TAMARA

luierdromer

Niet geschoten is altijd mis.
HOOFDSTUK 5 ZIEK THUIS

Door Sofieke, eerlijk gezegd wel de laatste die ik verwachtte, die direct vertelde dat ze wakker was geworden omdat ze moest poepen, en toen direct haar bed uit was gekomen.
Zodat ze netjes op de wc had gepoept.
Uitgesproken keek ze mij aan en zuchtte, "het ruikt hier naar poep".
Bijna direct vervolgde Sofieke,"tante Tamara wat ziet u bleek in uw gezicht".
Hoewel ik haar eigenlijk niet wilde lastig vallen met mijn ziek zijn, begreep ik dat proberen Sofieke om de tuin te lijden weinig zin had.
De kleine meid was slim genoeg om daar direct doorheen te prikken.
Dus zei ik, "deze meneer en mevrouw hebben mij net naar huis gebracht, omdat ik me net als Carina niet lekker voel".
Nauwelijks uitgesproken zag ik dat Sofieke naar mijn opbollende luier kijken en dat ze probeerde mijn hand te pakken, om mij dan aan te kijken en te zeggen.
" Kom tante dan ga ik u verschonen", hierop ging ik met Sofieke naar boven, terwijl Nicolaas op dat moment Coby en Rob naar buiten geleide.
Terwijl Sofieke en ik naar boven gingen, waar bleek dat ook Carina en Ruud nog wakker waren.
Toen Carina Sofieke met een luier, en even later met talkpoeder en de thermometer naar mij zag sjouwen zei ze.
"Sofieke als jij zo klaar bent met mamma , wil ik ook wel een schone luier van jou".

Dat ze de vraag van Carina op zich wel begreep zag ik direct, maar of de opmerking die zij daarop maakte gemeend was of, een bijdehandte opmerking was, was me niet helemaal duidelijk.
Toen ze zei," een schone luier wil ik je zo wel omdoen, maar een luier van mij krijg je niet, want die heb ik helaas zelf nodig".
"Bovendien passen mijn luiers jou niet Carina".
Dan keek Carina Sofieke aan lachte en zei," die zijn van jou, maar kijk eens tussen jouw stapel en de stapel van je tante".
Dan zag Sofieke dat er luiers lagen in een maat die ze niet kende namelijk maat S van de maxi luiers.
Direct zag Carina dat Sofieke probeerde te lezen wat er op het pak stond.
" T- E- N- A m-a-x-i S dan keek Sofieke, terwijl ze bij mij de thermometer verwijderde Carina aan keek en vroeg , "heb jij eigen luiers Carina?".
Hierop keek Carina haar jonge nichtje aan en zei, "Sofieke doordat ik ziek ben, voel ik het niet als ik moet poepen, zodat het er net als bij mamma en bij jou zomaar uit loopt".
"Ook heb ik nu moeite om mijn plas op te houden".
Terwijl Carina Sofieke nog eens aankeek zei ze, "bovendien steun ik zo ook Josje die net als mamma en jij niet zindelijk is, en dus ook altijd een luier moet dragen".
"Waardoor ze door andere jongens en meisjes werd gepest en genegeerd".

Nu keek Sofieke Carina aan en vroeg," wat is dat genegeerd?"
Direct begreep Carina dat dit voor Sofieke een moeilijk woord was, voor ze dat echter kon uitleggen zei Nicolaas.
"Sofieke kom maar mee naar beneden dan zal ik je dat uitleggen, want Carina en tante Tamara moeten slapen".
Beneden kreeg Sofieke een beker warme melk en probeerde Nicolaas haar uitte leggen wat negeren was.
Tot slot zei hij, "als je echt wil weten wat negeren is, moet je Josje maar eens vragen".
Toen Sofieke even later haar beker leeg had bracht Nicolaas haar weer naar bed, waar Sofieke bijna direct in slaap viel.
Totdat ze in de loop van de nacht wakker werd, en druk op zowel haar darmen als haar blaas voelde.
Heel even dacht ze er over om te blijven liggen en alles te laten gaan, maar mompelde dan, "dat is bah Sofieke".
Hierop stond ze op en ging naar de badkamer, opende haar romper en liet haar luier als was het een onderbroekje zakken, en ging op de wc zitten.

Om dan te ontspannen, om dan te voelen dat ze plaste, en even later bewust een flinke drol te laten ontsnappen.
Om dan op te staan haar billen af te vegen door te trekken, om dan haar luier weer op te trekken haar romper te sluiten, haar handjes te wassen en weer op het matras te gaan liggen.
Waar ze direct weer in slaap viel, nadat ze nog net had gezien dat de klokradio van Carina 3:27 aan gaf.
Hoe laat het was wist ze niet, maar wel dat het nog geen 4 uur laat staan kwart voor 7 was.
Binnen 5 minuten sliep Sofieke alweer, om tegen kwart voor 7 wakker te worden van de afgaande klokradio.
Direct voelde ze dat ze nog schoon was, en mompelde, "en nu eens kijken of ik nog droog ben".
Waarop ze direct opstond omdat ze druk op zowel haar blaas als haar darmen voelde, wat erop wees dat ze moest plassen, en waarschijnlijk weer poepen.
Ondanks dat wijfelde ze toch of helemaal schoon was.
Dat zag ik toen ik 1 minuut later de badkamer instapte, wat kon omdat de kleine meid de badkamer niet op slot had gedaan.
Direct zag ik dat Sofieke haar luier als een slipje liet zakken, dan zag ook ik dat haar luier droog en schoon was.
Dan keek ze mij aan en vertelde dat ze tussen 3 en 4 uur wakker was geworden, omdat ze naar de wc moest.
"Was je luier toen zo nat en vies dat je moest verschonen Sofieke?".

"Nee tante Tamara, ik moet nog plassen en drukken".
Dat laatste hoorde ook Carina, die ondanks dat ze lekker had geslapen moe en bleek binnen kwam, en zo te ruiken een vol gepoepte luier had.
Dan keek ze Sofieke aan en vroeg dan," waar is jouw volle luier gebleven Sofieke?"
Carina aankijkend hoorde ik de kleine meid zeggen, "dan kan je lang zoeken Carina, er is geen natte of vieze luier van mij".
"Ik heb vannacht op de wc geplast en gedrukt".
"Niets van gemerkt Sofieke",ook ik had dat niet gemerkt, en zelf zoals vaak al slapend mijn luier goed gevuld.
Sterker doordat ik ziek ben, had ik vannacht zo erg geplast maar vooral gepoept dat Nicolaas mij tegen 2 uur had moeten verschonen, en toen ik om half 7 wakker werd ik alweer mijn luier helemaal vol had.
Hoewel ik Irma had beloofd om Sofieke deze donderdag naar school te brengen merkte ik dat het niet ging, wat nu?
Uiteindelijk zat er niets anders op dan de moeder van Janneke en Romy te vragen of ze hier langs wilden komen om Sofieke mee te nemen.
Nauwelijks had ik het verhaal verteld of ze zei, "dat is goed ik kom Sofieke rond 10 over 8 halen.
Inderdaad stonden beide meisjes nog voor de afgesproken tijd voor de deur, om Sofieke mee te nemen.
Nauwelijks waren ze binnen, of Janneke vroeg direct of Sofieke na schooltijd kwam spelen.

Nog voor ik haar kon vragen of ze dat wilde, reageerde Sofieke al," ja leuk heb ik zin in".
Direct spraken we af dat, dat Sofieke ook bij Janneke en Romy zou blijven eten, waarna hun ouders contact zouden opnemen om te horen of Sofieke naar haar eigen huis gebracht moest worden, of dat ze haar weer hier moesten terugbrengen.
Nauwelijks waren ze even later vertrokken en was ik op weg naar boven om het bed in te duiken of alweer ging de bel.
Tot mijn frustratie koste het behoorlijke moeite om beneden te komen, toen ik de deur opende zag ik dat het Coby en Belinda waren.
Direct vroegen beide dames, "hoe gaat het nu Tamara?"
"HM ik voel me nog steeds niet lekker, daarnaast is ook mijn dochter al een paar dagen ziek thuis".
Dan ging ik verder met het verhaal over mijn beidehandte nichtje, dit vonden beide dames ongelofelijk.
Na nog even doorpraten voelde ik me alweer moe worden, en net op dat moment melde Carina zich, dat ze verschoond wilde worden. en ook wel een kop thee wilde drinken.
Nu zag ik de dames verbaasd kijken, waarop ik vertelde dat Carina ziek thuis was, en aan de diarree was.
Dan keek ik Belinda aan die op het punt stond om bij Carina te gaan kijken.
Direct zei ze, "kom maar Tamara", boven gekomen keken we direct bij Carina, die niet alleen in woorden aangaf dat ze verschoond wilde worden.
Ook de vieze geur was niet te missen.

Direct nadat ze een paar minuten later was verschoond, zagen we alle drie de opluchting in haar ogen.
Ondertussen waren Elza en Sofieke al bezig met het herkennen van letters, en het leren schrijven van hun eigen naam.
Terwijl ze daar mee bezig waren stak Sofieke haar vinger op, en vroeg "Juf mag ik naar de wc?"
Dat deed niet alleen de juf maar ook de klas opkijken, en Ivanka en Sander vragen, " voel je het wel Sofieke?".
"Ja gelukkig wel, en net als jullie vindt ook ik het vies als ik het in mijn broek doe", reageerde het meisje direct.
Om dan een pruillipje te trekken.
Al pratend was ze na een knikje van de juf opgestaan, zodat ze inmiddels bij de deur stond.
Buiten de klas rende ze zowat, bang als ze was dat ze het alsnog in haar broek zou doen, maar gelukkig ging het goed en haalde ze ongeschonden het toilet.
Om binnen 5 minuten weer binnen te komen waar ze vertelde dat, ze nog zo goed als droog was.
Even later was het tijd om een kleurplaat zo mooi mogelijk in te kleuren, maar ook hier zaten cijfers en letters in verwerkt.
Zo vloog de ochtend om, omdat zowel Elza als Sofieke maar ook Sonja en Marlies, en ook Romy en Janneke op school bleven eten konden we na het eten en toilet bezoek nog lekker buiten spelen.
Het enige wat de andere meiden opviel was dat Sofieke direct op het klimrek afstoof, echt zo snel als ze kon met de rollator.
Dat ziende vroeg Romy die dit nog niet van Sofieke had gezien, " wat ga je doen Sofieke?"
 
