“Kom je mee, dan eten we wat bij mij” zei ze “Kun je ook je telefoon opladen”. Marjan, intussen een mooie vrouw geworden, kende ik al 30 jaar geleden. Ze was het meisje waar mijn ex moest oppassen. Misschien is ex niet het goede woord, meer een schoolvriendinnetje. We pasten dan wel eens samen op haar. We speelden vaak superman, ik was superman en werd dan door hun gevangen genomen. We hadden iets groens gemaakt waardoor ik zwakker werd en uiteindelijk op de grond verzwakt lag. Nadat ik op de grond lag, moest ze altijd lachten. Daarna bracht mijn ex haar naar bed. Elke keer speelden we het spelletje weer. Het was allemaal onschuldig.
Vorige week kwam ik haar toevallig tegen, we hebben een tijdje gepraat en we hadden in Amsterdam afgesproken. Daar woonde ze. Ik was met de trein gekomen, zodat ik een biertje kon drinken of misschien wel samen wijn met haar. We hadden het gezellig, ik liet mijn vakantie foto’s zien en wat video’s. Ze was geïnteresseerd. Vroeg steeds meer dingen en ik antwoordde en liet het zien. Mijn batterij was leeg, zoveel had ik laten zien. Dus ik was ook wel blij dat ik dan bij haar de telefoon kon opladen.
We gingen in de metro, het was druk en we stonden dicht tegen elkaar aan. Ik keek haar aan en ze glimlachte terug. Haar lichaam raakte af en toe de mijne aan. Het voelde prettig. Ik raakte wat geobserveerd door haar. Toen we de metro uit waren liep ik achter haar aan. Ik kon mijn ogen net van haar af houden. Ze was echt heel mooi geworden. Nadat we de metro station uit waren moesten we nog een paar honderd lopen. Tijdens het lopen begon ze ineens over onze superman ervaring. Ik glimlachte en zei tegen haar dat ik daar ook weer aan moest denken. We waren bij haar flatje aangekomen. We gingen de lift en toen ze de voordeur opendeed hadden we niemand gezien. Typisch Amsterdam dacht ik, de buren ken je niet eens.
Eenmaal binnen zette ze iets aan. Een vreemd geluid kwam uit de boxen. Ze vroeg of ik nog wat drinken wilde en liep naar de keuken. “ga lekker zitten” zei ze nog. Ik hoorde hoe ze de keuken in ging en het leek of het vreemde geluid harder werd. Het geluid werd indringender en of ik het wilde of niet ik bleef er naar luisteren. Mijn gedachten waren weg, ik hoorde alleen nog het vreemde geluid. Ik merkte niet eens dat Marjan intussen naast me was komen zitten. Ik voelde hoe ze met haar hand over mijn rug wreef. Ze praatte tegen me, maar ik hoorde haar niet. Alleen het woord baby hoorde ik. Ik zag hoe haar gezicht lachte en bewoog en dat ze praatte. Ik hoorde weer het woord baby en later nog een aar keer. Ik raakte wat versuft, zag nog hoe ze haar ketting afdeed en bij mij om deed. Weer hoorde ik het woordje baby. Daarna werd alles zwart voor mij ogen.
Toen ik mijn ogen deed, zag ik dat ik op een commode lag. Marjan was bezig mijn luier om te doen. “Zo schatje , heb je weer een schone luier om” Ik keek haar aan wilde wat zeggen, maar merkte dat ik een speen in mond had. Marjan tilde me op, vreemd, zo gemakkelijk ging dat en nam me mee in de woonkamer. Daar mocht ik op haar schoot zitten en deed ze de speen af en gaf me en flesje warme melk. Ik dronk het op, zag in de hoek een spiegel waar ik in keek. Ik zag hoe ik bij Marjan op schoot zat. Ik zag hoe ik een rompertje aan had en babysokjes. Ik voelde de zachte luier en rook een babylucht. Ik dronk het flesje leeg en Marjan drukte me tegen haar aan, aaide me over de rug tilde me weer op. We gingen samen de keuken in. Marjan zei nog steeds niets, spoelde de speen af en deed deze weer in mijn mond. Ze zette een kopje koffie voor haar en keek me glimlachend aan.
