Kate en Anna

Katediaper21

Nieuw lid
Hi iedereen. Mijn naam is Kate.
Ik ben zelf nederlands Australische. Dit verhaal heb ik oorspronkelijk geschreven in het engels en daarna vertaald naar het nederlands omdat mijn nederlands niet meer zo goed is.
In dit verhaal vertel ik hoe ik een Diaper lover ben geworden.
Niet alles in dit verhaal is echt gebeurd, sommige delen heb ik aangedikt of er bij verzonnen. Maar over het algemeen klopt het wel met de werkelijkheid.
Ik heb onze leeftijden er expres niet bij gezet, hierdoor kan je als lezer en beetje zelf bepalen hoe oud we zijn.
Laat vooral je tips achter en geniet van de eerste twee hoofdstukken

Hoofdstukken:
1: Volle koffers
2: Huis Muis
3: De openbaring

Hoofdstuk 1: Volle koffers
Anna lag al diep te slapen terwijl haar ouders beneden van alles aan het bespreken waren. Zelf wist ze van niks maar het ging vooral over haar.
Familie van Veen gaat namelijk over 2 dagen op vakantie, 6 weken naar het verre Australie! Vader, moeder en hun twee dochters Kate en Anna.

Terwijl Anna dus al lekker lag te slapen en Kate in haar kamer aan het rommelen was hadden hun ouders nog het een en ander te bespreken.
De reis zou lang zijn, 30 uur. Van schiphol naar Singapore en na een overstap van 5 uur zouden ze daarna in Sydney aankomen.

Voor Anna een hele lange reis. Niet alleen omdat haar ADHD het lastig maakt om lang stil te kunnen zitten, haar blaas werkt ook niet mee.
Ondanks haar leeftijd heeft Anna nog regelmatig ongelukjes overdag. Meestal doordat ze gewoon te afgeleid is met andere dingen, maar soms ook gewoon omdat er niet op tijd een wc in de buurt is.

Ook ‘s nachts gaat het nog wel eens mis. Niet vaak maar toch nog niet helemaal droog. Zeker 3 a 4 keer per maand word Anna wakker in een nat bed. Haar ouders maken hier geen probleem van, het bed word verschoond en ze kan gewoon verder slapen.
Als ze ergens gaat logeren draagt ze vaak een drynite, hierdoor blijft her bed van haar vriendinnen tenminste droog.

Deze ongelukjes waren normaal nooit echt een probleem, droge kleren aan en weer door. Thuis werd Anna er ook met enige regelmaat aan herinnerd om naar de wc te gaan. Maar met zo’n lange reis voor de deur bezorgen de ongelukjes haar ouders toch kopzorgen.

‘We kunnen moeilijk 4 reserve setjes voor haar meenemen in de handbagage’ zei Jenny tegen haar man. ‘Ze zou natuurlijk een van de drynites kunnen dragen, maar die lekken denk ik als ze die te veel gebruikt. Ze gaat natuurlijk ook gewoon in slaap vallen dus er is sowieso een risico op ongelukjes’ ging ze verder. Ramon knikte en was het eens met zijn vrouw.
Er werd verder gesproken en nagedacht.

Na wat verschillende ideeën met elkaar gedeeld te hebben kwamen ze samen tot de zelfde conclusie. Anna zou een luier dragen. In iedergeval boor de reis naar Australie toe.
Maar met dit besluit stopte de kopzorgen nog niet, want wat zouden ze tijdens de rest van de reis doen? Lange auto ritten, verre wandelingen, jetleg. Allemaal factoren die vragen om meer ongelukjes.

‘Laten we gewoon beginnen met die luier tijdens de reis er naar toe, hoe en wat we daarna doen zien we dan wel. Eens?’ Vroeg Ramon aan zijn vrouw.
‘Eens, morgen zal ik een pak halen en het rond bedtijd met haar bespreken. Dan kan ze er gelijk een dragen, scheelt weer een eventuele nat bed als we om 3 uur vertrekken’

‘Leuk zal ze het niet vinden maar het is denk ik echt de beste oplossing die we hebben, beter dan natte kleren in het vliegtuig’ zei Ramon. Jenny knikte terwijl ze op haar telefoon al opzoek was naar luiers die Anna zouden passen. Ze was klein voor haar leeftijd dus dat maakte het gelukkig wel een stuk makkelijker.