Laatst bewerkt:

luierdromer

Niet geschoten is altijd mis.
HOOFDSTUK 6 VERJAARDAGS PARTY EN LICHT HERSTEL.

"Lekker klimmen net als jullie", juichte Sofieke, om dan te vervolgen dat het best goed ging.
Dit niet alleen tot verbazing van Romy en Janneke, de tweeling keek hun ogen uit, maar ook Sonja en Marlies stonden verbaasd te kijken.
Dan zei Janneke," Romy en ik wisten dat jij tot meer in staat was dan wij dachten, maar dit slaat alles".
Dat Sofieke bovendien bezig was om zindelijk te worden wist de tweeling wel, maar Sonja en Marlies niet.
Met als gevolg dat toen Sofieke haar volledige aandacht bij het klimmen en dalen had, ze te laat merkte dat ze naar de wc moest waardoor ze ineens voelde dat ze stond te plassen.
Wat het nog erger maakte was het feit dat Elza aan de andere kant van het plein in de zandbak zat, en Sonja en Marlies bovendien niet wisten dat
Sofieke incontinent was , dit in tegenstelling tot Romy en Janneke, en waar Marlies dichtklapte greep Romy maar vooral Janneke direct in toen Sonja met een onbedoelde opmerking Sofieke bijna aan het huilen had.
Ook kwam er al een leraar op het relletje af die direct vroeg wat er aan de hand was, hierop zei Sonja, "Sofieke stond net in haar broek te poepen".

Direct wilde Romy en Janneke weerwoord geven maar nam de pleinwacht ze mee naar binnen, waar hij juf Jolanda en juf Ans erbij haalde.
Die direct toen ze bij het clubje kwam begreep wat er aan de hand was.
Intussen zaten alle betrokkenen in de lerarenkamer waar juf Ans het woord nam en ze vertelde van het probleem van Sofieke en Tamara, en vervolgde dan dat dit heel vervelend was, maar dat Sofieke het best goed deed.
bijna direct hierna zag Sofieke vooral Sonja bijdraaien, ook al bleef ze het maar raar vinden dat een 5 jarige kleuter niet zindelijk was.
Bijna direct hierna kreeg Sonja op een voor haar totaal onverwacht moment nog een flinke veeg uit de pan te verwerken toen juf Ans haar vroeg.
"Was jij niet1 van de meisjes die bij het eerste kringgesprek bij aanvang van dit schooljaar die moest erkennen dat ze nog iedere nacht in bed plast?
Direct zagen Elza en Sofieke Sonja vekleuren, maar ze zwegen.
Toen het akkefietje even later was uitgepraat, mochten ze terug naar hun klassen, waar de meiden met applaus werden ontvangen en juf Ans direct weer overging tot de orde van de dag.

Zo werd het uiteindelijk donderdagmiddag de middag van het partijtje, direct om 3 uur voegden Elza en Sofieke zich bij Janneke en Romy, de jarige Jetjes van vandaag, en gingen met ze mee naar huis.
Waar de tweeling maar ook Elza Ivanka Jeffrey en Sander het vanzelfsprekend vonden dat Sofieke ook kwam, vonden een aantal buurmeisjes het maar raar dat Sofieke het op haar leeftijd nog altijd in haar broek deed en niet zindelijk was.
Iets waar Sofieke zich in 1e instantie niets van aantrok, net als Ivanka Elza en beide jongens, maar toen Esther en Simone op fluistertoon maar voor Sofieke toch hoorbaar aan Romy en Janneke vroegen of ze naast leeftijdsgenoten ook kindjes van de peuterspelzaal hadden uitgenodigd was voor Sofieke met deze vraag de maat vol, haar besluit stond vast, ze ging naar huis en wel nu direct.
Stilletjes stond ze op liep de gang in en pakte haar jas, trok deze aan en net toen ze op het punt stond om de deur uit te stappen stonden Ivanka Elza en Romy ineens achter haar en vroeg Romy wat Sofieke ging doen.
Nu zei Sofieke, " ik ga naar huis want ik heb een viezeluier, en dat verpest duidelijk jullie feestje".
"Hoe verpest dat ons feestje?" vroeg nu Janneke die ook al kwam kijken waarom Sofieke weg wilde.
"Nou die 2 buurmeisjes van jullie hebben mij geroken en vroegen zich hardop af of jullie kindjes van de peuterspeelzaal hadden uitgenodigd".
Vervolgde Sofieke.

"Hm dat is niet netjes", zuchtte Janneke, dan keek ze Sofieke aan en vroeg, " Sofieke kom je mee dan gaan we ze tot de orde roepen?"
Ondertussen reikte ze Sofieke de hand.
Direct toen ze de meiden bereikten zei Sofieke, " meiden ik ben niet zindelijk, doordat niet alles van binnen werkt zoals het hoort voel ik het vaak niet als ik naar de wc moet".
Nu merkten de meiden dat Simone en Esther maar ook Bernadette en Vera heel stil werden, totdat Bernadette nog een keer opmerkte, " en toch gedraag jij je als een peuter Sofieke".
Dit hoorde ook de moeder van Janneke en Romy, die Simone Esther Vera en Bernadette aankeek en dan zei, "ik geef jullie 2 mogelijkheden 1 jullie komen nu mee naar boven om Sofieke te verschonen en sorry te zeggen, of jullie kunnen vertrekken".
Nu zag Sofieke de 4 meiden slikken, maar dan opstaan en naar haar toe komen, maar nog steeds was het de wereld niet uit want Bernadette als Vera moesten mee naar boven om Sofieke te verschonen.
Boven gekomen pakte Sofieke direct een luier uit haar tas, waarbij Bernadette en Vera zich verbaasden over de grote van de tena super luier die Sofieke in haar handjes had.
Dan zei Sofieke, " voor een gewone pamper ben ik te groot hoor," eigenlijk begrepen Bernadette en Vera net als Simone en Esther dat ook wel maar toch.
Dat een luier verschonen een vies karwei was, merkten de meiden al snel, en waagden het niet nog eens om op Sofieke af te geven.
Die gaf toen ze weer schoon was aan dat ze nog niet leeg was maar op de wc wilde uitplassen.
Dit deed Bernadette opkijken en vragen, " ik dacht dat je niet zindelijk was Sofieke?"
"Dat ben ik ook niet, maar probeer het wel te worden"hoorden ze Sofieke reageren.
Uiteindelijk was Sofieke binnen 5 minuten weer schoon en weer terug in de kamer, waar het feest nu pas echt kon beginnen.
De rest van de middag werden er spelletjes gedaan als zakdoekje leggen Jan Huigen in de ton, maar ook bordspelen als mens erger je niet of ganzebord.
Net als de rest van de meiden maakte ook Sofieke van tijd tot tijd gebruik van de wc, wat Vera en Bernadette deed opkijken.
Op de vraag van Vera, "ik dacht dat jij niet zindelijk was", zei ze nog een keer "ben ik ook nog niet, maar probeer het wel te worden".
Toen tegen half 6werd gevraagd hoe het met haar luier stond zei ze, "nog droog", "en hoef dus nog niet verschonen".
"Nou dan kunnen we direct aan tafel meisjes", lachte de moeder van de tweeling.

Direct schoof de club aan tafel,waar ze direct een frikandel of een kroket en wat drinken kregen.
Niet alleen Vera en Bernadette maar ook Romy en Janneke betwijfelden of Sofieke het zelf zouden redden, waardoor dit voor Sofieke juist een rede was om te laten zien dat dat het geval was.

VOORZICHTIG HERSTEL

Ondertussen knapten Carina en ik voorzichtig wat op, de kooorts was bijna verdwenen en de eetlust zo goed als normaal.
Hierop overwoog ik om deze donderdagavond weer aan het werk te gaan, toen ik dat via de telefoon besprak met Coby zei die.
" Geen sprake van Tamara, eerst helemaal herstellen bovendien is het rooster voor de nachtdienst voor in ieder geval de komende 4 nachten rond".
Daarop zuchtte ik even diep, hier kon ik het dus mee doen.
Toen ik deze mededeling had verwerkt vroeg ik Carina hoe die zich voelde, zei ze al veel beter alleen merk ik nog steeds niet of ik naar de wc moet".
"Dat heb ik mijn hele leven nog nooit gemerkt"reageerde ik direct.
Dan keek ik Carina aan en zei haar, " als dat het enige is, is dat geen rede om jou langer thuis te houden".
"Bovendien steun je Josje zo nog beter en bewuster", dan keek Carina me aan zuchtte eens diep en zei," hm ja dat is zo maar het is zo vies bah".
Dan keek ik Carina aan en zei," zo val je Josje juist af".
Dan vroeg ik of ze zich verder goed voelde, waarop ze zei, "in ieder geval een stuk beter".

Wat Josje betreft paste het gezegde als je het over de duvel hebt trap je haar op haar staart geweldig, want nauwelijks waren we uitgesproken of de bel ging.
Toen ik open deed bleek inderdaad Josje voor de deur te staan.
Nauwelijks binnen zei ze direct dat ze Carina op school gemist had, Toen Carina vroeg of het kwam doordat Josje weer problemen had zei ze.
"Nee Carina dat niet hoewel Bep en Toos maar ook Maartje en Mariska het wel probeerden, maar voor ze bij me waren doken 2 leraren bovenop."
"Met als gevolg dat ze alle 4 op het schoolplein met de billen bloot moesten, en ook deze keer dienden die billen als slaginstrument."
"Bovendien moeten ze de rest van de week nablijven".
Dat het hele gebeuren ook deze keer indruk op Josje had gemaakt zagen we direct, ook al deed Josje er alles aan om dat vooral niet te laten merken.
Dit vooral om Carina te sparen, ik had haar echter wel door, en helaas voor Josje prikte Carina er zo doorheen, dit tot verbazing van Josje.
Tot haar verbazing zei Carina, "jij hoeft dit niet te pikken en je er al helemaal niet voor te schamen, de leraren moeten er ook voor zorgen dat school een veilige plaats is, ook voor jou Josje".
Dan keek Josje Carina aan en zei ze, " dat hebben ze tot een paar weken geleden ook niet gedaan, waarom zouden ze dat nu wel doen?"
 
Laatst bewerkt:

luierdromer

Niet geschoten is altijd mis.
HOOFDSTUK 7 DE AFSTRAFFING

"Omdat die meiden bewust wachten tot de leraren niet in de buurt waren Josje, maar de meiden hadden duidelijk niet op mijn uitbarsting gerekend."
Ging Carina hierop in, iets wat ik alleen maar kon bevestigen.
Hierna vertrok Josje gerustgesteld naar huis, en Carina naar bed om verder te herstellen om de maandag erna weer naar school te kunnen.
Toen Josje thuiskwam viel het Mies direct op dat Josje best vrolijk was, wat ze fijn vond want hoewel ze best het nodige wist, vond ze het nog steeds een wonder.

