Verhaal Klaar onwetende vergeeflijkheid

diaperdrenthe

wees wie je wilt zijn in het leven.
Onwetende vergeeflijkheid

Ik werd wakker met een lichte vorm van hoofdpijn, maar terwijl ik wakker werd.
Reageerde mijn lichaam niet zoals het moest wezen.
Ik hoorde boven mijn hoofd een rustgevende muziek maar ik kon niet focussen wat het precies.
Ik keek naar een hangende object wat aan het draaien was.
Mijn ogen hadden totaal geen scherpte ik zag wel vormen maar niet de contouren.
Ik probeerde me te draaien maar alles voelde zo zwaar aan.
Ik probeerde dingen te herinneren maar ik wist me eigen naam niet eens.
Wie ben ik en waar was ik?

Een paniekerige gevoel kwam boven ik probeerde omhoog te komen maar dat lukte niet.
Dus ik moest om hulp roepen terwijl ik dat probeerde.
Had ik iets in me mond een soort rubberachtig iets, een speen?!
Ik spuugde hem uit me mond, want ik kreeg me handen niet richting me mond. En wou de eerste hulpkreet roepen.
Maar wat ik deed klonk totaal niet als help , ik was aan het kreunen ik kon niet praten, wat is er met me gebeurd?

Nu was de angst echt groot bij me ik probeerde nog te roepen maar het bleef op een kreunend geluid en het leek totaal niet op woorden wat ik riep.
Tranen vloeide over me wangen.ik voelde me hopeloos en radeloos.
Ik hoorde een stem een kalmerende stem, vrouwelijke stem
Die vrouw stond bij me, en ze sprak op een rustgevende toon.
En droogde me tranen. Maar ik verstond de vrouw niet.
Het was niet dat ze in een andere taal sprak dacht ik.
Maar ik begreep er niks van.
Maar ik werd wel rustig. Ze was mij aan het sussen.
Ik kreeg me speen in me mond en ik voelde haar hand wrijven over me borst.
Waar de vrouw een hypnotiserende toon aan het zingen was.
Een slaapliedje wat werkte.

Ik voelde opeens wat anders, ik deed me ogen open zag de de ruimte om mij heen aan het bewegen. De ruimte bewoog niet maar ik.
Ik werd vervoerd en zo ik het zag werd ik gedragen.
Mijn armen waren om iemand zijn schouder heen.en ik voelde dat ik steunde op iemand zijn hand. En voelde een hand drukken op me rug.
Ik wist niet wat er gebeurde, en ik werd neergelegd. Op een soort rubberachtige kussen voelde ik.
Mijn armen waren wat beweeglijker, maar me spraakvermogen niet.

De persoon die mij neer legde was een andere persoon dan voorheen.
Het was een Grote man. De man ging met zijn handen naar me kruis.
En hij deed iets maar ik weet niet wat .
Hij zal toch niet mij misbruiken? Had ik ghb op ofzo dat ik een zogenaamde verkrachtingsdrugs ophad.
Ik moest mezelf verdedigen en wou hem slaan.
Mijn armen probeerde het en de rest van de lichaam schokte.
Met een hand hield de man mijn armen vast en drukte deze tegen me borst aan.
Hij suste en zei doe maar rustig het komt goed ik ga je verschonen

Ik hoorde de man duidelijk. Het klonk vertrouwd maar mij verschonen?
Mijn situatie was steeds onduidelijker. En ik wist nog steeds niet wie ik ben.
Waar ik ben. Wat gebeurd er toch?
De man ging verder bij me kruis. Ik zag niet veel want me hoofd was nog zwaar als vele delen van me lichaam.
Ik hoorde een geluid die ik niet kon plaatsen.
En ik voelde dat rond me kruis met een doekje of zoiets gewreven wordt.
Er werd wat onder me billen weg getrokken. Wat gebeurd er toch?

Nu voelde ik een hand onder me rug komen en werd opgetild .
Nu schoot het mij te binnen wat de man bedoeld met verschonen.
Ik kreeg een luier om, maar had ik zojuist ook een luier om?
Ik begreep het niet en alles bleef onduidelijk.
Ondanks ik een luier om kreeg wist ik wel dat dit goed moest wezen.
Had ik nou een ongeluk gehad en was ik verlamd of heb ik een hersens beschadigen.
O god nee dat zal het niet wezen dit zal toch niet de rest van me leven zo zijn.
Paniek kwam weer terug en ik begon weer te huilen.
De man was klaar met verschonen en tilde mij op.