“Lekker geslapen schatje?” vroeg ze. “Je bent ook zo’n heerlijke lieve kleine baby” Het verwarde me. Ik stribbelde ook niet tegen. Wist niet meer wat er allemaal precies was gebeurd, alleen dat Marjan nog het woord baby zei. Om eerlijk te zijn wist ik niet eens meer hoe ik hier terecht was gekomen. Alles was vaag geworden. Marjan pakte het kopje koffie en dronk deze op, deed de computer aan en zette mij tegenover haar in een kinderstoel. Ze zette me met bandjes vast zodat ik er niet uit zou vallen. Ik zag hoe ze aandachtig achter de computer zat en af en toe hoorde ik haar typen. Ik keek haar aan. De gevoelens van mooie vrouw waren verdwenen, wat ik zag was een machtige vrouw, die veel groter en machtiger was dan mij. Behalve dat ik baby was, voelde ik me ook heel klein en afhankelijk geworden. “Mooi dat is ook helemaal voor elkaar” ze zei en deed de computer uit en tilde mij weer op. Ze controleerde mijn luier, die zonder dat ik het door had kennelijk nat was geworden. “ik zal je verschonen schatje” Ik lag weer op de commode en Marjan deed de luier af. Ze maakte mijn piemel schoon met een washandje en daarna deed ze babypoeder op mijn piemel. Ze wreef over mijn piemel. Hoewel ik het fijn vond, wond het me kennelijk niet op. De piemel werd niet stijf. Daarna deed ze een luier om. Ze glimlachte. Ze gaf me een kus en zei “Ik zie hoe verwarrend je het vindt. We gaan de woonkamer in, dan vertel ik je alles” Ze tilde me op en we liepen naar de woonkamer.
Daar mocht ik weer bij haar op schoot lekker tegen haar aanleunen. Ze aaide me over de rug en begon “Schatje, het is een beetje verwarrend voor je toch? Zo ineens in een luier, ik als je mama. Jij lekker ut een flesje drinken, worden opgetild door mij , lekker slapen in bed, straks spelen in box. Alles is nieuw voor je” Ze lachte, gaf me nog een kus en ging verder “En alles blijft ook nieuw voor je, elke dag weer opnieuw. Ik heb je namelijk onder hypnose, ik heb je volledig in mijn macht” Ze zat aan mijn ketting “Zolang je deze ketting om hebt, blijft jij een baby en daar kan jij niks aan veranderen. Niemand is hier om je helpen, niemand weet dat je hier bent. Amsterdam is groot en niemand heeft je gezien en je telefoon was al uit toen je hier binnen kwam en je geld heb ik al doorgesluisd naar mij, niemand kan dit traceren” Ik probeerde de ketting af te doen, maar dat lukt niet. “Schat je hoeft er niet tegen te vechten hoor, lukt je toch niet en als ik in mijn vingers knip, dan ben je alles vergeten en is alles weer nieuw voor je. Elke keer als ik in mijn vingers knip, vergeet je alles, dat is macht schatje” Ik keek haar aan en probeerde nog een keer richting de ketting te gaan, maar ze zag het. Pakte mijn hand en legde deze op mijn buik. Ze keek me uitdagend lachend aan. Ik zag hoe haar hand omhoog ging en ik zag haar vingers. Ze knipte met haar vingers. Boem! Ik keek verwarrend om me heen, zag Marjan die me lachend aaide. Wat is er gebeurd dacht ik, ik wist niks meer. Marjan zei “Mijn baby, voor altijd mijn lieve kleine baby” en ze gaf me een enorme knuffel.
Vorige week kwam ik haar toevallig tegen, we hebben een tijdje gepraat en we hadden in Amsterdam afgesproken. Daar woonde ze. Ik was met de trein gekomen, zodat ik een biertje kon drinken of misschien wel samen wijn met haar. We hadden het gezellig, ik liet mijn vakantie foto’s zien en wat video’s. Ze was geïnteresseerd. Vroeg steeds meer dingen en ik antwoordde en liet het zien. Mijn batterij was leeg, zoveel had ik laten zien. Dus ik was ook wel blij dat ik dan bij haar de telefoon kon opladen.
We gingen in de metro, het was druk en we stonden dicht tegen elkaar aan. Ik keek haar aan en ze glimlachte terug. Haar lichaam raakte af en toe de mijne aan. Het voelde prettig. Ik raakte wat geobserveerd door haar. Toen we de metro uit waren liep ik achter haar aan. Ik kon mijn ogen net van haar af houden. Ze was echt heel mooi geworden. Nadat we de metro station uit waren moesten we nog een paar honderd lopen. Tijdens het lopen begon ze ineens over onze superman ervaring. Ik glimlachte en zei tegen haar dat ik daar ook weer aan moest denken. We waren bij haar flatje aangekomen. We gingen de lift en toen ze de voordeur opendeed hadden we niemand gezien. Typisch Amsterdam dacht ik, de buren ken je niet eens.
Eenmaal binnen zette ze iets aan. Een vreemd geluid kwam uit de boxen. Ze vroeg of ik nog wat drinken wilde en liep naar de keuken. “ga lekker zitten” zei ze nog. Ik hoorde hoe ze de keuken in ging en het leek of het vreemde geluid harder werd. Het geluid werd indringender en of ik het wilde of niet ik bleef er naar luisteren. Mijn gedachten waren weg, ik hoorde alleen nog het vreemde geluid. Ik merkte niet eens dat Marjan intussen naast me was komen zitten. Ik voelde hoe ze met haar hand over mijn rug wreef. Ze praatte tegen me, maar ik hoorde haar niet. Alleen het woord baby hoorde ik. Ik zag hoe haar gezicht lachte en bewoog en dat ze praatte. Ik hoorde weer het woord baby en later nog een aar keer. Ik raakte wat versuft, zag nog hoe ze haar ketting afdeed en bij mij om deed. Weer hoorde ik het woordje baby. Daarna werd alles zwart voor mij ogen.