Toen Carina Josje maandagochtend kwam halen, viel het Josje terwijl ze haar jas aantrok op dat Carina een luier omhad, maar zei er niets van.
In plaats daarvan trok ze haar jas aan en liep met Carina naar school alsof er niets aan de hand was.
Toen ze even later het schoolplein opkwamen viel het direct een paar meiden op dat niet alleen Josje maar ook Carina een luier droeg, maar ze zeiden niets.
Bep en Toos maar ook Ciska en Linda, konden het ook nu niet laten om niet alleen naar Josje maar nu ook naar Carina een vervelende opmerking te maken.
Wat Carina direct tot het kookpunt bracht, maar waar tot haar verbazing Josje inmiddels zo gehard was dat ze haar schouders ophaalde om dan zo nonchalant mogelijk bij het clubje weg te lopen.
Denkend dat de leraren ook nu wel weer de andere kant op zouden kijken, maar tot haar verbazing hadden die het gebeuren wel gezien.
Dan merkten ook Bep en Toos dat er leraren hun kant op kwamen, dit kon maar 1ding betekenen, dus siste Bep, "Toos Linda Ciska wegwezen, de leraren hebben gezien dat we die 2 peutertjes aan het plagen waren".
"Nou wat dan nog?", dan keek Bep LInda en Ciska aan en zuchtte, "Toos en ik zijn al een keer betrapt op dit feit en hebben toen hier op het schoolplein ongenadig voor onze blote billen gehad".
"Waardoor ik 3 dagen lang nauwelijks kon zitten".
Hierop liepen de meiden naar de ingang om zich op het toilet te verschuilen, maar op het moment dat Ciska de deur opende voelden Bep en Toos een paar kille handen in hun nek.
Direct voelden ze dat ze weggetrokken werden van de ingang, en dat het ook nu naar de rand van de zandbak ging.
Daar aangekomen werden alle 4 de meiden in raptempo uitgekleed, zodat ze alle 4 in het jonge Evakostuum voor iedereen zichtbaar op het schoolplen stonden.
Nu gingen zowel de directeur als hun eigen leraar op de rand van de zandbak zitten, en trokken Bep en Toos over hun knie, om zo snel als ze lagen weer de nodige billekoek te krijgen.

Terwijl de volle aandacht gericht was op Bep en Toos probeerden Ciska en Linda daar van te profiteren en weg te lopen.
Richting de bosjes net buiten het schoolplein, zo snel ze op gepaste afstand waren begonnen ze te rennen, wat ze echter niet hadden gezien was dat de gymleraar Johan Zwierstra net op dat moment het schoolplein op kwam lopen, en direct zag wat zich bij de zandbak afspeelde.
Zodat direct toen Linda en Ciska begonnen te rennen hij de achtervolging inzette, zodat hij de meiden voor ze bij het hek waren al in de kraag vatte.
Om ze direct hardhandig terug te slepen naar de zandbak waar Bep inmiddels met alleen een luier om voorstond en Toos op de rand van de zandbak lag waar ze van de directeur een luier om kreeg.
Nauwelijks waren Linda en Ciska bij de zandbak afgeleverd of de gymleraar trok Ciska haar broek en slipje omlaag en drukte haar op de rand van de zandbak, die door de zon aardig was opgewarmd, zodat ze al snel het gevoel had dat haar billen geroosterd werden.
Dan kleedde hij haar verder uit totdat ook zij in Evakostuum op de rand van de zandbak zat.
Dan was Linda aan de beurt en direct toen hij haar had uitgekleed ging hij zitten trok Linda over zich heen zodat haar billen op zijn knieën lagen, en begon dan een stevige drumsolo op haar blote billen.
Direct zag en hoorde de rest van de school dat ze het uitgilde van de pijn, maar niet op enigerlei medelijden hoefde te rekenen.
Ondertussen had de directeur zijn handen weer vrij en trok nu Ciska over zich heen, en begon dan een drumsolo op de blote billen van Ciska die het ook al snel uitgilde van de pijn.
Ondertussen stonden vanaf een afstandje de moeders van het viertal toe te kijken hoe hun dochters werden gestraft.
Toen ze dichterbij kwamen zag ook Carina haar moeder aankomen, de school had namelijk niet alleen de moeders van het kwartet pestkoppen gebeld maar ook Irma en Tamara.
Waarop die laatste zich na zich te hebben verschoond zich direct naar de school spoede.

Na dit te hebben verteld vroeg ze wat de aanleiding was voor dit hele spektakel was, terwijl Josje dat vertelde zagen Carina en ik dat Ciska en Linda in afwachting van een luier met hun blote bips op de rand van de zandbak moesten gaan zitten.
Direct zagen Josje Carina en ik dat de gezichten van de wachtende meiden snel betrokken, wat niet alleen kwam doordat ze op hun pijnlijke billen moesten gaan zitten maar ook omdat de betonnen rand van de zandbak inmiddels bloedheet was, door de brandende zon.
Ondertussen werden alle ouders dus ook Irma en ik bijgepraat over het hele gebeuren.
Na dit verhaal keek de directeur de ouders van Bep Toos Linda en Ciska aan en voegde er aan toe dat dit nog maar het begin was.
De volgende stap was dat alle 4 de meiden na schooltijd moesten nablijven.

Toen Bep en Toos dat hoorden zuchtte Toos, "nou daar gaan we weer".
Direct wilde de directeur zegen ja eigen schuld kleintje, maar Linda mompelde, "nou nee echt niet, als die 2 meiden zich als peuters gedragen!".
Hierop zagen we Ciska knikken, waarna ze opstond met de bedoeling om weg te lopen, maar nog voor ze stond drukte de directeur haar terug op haar plaats.
"Zitten jij kleine vlegel", wij zijn die brutaliteit van jullie meer dan zat", hiermee was het gesprek afgelopen en mochten we terug naar onze klas.
Waar Josje en Carina met aplaus werden binnengehaald.
Dat aplaus gold ook voor het 4tal pestkoppen, maar direct waarschuwde de meester om op te houden.
Wat nog wel voor leedvermaak zorgde was het feit dat de 4 meiden toen ze gingen zitten ondanks de dikke Tena Ultima die ze omhadden een pijnlijk gezicht trokken.
Voor Josje en Carina leek de rest van de dag voorbij te vliegen, dit in tegenstelling tot Ciska Linda Bep en Toos bij wie elke minuut wel een uur leek te duren.
Toen het half 4 was zagen we direct dat Bep Toos Linda en Ciska niet van plan waren te blijven, en ze dus probeerden om tussen de andere leerlingen mee te glippen de gang op en vervolgens naar buiten.
Helaas voor hen had meester Willem, die zijn pappenheimers goed kende dat door, en zei terwijl hij de te schrijven strafregels op het bord schreef.
" Meisjes deze regel honderd keer opschrijven, als dat klaar is kijken we verder".
Nauwelijks waren ze bezig, of Ciska keek Linda en Bep aan en zuchtte, " ik mot pissen".
Dan keek Bep op en zei, "Je kunt het maar beter laten gaan, 1 je mag toch niet gaan, 2 als je het probeert en je wordt gesnapt dan wordt de straf alleen maar, erger".
Dat begreep Ciska maar, al te goed, en dus liet ze haar plas gecontroleerd haar luier inlopen terwijl ze alle 4 rustig doorgingen met hun strafwerk.
Totdat ze tegen 10 voor 5 hun volgeschreven papieren mochten inleveren.
Waarna ze de klas mochten verlaten maar, dan ging de deur al open en kwamen de 4 moeders binnen.
Toen Linda vroeg wat haar moeder kwam doen, beet die haar toe, " jou ophalen en mee nemen naar huis zodat je voor 7 uur in je bedje ligt ukje".
"Uh ik een ukje?", begon Linda, "ja Linda jij gedraagt je als een vervelende peuter, en maak je maar, geen illusie jij wordt voorlopig teruggebracht naar een anderhalf jarige peuter begrepen kleintje?"
"Dus kom dan gaan we naar huis en zal ik je eten geven, in bad doen en naar bed brengen".
Terwijl Linda hard nee schudde en haar moeder dreigde met een klap in haar gezicht te geven knikten de andere 3 moeders goedkeurend.
Direct lieten ze hun dochter merken dat dit ook voor hen de regels waren.
Hierop hadden Linda en Ciska toch het lef om keihard te protesteren, met als enige resultaat weer een klap in hun gezicht.
Direct kregen de meisjes het commando " handje geven en meekomen kleintjes".
Nog steeds wilden de meiden niet luisteren, waarop de moeders die het nu echt zat waren de meiden terplekke uitkleedde.
Op de luier na dan kregen beide meisjes een kort t'shirt aan en kregen nogmaals de opdracht om de moeders een handje te geven en hun moeder te volgen.
In plaats daarvan bleef Linda stokstijf staan, en zuchtte "nooit versta je mam?"
Nu was haar moeder het helemaal zat, met als gevolg dat haar moeder midden op straat bleef staan, zich naar Linda toedraaide en Linda weer een stevige klap in haar gezicht gaf.
Dan trok ze Linda mee naar een bankje vlakbij ging zitten en trok Linda dan over de knie trok de luier als was het een slipje omlaag, en wreef dan met haar handen over de billen van haar dochter om dan een drumsolo te beginnen waardoor die billen nog roder en pijnlijker werden dan ze al waren.
Uiteindelijk kreeg Linda haar luier weer om en liepen ze verder naar huis.

Bij Bep zowel als bij Toos ging het deze keer wat rustiger, omdat beide meiden goed wisten dat het hun eigenschuld was.
Toch probeerden Bep toen ze tegen half 6 gingen eten of ze naar de wc mocht om te poepen maar, haar vader was onverbiddelijk, "nee Bep kleine meisjes die andere leerlingen pesten met het probleem waar die leerlingen niets aan kunnen doen, mogen nu ervaren wat zij altijd ondervinden."
"Dus als je moet poepen, laat het maar gaan kleine meid, dan kunnen we zo eten".
Bijna direct daarna schoven ze aan tafel, waar Bep een slab voor kreeg, en haar vader bij haar kwam zitten om haar te helpen met eten.
Nadat hij een bordje rodekool van olvarit uit de magnetron had gehaald, en haar wilde gaan voeren maar, zag dat zijn dochter wilde protesteren.
Omdat ze met de pot wilde mee eten, maar, haar vader zei, "als jij het lef hebt om je medeleerlingen die buiten hun schuld incontinent zijn en dus Tot hun eigen schaamte een luier moeten dragen, nog 1 keer op wat voor manier dan ook lastig valt dan zal je er van lusten Bepje kleine peuter".
Intussen had Bep haar bordje leeg en maakte haar vader haar los, van de stoel.
Direct moest ze haar vader volgen naar boven waar hij haar in bad wilde doen maar, dan keek Bep haar vader aan en zei, "laat dat ik ga zelf douchen".