Rustig maar kleintje alles komt goed.
Hij kalmeerde mij echt ik moest hier op focussen en vertrouwen hebben in een vreemde.
De man bracht mij naar beneden waar ik in een kamer kwam. Ondanks ik niet goed zag wist ik dat het een woonkamer moest wezen.
Daar op de bank zat de zelfde vrouw die mij in slaap gesust had.
Ik werd op haar schoot gezet en ik voelde dat ze me ondersteunde en me hoofd beetje recht ophield.
Mijn speen werd uit me mond gehaald en ik kreeg een flesje in me mond.
Een babyflesje met melk.
Ik wist nu dat ik als een baby behandeld werd maar waarom?

Ik dronk het flesje helemaal op want ik voelde wat energie opkomen.
De vrouw sprak complimenterend over mij.
Wat ben jij een grote jongen ja een heel flesje heb jij opgedronken.
Goed bezig.
Terwijl het flesje leeg was drukte zij mij tegen haar borst aan en werd ik door me haren gestreken.
Ik probeerde wat te zeggen maar me spraak was nog niet op gang wel merkte ik dat er meer kracht in me benen was en me armen.
Ik probeerde om op te staan maar ik werd tegen gehouden door de stevige grip van de vrouw.
Rustig maar je hoeft niet omhoog het komt allemaal goed.
Straks weet je wel wat aan de hand is.

De laatste woorden bracht mij in nieuwsgierigheid. Ik wist nog steeds van niks.
Maar ik had wel vertrouwen dat het goed zal komen.
Ik wist niet waarom, maar die man en de vrouw zouden misschien wel mijn ouders wezen.
Dat moest wel, maar wat met mij aan de hand was weet ik nog steeds niet.
Erger nog wie ben ik?
Terwijl ik nog op de borst lag van de vrouw merkte dat ik slaperig werd.
Ik kreeg de speen terug in mijn mond en ik sliep weer.

Ik werd wakker nog steeds rustend op de borst van de vrouw.
Ik zag nog steeds vaag en ik merkte dat ik volledige kracht terug had.
Ik wou opstaan maar de vrouw hield me tegen.
Nee niet opstaan je mag niet opstaan .
Verdomde ik wil opstaan dacht ik ik spuugde de speen uit me mond
En ik riep laat me los.Ik sprak weer en ik bevrijde me uit de armen van de vrouw.
Terwijl ik op stond werd ik gelijk vast gehouden door de man.
Hij was zeer sterk en had me stevig vast en trok hij mij mee.
Naar een stoel en hij ging zitten en ik werd op zijn schoot gelegd met me buik.
En hij begon mij te slaan op me kont.
Godverdomme wat doe je. Terwijl ik dat riep sloeg hij harder
Hou op wie zijn jullie. En ik had tranen van vernedering in me ogen
En van pijn, ondanks dat de luier de klappen absorbeerde lande de klappen hard op me billen.

De man kende geen genade maar hij stopte wel na een tijd en ik werd stevig op zijn schoot gezet. Zo dit had jij verdient . Ik snap dat jij in de war bent maar geloof ons dit is het beste en afgesproken.
Jij bent ons kleintje en je bent zelf nog een kleine baby die nu even zich te groot gedragen heeft.

Ik was nu wel bang en had vragen en stelde die met een trilling in me stem
Wat bedoel je wat is afgesproken, wie zijn jullie en wie ben ik en waarom zie ik slecht.

Laten we je ogen verhelpen , de vrouw liep weg en kwam snel terug en zette wat op me hoofd. Het was een bril en ik zag alles duidelijk.
Ik droeg blijkbaar een bril dus en ik kon in de beide ogen kijken van de man en de vrouw.
Het waren vertrouwde ogen maar ik wist niet wie zij waren.
Wie zijn jullie? Vroeg ik

Wij zijn jou verzorger, je pappie en je mammie? En jij jongeman bent ons kleintje.
Het werd nu wel eng enigszins maar ik wist dat ik die twee kenden.
Hebben jullie mij ontvoerd?
Nee jij bent hier vrijwillig maar we hebben dit allemaal afgesproken en voor nu moet jij luisteren het is het beste want ik denk dat je nog weinig weet.
Je weet niet eens hoe jij heet toch?