Terwijl Ramon naar boven ging om Kate te vertellen dat ook zei moest gaan slapen dacht Jenny nog eens na over haar dochter, over beide haar dochters.

Lieve kleine Anna die altijd zo haar best deed om ‘groot’ te zijn terwijl ze op veel vlakken daar nog helemaal niet klaar voor was. Waarschijnlijk lag ze nu heerlijk te dromen met haar lieveling knuffel onder haar arm. Het was een of andere draak met meerdere poten.
Een van de poten was kapot gesabbeld en gebeten, aan een van de andere poten zat een speen vast gemaakt.
Ze hadden en paar jaar geleden geprobeerd die speen weg te knippen van de poot maar dit resulteerde in grote paniek en tranen bij Anna.

Ze beloofde toen om hem niet meer te gebruiken maar hij mocht niet weg.
Uiteindelijk is het er om neer gekomen dat ze de speen bijna niet meer gebruikt, alleen als ze echt heel moe is of verdrietig. Een deal waar haar ouders mee kunnen leven.

Maar naast de schattige baby knuffel waren er nog wel meer dingen waarin Anna nog niet mee kwam bij haar leeftijdsgenoten.
Naast de ongelukjes was er bijvoorbeeld nog de kwestie van het slapen op zich.
Doods bang maar dan ook echt doods bang in het donker. Slapen zonder haar nachtlampje gebeurt gewoon niet.
Ze zegt zelf altijd hem niet nodig te hebben maar als ze hem niet aanzetten slaapt ze gewoon niet.

Ook het zelf aankleden of wassen is de ene keer meer succesvol dan de andere keer.
Ze doet het wel, soms. Maar vaak genoeg word het ook nog voor haar gedaan. Vaak is dit sneller, makkelijker en praktischer.

De conclusie die Jenny hier uit haalde terwijl ze diep in haar gedachten zat. Anna probeerde het echt om ‘groot’ te zijn maar ze was er gewoon nog niet klaar voor. Op veel vlakken was ze nog steeds best wel jong.

Kate was een ander verhaal dacht Jenny. Kate was de oudste, de verantwoordelijke grote zus. Ze deed vaak zo haar best om die rol in te nemen.
Ze let altijd goed op Anna. Troost haar als ze verdrietig is, speelt met haar ondanks dat ze het zelf misschien kinderachtig vind.
Maar ook Kate heeft nog wel haar eigen bijzonderheden.

Ook Kate is nog steeds niet 100% droog. ‘s nachts. Het gebeurt niet vaak, bijna nooit gelukkig maar toch nog minimaal elke maand en keer.
Daarnaast vergeet Kate met enige regelmaat om goed te vegen nadat ze de wc heeft gebruikt. Te druk met andere dingen, te snel willen gaan. Waar het probleem precies ligt weten ze niet. Kate weet het zelf ook niet. Ze hebben het al vaker besproken met Kate maar het blijft maar gebeuren.

Jenny werd uit haar gedachten onderbroken toen ze hoorde dat Ramon boven in discussie was met Kate. Blijkbaar had Kate haar koffer alvast ingepakt. Twee koffers.
Blijkbaar zat haar hele kledingkast ondertussen in de koffers. Jenny moest een lach onderdrukken.
Ze hadden twee eigenaardige dochters, dat zeker. Maar het waren wel haar dochters.

Ze stond op om naar boven te gaan, haar man helpen in de discussie over koffers met hun dochter.

Hoofdstuk 2: Huis muis
De vogels waren al even aan het fluiten, Ramon was voor de laatste dag naar het werk. Hij is de CEO van een groot internationaal bedrijf, dit was een van de redenen dat het gezin op vakantie gaat naar Australië.
Er is namelijk een kans dat Ramon voor 2 jaar in Sydney kan gaan werken. De meiden weten het niet maar Jenny en Ramon willen deze vakantie ook gebruiken om te kijken of Australië hun thuis kan zijn voor 2 jaar.

