Verhaal Klaar De Stage
- Onderwerp starter JustFerry
- Startdatum
JustFerry
Toplid
De lunch brak aan en zo zat ik met de lunch tussen de clienten, mijn taak was simpel. Ik hielp een paar clienten met eten, dit betekende boterham smeren, in stukjes snijden en bij een client het in de mond stoppen.
Stilletjes wenste ik dat ik ook in zo’n aparte stoel zat en gevoerd zou worden. Maar dat zal wel niet gebeuren. En dit gebeurde natuurlijk niet. Terwijl ik bezig was, vertelde Laura aan mij en beetje tegen ieder die meeluisterde. Dat we morgen in de middag gaan zwemmen. Het was natuurlijk de bedoeling dat iedereen een zwembroek, een zwemluier en een handoek mee moest nemen.
“Ferry, neem jij ook een zwembroek mee en een zwemluier?” Vroeg Laura aan mij. “Zwembroek heb ik, maar ik heb geen zwemluiers.” Gaf ik aan. Ze keek me ff aan en zei “Geeft niet, we hebben hier nog wel wat reserve zwemluiers liggen, plus je krijg nog iets extra’s zoals de rest.” Ik keek Laura vragend aan, terwijl ik net het laatste stukje in de mond van de client deed. Maar Laura maakte haar zin voorderest niet af. Ik wist niet wat ze bedoelde met iets extra’s, maar daar zou ik morgen wel achter komen.
Na de lunch was het tijd voor sommige clienten om een dutje te doen en was het voor ons pauze. Ik zat nu aan mijn eigen boterham te smeren en eten. Samen met Laura en Thea, die ieder aan de koffie zaten en ik had een grote bak thee.
Laura vertelde wat vanmiddag mijn taak zou zijn tijdens met de spelletjes, ook gaf ze aan welke spelletjes er gebruikt zouden worden. Het waren van die simpele spelletjes die geschikt waren voor kinderen van 3 tot 5 jaar oud. Meeste clienten waren geestelijk niet veel ouder dan dat in de groep. Terwijl sommige wel wat meer aankonden.
Eigenlijk sprak het allemaal wel voor zich dacht ik. Terwijl we aan het praten waren voeld ik wel hoe mijn luier steeds meer gevuld werd met mijn plas. Opeens liet ik een scheet, “Ow sorry” zei ik, terwijl ik wel met schrik voelde dat het wat meer was dan alleen wind. Het voelde achter opeens beetje plakkerig en warm.
“Geef niet.” Zei Laura en Thea met een glimlach. Ik kleurde gelijk wel een beetje rood aan, Laura zag dit en vroeg of het meer was dan een windje was. Met een rood hoofd gaf ik aan dat ik het niet zeker weet. Maar Laura gaf een glimlach en zei dat het niet erg is. Immers zijn ze wel wat gewend, er zijn clienten die wel vaker een poepluier hebben. Ze maakte een gebaar dat ik naar haar moest komen en trok mijn broek iets naar beneden. En trok ze de achterkant van mijn luier iets open, zodat ze zicht had op me billetjes.
“Zo te zien heb je een kleine bah gedaan in je luier, kom dan zal ik je verschonen.” Zei Laura, terwijl ze me hand pakte en met mij naar de verschoonruimte liep.
Wordt vervolgd...
Stilletjes wenste ik dat ik ook in zo’n aparte stoel zat en gevoerd zou worden. Maar dat zal wel niet gebeuren. En dit gebeurde natuurlijk niet. Terwijl ik bezig was, vertelde Laura aan mij en beetje tegen ieder die meeluisterde. Dat we morgen in de middag gaan zwemmen. Het was natuurlijk de bedoeling dat iedereen een zwembroek, een zwemluier en een handoek mee moest nemen.
“Ferry, neem jij ook een zwembroek mee en een zwemluier?” Vroeg Laura aan mij. “Zwembroek heb ik, maar ik heb geen zwemluiers.” Gaf ik aan. Ze keek me ff aan en zei “Geeft niet, we hebben hier nog wel wat reserve zwemluiers liggen, plus je krijg nog iets extra’s zoals de rest.” Ik keek Laura vragend aan, terwijl ik net het laatste stukje in de mond van de client deed. Maar Laura maakte haar zin voorderest niet af. Ik wist niet wat ze bedoelde met iets extra’s, maar daar zou ik morgen wel achter komen.
Na de lunch was het tijd voor sommige clienten om een dutje te doen en was het voor ons pauze. Ik zat nu aan mijn eigen boterham te smeren en eten. Samen met Laura en Thea, die ieder aan de koffie zaten en ik had een grote bak thee.
Laura vertelde wat vanmiddag mijn taak zou zijn tijdens met de spelletjes, ook gaf ze aan welke spelletjes er gebruikt zouden worden. Het waren van die simpele spelletjes die geschikt waren voor kinderen van 3 tot 5 jaar oud. Meeste clienten waren geestelijk niet veel ouder dan dat in de groep. Terwijl sommige wel wat meer aankonden.