Wat is er aan de hand spookte nu heel hard door me hoofd heen.
Wie ben ik dan hoe heet ik? Vroeg ik na.
Jij bent onze kleine jochie maar je heet Ivan.
Ivan? Ja klopt volgens mij wel en inderdaad zij zijn me ouders.
Maar er miste zoveel gaten in me geheugen dat ik dus besloot mij toe te geven aan hun genade.
 

diaperdrenthe

wees wie je wilt zijn in het leven.
Deel twee

Nu jij kan praten en luister vertellen wij snel paar regeltjes.
Je mag niet gaan lopen dus als jij je wilt verplaatsen doe je mooi kruipend of je reikt met je armpjes omhoog zodat mama of ik je papa je omhoog kan tillen.
Je luister altijd naar ons of het is straf zoals een billenkoek.
Je houdt je speentje je kan rustig praten met je speentje.
En je gedraagt je alle tijden klein.
En wij zorgen voor je luier, je hebt momenteel toch geen controle over je blaas.

Is goed ik stemde hiermee in
Ik vond het prima, maar waarom moest ik klein wezen.
Ik voelde me ongemakkelijk erbij. Maar ik, ik weet het niet het was vreemd maar toch vertrouwd.
Ik moest me geheugen terug hebben.
Me pappa zei dat het speeltijd was voor mij en werd in een hoek gezet op een grote speelkleed en er was dozen vol blokken en duplo.
Ik zat op me dikke kont en eerlijk gezegd wist ik niet wat ik moest doen.
Eigenlijk dom iedereen weet wel hoe die toch moet spelen.
Ik hield mezelf tegen maar omdat mijn situatie nog grotendeels onbekend is besloot ik om het beste van te maken.
Ik ging met de duplo en blokken wat te bouwen een dorp met een dierentuin en voor ik het wist was ik een fantasiewereldje die ik gebouwd had.
De duplo waren de bewoners en zorgde ervoor dat ik een gezellige dorp had.

Ik was zo druk aan het spelen dat mama naast me kwam.
Zo Ivan wat mooi ja, wat is dat toch.
Ze wees naar de dierentuin en ik keek haar recht aan.
Voor een vrouw is hij best groot dus ik werd verlegen van haar en begon te blozen.
Ik weet zelf dat ik niet al te groot ben, maar wat voel ik me klein.
Maar ik had geen antwoord op de vraag gegeven en mama kwam achter mij gekropen en knuffelde me.
Wat heb je nou gebouwd.
Met de speen in me mond zei ik ,dielentuin en een dolp.
Oow een dierentuin en een dorp wat goed van jou.
Als ik goed ruik heb jij een schone luier nodig

Schone luier? Ik weet dat ik een luier om heb, maar ik heb niet geplast of gepoept.
Had me papa gelijk dan?
Mama stond op en liep weg maar was snel terug met een dikke witte luier en wat billendoekjes.
Ik moest braaf liggen en ik weet niet wat ik aanhad, maar het werd in me kruis losgetrokken.
Ik keek nu mee en zag alle handelingen. Me luier werd losgetrokken en ik rook wat vies.
Ik had toch niet ? En ik keek en voelde mamma met haar handen me billen schoonvegen met de doekjes.
Nee toch? Ik kwam omhoog maar een zachte hand duwde me weer plat.
Maar toen de luier onder me vandaan kwam zag ik toch poep in me luier.
Mama had me benen vast en tilde ze me billen omhoog en legde deze in me nieuwe luier.
En ze sloot hem dicht en wreef daarna over me buikje, waarna ze er begon op te blazen en lieve kleine woordjes sprak.

Ze deed me kleding stuk dicht en ik mocht weer verder spelen.
Ik weet niet hoelang in nu rondloop zo maar ik moest mezelf bekijken.
Ik weet niet eens hoe ik eruit ziet. Ik wou omhoog gaan maar ik herinnerde de woorden van me papa.
Dus ik kroop van de speelkleed af en dat werd snel opgemerkt door papa zelf.
Hij stond naast me. Wat wil jij kleintje?
Ik keek omhoog en zei, ik wil glaag in een spiegel kijken.
Ik werd opgepakt en ondersteund terwijl ik automatisch mijn armen om me papa heen sloeg.
En we liepen de gang in waar een grote spiegel was.
Ik bekeek me zelf. Ik was vrij tenger persoon met een jonge uitstraling.
Zoals ik me zelf zag leek ik niet op een volwassen man.

