Kleintje!

Hoe goed vind je dit verhaal?

  • ⭐️

    Stemmen: 0 0,0%
  • ⭐️⭐️

    Stemmen: 0 0,0%
  • ⭐️⭐️⭐️

    Stemmen: 3 27,3%
  • ⭐️⭐️⭐️⭐️

    Stemmen: 3 27,3%
  • ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

    Stemmen: 5 45,5%

  • Totaal stemmers
    11

DatDiaperDoh_

Gewaardeerd Lid
Hoi idereen, dit is mijn eerste luierverhaal, ik hoop dat het julie bevalt graag reacties.

Hoofdstuk 1: Mijn leven
Mijn naam is Thomas, ik ben een jongen van 15 jaar en ik ben ongeveer 1.54 meter groot of moet ik zeggen 1.54 meter klein, want zo noemt iedereen mij: Kleine. Vandaag was het een echte rotdag op school ik werd voor de zoveelste keer uitgemaakt door Gillian omdat ik klein ben en hij me als een zwakke schakel ziet, maar integendeel ik ben helemaal geen zwakke schakel ik ben vol van mezelf en trots op de dingen die ik doe, maar hij interpreteert dat als stoeferig gedrag en egoïsme. toen ik dan thuis aankwam kwam men moeder die soms wel eens kan zagen, maar deze keer was ze bezorgt: ze vertelde dat ze morgen met mij samen naar Antwerpen zou gaan naar de endocrynoloog (groeidokter). Gelukkig maar dacht ik bij mezelf want morgen hadden we turnen en dat haat ik!

De volgende ochtend stond ik op om naar school te gaan. Ik sprong op men fiets en stopte bij de stoplichten aan het kruispunt om met mijn vriend Thijs verder te rijden, maar om 8.10 u was hij er niet, Integendeel ik zag haar lekkere zus op me af komen (Waar ik een beetje op verliefd was) ze zou met me mee fietsen omdat Thijs ziek is en ook omdat ik niet alleen mag fietsen van mijn ozo overbezorgde moeder. Toen we eindelijk na een lange fietstocht op school aangekwamen waren merkte ik dat er bijna niemand meer op de speelplaats was! Te laat dus! Snel met Charlotte (De zus van Thijs) naar de prefectuur om een te laat briefje te vragen. Gelukkig was het Dhr borghmans die ons verderhielp want als Mvr Wouters erzat dan hadden we wel anders gepiept. Gelukkig kwamen we er vanaf met een waarschuwing. Eenmaal in de les was ik er niet bij. Ik maakte veel fouten omdat ik afgeleid was door die afspraak later op de namiddag met de endocrynoloog.
 

DatDiaperDoh_

Gewaardeerd Lid
Srry voor het korte begin weldra nog een vervolg. En betere grammatica want op je telefoon een verhaal typen das ook niets
 

SCG

Beginneling
haha op je mobiel is niet heel handig, volgende keer zou ik het vanaf de pc doen als k jou was.
het verhaal begint wel heel leuk hoor! ;)
 

Dionysos

Toplid
Op je telefoon typen is niet erg. Maar lees het eerst even na. Dan haal je er al een hoop fouten uit meestal.
 

bilie

droom je dromen en geniet van het leven.
Mooi begin! !1
Het vervolg mag langer want het leest vlot. ^-^
 