Eigenlijk sprak het allemaal wel voor zich dacht ik. Terwijl we aan het praten waren voeld ik wel hoe mijn luier steeds meer gevuld werd met mijn plas. Opeens liet ik een scheet, “Ow sorry” zei ik, terwijl ik wel met schrik voelde dat het wat meer was dan alleen wind. Het voelde achter opeens beetje plakkerig en warm.
“Geef niet.” Zei Laura en Thea met een glimlach. Ik kleurde gelijk wel een beetje rood aan, Laura zag dit en vroeg of het meer was dan een windje was. Met een rood hoofd gaf ik aan dat ik het niet zeker weet. Maar Laura gaf een glimlach en zei dat het niet erg is. Immers zijn ze wel wat gewend, er zijn clienten die wel vaker een poepluier hebben. Ze maakte een gebaar dat ik naar haar moest komen en trok mijn broek iets naar beneden. En trok ze de achterkant van mijn luier iets open, zodat ze zicht had op me billetjes.
“Zo te zien heb je een kleine bah gedaan in je luier, kom dan zal ik je verschonen.” Zei Laura, terwijl ze me hand pakte en met mij naar de verschoonruimte liep.
Wordt vervolgd...
BabyKrissy
Babygirl
Oooh spannend
slaaf.johannes
Superlid
Daiperdebby
Beginneling
Meeeeeeer super verhaal
Daiperdebby
Beginneling
Waaneer komt er een vervolg
duimelot
Superlid
Ik heb ook een stage op een dagverblijf doorgemaakt. Maar ik had het toch niet zo goed voorelkaar. Ik stond in de keuken taarten te bakken IPV op de zware groep.
Wat me wel bijgebleven is dat op de structuur van de weekdagen aan te geven kregen de cliënten iedere dag een andere kleur luier aan.
Wat me wel bijgebleven is dat op de structuur van de weekdagen aan te geven kregen de cliënten iedere dag een andere kleur luier aan.
dat kan toch niet
dat zijn toch verschillende absorpties
Little Endy
Sayori the shy Enderman :3 (he/they)
Steeds denk ik dat er een nieuw hoofdstuk is bij iedere nieuwe reactie hier 
zo anticiperend!
zo anticiperend!
duimelot
Superlid
Ja, maar staar je niet blind op die verschillende absorbtie.
Voor overdag maakt 1,5-2- of 2.5 liter toch niet uit? En om de kosten maakt het ook weinig uit. Op een dagbesteding gaat het om structuur.
En dit lijkt een aardige manier toch?
begrijp je even niet
baby Robin
groot zijn is fijn, maar klein zijn is fijner
Hoop dat er snl een nieuw hoofdstuk van het verhaal bij komt
JustFerry
Toplid
Ik voelde me net als een klein kind. Thea had me aan de hand meegenomen naar de verschoonruimte. Voordat we in de ruimte stonden liet ik nog wel een paar scheetjes en uiteraard bestonden deze niet alleen allemaal uit gas, maar uit poep. Terwijl ik liep, voelde ik ook dat mijn luier aan de achterkant steeds verder gevuld werd.
Toen we in de verschoonruimte stonden, begon Thea mij gelijk al uit te kleden. Binnen enkele minuten stond ik voor haar in alleen mijn luier. “Komt er nog meer?” Vroeg Thea, terwijl ik nog enkele scheten liet. Met een rood hoofd, zei ik stilletjes dat ik het niet wist. Ik had wel eens een poep ongeluk in mijn luier, maar meestal was dit in de ochtend.
Thea glimlachte en gaf me een knuffel. “Geeft niet manneke, je kan er ook niks aan doen. Maar voordat ik je dalijk voor een tweede keer moet verschonen van een bah-luier. Lijkt het mij best als we even wachten totdat je lichaam volledig klaar is.” Als reactie knikte ik ja naar haar. Het maakte dus volgens mij niet uit dat dit gebeurde dacht ik, nou dan kan ik net zo goed gelijk alles eruit poepen dacht ik. Met die gedachte, zette ik wat extra druk op me kont en nu voelde ik echt hoe een berg shit de achterkant van mijn luier vulde. Man wat voelde dat lekker, dacht ik.
Dit alles gebeurde terwijl Thea mij in haar armen hield. Ik voelde me hierdoor echt klein... nee ik voelde me hierdoor net als één van de clienten, een gehandicapte jongen die verzorging en begeleiding nodig had. Stiekum wenste ik dat ik net zoals de rest in een box kon slapen, dat ik volledig zoals zij verzorgd zou worden. Maar dat was uiteraard alleen een wens, in mijn hoofd hadden deze mensen het goed. Geen zorgen over school, cijfers, vrienden, geroddel en alles wat er in mijn leven bij kwam kijken.