Terwijl ik aandachtig keek naar de gehele plaatje kwam ik in een bepaalde opwinding.
Ik werd opgewonden van mezelf zo te zien.maar waarom?
Had dit iets met me seksualiteit te maken? Terwijl ik begon te denken kwamen herinneringen boven.
En redelijk snel en veel .
Ik werd duizelig door het hele gebeuren en drukte me hoofd tegen me papa aan.
Door alles mij te veel werd viel ik flauw
 

diaperdrenthe

wees wie je wilt zijn in het leven.
Deel 3

Weer werd ik wakker met een lichte hoofdpijn en alles was wazig.
Nu wist ik wel hoe dat kwam. Ik wist namelijk wie is was en wat ik gedaan had.
En het feit dat ik hier geluierd ligt in een groot kinderlijke bed.
Ik ben Ivan een jonge man die een adult baby ben.
Ik had geen goede relatie met me echte ouders. Beter gezegd die hebben mij jaren lang laten zorgen door een pleeg gezin. Een gezin die veel te veel kinderen had.
Door de overheid instanties waren te klein des tijds en ik kon niet naar een stabieler gezinsleven toe.
Pas toen ik 16 was kwam ik terug bij me eigen ouders, en daar groeide ik verder op als een onzeker iemand. Ik had me privacy wel en me eigen pc .
Ik had in me jonge jeugd behoorlijke gemis gekregen en ik probeerde het gemis te verwerken.
Ik kreeg alleen maatschappelijke hulp wat niet veel hielp.
Want elke avond lag ik in bed met me kussen stevig mij aan te drukken.
Toen ik 17 was kwam ik stage te lopen in een kinder dagverblijf.
Het was niet echt mijn werk kwamen me stage begeleiders achter.
Zo was ik verlegen en stil en hielp ik de kinderen wel.
En ik deed alles wel goed en ik was zekers goed met de kinderen.

Me werk hield in dat ik speelgoed opruimde veters strikte van sommige kinderen.
En oogje in de zeil hield. En als er wat was een kind troost of op gepaste manier een straf gaf.
Maar toch miste ik iets. Oke ik was wel jong maar er kon aan mij gezien worden dat dit niet mijn passie was.

Na een tijd kwam er een vrijwilligster die een voorlees moeder werd
Tijdens voorlees uurtjes werd ik zelf gehypnotiseerd door de verhalenverteleter.
En ik zat op niveau van de kinderen te luisteren hier werden foto's als grap gemaakt door me stage begeleider. Paar keer in de week kwam de voorlees moeder en iedere keer had ze een mooi verhaaltje en steeds met aandacht luisterde ik.
Dit was in begin acceptabel door me stage begeleidster maar ik werd hierop aangesproken.
Dat ik beter werkzaamheden kon doen.
Ik keek beteuterd en teleurstellend. En een schuldgevoel kwam bij me stage begeleidster.

Ze deed de deur op slot en begon een persoonlijke gesprek.
Ze ging naast me zitten en zei.
Ivan ik spreek nu niet als een begeleidster tegen je maar als een moeder die bezorgd is.
Ik keek in de ogen van me vrouw en brak in huilen uit
Daar kreeg ik voor het eerst een troostend een knuffel iets wat ik nooit gehad heb.
Een vloed van jarenlange opgekropte emoties verlaat me lichaam.
Ik had me jarenlang sterk gehouden en nu was ik gebroken.
Ik had nog niks kunnen zeggen en me begeleidster wist was ze moest doen.
Ze keek me aan en zei dat ik diep moest ademhalen en dat ze met collega iets moest overleggen en dat we daarna gezamenlijk weg konden gaan naar haar huis toe.
Want me gehuil was wel te horen en de kinderen wisten niet wat aan de hand was.