Nu keek haar vader haar aan en zei," nee Bep dat kunnen bijna 2 jarige peuters nog niet".
Dan wilde Bep nog een keer zeggen dat ze toch echt ouder was maar, nu had haar vader er genoeg van, om te beginnen trok hij een speen uit zijn broekzak en duwde die in Bep haar mond.
Zonder verdere waarschuwing werd Bep uitgekleed, en tilde vader haar op en zette haar in bad, alsof ze niets woog.
Waarna hij haar begon te wassen, met badschuim van zwitsal, waardoor ze al snel begon te ruiken als een net gewassen peuter.
Om toen dat klaar was haar haren te wassen met shampoo voor peuters toen Bep dat merkte liet ze haar speen uit haar mond vallen en zei ze dat ze gewone shampoo wilde.
De enige reactie van haar vader was dat hij de speen uit het water viste en opnieuw in haar mond stopte, "en waag het niet nog een keer om die uit te spugen kleine uk".
Met grote tegenzin liet ze vader verder zijn gang gaan, zodat ze na nog 5 minuten helemaal was gewassen en eruit moest komen.
Direct wilde Bep een handdoek pakken maar, haar vader liet direct merken dat hij haar zou afdrogen.
Om er op te laten volgen, "als jij je op school als een peuter gedraagt dan wordt je ook thuis zo behandeld kleine meid".

"Hoe ook zo behandeld", probeerde Bep het nog een keer.
"Josje is gewoon een zielige peuter die nog steeds in haar broek pist, dat Carina zo stom is dat ze daar in mee gaat maakt ook van haar een peuter".
Ging Bep verder.
Dan keek haar vader haar nu echt boos aan en zuchtte," Bep Berkhout hoe durf je dat te zeggen?"
"Je weet heel goed dat Josje incontinent is maar, je beseft totaal niet hoe moeilijk dat voor Josje is".
"Geloof me, dat is alleen maar lastig en vervelend, hoor je me?"
"Wat Carina betreft, die doet dat juist om Josje te steunen", ondertussen had haar vader Bep meegetrokken van de badkamer naar haar slaapkamer
Waar ze verbaasd bleef staan, want in plaats van haar kledingkast stond er een grote commode en in plaats van haar bed stond er een groot ledikant met spijlen.
Deze aanblik zorgde ervoor dat Bep als aan de grond genageld bleef staan, en dan stamelde, "wat hebben jullie met mijn mooie kamer gedaan?".
"Ingericht voor een peuter van bijna 2 jaar", antwoordde haar vader, doodkalm.
Dan keek Bep haar vader aan en zei, "ja dat zie ik, maar jullie denken toch niet dat ik daar in ga liggen hé?"
"Ja kleine meid dat ga je wel doen, en wel nu direct, snel op de commode want anders geef ik je weer een drumsolo op je blote billen begrepen?".
Haar vader boos aankijkend deed ze met grote tegenzin wat hij vroeg.

Nauwelijks lag ze of haar vader stopte weer de speen in haar mond, en zei dat ze het niet nog eens moest wagen om deze uitte spugen.
Ondertussen pakte hij een luier een zetpil en de thermometer.
Dan moest Bep haar benen optrekken zodat haar vader de thermometer in haar anus kon duwen.
Nu pas zag Bep dat er naast de REARZ PRINCES luier een groot glas water stond waar haar vader intussen een poedertje in liet oplossen.
Tevens lag er nog een pil naast waarvan ze geen idee had waar die voor was.
Terwijl Bep dat probeerde te bedenken haalde haar vader de thermometer weer uit haar anus, haalde de pil uit de blister en duwde deze weer in haar anus.
Dan sprenkelde hij met talkpoeder en liet dan de billen op de inmiddels klaar liggende luier vallen en sprenkelde de clitores om dan de luier tussen de benen door omhoog en strak te trekken en dicht te plakken.
Dan kreeg Bep weer een romper aan gevolgd door een pyjama uit 1 stuk, en toen die dicht was moest Bep op de openliggende trappelzak gaan liggen.
Die direct werd dichtgeritst, en op slot gedaan direct daarna deed hij het hek van het bedje dicht, en pakte dan een aan een lange slang hangende speen, die hij in Bep haar mond stopte, en de daar aan zittende riem achter haar hoofd vastmaakte.

Direct merkte Bep dat er kleine beetjes melk haar mond inliepen, doordat er ook een slaapmiddel inzat viel ze al vrij snel in slaap.
Doordat er ook nog een spierverslapper in de melk was opgelost, plaste Bep deze nacht in haar slaap, iets wat al sinds haar 5e niet meer was voor gekomen.
Bij Toos Linda en Ciska ging het bijna precies zo, doordat het voor Linda en Ciska de 1e keer was dat ze gesnapt waren, waren hun bewerkte billen knalrood en deden ze enorm zeer, dit ondanks de luier die het pijnlijke zitten nog iets verzachte.
Toen Toos aan de hand van haar moeder het huis binnenstapte zag ze direct de grote box staan, zuchtte eens diep maar, begreep direct dat het haar eigen schuld was.
Dat ze van haar moeder geen steun hoefde te verwachten bleek wel toen Toos haar aankeek en haar moeder zei, "ja Toos als jij andere meisjes als peuters behandeld, alleen omdat ze incontinent zijn of een incontinent vriendinnetje steunt verdien jij net als Bep Linda en Ciska niet anders dan zo behandeld te worden zodat je beseft wat je eigenlijk hebt gezegd".
Al pratend had haar moeder Toos in de box gezet en de box gesloten.
Direct pakte haar moeder een leren riem en beduide Toos dat ze met haar rug tegen de spijlen moest komen zitten.
Wat ze uit pure nood maar, deed hoewel ze wel vermoede wat haar moeder zou gaan doen.
Direct bleek dat Toos het bij het rechte eind had want nauwelijks zat ze hoe haar moeder haar had opgedragen of ze zag dat haar moeder de riem om haar heen sloeg en door de spijlen haalde, waarna ze een klik en het knarsen van een sleutel hoorde.
Direct merkte ze dat ze vastzat, alleen binnen de box kon ze een beetje bewegen maar, 180 draaien of opstaan was er niet bij.
Direct hierna dwong haar moeder haar om haar mond te openen, waarna ook Toos een speen in haar mondje kreeg, die nog voor Toos kon reageren door haar moeder achter haar hoofd werd vast gemaakt.
Nog geen minuut later proefde ze de 1e druppels melk haar mond inlopen, ook merkte ze dat ze wat suf werd om snel daarna in slaap te vallen.

ONZE THUISKOMST

Toen Carina en Josje tegen 10 voor 4 bij mij binnenstapten begreep ik direct dat er heftige dingen waren gebeurt maar, wat was me niet duidelijk.
Toen ik er naar vroeg zwegen de meiden als het graf, maar, daar wilde ik het niet bij laten zitten.
Toen ik het dus nog een keer probeerde merkte ik dat, ik weer eens zonder het te hebben gevoeld stond te poepen.
Iets waar ik niets aan kon doen maar, wat de meiden wel direct tegen me gebruikten.
Want direct keek Carina mij maar, ook Josje aan en vroeg, "wie van jullie is er aan het poepen?"
Aan het gezicht van Josje zag Carina dat die het niet was maar, ik wilde voor ik bekende eerst weten wat er aan de hand was.
Dus merkte ik op, "blijkbaar is 1 van jullie ongemerkt door een hondendrol gelopen".
"Hm echt niet mam", zuchtte Carina, om dan te vervolgen, "volgens mij moet jij eerst hoognodig verschoont worden mam".
"Uh goeie afleidingsmannouvre" mompelde ik maar, begreep uit de vasthoudendheid van Carina dat ik maar, beter toe kon geven.
Helemaal toen ik probeerde door te vragen maar, Carina zei, "mam eerst een schone luier daarna zullen we het vertellen".
Dan dacht ik terwijl we naar boven liepen, ha er is dus wel wat gebeurd.
Bovengekomen ging ik direct op mijn bed liggen, maar nauwelijks lag ik of we hoorden de bel gaan, terwijl Carina mij verschoonde en daarna direct haar eigen natte luier, hoorden we dat Josje bezoek binnen liet.
Zo te horen meerdere maar, wie hoorden we nog niet, totdat Carina de stemmen van Linda en Ciska herkende.
Ondertussen waren wij weer schoon en gingen we naar beneden waar inderdaad Linda met haar vader en Ciska met haar moeder stonden.
Toen Carina vroeg wat ze hier bracht zwegen de meiden maar, zei de vader van Linda, " nou Linda kleine meid komt er nog wat van?"
Vertel het maar, want anders ga je ook hier over de knie begrepen?".
Nog voor Linda kon beginnen werd ook Ciska aangezet om haar excuses te maken maar, door angst en spanning kwam er bij beide geen woord uit hun mond.
Wel merkte Josje dat in ieder geval Linda stond te plassen, en het leek er sterk op dat Ciska op het zelfde moment stond te poepen.
Dan keken hun ouders nog een keer en vroeg de vader van Linda, "nou kleine meid komt er nog wat van?"
 
Laatst bewerkt:

luierdromer

Niet geschoten is altijd mis.
HOOFDSTUK 8 IN ALLE HEFTIGHEID

Nu keken Linda en Ciska elkaar aan, en vroegen zich af wie er zou beginnen.
Aangezien dit even duurde dreigde de vader van Linda nog een keer met billekoek als ze niet snel begon te vertellen.
Waardoor ze toch hakkelend begon te vertellen wat er vanaf het uitgaan van de school om half 4 was gebeurd.
Dat ze op school hadden moeten blijven om strafwerk te maken, en toen ze om 5 uur eindelijk naar huis mochten ze als kleuters werden opgehaald.