Jenny was ook al wakker, met haar kopje koffie zat ze rustig op de bank. Kate en Anna lagen nog lekker te slapen. Iets wat niet vaak voorkomt. Meestal was Anna al vroeg wakker en van alles aan het ondernemen.
Deze extra tijd gebruikt Jenny mooi om door haar sociale media te scrollen. Sinds een jaar heeft ze er veel volgers bij. Erg veel.

570.000 op Instagram,
18.000 op Youtube,
340.000 op Tiktok.

Blijkbaar vonden veel mensen haar filmpjes over een dag in het leven leuk. Zo leuk dat dus veel haar zijn gaan volgen.
Het is zo groot geworden dat Jenny en half jaar geleden is gestopt met haar werk en dit nu full time doet.
Hierdoor heeft ze veel meer tijd om lekker thuis te zijn bij de meiden.

Het scrollen werd echter al snel verstoord. Anna was wakker en dat was te horen. Het geluid van voetstappen was duidelijk te horen boven, het zou niet lang duren voordat die zelfde voetstappen op de trap naar beneden zouden staan.
En ja hoor, een paar tellen later kwam Anna bijna huppelend naar beneden.

Ze had haar pyjama shirt aan, een roze met hartjes er op. Haar pyjama broek was alleen wel verdwenen. Anna stond nu beneden aan de trap in haar pyjama shirt en onderbroek.

‘O schat had je weer een ongelukje vannacht’ vroeg Jenny bezorgd. Dat was namelijk een goede verklaring voor het missen van een pyjamabroek.
Anna keek eerst verbaasd en moest toen lachen en keer naar haar onderbroek. ‘Nee hoor mama, ik had het gewoon echt super warm vannacht dus had ik mijn broek uit gegooid, mijn bed is nog helemaal droog’.

Jenny schudde haar hoofd en gaf Anne een knuffel en een kus op haar voorhoofd. ‘Nou dat was een slimme oplossing dan, ga je hem zo weer aan doen of blijf je gewoon zo rondlopen de rest van de dag?’. Anna deed haar schouders omhoog en gaf verder geen antwoord.
‘Mag ik Kate wakker maken en kunnen we daarna pannenkoeken hebben als ontbijt?’.
Jenny schudde weer haar hoofd. Altijd als Anne Kate wakker maakt eindigt dat in ruzie. Meestal omdat Anna het veel te wild doet.

Anna zuchten even diep maar werd daarna alweer afgeleid door haar puzzel waar ze gister mee begonnen was voor dat ze naar bed moest.
‘Mama ik ga deze af krijgen voordat we op vakantie gaan’. Snel ging ze aan de slag.
Terwijl Anna lekker aan het puzzelen was ging Jenny toch maar eens kijken waar Kate bleef. Ze was gister dan misschien wat laat gaan slapen maar het was toch al bijna 10:30. Toch echt wel een mooie tijd om uit bed te gaan vond Jenny.

Jenny liet Anna achter met haar puzzel en liep rustig de trap op.
Aangekomen bij de kamer van Kate deed ze zachtjes de deur open verwachtende dat Kate nog aan het slapen was.

De deur ging open en Jenny zag gelijk wat er aan de hand was.
Een natte pyjama op de grond, een natte vlek duidelijk zichtbaar in het bed en Kate die zich nog aan het omkleden was in droge kleding.
Kate draaide zich half omgekleed geschrokken om en zag haar moeder.
Jenny zag hoe de tranen zich in de ooghoeken van Kate aan het vormen waren.