Na 5 minuten alleen nog te huilen kwam ze terug ze had een glaasje drinken en gaf die aan mij.
Kom drink deze op anders droog je nog uit.
Ik dronk hem op en was nog steeds aan het huilen.
Ze zei Ivan het lijkt raar maar ik geef je een speentje. Je hoeft je niet te schamen het komt goed jongen.
Ze legde een schouder op me hand en stopte de speentje in me mond.
Ik nam hem in de mond en begon instinctief erop te zuigen
Het was tijd dat ik omhoog moest komen maar ik had geen kracht.
Daarin trok de begeleidster me rustig omhoog.
Ik was klein en lichtgebouwd en ze trok me op alsof ik niks woog.
Ik moest op me eigen benen lopen maar ik stond erop te trillen.
Oke Ivan dit lijkt misschien raar maar ik til je op. Je moet me proberen vast te houden.
Ik zei niks en ik voelde hoe de armen van me begeleidster me optilde en mij uit de kinderdag verblijf optilde. Ik zag niks omdat ik me ogen dicht had.

Ik werd in haar auto gezet en de gordels werden dicht gedaan.
En we reden een kort ritje tot we bij haar huis kwam.
Ik werd geholpen om uit de auto te komen en naar binnen getild en op een bank gelegd.
Een grote bank waar ik nu opligt me begeleidster die nu allang haar rol niet meer uitvoerde was er nu voor mij.
Janneke zo heette ze een vrouw van rond 40 troostte mij en begon lief tegen me te praten.
Zo jongen gaat het weer een beetje? Wat is er aan de hand.

Ik vertelde me hele verhaal van a tot z,,,toen ik ongeveer op kwart van me verhaal zat werd er naar me huis gebeld door Janneke. Heel droog en niet interesserend reageerde me moeder.
Janneke wist dat ik niet loog gezien alle emoties gelaten was.
Al die tijd dat ik me verhaal vertelde luisterde Janneke naar mij verhaal als een moeder.
Een vreemd uniek gevoel die ik gemis had. Ik had uren gesproken en ik moest naar de wc.
Maar ik moest al paar uur terug. Ik vroeg waar een wc was toen de zweet en pijnscheuten te erg werd.
Janneke zei in de gang en hielp me omhoog terwijl ik omhoog kwam werd de druk op me blaas verhoogt en ik deed onvoorstelbare.

Ik plaste me broek vol op de bank waar ik lag. Angst kwam mij te gemoed terwijl ik weer in tranen uitviel.
De tranen waren echter droog maar Janneke zei dat het een ongelukje was en stelde me op gerust.
Nu ze mij verhaal zo gehoord heeft hielp ze mij uit me natte broek en zei dat er een badkamer boven was.
Terwijl Janneke druk bezig was om mijn ongelukje op te ruimen besloot ik mij zelf schoon te maken door een korte douche .
Ik kwam echter tot het probleem dat er geen droge kleren voor mij was.
Aan Janneke vroeg ik om hulp want ik was naakt en kon niet zo rond lopen.
Dat was een dilemma inderdaad zei Janneke maar ze had een voorstel.
Een raar voorstel. Ik kon bij haar logeren en morgen als ik wakker ben we gezamenlijk naar werk gingen in een schoon droge broek. Maar dat ik voornnood een luierbroekje aan kon hebben gezien er geen kledingstukken voor mij was en ik de schaamte niet hoefde te hebben van naakt rondlopen.
 

diaperdrenthe

wees wie je wilt zijn in het leven.
Was van plan om een 3 delige verhaal te maken,...maar achtergrond verhaal is lang nog niet af.
Dus er komt meer !1
 

Bjorn (XXX)

Daddy van voetballuier123
ik heb alle 3 de delen achter elkaar gelezen en had al bij het 2e deel de indruk dat je het nooit in 3 hoofdstukken klaar kon hebben
 

diaperdrenthe

wees wie je wilt zijn in het leven.
Deel 4

Ondanks ik kapot was door de stormvloed van emoties die ik op de loop heb gelaten en het verslagen gevoel die mij zwak gemaakt heeft.Had ik vertrouwen in de vrouw die mij opving.
Ik kende haar alleen als een streng rechtvaardige stage begeleidster die passie voor haar werk had.
Ze deed veel voor werk, op de kinderen zorgen en opletten en ouders praten en de administratie.
Er kwam veel bij te kijken bij het werk van een kinderdagverblijf.
Ik was daar zoals ik al zei een stagiaire. En Janneke me stagebegeleidster.
Die nu als een moeder mij opving.
Iets wat ik thuis nooit heb gehad iets wat ik in pleeg gezinnen nooit heb gekregen.
Ik was altijd wel dat jongetje wat rustig en stil was en zich wel redt.
Ik viel nooit op in de klassen waar ik heb gezeten.
Ik was altijd zo rustig dat ik wel dagen gemist kon worden.