Waarna ze bij thuiskomst nog een beste straf hadden gekregen.
Toen het verhaal was verteld kregen de meisjes te horen dat ze hun ouders een handje moesten geven, en ze naar huis gingen omdat beide meisjes hoognodig naar bed moesten.
Iets waar beide meiden duidelijk anders over dachten.
Doordat het hele gebeuren de nodige tijd had gekost wilden beide meiden wel eens verschoond worden, maar durfden ze inmiddels niets meer te zeggen of te vragen.
Door de lucht die beide meiden verspreiden hadden Josje en Carina de niet al te frisse lucht geroken.
Tot verbazing van Ciska en Linda keken Carina en Josje echter naar mij, omdat ze dachten dat ik het was.
Hierop keek ik Ciska en Linda aan en zei, "Ciska en Linda luister, niet alleen Josje maar ook ik ben mijn hele leven al incontinent.
Dus ook ik draag zo'n dikke luier wat ze een incontinentieluier noemen".
"Dus u heeft ook zo'n dik pakket om u billen zitten?", vroeg Ciska.
"Ja Ciska ook ik heb zo'n dik pakket om mijn billen zitten, en ik kan je wel zeggen dat ik die ook tijdens dit gesprek ongemerkt aan het vullen ben".
"Sterker ik moet nodig verschoond worden", ging ik door.
Hierop werd Linda door haar vader aangekeken en zei hij, " nou meiden dat is een mooie kans om jullie brutaliteit enig zins goed te maken en een pluspuntje te verdienen".
Dan vervolgde hij, " daarna mogen jullie elkaar verschonen, begrepen?".
Nu zagen Carina Josje en ik dat de meiden vuurrood werden maar de uitdaging aangingen, vooral om hun ouders iets beter te stemmen.

Boven gekomen zagen Ciska en Linda direct het grote zeil op mijn bed, waar ik direct op ging liggen.
Waarna Carina stap voor stap vertelde wat Ciska en Linda moesten doen, wat ze wel maar niet van harte opvolgden.
Tijdens het verschonen merkten wij dat ze moeite hadden om de vieze klus te volbrengen, helemaal toen ik even later ineens over hun handen plaste.
Waarbij Ciska direct doorhad dat ik het zelf niet gemerkt had.
Toen ze na 10 minuten klaar waren en ik van het bed afkwam keek Josje de meiden aan en zei met een twinkeling in haar ogen.
" Dat hebben jullie goed gedaan ik ben tevreden, en wel zo dat jullie nu nog 2 luiers mogen verschonen".
Dan voegde Josje eraan toe, " ook ik heb een lekker bruin papje voor jullie gemaakt".
Nu zagen we Ciska en Linda een vies gezicht trekken, omdat ze heel goed wisten wat Josje met dat papje bedoelde.
Ondanks dat zei Linda toch, "nou Josje kom maar liggen, dan zullen we je verschonen".

Hoewel we zagen dat de meiden bijna stikten van de poeplucht, viel het op dat ze stug doorgingen met het verzorgen van Josje.
Toen even later ook Carina en tot slot de meiden zelf waren verschoond zei de moeder van Ciska, " dit was les 1 van jullie straf, onthoudt deze goed".
Direct toen ze om kwart voor 7 thuis kwamen, bleek dat ze door het aanbieden van excuses en het verschoonproces ze toch avondeten hadden verdiend, en niet met een lege maag naar bed hoefden.
Wel moesten ze het toestaan dat ze gevoerd werden, wat al een vernedering op zich was maar alles beter dan zonder eten naar bed.
Direct nadat het bordje leeg was zeiden de moeders dat ze mee gingen naar boven om de meiden naar bed te helpen.
Waarop ze in beide direct naar boven gingen, hoewel ze niet blij waren dat ze nu al naar bed moesten, laat staan dat ze op deze leeftijd door hun moeders als 2 jarige peuters naar bed werden gebracht.
Waarbij de beide moeders op weg naar boven lieten merken dat nog steeds werden behandeld als 2 jarige peuters die nog volledig verzorgd moesten worden.
Iets wat Ciska gelaten over zich heen liet komen, Linda de brutaalste van de 2 schoot direct uit haar slof want de hele luierstraf en peuterbehandeling vond ze al belachelijk, maar dat haar moeder mee ging naar boven om haar te verschonen, maar vooral om haar in bad te doen pikte ze niet.

Nu keek ze haar ouders aan waagde het te zeggen, " dat doe je maar bij mijn jonge broertje maar niet bij mij".
Nog tijdens dit tegenspreken probeerde ze zich van haar toch natteluier te ontdoen.
Wat Haar vader deed opveren uit zijn stoel en Linda beetpakken en schreeuwde, " wat denk jij wel nog 1 opmerking en je slaapt vannacht met alleen een luier om in het schuurtje, versta je?"
Het ging zo hard dat haar 7jarige broertje wakker werd en naar beneden kwam, direct toen hij binnen kwam zag hij dat Linda in alleen een luier voor zijn vader stond.
Hier snapte Jacco niets van, maar voor zijn vader dat vertelde beet hij eerst Linda toe, " zie je nu waar jou kinderachtige gedrag toe leidt kleintje?".
"Je hebt Jacco wakker gemaakt verwend nest".
Na die laatste woorden zag Jacco dat Linda direct een tik in haar gezicht kreeg.
Terwijl moeder zich intussen over Jacco ontfermde en hem vertelde dan dat Linda naar 2 meisjes op school waarvan er 1 haar plas niet kon ophouden en daarom continu een luier omhad vervelend was geweest.

Dan keek Jacco zijn moeder aan en zei dan, "hu zulke grote luiers bestaan er toch niet?".
"Die heb ik nog nooit in de winkel gezien".
Dan keek zijn moeder hem aan en zei terwijl vader Linda sommeerde hem naar boven te volgen," die hebben ze ook niet bij de supermarkt, maar krijg je via de apotheek".
Van dit alles hadden Carina Ruud en ik totaal geen weet, wat ik wel wist was dat Ruud hoewel hij zich nu koest hield nog altijd lelijk deed tegen Carina maar vooral tegen Josje.
Wat voor ons betekende dat we hem nog altijd strak moesten houden.
Ondertussen maakte ik me klaar om aan het werk te gaan, aangezien we vanavond eerst een bespreking hadden was me gevraagd om tegen half 10 aanwezig te zijn.
Toen iedereen binnen was, en iedereen was voorzien van koffie of thee opende Belinda de vergadering, het 1e onderwerp ging over een studie weekend.
Ook nu liet ik direct merken dat ik daar niet bij zou zijn, aangezien ik hoofdzakelijk nachtdiensten deed.
Dus voor mij geen zin had, aangezien dit voornamelijk over de behandelingen overdag ging.
Waar Belinda en Rob dit wel een goeie rede vonden, prikten Cora Coby en Frans er direct doorheen, wat mij vuurrood deed worden.
Waarop Frans en Coby zeiden," deze cursus is ook voor de nachtdienst van belang Tamara".
"Bovendien is het een besloten cursus en hebben ook de cursusleiders alles al wel gezien".
"Bovendien zijn al jou collega's op de hoogte, dus heb je geen rede om af te haken Tamara".
Nog vond ik het maar raar dat ze met een incontinente collega te maken zouden krijgen, maar Frans herhaalde nog eens dat ook zij alles al wel hadden gezien.
Nu zat ik met een mond vol tanden, aangezien het me duidelijk werd dat Frans en Coby mij er echt bij wilden hebben.
Dan zei Frans dat hij dit in de voorbereiding met de cursusleiding mee zou nemen.
Dan keek Frans me aan en zei, " zoals je weet zijn er wel meer collega's die iets onder de lede hebben".

Dan ging Frans door, "je weet toch dat Hans suikerziekte heeft en 4x per dag moet spuiten en bovendien een dieët heeft.
Dan vertelde hij tot tegenzin van Coby dat zij vocht vast hield waardoor ze plaspillen slikte, die weer als bijwerking hadden dat ze vaak moest plassen en ze daardoor ook in bed plast.
"Zodat ze snacht's ook een luier moet dragen", vervolgde Frans zijn verhaal.
Om de spanning te breken vroeg ik Coby welke luier ze gebruikte, hierop keek ze me aan en zei," een nachtluier waar ik nu even de naam niet van weet".
" Wel één die veel opneemt"vervolgde Coby.
"Bovendien moet ik na 7 uur goed opletten wat ik drink en echt vlak voor het slapen nog op de wc om te plassen anders lek ik door".
Dan keek Coby me aan en zei, "dat was ook voor mij een rede om thuis te blijven hoor".
Dan zei ze, " maar goed nu weet iedereen het dus ga ik toch mee".
Dan keek Frans Coby aan en zei,"als ik Tamara al zeg dat haar incontinentie geen rede is om thuis te blijven, is jou bedplassen dat al helemaal niet begrepen?".

Nu zag ik Coby slikken bij deze strenge woorden van Frans.
Toen Coby na anderhalve minuut bedaarde merkte ik nog iets anders op, het eerste was dat ik goed nat was maar ook dat ik heel moe was, en dan moest mijn dienst nog beginnen.
Wat tot mijn frustratie ook al werd opgemerkt, waarop Frans zei, "Tamara jij gaat hier zo naar bed" direct wilde ik protesteren maar Frans was me voor en zei dat hij voor het geval dat vervanging had geregeld.
Dan vertelde hij dat hij Rita had gevraagd om stand by te staan omdat hij wist dat dit een heftige avond zou worden.
Daarop liet ik merken dat ik dan zo naar huis ging, maar Frans liet direct merken dat hij niet toe stond dat ik nu nog ging rijden.
"Tamara jij gaat net als Coby zo hier naar bed, jullie slapen in de logeerkamer, we hebben nu toch geen partners of ouders te gast".
Intussen pakten de collega's die wel gingen hun spullen, en vertrokken.
Toen ook Coby wilde vertrekken keek Frans haar aan en zei, "Coby dit geldt eigenlijk ook voor jou, ik heb liever dat je vannacht hier blijft".

"Ik zie gewoon dat je vol zit met emotie en doodmoe bent".
Waar ik eigenlijk al wilde ontkennen zag ik dat Coby al helemaal niet wilde toegeven dat Frans gelijk had hoewel ze wel degelijk de pap op had
Bovendien moest ze de volgede ochtend om 7 uur beginnen en was het nu al bijna half 11.
Nu was voor ons wel de vraag hoe dat moest met nachtkledingen nachtluiers, hoewel we wisten dat er voor nood altijd spullen waren.
Zelfs kleding voor de volgende dag.
Intussen waren op ons en Frans na alle collega's vertrokken, en gaven wij noodgedwongen toe.
Toen ik opstond om naar mijn kamer te gaan viel me de zware luier op maar vooral de lucht die om me heen hing maar vooral de brij die aan mijn billen plakte.
Direct keek ik vol schaamte naar Frans en Rita die ook nu professioneel bleven.
Dan besloot ik toe te geven en dit aanbod te accepteren, maar op het moment dat ik dat deed hoorde ik Coby zuchtten, "hé bah ook dat nog".
 