Toen ik mijn ogen deed, zag ik dat ik op een commode lag. Marjan was bezig mijn luier om te doen. “Zo schatje , heb je weer een schone luier om” Ik keek haar aan wilde wat zeggen, maar merkte dat ik een speen in mond had. Marjan tilde me op, vreemd, zo gemakkelijk ging dat en nam me mee in de woonkamer. Daar mocht ik op haar schoot zitten en deed ze de speen af en gaf me en flesje warme melk. Ik dronk het op, zag in de hoek een spiegel waar ik in keek. Ik zag hoe ik bij Marjan op schoot zat. Ik zag hoe ik een rompertje aan had en babysokjes. Ik voelde de zachte luier en rook een babylucht. Ik dronk het flesje leeg en Marjan drukte me tegen haar aan, aaide me over de rug tilde me weer op. We gingen samen de keuken in. Marjan zei nog steeds niets, spoelde de speen af en deed deze weer in mijn mond. Ze zette een kopje koffie voor haar en keek me glimlachend aan.
“Lekker geslapen schatje?” vroeg ze. “Je bent ook zo’n heerlijke lieve kleine baby” Het verwarde me. Ik stribbelde ook niet tegen. Wist niet meer wat er allemaal precies was gebeurd, alleen dat Marjan nog het woord baby zei. Om eerlijk te zijn wist ik niet eens meer hoe ik hier terecht was gekomen. Alles was vaag geworden. Marjan pakte het kopje koffie en dronk deze op, deed de computer aan en zette mij tegenover haar in een kinderstoel. Ze zette me met bandjes vast zodat ik er niet uit zou vallen. Ik zag hoe ze aandachtig achter de computer zat en af en toe hoorde ik haar typen. Ik keek haar aan. De gevoelens van mooie vrouw waren verdwenen, wat ik zag was een machtige vrouw, die veel groter en machtiger was dan mij. Behalve dat ik baby was, voelde ik me ook heel klein en afhankelijk geworden. “Mooi dat is ook helemaal voor elkaar” ze zei en deed de computer uit en tilde mij weer op. Ze controleerde mijn luier, die zonder dat ik het door had kennelijk nat was geworden. “ik zal je verschonen schatje” Ik lag weer op de commode en Marjan deed de luier af. Ze maakte mijn piemel schoon met een washandje en daarna deed ze babypoeder op mijn piemel. Ze wreef over mijn piemel. Hoewel ik het fijn vond, wond het me kennelijk niet op. De piemel werd niet stijf. Daarna deed ze een luier om. Ze glimlachte. Ze gaf me een kus en zei “Ik zie hoe verwarrend je het vindt. We gaan de woonkamer in, dan vertel ik je alles” Ze tilde me op en we liepen naar de woonkamer.
Daar mocht ik weer bij haar op schoot lekker tegen haar aanleunen. Ze aaide me over de rug en begon “Schatje, het is een beetje verwarrend voor je toch? Zo ineens in een luier, ik als je mama. Jij lekker ut een flesje drinken, worden opgetild door mij , lekker slapen in bed, straks spelen in box. Alles is nieuw voor je” Ze lachte, gaf me nog een kus en ging verder “En alles blijft ook nieuw voor je, elke dag weer opnieuw. Ik heb je namelijk onder hypnose, ik heb je volledig in mijn macht” Ze zat aan mijn ketting “Zolang je deze ketting om hebt, blijft jij een baby en daar kan jij niks aan veranderen. Niemand is hier om je helpen, niemand weet dat je hier bent. Amsterdam is groot en niemand heeft je gezien en je telefoon was al uit toen je hier binnen kwam en je geld heb ik al doorgesluisd naar mij, niemand kan dit traceren” Ik probeerde de ketting af te doen, maar dat lukt niet. “Schat je hoeft er niet tegen te vechten hoor, lukt je toch niet en als ik in mijn vingers knip, dan ben je alles vergeten en is alles weer nieuw voor je. Elke keer als ik in mijn vingers knip, vergeet je alles, dat is macht schatje” Ik keek haar aan en probeerde nog een keer richting de ketting te gaan, maar ze zag het. Pakte mijn hand en legde deze op mijn buik. Ze keek me uitdagend lachend aan. Ik zag hoe haar hand omhoog ging en ik zag haar vingers. Ze knipte met haar vingers. Boem! Ik keek verwarrend om me heen, zag Marjan die me lachend aaide. Wat is er gebeurd dacht ik, ik wist niks meer. Marjan zei “Mijn baby, voor altijd mijn lieve kleine baby” en ze gaf me een enorme knuffel.