Nu liep ik rond in een luierbroekje en me shirt omdat ik me broek vol geplast had.
Iets wat ik nooit meer deed. Iets waar ik zeer zwaar gestraft om werd als ik dat in de pleeggezin deed.
Ik was dus snel zindelijk en heb wat ik nu droeg nog nooit gedragen.
Terwijl ik rond ermee liep. Kon ik zeggen dat het anders was dan een gewone onderbroek.
Het was dikker en zachter en het sloot goed om de heupen heen.
Terwijl ik weer beneden stond was de bank weer schoon en droog.
Gelukkig was het een soort van leren bank. Anders was hij waarschijnlijk verpest door de urine.
Janneke had een kop warme chocolade melk gemaakt en stond klaar met een dekentje zodat me benen toch wat bedekt was.
Ik ging op de bank zitten en kreeg de kop in me handen gedrukt en Janneke ging naast me zitten.
En ze sloeg de arm om me heen en drukte tegen haar aan.

Wat er gebeurdt is hoef je niet voor te schamen. En ik geloof je .
Vanaf nu ben ik niet meer jou stage begeleidster meer, maar ook jou uitlaadklep
Als er wat is praat met me. Ik hou rekening met je stage en de voorlees uurtjes mag je gewoon bij zitten als jij daar prettig bij voelt. Ik ben namelijk niet iemand die jou plezier en geluk wilt ontnemen.
Je bent voor de rest een goede jonge Ivan.

De woorden die ze sprak gaf mij troost maar ik werd er erg verdrietig om.
Waarom was er niemand thuis die dit voor mij deed. Waar was zij eerder in me leven.
Terwijl ik tegen haar aan kroop om harder te huilen.
Was me lichaam kapot en op. Ik viel in slaap.

Volgens janneke sliep ik paar uur voordat ik naar boven werd gebracht naar een logeer bed.
Daar boven gebeurde iets wat me leven totaal zal veranderen.
Ze vroeg aan mij of ik bedplaste en daarvoor bescherming droeg.
Bij bescherming bedoelde ze luiers.
Ik keek haar zwijgend aan en ik wist niet wat ik moest zeggen.
Ik was nog steeds moe en ik kon haar vraag niet verwerken zodat ik juiste antwoord kon geven.
Natuurlijk was ik geen bedplasser. Maar, ik heb haar gezien hoe ze kleinde kinderen verschoonde.
En ik heb keer moeten mee kijken. En het was zo hypnotiserend hoe ze dat deed.
De liefde de aandacht die daar bij kwam kijken het was echt een gevoel wat ik miste.

Omdat ik zo zwijgend was nam Janneke mee naar een kamer.
Wat duidelijk een kinderkamer was.
Daar stond een verschoonkast met de gebruikelijke spullen.
Ze tilde me op en legde me zo boven op de verschoonkussen.
Iets waar ik dacht veel te klein zou geweest zijn maar het bleek niet het geval te wezen.
Zonder pardon werd het broekje uitgetrokken en kreeg ik een veel grotere luier om.
Dicht geslagen was Janneke klaar.
Dit was niet het manier hoe ze met kinderen deed, maar het voelde wel fijn aan.
Het zat wel goed.

Met waterige ogen keek ik Janneke aan die mij aan keek terwijl ik alles over mij heen liet gebeuren.
Ze wreef over me gezicht en ze zag iets in me ogen ,
Je hebt dit gemist of niet jongen?
Ik bleef stil en wist niet precies wat ze bedoelde.
Ze pakte een speentje die ik eerder in me mond had gehad en stopte deze in mijn mond.
Ik werd opgetild en in een bed gelegd in de logeer kamer.
Ik sliep bijna direct toen de dekens over me heen werd geslagen.
 
Thread starter Similar threads Forum Replies Date
molny Corra mijn lieve onwetende geile luierslet 16+ Verhalen 3
Similar threads

Bovenaan