Laatst bewerkt:

Wetboy86

Gewaardeerd Lid
Leuk verhaal Ben zelf ab/dl en plas soms ook nog in mijn bed.
En heel toevallig vertelde de vrouw van een vriend van me. Een paar jaar geleden. Dat ze heel soms weleens in haar broek. En snachts af en toe ook in haar bed plast.
 

luierdromer

Niet geschoten is altijd mis.
HOOFDSTUK 9 BLIJVEN SLAPEN.

Toen ik opkeek zag ik dat Coby niet alleen een paar vlekken in haar slipje had maar, ook dat er plas langs haar benen liep.
Wat betekende dat Coby totaal van slag was.
Dan keek Frans ons aan en zei, "nog één keer dames, gezien zowel Tamara als Coby van slag zijn, adviseer ik het volgende, Coby en Tamara slapen vannacht in de gastenkamer en Rita neemt jou dienst over Tamara".
Nu wilde ik zeggen dat ik dan wel eerst de overdracht moest doen maar, ook dat kapte Frans af.
"Dames Belinda en Hans helpen jullie nu naar bed, en ik regel met Belinda en Rita de overdracht.
Direct wilde ik protesteren omdat dit mijn werk was maar, Frans kapte me ook nu af, "Tamara ophouden het was vanavond een heftige vergadering en bovendien weet ik dat je het nu thuis, met je kinderen niet makkelijk hebt".
Nu keek ik echt verbaasd, want hoe wist Frans van mijn thuis situatie?
Nog voor ik kon reageren zei Frans tegen Rita, dat ze Coby en mij direct naar bed moest helpen, dus dat ze mij moest verschonen en Coby moest wassen en een luier omdoen.
Eigenlijk wilden we nog niet meewerken maar, realiseerden we ons dat het inderdaad een heftige vergadering was geweest.

Maar, ook alles rondom Carina Josje en Ruud had er onbewust bij mij heftig ingehakt.
Direct toen ik ging ik staan, merkte ik dat ik nauwelijks op mijn benen kon staan, en mijn hele lichaam zwaar aanvoelde.
Het kantoor uitlopend werd ik op de voet gevolgd door Coby en Rita, welke laatste direct luiers en nachtkleding pakte.
Aangekomen op wat vannacht onze kamer zou zijn, sommeerde Rita mij om op het bed te gaan liggen, en dwong me om me volledig over te geven.
Waarna ze me ontdeed van mijn kleren, aangekomen bij mijn luier kon ik wel door de grond zakken van schaamte.
Waar ik in zo'n situatie met cliënten normaal in staat was hen te kalmeren, lukte het nu niet om mij te kalmeren.
Zelfs toen ik aangaf te willen douchen, zei Rita, "dan help ik je daarmee, kom maar mee".
Onderweg vertelde ze dat ze niet alleen in de geestelijke gezondheidszorg had gewerkt maar, ook in verschillende verpleeghuizen waar 100% afhankelijkheid aan de orde van de dag was.
Dan zei ze terwijl ze me grondig inzeepte," als je wil zien wat het vooral met jongeren maar, toch ook wel met de ouderen doet, die zo zijn afgegleden dat ze zich noodgedwongen moeten overgeven aan de zorgverleners maar, geestelijk nog helemaal bij zijn en dus goed beseffend wat ze niet meer kunnen, en vooral het verdriet wat daar bij komt?"
"Nou Tamara dat gaat je niet in de koude kleren zitten", en terwijl ze me verzorgde vroeg ze me om me dat eens voor te stellen.
Terwijl ik dat deed merkte ik dat ik, ook deze keer tijdens het douchen had geplast, en toen ik even later opstond zag ik dat erop het stoeltje blubberachtige poep lag.
Terwijl Rita gewoon doorging zei ze, "ook al is dit een aparte situatie, ook ik heb in mijn loopbaan in de zorg alles al wel eens gezien Tamara".
"Dus ook Mannen en vrouwen van middelbare leeftijd die gewassen en verschoond moeten worden, waarbij ze tijdens het verschonen het bed waar ze op liggen onder poepen".
Bij de laatste zin besefte ik dat, wat ik op het moment dat Rita mijn nachtluier opende aan het doen was.
Maar, toen ik daarvoor mijn excuses wilde aanbieden kapte Rita dat af, en terwijl zij verder vertelde was ik behoorlijk gekalmeerd en besefte toen Rita mij talkte en me de luier omdeed dat ik het verzorgd worden ook wel fijn vond.
Dan besefte ik dat de verzorging van Rita me hetzelfde gevoel gaf wat ik had toen, Carina me laatst zonder blikken of blozen verzorgde.
Na nog 5 minuten had ik een schone luier om en had Rita me helemaal aangekleed.
Na het tandenpoetsen stapte ik het bed in draaide even en viel bijna direct in slaap, want hoewel ik het niet wilde bekennen was ik echt goed moe.
Zodat ik nog voor half 11 in een diepe slaap viel.

Carina slaapt bij Josje

Ondertussen had ik naar Nicolaas laten bellen, die het volledig begreep, me een goeie nacht wenste en thuis de boel wel draaiende zou houden.
Waar we aan Ruud nog steeds de handen vol hadden, hadden we aan Carina geen kind, trouwens zonder dat ik het wist logeerde Carina bij Josje.
Direct toen Josje het Mies had gevraagd, had die ermee ingestemd, ook het feit dat Carina nog niet helemaal de oude was en nog steeds met een luier rondliep deerde Mies niet.
Al helemaal niet toen ze merkte dat Josje hier goed op anticipeerde, wat ze merkte toen Josje grapte dat Carina nodig verschoond moest worden, en Carina hierop verkleurde.
Hierop wilde Mies Josje direct de les lezen, dus keek ze haar dochter aan en zuchtte, "Josje gedraag je, als er hier één is die er niets aan kan doen, ben jij het wel"
Haar moeder aankijkend zei ze, " daarom juist mam, bovendien heb ook ik net gedrukt en ga me nu dus verschonen".
Weer keek Mies Josje aan en zei, " vooruit dan maar, je laat Carina nu niet jou vieze luier verschonen aangezien ze niet fit is begrepen?"

"Dat heb ik gezien mam, eigenlijk ben ik ook niet fit, genoeg om het zelf te doen, laat staan om Carina te verschonen".
Ondanks dat Mies wel wist wat haar dochter haar ging vragen, verraste het haar dus niet maar, wel de manier waarop Josje dat deed.
Want net al een 2 jarige peuter die bezig is zindelijk te worden maar, waarbij het weer eens mis ging, trok ze een pruillipje en brabbelde " Josje poepie bah daan".
Hier moest Mies inwendig om lachen maar, zei "kom maar, Josje dan zal ik je wassen en krijg je een schone luier van me".
In de badkamer keek Josje haar moeder aan en zei, "sorry dat ik me net even liet gaan mam".
"Geeft niets meid, ik weet echt wel dat jij het vies vindt om het in je broek te doen, en baalt omdat je er niets aan kunt doen".
Terwijl Mies Josje verschoonde keek Josje haar moeder aan, en zuchtte, " ik ben Carina echt dankbaar voor de hulp die ze me geeft al hoop ik niet dat ze net als ik definitief incontinent wordt".
"Net zo goed hoop ik dat ze me niet nog een keer hoeft te beschermen, laat staan met geweld, hoewel het daardoor op school wel veel leuker is geworden", sloot Josje af.

Terwijl Josje van de commode afkwam riep Mies Carina, om haar te verschonen.
Direct bij de binnenkomst van Carina rook Mies het niet alleen maar, ook haar ogen spraken boekdelen.
Dat Carina niets zei, had volgens Mies te maken met de aanwezigheid van Josje maar, dat liet ze niet merken.
Toch bleek haar vermoeden juist toen Josje even later naar haar eigen kamer was verdwenen terwijl Carina dacht dat Josje naar beneden was gegaan
en zuchtte, " dat andere kinderen Josje vies vinden begrijp ik op zich wel maar, Josje begrijp ik ook heel goed".
"Vooral dat iedere keer als het misgaat zij van zichzelf baalt".
Dan keek Carina Mies aan en zuchtte, "dat doe ik nu ook van mijn vol gepoepte luier".
Tot verbazing van Carina zag ze dat Mies ijzig kalm bleef en terwijl ze de vieze luier in de emmer gooide Carina aankeek en zei, "al 2 uur na de geboorte van Josje wisten we dat ze als gevolg van een openruggetje waarbij de botten niet goed sluiten dat Josje nooit zindelijk zou worden, en als er complicaties zouden volgen ze totaal verlamd zou kunnen worden.".
"Dit alles maakt dat het voor Josje moeilijk is te verteren dat ze op school niet geaccepteerd wordt en met de nek wordt aangekeken".

"Puur om iets waar ze niets aan kan doen maar, dus nog veel slechter had kunnen zijn", sloot Mies haar verhaal af.
Dan keek Carina Mies terwijl ze opstond aan en zei, "niet geaccepteerd werd, bedoel je?
"Want dat wordt ze nu wel, in ieder geval door mij en ik ben niet de enige" terwijl Mies Carina instopte zuchtte ze," Carina je hebt gelijk en je bent de enige niet maar, wij en vooral Josje zelf moeten daar nog aan wennen".
Ondertussen sliepen Coby en ik als Ossen, wat Rita merkte toen ze op haar ronde bij ons kwam kijken.
Zodoende hadden we ook niets gemerkt van de knallende ruzie tussen 2 jongens die toch al niet met elkaar konden opschieten, en tot overmaat van ramp, samen op de gesloten afdeling waren geplaatst.
Hoewel wij hiervan wisten konden we deze ruzie niet voorkomen, zodat het deze avond bij het bij het uitdelen van de nachtmedicatie de bom barste, en er rake klappen vielen.
Waarbij uiteindelijk de politie werd gealarmeerd, doordat ze over lopers van onze sloten beschikten konden ze zonder enig gerucht te maken ineens op de afdeling staan.
Zodat er rondkwart over 10 ineens 2 agenten met getrokken pistolen op de afdeling stonden.

