Nog niet klaar De Beugel

[Hoi2110]

Het begin:

Lars is een gewone jongen van 15 jaar. Hij is 1 van de populairste jongens op school. Heeft 1 beste vriend dat is Levi. En heeft een leuke vriendin die heet Emma.
Hij heeft eigenlijk alles wat een jongen van 15 wil. Het enige probleem wat die heeft is dat hij een overbeet heeft. En niet een kleine maar echt een grote overbeet van meer dan 1 centimeter. Op een dag zegt zijn moeder dat ze volgende week naar de orthodontist gaan voor een beugel. Lars heeft hier helemaal geen zin in want op school ziet die met regelmaat kinderen met een beugel en die zitten altijd alleen.

De week erop is het zover op Dinsdag. Ze komen bij de orthodontist aan en nemen plaats in de wachtkamer. Na een poosje komt er een man naar hun toe en die neemt ze mee naar een aparte kamer. Hier legt die uit wat er gaat gebeuren. De orthodontist zegt dat hij een fel groene blokbeugel krijgt met head gear. (Zie bijgevoegde foto). Hier zitten metalen draadje aan die je dan met een band achter je hoofd vast doet. Toen Lars dit hoorde schrok hij een beetje. Maar het maakte niks uit. Hij moest in de stoel gaan liggen en de orthodontist keek of alles paste. Toen alles goed zat keek Lars in de spiegel en schrok hij nog meer. Toen vroeg hij aan de orthodontist: 'Kaj ik no wel praen met it ing' en dit moest natuurlijk zijn Kan ik nog wel praten met dit ding. De orthodontist lachte en zei: 'Nou je hoort het zelf al'. Maar Lars kon hier helemaal niet om lachen en wilde gelijk naar huis. Hij ging meteen naar zijn kamer en deed de deur op slot. Toen appte hij Levi met een foto. Die reageerde meteen met: 'Wat is er met jou gebeurd'. Lars appte het hele verhaal terug en Levi zei dat het rot voor hem was maar gelukkig niet voor altijd. Hij appte ook Emma meteen met een foto. Emma appte hem terug: 'Ieuw wat heb jij nou?'. Dus vertelde hij nog een keer het hele verhaal. Toen zei Emma dat ze hem morgen wel zou spreken.
Toen Lars 's avonds ging slapen voelde hij zich wel anders maar hij dacht dat dat er een beetje bij hoorde. De orthodontist had ook gezegd dat hij de komende dagen wel een beetje last kon hebben en dat hij moest oefenen met praten.

 

[028 beter dan 030]

Dit kan nog wel eens een heel gaaf verhaal worden. Ga alsjeblieft door. Kan niet wachten op een vervolg!!

 

[somebody25]

hopelijk zitten er ook speentjes in het verhaal altijd leuk om een mooi verhaal te lezen waar speentjes de bovenhand nemen

 

[bluesbrother1984]

Apart begin ben wel benieuwd

 

[Hoi2110]

De volgende ochtend wordt Lars wakker en denkt eerst: Wat voel ik? Dan weet die weer dat die een beugel heeft. Vandaag moet die voor het eerst naar school met zijn beugel. Dat vindt die nu toch wel een beetje spannend. Zijn moeder zegt dat het wel goed komt.

Op school aangekomen ziet die meteen een goede vriend van hem. Zodra die naar hem toe loopt begint zijn vriend te lachen. Wa lag je? Vraagt Lars. Dan laat hij een foto zien. Het is de foto die hij alleen naar Emma en Levi had gestuurd. Even verder op ziet hij Emma en spreekt haar aan. "Wa hef je gedaan?" vraagt Lars. Wa ik gedaan hef zegt Emma op een treitigere toon is jouw foto gedeeld. Naar iedereen die hem graag wilde. Toen zei Emma meteen daarna: "Ik maak het uit". Lars liep meteen weer naar huis en ging naar zijn kamer. Hij wilde dit niet meer. Hij was in 1 dag alles kwijt geraakt alleen Levi misschien niet. Dus hij belde Levi. Die zei meteen: "Wat rot voor je man. Ik blijf er altijd voor je.". Lars bedankte hem en hing weer op. Hij wilde die orthodontist maar is even spreken. Dus gin hij naar de praktijk. Hier werd die heel erg boos op de orthodontist. Maar die zei dat die maar even in de stoel moest gaan liggen. Toen Lars lag kwamen er opeens klemmen om zijn handen en voeten heen en ook om zijn hoofd. Toen zei de orthodontist dacht je nou echt dat het zo makkelijk zou zijn? De orthodontist pakte de beugel die Lars inmiddels uit had gedaan en deed deze weer bij hem en in en maakte hem weer vast met de head gear. Toen dat gebeurd was stak hij een naald in Lars zijn arm. Lars voelde zich langzaam weg dommelen. Toen Lars aan het slapen was zette de orthodontist een hypnotiserende stem op in de kamer en ging weg. Even later werd Lars weer wakker en vroeg zich af wat die daar deed. De orthodontist zei dat die was flauw gevallen van de druk maar dat die weer naar huis mocht. Dus Lars ging weer naar huis en merkte niks. Het enige wat die merkte dat het leek alsof het praten nog moeilijker ging maar dat zal wel aan mij liggen dacht hij. Hij ging gewoon weer slapen en zag morgen wel verder.