Ik werd uit mijn gedachte gehaald door Thea die vroeg of alles eruit was. “Denk het...” Zei ik zachtjes. “Zeker weten?” Vroeg Thea. Als reactie knikte ik zachtjes ja naar haar, waarna ze mij nog een brede glimlach gaf. “Helemaal goed, kom dan gaan we je een schone broek omdoen.” Zei ze, terwijl ze me op de verschoontafel begeleide.
Toen ik erop lag met mijn rug, maakte ze de plakkers van mijn luier los. Ik voelde gelijk de frisse lucht tegen mijn edelen delen komen terwijl ze de voorflap van mij luier tussen mijn benen trok. Tegelijkertijd rook ik ook de rioollucht van wat ik in mijn luier gemaakt had. Maar Thea trok geen spier van afkeer of walging. Nee zij bleef liefdevol tegen mij praten. “Zozo, je heb je best gedaan meneer.” Zei ze, terwijl ze de natte voorkant van mijn luier gebruikte om de shit van mijn kont te vegen. “Sorry” Zei ik met een rode hoofd. Maar Thea kijk mij begripvol aan, “Geeft niet manneke, je bent niet de enige die ik verschoon met een poepluier” zei ze terwijl ze me omdraaide op de verschoontafel om vervolgens mijn vieze luier onder mijn kont weg te halen. Ik voelde hoe ze met natte billedoekjes mijn kont poepvrij begon te maken, man wat voelt dat lekker terwijl ik haar hand over mijn kont voelde gaan.
Toen we in de verschoonruimte stonden, begon Thea mij gelijk al uit te kleden. Binnen enkele minuten stond ik voor haar in alleen mijn luier. “Komt er nog meer?” Vroeg Thea, terwijl ik nog enkele scheten liet. Met een rood hoofd, zei ik stilletjes dat ik het niet wist. Ik had wel eens een poep ongeluk in mijn luier, maar meestal was dit in de ochtend.
Thea glimlachte en gaf me een knuffel. “Geeft niet manneke, je kan er ook niks aan doen. Maar voordat ik je dalijk voor een tweede keer moet verschonen van een bah-luier. Lijkt het mij best als we even wachten totdat je lichaam volledig klaar is.” Als reactie knikte ik ja naar haar. Het maakte dus volgens mij niet uit dat dit gebeurde dacht ik, nou dan kan ik net zo goed gelijk alles eruit poepen dacht ik. Met die gedachte, zette ik wat extra druk op me kont en nu voelde ik echt hoe een berg shit de achterkant van mijn luier vulde. Man wat voelde dat lekker, dacht ik.
Dit alles gebeurde terwijl Thea mij in haar armen hield. Ik voelde me hierdoor echt klein... nee ik voelde me hierdoor net als één van de clienten, een gehandicapte jongen die verzorging en begeleiding nodig had. Stiekum wenste ik dat ik net zoals de rest in een box kon slapen, dat ik volledig zoals zij verzorgd zou worden. Maar dat was uiteraard alleen een wens, in mijn hoofd hadden deze mensen het goed. Geen zorgen over school, cijfers, vrienden, geroddel en alles wat er in mijn leven bij kwam kijken.
Ik werd uit mijn gedachte gehaald door Thea die vroeg of alles eruit was. “Denk het...” Zei ik zachtjes. “Zeker weten?” Vroeg Thea. Als reactie knikte ik zachtjes ja naar haar, waarna ze mij nog een brede glimlach gaf. “Helemaal goed, kom dan gaan we je een schone broek omdoen.” Zei ze, terwijl ze me op de verschoontafel begeleide.
Toen ik erop lag met mijn rug, maakte ze de plakkers van mijn luier los. Ik voelde gelijk de frisse lucht tegen mijn edelen delen komen terwijl ze de voorflap van mij luier tussen mijn benen trok. Tegelijkertijd rook ik ook de rioollucht van wat ik in mijn luier gemaakt had. Maar Thea trok geen spier van afkeer of walging. Nee zij bleef liefdevol tegen mij praten. “Zozo, je heb je best gedaan meneer.” Zei ze, terwijl ze de natte voorkant van mijn luier gebruikte om de shit van mijn kont te vegen. “Sorry” Zei ik met een rode hoofd. Maar Thea kijk mij begripvol aan, “Geeft niet manneke, je bent niet de enige die ik verschoon met een poepluier” zei ze terwijl ze me omdraaide op de verschoontafel om vervolgens mijn vieze luier onder mijn kont weg te halen. Ik voelde hoe ze met natte billedoekjes mijn kont poepvrij begon te maken, man wat voelt dat lekker terwijl ik haar hand over mijn kont voelde gaan.
| Thread starter | Similar threads | Forum | Replies | Date |
|---|---|---|---|---|
| B | Nog niet klaar Stage in Luiers | S | 121 |