Jenny liep naar Kate toe en gaf haar een dikke knuffel.
‘Het is niet erg lieverd, kan gebeuren, kan gebeuren’.
Kate liet haar droge kleren vallen en knuffelde haar moeder terug.
‘Sorry mama het was echt niet de bedoeling, ik denk dat het door de spanning voor de vakantie kwam’. ‘Lieverd kan gebeuren dat weet je, daar hoef je echt geen sorry voor te zeggen. Kom ik roep Anna en dan gaan jullie even lekker in bad. Dat bed en die kleren regel ik zo wel even’.

Jenny gaf Kate een hand en begeleide haar richting de badkamer. Hierna liep ze naar de trap en riep naar beneden dat Anna even moest komen. Al snel waren de kleine en snelle voetstappen van Anna te horen. Niet veel later stond Anna boven naast haar moeder.

‘Wat is er mama?’ vroeg Anna. Jullie gaan even lekker in bad samen voordat we op vakantie gaan, dan zijn jullie tenminste en beetje schoon’.
Jenny wachten niet op antwoord en begeleide Anna al richting de badkamer waar Kate ondertussen al in het vol lopende bad zat.
Jenny deed snel Anna het pyjamashirt en onderbroek uit en Anna klom naast haar zus het bad in.

Terwijl de meiden lekker in bad zaten verschoonde Jenny het bed van Kate.
Elke keer was het toch weer een teleurstelling, vooral voor Kate zelf. Elke keer hoopte Kate dat het de laatste keer zou zijn, maar dan kwam er toch weer een.

De meiden hadden ondertussen de grootste lol samen in bad. Er lag al meer water naast het bad dan dat er in zat.
Jenny was klaar met het opmaken van het bed, de natte spullen zaten in de wasmachine en ze had schone kleren voor beide van haar dochters gepakt.

Een jurk voor Anna en een Korte broek met een shirt voor Kate.
Toen Jenny de badkamer in liep zuchten ze even diep en telde ze tot 10. De hele vloer was nat en overal was schuim.

‘Sorry mama maar dat komt doordat we een schuim gevecht hadden’. Vertelde Anna terwijl er een schuimbaard op haar kin zat.
Jenny moest er en beetje om lachen en gooide wat handdoeken op de grond.

‘Nou stelletje schuimmonsters uit dat bad jullie dan kan ik die pannenkoeken gaan bakken’.
Een voor een klommen de meiden uit bad. Kate begon zichzelf af te drogen en Jenny begon aan Anna.
Niet veel later waren beide meiden droog en aangekleed.

Beneden was het dan eindelijk tijd voor de pannenkoeken. Terwijl Jenny een video opnam over het maken van pannenkoeken waren Kate en Anna de puzzel verder aan het afmaken.
Tenminste, Kate was de puzzel aan het afmaken. Anne stond handstanden en radslagen in de woonkamer te maken.

Jenny riep Anna er bij en de eerste pannenkoeken werden uitgeserveerd.
Kate at netjes met mes en vork, en Anna?
Anna zat binnen 2 minuten helemaal onder de stroop. Haar handen, haar kin, haar jurk. Niks bleef bespaard.

Kate moest hier om lachen, Jenny vond het wat minder leuk.
‘Kom op Anna dit vind ik niet leuk hoor, je bent net schoon en je jurk was ook gewoon schoon en nu zit alles onder. Moet ik je soms gaan voeren voortaan. Of een slabbetje bij je om doen’. Jenny had een pak billendoekjes gepakt en was begonnen aan het schoonmaken van Anna haar handen en gezicht.

‘Nou die jurk mag je zo ook gelijk maar even in de was doen. Dan loop je maar even in je onderbroek en hemd rond totdat die weer droog is. Ik heb geen zin om nog meer kleren te moeten wassen’.

Anna knikte terwijl ze nog een grote hap van haar pannenkoek nam.
Hierna trok ze met haar ‘opnieuw’ vieze stroop handen de jurk over haar hoofd uit en gaf hem aan haar moeder.
Kate zag het allemaal gebeuren en moest een beetje lachen. Daar zat haar kleine zusje, rustig haar pannenkoeken te eten. Onder de stroop in alleen haar onderbroek en hemd.

