Uit huis gegaan en op een leefgroep komen

Dit is een waargebeurd verhaal alleen de echte namen mogen niet worden gebruikt ivm juridische stappen.

De volgende personen zitten in dit verhaal:
1. Maikel (Hoofdpersoon)
2. Renée (Begeleidster)
3. Wendy (Begeleidster)
4. Joëlle (Begeleidster)
5. Tamara (Begeleidster)
6. Hans ( Leidinggevende begeleiding)
7. Laura (Gedragswetenschapper)
8. Paris ( Cliënt)
9. Romy (Cliënt)
10. Maaike (Cliënt)

Deel 1 (kennismaking met de leefgroep)
Ik ben Maikel ben 18 jaar ik ben uit huis gegaan omdat ik thuis teveel ruzie had.
Ik zou dus uit huis gaan maar ja waarnaartoe dat wist ik niet, en we zochten en zochten en toen kwamen we bij een leefgroep terecht bij ons in de stad.
Dus we gingen daar heen voor een kennismakingsgesprek met Tamara,Hans, en Laura, en ik natuurlijk samen met mn ouders.
Voor mijn moeder was het heel zwaar omdat ik de jongste uit het gezin was, en dat vonden we allemaal niet leuk maar ja het was wel beter zo. En toen kwamen de eerste problemen al.
Namelijk: ik ging slecht eten en sliep slecht en het ergste nog ik deed weer aan bedplassen.
Dus mijn ouders werden gebeld, dus die kwamen op gesprek en toen is er besloten om drynites te kopen, ik vond dat echt niet leuk maar ja het was wel de enigste optie.

Deel 2 (Slecht eet en slaap ritme)
Gelukkig hielpen de drynites dus ik was snacht's weer droog alleen toen kwam het 2e probleem ik at en sliep bijna niet
Want ik hou totaal niet van korstjes (bah)
Alleen het werd mij gedwongen om die op te eten vanwege mm slecht eetpatroon
Alleen ik weigerde want ik vond dat ik genoeg op had. En op 1 dag zij Tamara je bent toch geen klein kind ofwel soms Ik zij toen nee dus zij Tamara weer eet je korstjes op dan ik zij echt niet. Toen zij zij moet ik je als klein kind behandelen dan toen zij ik als grapje (alleen Tamara was serieus) moet je vooral doen. Dus toen zij Tamara oke is goed dan doen we dat. Toen dacht ik dat had ik maar beter niet kunnen zeggen.
Dus wat ging Tamara doen die ging tijdens de vergadering het hebben over mijn eetritme.

Dit was deel 1 deel 2 en
deel 3 komt binnen kort
 

Luierdraakje

Mijn prinsesje is een eenhoorn
Als je al opent met "Dit is een waargebeurd verhaal alleen de echte namen mogen niet worden gebruikt ivm juridische stappen" en je een verhaal vertelt dat zich overduidelijk binnen het zorgkader afspeelt: doe het liever niet.

Bovendien, eh... een 'deel' is meestal langer dan twee alinea's. Het lijkt alsof je aantekeningen hebt gemaakt, maar ze niet hebt uitgewerkt tot een daadwerkelijk verhaal alvorens het hier te plaatsen.
 
Deel 3 (De verhuizing)
Na de vergadering ging Tamara alleen maar bellen bellen en nog eens bellen, en op een gegeven moment inmiddels 1,5 jaar later hadden ik,Tamara, Laura, en Hans een gesprek en toen zeiden ze als je nu niet normaal ga eten voordat ik wegga van deze groep dan stuur ik je hoogstpersoonlijk naar een andere groep. En Toen ging het iets beter alleen uit eindelijk moest ik toch overgeplaatst worden.

Deel 3 is een wat korter verhaaltje omdat deel 4 best wel lang word.
 

Ivy

1 van de oprichters en organisators van de CBB
Graag schrijf ook ik verhalen maar wel het eens met Ella "4 zinnen noem ik geen verhaal " 4 zinnen zijn wel onderdeel van een verhaal maar hoofdstukken zouden ongeveer even lang moeten zijn en geen 4 zinnen. Maar goed we zijn benieuwd naar een vervolg! blijf schrijven en laat je door dit sterker maken
 
Bovenaan