DatDiaperDoh_

Gewaardeerd Lid
Hoofdstuk 2: de afspraak

Ondertussen was de middag al bijna aangebroken, nog maar 1 lesuur te gaan maar dit lesuur hadden we les van Mvr Hoek (AKA De freak) Bij Mvr hoek is er wel denkelijk een hoekje af want ze kan niet lachen en is vrij rasistisch over onze klas, wat HiLaRiSche situaties meebrengt. Toen ze de klas binnenkwam leek ze echt echt niet goed uitgeslapen en dus ook zeeeeer humeurig. Ze begon de les met VERDOMME, WEES TOCH STIL! Natuurlijk lag heel de klas strijk en die pestkop Gillian deet er nog een mopje bovenop, ook keek ie niet naar Mvr Hoek omdat hij te druk bezig was met praten met zijn vriend Brett. Zoals julie nog niet weten heeft Mvr hoek daar al een oplossing voor gevonden, voor kinderen die niet naar haar kijken tijdens de les. Het is de Zonnenbloemtheorie, Dit houd in de lln zijn kleine zonnenbloemen en zij is de zon en als je niet naar haar kijkt dan telt ze op haar handen hoeveel pagina's je moet strafschrijven. Dat was ook hier het geval. Ze begon bij 1 en iedereen begon te giechelen maar Gillian had het niet door, 2, 3, 4, En de klas lag strijk van het lachen toen hij het eindelijk doorhad. Ook ik begon nu luidkeels te lachen maar misschien was dat iets te hard want ineens riep ze THOMAS VERDOMME 9 PAGINAS STRAF! Toen was het stil in de klas. Nadat de les werd hervat ging de bel al we hadden dus niets gedaan dus kregen we alles mee naar huis om het thuis te maken. Opeens dacht ik er weer aan dat we naar de dokter moesten en liet mijn toestemmingsbriefje zien aan de toezichthoudende leerkracht in de refter, die zij dat ik mocht gaan. Eenmaal opweg naar de hoofdingang/uitgang kwam ik Charlotte weer tegen waardoor ik snel in mijn haar wreef zodat ze zeker goed lag waneer ze mij zou aanspreken. Charlotte vroeg waar ik naar toe ging en ik zei: De endocrynoloog (Om slim te lijken ;) ). Ze keek me aan met een raar gezicht en vroeg wat dat was.Ik antwoorde dat het in verband was met mijn gestalte en ze snapte het volledig. Ik ging weer verder en zag dat ze naar me knipoogde, ik merke ook op dat er iets niet normaal was met haar broek maar ik niets dirrect vinden wat het zou kunnen zijn. Toen ik in de auto stapte merkte ineens dat kleine Thomas opgewonden werd toen ik aan Charlotte dacht, niets abnormaal dus want ze was ook echt heet.

