Nog niet klaar Doorlekken?

LuierJoch

Superlid
Terwijl ik mijn boterhammen, een appel en peer uit mijn tas pak, vraagt Ilse of ik zin heb in een kopje mosterdsoep. Ze heeft nog over van eerder deze week. Ik zeg dat ik dat wel lekker vind. "En wil je ook nog koffie?", vraagt ze. Ik zeg dat ik wel genoeg koffie heb gehad. "Anders moet ik straks nog meer poepen, dat lijkt me niet zo handig. Heb je ook thee? Wacht... ik loop even mee, dan kun je me laten zien waar alles staat. Dan kan ik dat ook af en toe doen." Ilse waardeert het dat ik moeite doe om er op alle fronten een gezamenlijke werkdag van te maken. Het spreekt redelijk voor zich. De waterkoker en de kraan zijn snel aangewezen en het laatje met de verschillende soorten thee is ook vrij eenvoudig. Naast de waterkoker staat de theepot en in een bovenkastje vind ik de glazen. Ik loop met de spullen heen en weer, terwijl de waterkoker is aangezet. Ilse warmt de soep op.

Even later zitten we met soep en thee weer aan tafel. "Hoe bevalt jou de dag tot nu toe?", vraagt Ilse. Ik denk er even over na en zeg dat ik het fijn vind op deze manier. Het geeft me rust om te weten dat ik met voldoende regelmaat een luier kan dragen. Dat dat dan ook nog kan bij iemand, waar dat mag en kan, maakt het bijzonder. "Ik krijg wel normaal mijn werk gedaan en dat vind ik ook belangrijk. Dus mij bevalt het wel, ja. En jij?" Nu is Ilse even stil voor zij antwoord geeft. "Ik vind het wel fijn, geloof ik, maar het is ook wel anders. Ik werk wel vaker thuis, maar nooit met iemand anders erbij. Ik heb geen last van jou ofzo, maar tja... ik weet niet. Het is gewoon anders. Ik vind het fijn dat je dan ook met de koffie en thee iets wil doen. Dat maakt het meer een gezamenlijke werkdag en minder dat jij bij mij op visite bent." Ik knik. "En hoe is het met je luier?", vraag ik.

"Die is goed nat", zegt ze met een lach. Dat antwoord had ik niet verwacht. "Ik wil 'lekker' zeggen, maar ik weet helemaal niet of je het lekker vindt...", reageer ik na een korte stilte. "Ja, toch wel lekker", antwoordt Ilse. Ze vertelt dat ze eigenlijk vrijwel iedere ochtend haar ochtendplas laat lopen tegenwoordig. Dat is een warm begin van de dag, zoals ze dat zelf zegt. Daarna doet ze haar broekjes aan, want gedoe overdag heeft ze weinig zin in, maar deze ochtend vond ze het leuk om samen met mij een dikkere luier aan te hebben en te ontdekken wat dat met haar doet. Ze vindt dat zeker voor herhaling vatbaar, maar wil hem straks ook wel uit, denkt ze. "Het wordt echt nat en dik. En ook wel wat kouder. Ik weet niet of ik dat zo lekker vind." "Je moet ook regelmatig blijven plassen, dan hou je het warm", zeg ik lachend. Ze knikt en we eten even rustig zonder met elkaar te praten.

Richting het eind van de lunch vraag ik Ilse of er nou dingen zijn die niet meer kunnen, doordat ze incontinent geworden is. "Ik laat me daar niet door tegenhouden", antwoordt ze. Ze vertelt dat ze de normale dingen gewoon is blijven doen en nog steeds uitgaat met vriendinnen. Het gewone leven is prima te doen. Zo zwaar incontinent is ze nou ook weer niet, vindt ze. "Dus er is eigenlijk niks veranderd?", vraag ik. "Nou", zegt ze, "er is wel één ding wat ik echt mis." Ik kijk haar vragend aan. "Toen mijn man nog leefde, kon ik hem om mijn vinger winden als ik mooie lingerie aan had. Na zijn dood heb ik mezelf eigenlijk altijd wel verwend met mooie lingerie. Als ik bijvoorbeeld uitging met vriendinnen, dan droeg ik dat. Dat gaf me een zelfverzekerd gevoel. Dat ligt nu dus al maanden onaangeraakt in de kast. Een mooie bh met zo'n luierbroekje eronder, geeft niet hetzelfde gevoel." Ik knik. "Maar dat zal je vast herkennen bij jouw vrouw", vervolgt ze. "Nee, niet echt eigenlijk", zeg ik, "Fleur draagt eigenlijk alleen maar functioneel ondergoed. Wel een goedzittende bh, maar verder slips van de hema." "Grappig", zegt Ilse, "ik dacht dat iedere vrouw ook wel een set in huis heeft." Ik geef aan dat Fleur dat dus niet heeft.

We ruimen de spullen weer af, spoelen de soepkommen even om en zetten het in de vaatwasser en gaan weer aan het werk met een volgende kop thee erbij. Ook Ilse gaat weer tegenover mij zitten. Ik dacht toch dat ze naar het toilet moest en daarna een broekje ging aandoen. Maar ik hoef me niet te bemoeien met de toiletgang van een volwassen vrouw, dus ik laat het maar. Geconcentreerd op mijn taken werk ik verder, maar zie ik in mijn ooghoek Ilse steeds meer wiebelend op haar stoel. Opeens hoor ik een luide wind. "Oh, sorry", zegt ze. "Ik dacht dat je naar de wc zou gaan", zeg ik. "Ja, maar ik wil niet. Het is echt dubbel. Ik wil van die luier af en hij zit zo lekker, maar ik moet wel poepen", antwoordt ze. "Dan doe je het toch in je luier en ga je je daarna verschonen", zeg ik. Een beetje met een blik alsof ik haar ergens op betrapt heb, kijkt ze me aan. "Van mij mag je, hoor. Het is je eigen huis."
 
Similar threads


Bovenaan