Zelf zat Kate nog steeds keurig netjes met mes en vork kleine stukjes pannenkoek naar binnen te werken.
Jenny had de jurk snel in de was gedaan, hierna kwam ze terug en vertelde ze de meiden dat ze even alleen waren. Ze moest zelf namelijk even naar de supermarkt.

‘Mag ik mee please please please ik zal lief zijn beloofd’. Anna keek met puppy ogen naar haar moeder.
Normaal gesproken zou Anna zeker mee mogen. Sterker nog normaal had ze gewoon mee gemoeten. Maar vandaag even niet. Jenny ging namelijk naast de normale boodschappen ook de luiers halen voor Anna.

Anna kreeg vanavond pas te horen dat ze die aanmoest tijdens de reis, en Jenny had er geen zin in om dat eerder al te moeten vertellen.

‘Nee mevrouw jij blijft lekker thuis, je hebt niet eens kleren aan gekkie. Vandaag ben je gewoon even lekker een huis muis met je zus. Ik ben zo weer terug’. Jenny pakte haar sleutels en deed de deur dicht. Op naar de supermarkt.
 
Laatst bewerkt:

Katediaper21

Nieuw lid
Hoofdstuk 3: De openbaring
Jenny was al snel weer terug van de supermarkt. De puzzel was ondertussen af, daar had Kate voor gezorgd.
Anna was lekker in de woonkamer aan het spelen met Pluis de draak. Nog steeds in haar ondergoed als een echte huis muis.
Jenny liep snel naar boven met de boodschappen, uiteraard om het pak luiers nog even uit beeld te houden voor Anna.

De rest van de ochtend verliep gewoon normaal. Vlak voor de lunch was Anna naar de wc gegaan. Toen ze terug kwam was er duidelijk een natte vlek zichtbaar in haar onderbroek.
‘Anna van Veen’ zij Jenny streng. ‘Kom jij eens hier’. Anna liep onschuldig naar haar moeder toe. Hier kreeg ze op haar kop omdat ze niet goed geveegd had.

Kate moest een beetje lachen maar dit had ze beter niet kunnen doen.
‘Jonge dame, zit jij nou echt je zusje hier en beetje uit te lachen. Weet je wel niet hoe vaak ik onderbroeken van jou aantref die nat zijn. Volgends mij hebben wij vaak genoeg gesprekken hierover.
Dus je zusje uitlachen vind ik onzin. Sterker nog, laat maar eens zien of jij vandaag wel goed aan het vegen bent’.

‘Nee zo bedoelde ik het niet sorry Anna’ zij Kate snel. Ze wist namelijk donders goed dat ze eigenlijk helemaal niet zo goed afgeveegd had en uur geleden.
Maar het was al te laat, terwijl Anna moest wachten werd Kate gesommeerd om te bewijzen dat zij wel goed geveegd had. Met een rood hoofd liep Kate naar haar moeder toe. Jenny maakte de knoopjes van haar korte broek los en deed deze iets omlaag.

‘Het is toch ongelofelijk. Je zusje en beetje zitten uitlachen terwijl je zelf ook met een natte onderbroek rondloopt’. Jenny bleef even stil.
Anna en Kate stonden nu beide met hun natte onderbroek duidelijk in beeld.
‘Wat moet ik nou met jullie? Alle twee lopen jullie hier rond in een natte onderbroek als een kleuter. We gaan een nieuwe regel instellen. Als ik of papa er achter komen dat een van jullie niet goed geveegd heeft dan word die persoon en week lang geholpen met vegen. Duidelijk?’. Jenny was duidelijk geïrriteerd. Beide meiden knikte snel, ze waren slim genoeg om nu niet on discussie te gaan.

‘Nou laat ik mijn grote meiden maar weer even opfrissen dan hé’ zei Jenny terwijl ze een pak billendoekjes pakte. Beide meiden werden door Jenny schoongemaakt. Hierna werden ze naar boven gestuurd om een schone onderbroek aan te trekken. Anna kon ook gelijk haar jurk weer aan doen, die was ondertussen ook schoon en droog.