De dreiging die dit met zich meebracht zorgde voor de nodige angstige gezichten en enig gegil van cliënten, toch merkten Coby en ik hier niets van.
maar, sliepen rustig door zodat we pas de volgende ochtend van Rita hoorden wat er was gebeurd, toen die ons tegen half 7 kwam wekken en verzorgen.
Nadat we hadden ontbeten en ik naar huis ging, maakte Coby aanstalten om aan het werk te gaan maar, Rita zei dat ze opdracht had van Frans om Coby naar huis te sturen.
Direct merkte Rita en ik dat Coby dit wilde negeren maar, Rita bleef volharden en zei nog eens met nadruk dat het opdracht van Frans was.
Dan zag ik dat Coby Rita aankeek en hoorde dat ze luchtig zei, " nou dat kan ik negeren want Frans is er niet".
Hierop keek Rita Coby aan en zei," dat dacht je maar, want ik heb opdracht om hem te rapporteren bovendien weet ik van Tamara dat jij ook leiding geeft aan scouting en er daar de komende zomervakantie het nodige op de planning staat, waar ook jou hulp nodig is".
Nu zag ik dat Coby met haar mond vol tanden stond, ze had geen idee hoe Rita dat allemaal wist, aangezien zij geen kinderen bij scouting de Langenberg had maar, hoe dan wel?
 
Laatst bewerkt:

luierdromer

Niet geschoten is altijd mis.
HOOFDSTUK 10 NOG MEER HEFTIGEZAKEN

Toen ze even later geluierd in bed lag bleef ze eerst onrustig malen maar, viel uiteindelijk toch in slaap.
Met het voornemen om de volgende ochtend weer volop te kunnen werken, en zich voor te bereiden op de snel naderende cursus.
In deze dagen was het Irma opgevallen dat, Sofieke alweer voor 2 verjaardagen was gevraagd, en waar Irma dacht dat Sofieke na het incident bij Janneke en Romy niet meer durfde, bleek ze juist graag te willen, iets anders was dat Irma vond dat haar dochter zich na die verjaardag niet meer in een hoekje liet drukken maar, haar antwoord snel klaar had en van zich afbeet, en hoewel het haar verbaasde vond ze het toch een positieve verandering.
Maar, ook dat een natte of vieze luier voor Sofieke geen rede meer was om naar huis te gaan, sterker van de moeders van Simone en Bernadette waar ze een paar keer was gaan spelen had ze gehoord dat toen de meisjes opmerkte dat Sofieke een volle luier had, en nodige verschoond moest worden ze de meiden recht in het gezicht had gekeken en gezegd, "als jullie denken dat ik het lekker vindt en het expres doe?"
"In beide gevallen echt niet, sterker als ik het voel ga ik gewoon naar de wc hoor".
Om dan te vervolgen, " weet je wat, jij mag me nu verschonen".

In beide gevallen leek het of de meiden wilden terugkrabbelen maar, zeiden beide moeders, "goed idee Sofieke "
Bovendien had de moeder van Bernadette er nog aan toegevoegd, " en ik doe jou zo net zo'n luier om Bernadette kleine meid".
Direct zag Sofieke terwijl Bernadette haar verzorgde haar wit wegtrekken, terwijl Sofieke toen ze weer schoon was de vraag kreeg of ze Bernadette een luier om wilde doen.
Op deze vraag begon Sofieke te glimmen van plezier, terwijl Bernadette maar, niets meer zei en het maar, onderging.
Maar, toen ze even later een spelletje memory deden en ondertussen wat drinken en wat hapjes hadden gehad voelde Bernadette dat ze naar de wc moest, en dat ook zei, reageerde haar moeder totaal anders dan het meisje had verwacht, want direct was de wedervraag "waar denk je dat die luier voor is?"
"Om in te plassen en te poepen als je het niet voelt mamma".
" Juist maar, ook voor vervelende meisjes om te ervaren hoe lekker dat een vieze luier voelt" ging haar moeder sarcastiesche verder.
"Dus ervaar zelf maar, hoe lekker dat voor Sofieke is", ging haar moeder op de zelfde toon door.
"Dus laat jij jee plasjes en poepjes maar, lekker lopen dan regelen Sofieke en ik jou verschoningen wel, fijn hé ?", "nergens aan te hoeven denken en alles te kunnen laten gaan " schamperde haar moeder.

Terwijl Sofieke even later op de zelfde toon zei, " let op Bernadetje dan zal ik nu voordoen hoe jij je luier vult", terwijl ze dit zei zat Sofieke zonder er wat aan te kunnen doen te plassen en te poepen.
Wat ze deze keer bewust voelde, en hoewel de kleine meid dit erg vies vond, keek ze Bernadette met een stralend gezicht aan en zei, " zo doe je dat Bernadetje".
Uit alles bleek dat Bernadette totaal niet van plan was het voorbeeld van Sofieke te volgen maar, merkte al snel dat haar moeder niet van plan was om haar naar de wc te laten gaan.
Toen die zei, " als jij zo lelijk tegen Sofieke doet, verdien je niet anders dan om het juist zelf te ervaren Bernadette" maar, nog wilde Bernadette niet luisteren.
Tot verbazing van Sofieke probeerde Bernadette via de achterdeur naar buiten te sluipen om haar behoefte dan maar, in de struiken in de tuin te doen.
Echter op het moment dat Bernadette de eerste voet over de drempel zette, voelde ze de koude hand van haar vader in haar nek en hoorde hem zeggen, " je hebt je moeder gehoord kleintje".

Om dan te vervolgen, "hoogste tijd om Bernadetje als een echte peuter te gaan behandelen".
Ondertussen was de druk om te poepen zo hoog, dat Bernadette het niet meer kon houden en de poep zich een weg zocht haar luier in.
Direct gevolgd door een hevige plas.
Dat ze het liet gaan kwam ook omdat ze nu wel inzag dat ze toch niet naar de wc mocht, en speelde dus maar, door of er niets aan de hand was.
Toen ze tegen half 5 hadden opgeruimd en Sofieke naar huis wilde gaan vroeg de vader van Bernadette of Sofieke als hij haar had verschoond hier wilde blijven eten.
Toen ze dat bevestigde zei vader, "oké dan mag je Bernadette een schone luier geven en zij jou daarna verschonen".
Waar dit bij Sofieke voor pretoogjes zorgde, besloot Bernadette om ook nu niet vrijwillig mee te werken.
Maar, haar vader zei direct, "luisteren kleine meid".
Tijdens het verschoonproces besefte Bernadette dat ze het moest accepteren en er helaas geen ontkomen aan was, en als ze nu niet uitkeek ze haar ouders kennende wel eens voor langere tijd last zou hebben van deze straf.

Terwijl Sofieke Bernadette deze donderdagavond tot wanhoop dreef, vermaakte Carina en Josje zich bij Josje thuis prima, al spelend bedacht Josje zich dat het voor het eerst was dat er een vriendinnetje kwam logeren.
Wat maakte dat ze overliep van vrolijkheid waardoor de dag voorbij vloog, dat ondanks dat Ruud lak zeg maar, schijt had aan Josje.
Wat hij direct liet merken toen ze samen binnen kwamen en hij Carina vroeg, "wat moet jij toch met dat peutertje Josje?".
Een opmerking die ook Thomas hoorde maar, negeerde dat wat veranderde toen Ruud over mij begon was voor Thomas de maat vol, en terwijl ik met Thomas overlegde bont Ruud nog niet in.
Zelfs toen hij het waagde om zelfs mij uit te maken voor peuter bleef Thomas kalm en zei hij alleen maar, "Tamara ga de pakjes voor kleine Ruudje maar, halen die heeft hij nu wel verdiend".
Dat laatste klonk zo onheilspellend dat Ruud nu bang werd maar, even later toch het eerste pakje open maakte, wat een pak safariluiers in zijn maat bleek te zijn.
Het tweede pakje was een setje rompertjes in zijn maat, met dieren erop en 1 met een afbeelding van grote baby met eronder de tekst baby Ruud.
Stomverbaasd keek Ruud van Thomas naar Tamara en weer terug, waarna het ruim 2 minuten duurde voor hij van verbazing was bekomen en zijn tong terug had.
Dan keek hij hooghartig naar Thomas en blafte, " ik ga dat echt niet dragen hoor, wat denken jullie wel?"
"Ik verlaag me niet tot baby, hoor je?
Dit horende sprongen mij de tranen in de ogen, mijn eigen zoon die mij verlaagt tot baby terwijl hij heel goed weet dat ik het zelf verschrikkelijk vindt.
Maar, ze puur uit noodzaak draag.
Terwijl ik van verdriet in elkaar krimp, en totaal onbewust mijn luier vul, zie ik nog net dat Nicolaas het gedrag van Ruud helemaal zat is, en hem op de vloer in de kamer legt en hem helemaal uitkleed.
Om de spartelende Ruud direct een safariluier om te doen, direct gevolgd door een romper en een plasticbroek die ik direct op slot hoor gaat.
Dan terwijl ik een beetje kalmeer en Ruud inmiddels is aangekleed, en tot slot een speengag inkrijgt die direct achter zijn hoofd wordt vastgezet.

Nu was Ruudje klaar om naar boven te gaan maar, net op dat moment stapte Josje en Carina binnen.
Niet alleen verbaasd naar Ruud kijkend maar, ook naar mij waarbij ik merkte dat Carina dacht dat ik sliep en ze nog niet wist dat ik naar huis was gestuurd.
Direct vertelde Nicolaas dat Ruud ook nu niet wilde luisteren en daarom nu maar moest voelen.
Dan zagen we dat Carina zowel als Josje bewust hun mond hielden, wat Josje betreft met haar mond maar, haar gezichtsuitdrukking sprak boekdelen en ook merkte ik dat de luier van Josje snel volliep.
Om de spanning te breken keek Nicolaas Carina en Josje aan en nadat hij het hele verhaal had verteld vroeg hij of ze mee gingen naar boven.
Bovengekomen zagen we dat de kamer van Ruud was veranderd in een babykamer met commode kinderachtig behang en een ledikantje.
Dan vroeg Thomas of Josje en Carina niet alleen elkaar maar, ook Ruud wilden verschonen.
Direct zagen Carina en ik Josje stralen en direct toehapte waarna terwijl Thomas beneden bezig was en nadat ik Ruud sommeerde om op de commode te gaan liggen.