Toen we op de snelweg waren kreeg ik opeens een vreselijke gedachte, misschien moet ik bloed laten trekken! Ik haat naalden! Maar die gedachte werd terug snel vervangen door het beeld van Charlotte. Toen haalde ik mijn gsm boven omdat ik wist dat de rit nog wel lang zou duren. Toen mijn gsm omsprong opende ik Boom-Beach en begon te spelen. Een tijdje later hoorde ik het grind onder de banden van de auto kraken en wist dat we er waren. Ondertussen haad ik ook verschrikkelijke hoofdpijn gekregen en snapte dat ik wat minder op mijn gsm moest spelen. Samen met mijn moeder stapten we uit de auto en liepen binnen in het ziekenhuis. Vreemd genoeg zaten er aleen Vreemdelingen met kleine baby's in de wachthal en ik dacht dat we verkeerd waren maar dat waren we niet. Na een half uur dat wel 2 uur leek te duren kwam de professor ons halen. Hij begroette ons vriendelijk en begeleidde ons naar zijn kantoor. Eenmaal in zijn kantoor sloot hij de deur en gingen we bijde zitten. Hij vroeg veel vragen aan mij en mijn moeder en in mezelf dacht ik Yesss geen onderzoek! Maar dat was een foute gedachte want net toen ik dat dacht zei hij van. 'Moet je moeder naar buiten of mag ze hier blijven, we gaan namelijk je penis onderzoeken. ***** Nee hé dacht kn bij mezelf, en zei vastberaden dat mijn moeder naar buiten moest gaan. Ik legde me dus op de onderzoekstafel en liet me onderzoeken. Hij vertelde mij dat ik binnen 6 maanden zou beginnen te groeien en mijn plasser nog 1cm moest groeien voordat mijn groeispurt kon beginnen. Hij vertelde ook dat hij het wel kon versnellen door mannelijke hormonen toe te dienen. Ik wou dat echt graag want ik wou zo snel mogelijk groot zijn. Dus mocht ik me aankleden en mijn moeder gaan halen. Nadat ik mijn kleren aanhebgedaan haalde ik men moeder binnen, dan begon de dokter te vertellen over de mogelijke risico's van die toevoeging van hormonen. Het interesseerde me niet zo veel het enige wat ik wou was groot worden, buiten 1 die ik echt niet zou willen: kans op lichte tot matig/zware incontinentie, Gelukkig was de kans maar 1/500. Dus tekende ik het formulier dat ik er mee toestemde. Hij vertelde me duidelijk wat er nu zou gebeuren: Als eerste zou ik bloed moeten laten trekken, dan zou in de juiste hoeveelheid hormonen worden toegediend. Zo gezegd zo gedaan bloed trekken viel wel niet mee ik had echt veel schrik maar ik voelde niets van die naald tot mijn grote verbazing eigenlijk. Dan werden we naar een kamer geleidt met een soort tandartsstoel een een commode ?! Ik geraakte lichtjes in paniek toen ik die commode zag maar de paniek verdween snel. Na een poosje kwam een verpleegster me halen en zei dat ik moest meekomen met haar, ze zou me klaarmaken voor de injectie met hormonen. We gingen binnen in een donkere kamer naast de kamer met de rare tandartsstoel en de commode. Ik schrok wel even toen ze zei dat ik alles poets uitdoen, maar ze legde me uit dat dit een standaard procedure was. Toen moest ik op de commode kruipen die ik net opgemerkt had en plots uit het niets haalde ze een grote luier boven. Ik sloeg helemaal in paniek maar de verpleegster zei dat dat voor niets nodig was en ze anders mijn moeder zou halen om me te helpen, dat was echt het laatste wat ik zou willen. Ze deed mijn onderbroek uit en schoof de lekker zachte luier onder mijn poep. Ze vertelde dat je na een grote hoeveelheid hormonen je wel eens onbewust kon plassen gewoon zonder wetenschappelijke verklaring, ik vond dit reeël dus ging er mee akkoord. Ze deed me een ziekenhuis jurk aan en stelde voor om mee terug te gaan, maar dat wou ik niet ik vertelde dat ik niet wou dat mijn moeder me zo zou zien en ze begreep het dus ze haalde men moeder weg uit de behandelkamer. Ik zette me in de tandartsachtige stoel en de dokter kwam binnen met een piepklein spuitje op een karretje. Ik dacht bij mezelf: Easy right groot worden door dat prikje, en lachte de gedachte weg. Hij diende de prik toe en ging even weg, toen hij terug kwam had hij een mega spuit vast en vertelde dat die kleine spuit verdoving was. Hij diende me die spuit toe maar ik voelde er niets van, aleen niets van die spuit ik voelde mijn luier warm worden en mijn gezicht knalrood. Ik dacht terug aan de verpleegster en dacht bij mezelf dat het niets was. De dokter ging weg na de spuit en ik bleef achter, gelukkig kwam de verpleegster snel me halen. Ze vroeg of ik terug mee wou komen naar het donkere kamertje. Eenmaal daar werd ik verschoond en zette mijn gedachte ergens anders hoewel ik het wel een beetje prettig vond. Ik ging de kamer proper en vers uit en liep naar mijn moeder, ze vertelde me dat we nog eerst even langs de apotheek moeten rijden om iets te gaan halen maar wat dat wist ik niet.
 

DatDiaperDoh_

Gewaardeerd Lid
Sorry jongens dat ik geen vervolg schreef. Kwas eigenlijk aan het w8en op reas van deel 2 maar ik zal het 3e deel morgen online brengen
 
Bovenaan