De meiden kwamen weer beneden en gingen verder met hun eigen dingen.
Jenny was alweer iets minder boos. Ze hielp Kate met het opruimen van de puzzel en daarna ging ze samen met Anna haar koffer inpakken. Verder was het dus gewoon een dood normale middag.

Rond het avond eten kwam Ramon thuis. Terwijl de meiden de tafel aan het dekken waren lichte Jenny hem in over de nieuwe regel. ‘Dat kan er ook nog wel bij, kunnen ze niet gewoon allebei weer terug in de luiers’ had Ramon gegrapt.
Jenny gaf hem een blik en daarna een speelse blik.
‘Ik vind er eentje potentieel terug in de luiers meer dan genoeg. Geen zin in een tweede hoor’ lachte Jenny.
Ramon lachte nu ook mee.

Tijdens het avond eten werden de plannen voor morgen besproken.
Om 3 uur zouden ze vertrekken richting Schiphol, dit was ongeveer en uurtje rijden. De vlucht vertrekt om 7 uur.
De meiden moesten na het eten nog een keer hun koffers laten checken en daarna zouden ze naar bed gaan zodat ze morgen niet al te moe waren.

Kate protesteerde en beetje omdat het veel te vroeg was voor iemand van haar leeftijd.
‘Prima dan ga jij lekker laat naar bed maar dan laten we je wek thuis’ zij Ramon daarna.
Kate schudde snel nee en gaf toe aan de vroege bedtijd.
Het toetje was op en de meiden werden naar boven gestuurd. Ramon met Kate. Jenny met Anna.

Ramon en Kate waren zo klaar. Alles zat in der koffer.
Kate trok haar pyjama aan en ging haar tandenpoetsen.
Bij Anna ging het allemaal wat minder snel. Zij had zelf nog van alles toegevoegd aan haar koffer.
‘Mama mag dit echt niet mee, en deze. Deze wel toch?’. Jenny schudde haar hoofd. Ze zou doe koffer vanavond zelf wel even inpakken.
Ze moest nu eerst maar eens even dat dingetje gaan bespreken met Anna.

‘Anna kom even rustig zitten, we moeten even wat bespreken’.
Anna stopte met druk doen en keek nu nieuwsgierig naar haar moeder doe op het plekje naast haar klopte. Anna pakte haar knuffel en ging naast haar moeder zitten.
‘Wat is er dan mama? Mag ik nog wel mee? Ik wil niet hier achterblijven zoals Kate’. De paniek was merkbaar bij Anna. Ze kroop tegen der moeder aan en keek druk om zich heen.
‘Tuurlijk ga jij gewoon mee lieverd, we gaan je hier echt niet achter laten. Nee het gaat even ergens anders over. Over iets wat er soms overdag of ‘s nachts gebeurt bij jou.

Anna keek haar moeder eerst vragend aan maar snapte het uiteindelijk wel.
‘Maar dat gaat al super goed. Ik heb al 1 week niet in bed geplast en al 3 dagen geen natte broeken gehad’.
Haar moeder knikte beamend.
‘Dat klopt lieverd en papa en ik zijn daar ook hartstikke trots op’ ze gaf Anna een kus op haar voorhoofd en praatte toen verder. ‘Het is alleen wel zo dat we een super lange reis gaan maken. Veel wachten veel zitten en soms kan je bijvoorbeeld niet eens naar de wc.
Of misschien val je wel slaap in het vliegtuig. Het punt is lievie dat papa en ik het risico op ongelukjes te groot vinden en daarom ga je tijdens de reis deze dragen’.

Van achter haar rug haalde Jenny nu het pak luiers vandaan. Anna keek er met grote ogen naar.
‘Nee’. Anna was kort maar krachtig. ‘NEE! Dat wil ik niet’.
Anna stond nu boos op en wou weg lopen uit haar kamer. Jenny was sneller en had Anna al snel weer terug geleid naar het bed.
‘Anna, stop. Geef me even de kans om het uit te leggen. Ik snap dat je het echt niet leuk vind maar het is even niet anders’. Jenny keek Anna aan zonder iets te zeggen. Ze was haar gezicht aan het scannen.

