Bovendien voelt de prop tussen haar benen ook wat dikker en strakker. Maar, daar kan ze mee leven. Ze is in haar kamer tenslotte toch de enige die dat kan opvallen.
Snel legt Sofie het plastic bedzeiltje onder haar matrashoes. Aangezien het de eerste keer is dat ze zo’n broekje draagt, durft ze geen risico’s te nemen. Stel je voor dat het broekje niet genoeg opneemt en gaat lekken. Dan heeft Sofie alsnog een nat bed, en is alle moeite voor niets.

“Better safe than sorry”, mompelt Sofie, terwijl ze haar kussen en dekbed weer goed legt.

Redelijk ontspannen nestelt Sofie zich vervolgens in haar bed. Even ligt ze nog te woelen. Bij iedere beweging voelt ze het broekje duidelijk meedraaien.
“Volgens mij heb ik nu ineens een heel dikke kont”, bedenkt ze zich nog, en giechelt zachtjes. In bed voelt het allemaal best wel comfortabel. Misschien is het allemaal toch niet zo erg als Sofie eerder nog gevreesd had. Zo valt ze uiteindelijk toch nog gerust in slaap.

De volgende ochtend wordt Sofie gewekt door het alarm op haar telefoon. Met één handige beweging weet ze het toestel te pakken en het alarm af te zetten. Meestal gaat de wekker eerst nog een paar keer over naar de ‘snooze’-functie. Sofie is geen meisje dat uren kan uitslapen, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat ze gemakkelijk kan opstaan.
Als Sofie langzaam maar zeker ‘echt’ wakker wordt, geniet ze nog een beetje van de warmte in haar bed. Terwijl ze zich een slag draait, trekt ze de warme deken nog wat hoger. Bij het draaien wordt ze nog even herinnerd aan haar luierbroekje, dat krakend een beertje protesteert.
Het duurt een paar seconden voordat er iets tot Sofie doordringt. Ineens heeft ze haar ogen weer helemaal open, en wrijft ze met haar blote been over de matras. Van haar bevinding wordt Sofie stiekem erg blij. Haar bed is droog!

Echt enthousiast kan Sofie er niet lang om blijven. “Dat komt waarschijnlijk alleen maar door dat stomme broekje”, denkt ze. “Het is dat het ding ook zo lekker warm zit, anders trok ik hem meteen uit.”
Dan pauzeert Sofie even. Het luierbroekje is inderdaad warm. Opvallend warm. Ze laat één hand in haar boxer glijden en voelt aan haar krakende broekje. Die blijkt helemaal opgezwollen, door al het vocht dat die nacht is opgenomen.
“Raar”, bedenkt Sofie zich. “Ik heb eigenlijk behoorlijk in bed geplast, maar het voelt helemaal niet vies of vervelend aan. Maar goed, daar zijn die dingen natuurlijk voor.”
Sofie accepteert de situatie maar, en gunt zichzelf wat tijd om helemaal wakker te worden, voordat ze rechtop in bed gaat zitten.
Het is ook niet gek dat het broekje zo vol zit, beseft ze vervolgens. Voordat Sofie naar bed is gegaan, is ze niet nog even gaan plassen. Bovendien heeft ze na het avondeten nog behoorlijk wat gedronken. Een stuk meer dan normaal. Eigenlijk heeft ze nog mazzel gehad dat het broekje niet is gaan lekken. Een les voor vanavond.

Al snel merkt Sofie dat ze gisteravond echt veel gedronken heeft. Zodra ze rechtop gaat zitten, voelt ze een flinke druk op haar blaas. Ze moet zelfs nog meer plassen, beseft ze verbaasd. “Meteen maar gaan doen”, mompelt ze, terwijl ze opstaat.
De druk op haar blaas neemt zo snel toe, dat Sofie merkt dat ze moet opschieten. Haastig zoekt ze naar haar ochtendjas, maar ze ziet hem nergens. Die zit dus nog in een verhuisdoos. Maar welke? Dan beseft Sofie dat ze geen tijd meer heeft om te zoeken.
“Dat wordt improviseren”, accepteert Sofie. Stilletjes opent ze de deur van haar kamer en kijkt de gang in. Ze deelt een badkamer, keuken en toilet met drie andere meiden. De kans is groot dat de wc vrij is, maar dan zal ze wel helemaal naar de andere kant van de gang moeten. Met dat vreselijk krakende luierbroekje aan! Bovendien, zo merkt Sofie, doet dat broekje dus helemaal niets aan de zure geur van de opgenomen urine.
Gelukkig is er niemand in de gang. Dan moet het maar even; eenmaal op de wc kan ze dat broekje toch uitdoen en normaal terugkomen. Beheerst begint Sofie door de gang te schuifelen. Voorzichtig kijkt ze de keuken in.
Eén van de meisjes, Femke, staat daar een ontbijtje te maken. Gelukkig is haar rug naar Sofie gedraaid, waardoor ze ongemerkt voorbij de keuken kan. “Als Femke dat gekraak maar niet opvalt”, denkt Sofie bezorgd.

Maar nog voordat Sofie bij de wc aankomt, roept Femke iets de gang in. “Sofie? Jij hebt ook een iPhone, toch?”
Geschrokken blijft Sofie stokstijf staan. “Niet bewegen”, instrueert ze zichzelf, “Dan hoort ze ook niets.”
“Ja, dat klopt”, roept Sofie bevestigend naar Femke. Die blijft echter in de keuken terwijl ze antwoordt. “Mag ik je oplader dan even lenen? Ik heb de mijne thuis laten liggen. Stom, hè?”
“Die ligt op mijn bureau. Pak hem maar; ik ben toch even bezig”, reageert Sofie. Ze besluit om een alles-of-niets-poging te doen en holt richting de wc. Ze staat er stil, precies op het moment dat Femke via de gang naar Sofie haar kamer loopt. Zo te zien heeft die niets opgemerkt.

“Verlossing”, denkt Sofie bij zichzelf. Snel draait ze de klink naar beneden. Maar de deur geeft geen millimeter mee.
“Sorry, bezet!”, klinkt een stem vanaf het toilet.
“Shit”, denkt Sofie hardop. Wat nu? De nood is hoog en de wc is bezet. Als ze nu ergens anders heen gaat, kan iemand haar broekje weer horen kraken. Afdoen op de gang is ook geen optie, en het broekje is te nat om opnieuw te gebruiken.
Terug naar haar kamer? Nee, daar is Femke nu. Dan dringt er een akelige gedachte door tot Sofie.

De luierbroekjes. Het pak. Heeft ze die nou verborgen, of staan ze nog op de verhuisdozen?
 
Bovenaan