Wat zou ze nu denken? Anna was ook stil, tranen waren zich nu aan het vormen in haar gezicht en haar knuffel werd dicht tegen haar aan getrokken.
‘Moet het echt mama? Wat nou als ik beloof geen ongelukjes te hebben?’.
‘Lieverd dat kan je niet beloven want het zijn ongelukjes, dat is helemaal niet erg maar dan is het ook niet erg om een beetje hulp te gebruiken. De luiers gaan er voor zorgen dat je droog blijft, dat is toch fijn?’.

‘Maar luiers zijn voor baby’s ik ben helemaal geen baby’. Anna kroop nu tegen haar moeder aan en was aan het sabbelen op het pootje van haar knuffel.
‘Lieverd, luiers zijn voor alle mensen die dat nodig hebben. Echt niet alleen voor baby’s hoor. Zullen we er samen eens naar kijken?’.
Anna knikte voorzichtig ja en ging recht op zitten.

Jenny pakte op haar beurt het pak luiers er weer bij en terwijl Anna gespannen toe keek werd deze opengemaakt.
‘Kijk ze lijken best wel op de drynites die je aan hebt wanneer je logeert. Alleen deze kun je niet aantrekken als een broekje’.
Anna bekeek de luier eens goed. ‘Maar waarom kan ik dan niet gewoon mijn drynites aan? Die werken toch ook?’.

Jenny was al bang dat Anna deze vraag zou gaan stellen. ‘Drynites houden minder plasjes vast lieverd. En ik weet niet hoe snel we je eventueel kunnen verschonen. Daarom zijn deze voor de reis echt beter, hier kunnen meerdere plasjes in’.
‘Oh’ zei Anna. Het was weer even stil. Anna moest duidelijk even verwerken wat haar zojuist allemaal verteld was.

Aan de andere kant van de deur zat Kate. Ze had Anna heel hard nee horen schreeuwen en was nieuwsgierig geworden. Stiekem was ze aan de andere kant van de deur gaan zitten om mee te luisteren. Haar zusje moest een luier aan tijdens de reis.
Ergens vond ze het wel zielig voor Anna maar ze moest er ook wel een beetje om lachen.
Het bleef een tijdje stil dus besloot Kate dat ze maar beter snel weg kon gaan voordat ze betrapt zou worden.
Ze sloop stilletjes terug naar haar eigen kamer waar ze nog een aller laatste keer controleerde of ze alles had. Daarna kroop ze lekker in haar opgemaakte bed.

In de kamer van Anna was ondertussen weer wat beweging.
‘Dus wat denk je er van lieverd? Zo erg is het toch niet?’ vroeg Jenny aan Anna.
Anna zei niks, ze haalde alleen maar haar schouders op.
‘Weet je wat we doen schat, we proberen er nu gewoon eentje uit. Tijdens het slapen. Dan kan je er alvast en beetje aan wennen’.
Jenny probeerde op deze manier haar dochter er van te overtuigen er nu al eentje aan te doen. Anders was er kans dat ze vannacht nog even een bed moest gaan verschonen.

‘Moet ik ze echt dragen?’ vroeg Anna hoopvol. Jenny knikte. Anna keek even teleurgesteld. Ze hield haar knuffel nog even stevig vast. Keek wat in het rond en kwam toen tot een beslissing.
‘Oke dan wil ik er nu wel eentje uitproberen, maar dan mag ik vanavond bij jullie slapen’.
Jenny was opgelucht, deze strijd had ze gewonnen. Het bij hun slapen was dan een kleine prijs om te betalen. Anna sliep vaak genoeg bij ze dus dit was geen moeilijke beslissing. ‘Deal’ zei Jenny snel. Anna gaf haar moeder snel een knuffel, blij dat ze bij haar ouders mocht slapen vannacht.
Jenny had ondertussen een van de luiers uit het pak gehaald.
‘Oke grote meid, gaat u maar klaar liggen of moet je nog plassen?’.
 
Bovenaan