Maar we ook nu zagen dat Ruud hooghartig naar ons keek en hij niet van plan leek om te luisteren.
Dan keek hij Carina en Josje aan en zei, "dat mijn zusje zich als een peuter wil gedragen moet ze zelf weten maar, ik verlaag me niet tot peuter".
"Laat staan baby, begrepen?
Direct zagen we dat terwijl Josje doorging met het verzorgen van Ruud ze vocht tegen haar tranen en moeite had om haar emoties te verbergen.
Op het zelfde moment zag ik ook dat de ogen van Carina fonkelde van woede en ze moest zich bedwingen om de tronie op zijn gezicht niet eigenhandig weg te slaan.
Maar, ze bleef op afstand terwijl ook ik merkte dat ik me zo snel mogelijk moest verschonen.
Toen Carina en Josje elkaar hadden verschoond en ik ze naar beneden wilde sturen om als zij weg waren ik me zelf kon verschonen, zag ik direct dat niet alleen Carina maar, ook Josje mij doorhad en en niet van plan waren om daar gehoor aan te geven, sterker Carina zei ronduit dat ik daar te moe voor was.
Toen ik bleef volhouden begon Josje te aarzelen maar, Carina keek me fel aan en zei, " mamma geen sprake van 1. ben ook jij moe ze hebben je niet voor niets naar huis gestuurd 2. weet ik dat ook jij het vies vindt om je eigen poepluier te moeten verschonen".
"Dus laat mij je helpen mamma".

Dit horende kon ik niet anders dan toegeven, want inderdaad was ik na het overleg van eerder vandaag goed moe.
Hoewel ik niet van plan was naar mijn dochter en haar vriendin toe te geven maar, uiteindelijk niet anders kon dan toch toegeven.
Toen ik even later gedoucht was en in bed lag vertrokken Josje en Carina naar Josje, daar aangekomen zagen Carina en Mies dat het hele gebeuren ook deze keer een grote indruk op Josje had gemaakt.
Waarop Mies haar dochter aankeek en nadat Carina had verteld wat ze met mij maar, vooral met Ruud hadden beleefd snapte Mies de onrust in het hoofd van Josje.
Iets wat ook te merken was aan de geur die even later de kamer in dreef.
Die geur was zo sterk dat Mies direct vermoede dat niet alleen Josje maar, ook Carina het alweer aan een verschoning toe hadden.
Wat Carina direct zelf bevestigde toen ze Josje influisterde," niet alleen jij moet nodig verschoond worden maar, ook ik ben dusdanig moe dat ook ik het echt in mijn luier heb gedaan".
Hoewel Mies de meiden niet had verstaan spraken de gezichten van de meiden boekdelen, waarop Mies besloot beide meisjes volledig te verzorgen.
Alleen had ze geen rekening gehouden met de felle reactie van haar dochter die op haar mededeling volgde.
 
Laatst bewerkt:

jjcvdk

Nieuw lid
dit is weer een heel mooi vervolg van dit verhaal en ik zou zeggen luierdromer ga zo door en ik wacht met smart op een vervolg mvg jjcvdk
 

luierdromer

Niet geschoten is altijd mis.
HOOFDSTUK 11 FEL EN HEFTIG

Want direct toen Mies tegen Josje zei dat zij Josje zou wassen en naar bed brengen, kwam er een ongewoon felle reactie van Josje.
"Hallo Mamma ik mag dan moe zijn en een vieze luier hebben, ik ben oud en wijs genoeg om mezelf te verzorgen".
Vooral de felheid verbaasde Mies want waar Josje dat tot voor kort heerlijk vond en het over zich heen liet komen, accepteerde ze het deze keer van geen kant.
Tenminste dat begreep Mies uit de reactie en gezichtsuitdrukking van Josje.
Waar Mies dacht dat alleen zij was geschrokken van de felle reactie van Josje zag ze dat het ook Carina niet onberoerd liet.
Zonder dat Mies er om vroeg zei Carina, " dat Josje na mijn actie mondiger is geworden is mooi maar, deze felheid schrik ik van".
Direct keek ze Mies aan en zei, " ik wil wel gewassen en verschoond worden hoor, want ik ben te moe om het zelf te doen".
Toen Josje dit zag, zagen Mies en Carina direct dat Josje inbond maar, hoorden haar ook zeggen dat het kwam omdat ze zich hiervoor schaamde .
Nu stapte Carina naar voren omhelsde Josje en zei, " net als Sofieke zich niet hoeft te schamen voor Elza en haar klas, hoef ook jij je niet te schamen Josje".

"Ik begrijp heel goed hoe het voor jou moet zijn, zeker na alle ellende op school".
Terwijl Mies verder ging met het verzorgen van Carina zei Carina, " ondanks dat ik op school beloofd heb dat ik geen geweld meer zou gebruiken, zou ik het indien nodig zo weer doen".
Intussen was Carina gewassen en verschoond en terwijl Mies Carina de tanden poetste, keek Josje Mies aan en zei, "sorry mamma maar, ik vindt het moeilijk om de verzorging uit handen te geven terwijl ik dat meestal zelf kan".
Dan keek Josje Carina aan en met tranen in de ogen zei ze, " ik waardeer jou steun echt wel maar, deze verzorging maakt dat ik me nu nog kleiner voel dan ik door die akelige luier toch al doe".
Nu keek Mies haar dochter aan zuchtte en zei," dat begrijp ik best Josje maar, vanavond ben je wel erg moe, dus laat je net als Carina lekker verzorgen".
Nu zagen Mies en Carina dat Josje met de situatie stoeide en twijfelde wat te doen maar, uiteindelijk ging liggen en zich overgaf aan haar moeder die haar liefdevol waste en verschoonde.
Direct zagen Mies en Carina dat Josje bijdraaide, en ze ineens vroeg, " mam wil je me nog een keer als een peuter in bed stoppen en een verhaaltje voorlezen?".
Daarop keek Mies Josje aan lachte en zei, " natuurlijk lieverd".

ONDERTUSSEN THUIS

Genoot ik thuis van de rust wat me echt goed deed, en moest toch toegeven dat Frans en Rita toch een punt hadden.
Ook viel het me nu op dat de afgelopen weken toch wel heftig waren geweest, iets wat ik de volgende ochtend nog eens dubbel en dwars merkte toen ik na lekker te hebben ontbeten wat aan de huishouding wilde doen maar, me dat nauwelijks lukte, en ondanks dat Thomas de heropvoeding van Ruud op zich nam, was ook Ruud zijn gedrag me niet in de koude kleren gaan zitten.
Om te beginnen die maandagavond bij hem op school maar, dan vooral wat daar later op de avond thuis op volgde.
Terwijl ik de krant en dan met name het regiokatern doorbladerde herinnerde ik me weer wat daar thuis op volgde.
Waarbij me vooral de woede van Thomas was bij gebleven maar, ook de preek en billekoek die Ruud vervolgens te verwerken kreeg.
Om het nog maar, niet te hebben op de reactie van Carina daar weer op.
Ondertussen had ik nog een keer koffie ingeschonken, en terwijl ik verder ging met de krant merkte ik dat Irma die boodschappen had gedaan en toch hier langs kwam, binnen stapte.
Hier schrok ik van en was bovendien verbaasd dat ze Sofieke bij zich had maar, direct vertelde Irma dat Sofieke door een studiedag op school vandaag vrij was.
Dan zag ik Sofieke snuiven en Irma aankijken en hoorde haar dan zeggen, " mamma tante Tamara moet verschoond worden".
Hierop keek Irma haar dochter aan en vroeg, "en jij Sofieke?".
"Ik ben nog droog en schoon maar, moet nu wel plassen", en terwijl Sofieke naar de wc snelde zag ik dat dit Irma nog altijd versteld deed staan.
Toen ik haar een kop koffie gaf zei ze, " ik had echt nooit verwacht dat Sofieke ooit zou voelen dat ze naar de wc zou moeten en dus zindelijk zou worden".
"Het was Herman en mij in ieder geval nooit gelukt".
"Bovendien was dat volgens de revalidatiearts onmogelijk maar, door die actie van Elza herkend en voelt ze het nu wel, en als ik zeg dat ze het gewoon in haar luier mag doen, geeft ze serieus aan dat ze dat vies vindt en het liefste van de luiers af wil".
Terwijl wij verder spraken ging weer de deur open en stapte Marjan en Elza binnen, welke laatste direct Sofieke begroete en vroeg of, ze vanmiddag mee ging naar de speeltuin.

Nu keek Irma Elza aan en zei, " sorry Elza maar, Sofieke moet vanmiddag naar de dokter in het ziekenhuis".
Dan keek Sofieke Elza aan en vroeg, "ga je mee dan kan je zien wat de dokter allemaal met me doet".
Op deze vraag keken Irma en Marjan elkaar aan en zei Irma, " op zich mag Elza wel mee dan kan ze het inderdaad zien maar, dan moet ze nu wel een luier om".
Dan zag Sofieke dat Elza twijfelde en dat zij Elza een beetje zenuwachtig had gemaakt.
Dan zei Elza, "ik wil best mee om het te zien maar, ik hoef nu echt geen luier om".
Dat Elza het tijdens dit gesprek onbewust in haar broek deed, merkte ze niet eens maar, Sofieke zag het wel maar, hield bewust haar mond.
Toen haar onderbroek even later was afgekoeld merkte Elza pas dat ze het tijdens het gesprek onbewust in haar broek had gedaan.
Nu wist Elza helemaal niet meer hoe ze het had maar, wel begreep dat ze nu volgens afspraak met haar moeder voor de rest van de dag een luier om moest.
Wat inmiddels een vaste afspraak was als ze het overdag in haar broek gedaan had.

Ondertussen had niet alleen Marjan de natte broek van Elza gezien maar, had ook ik het gezien.
Denkend dat Sofieke het niet had gemerkt, wilde ik Elza met een smoes meenemen naar boven maar, doordat ik niet wist hoe ik het zou aanpakken en Marjan intussen ook even was afgeleid, ontstond er een stilte die werd doorbroken doordat Sofieke de hand van Elza pakte en zei " kom Elza dan ga ik je wassen en krijg je van mij een luier om".

Hierop zagen we Elza verder verdoven en aan elkaar zagen Marjan en ik dat we beide niet wisten, hoe Sofieke te stoppen.
Want ondanks dat we wisten dat Sofieke dit kon, en Elza het leuker vond dat als Sofieke haar luierde dan dat Irma Marjan of ik dat deed vonden we dat nu geen goed idee.
Van het feit dat wij aarzelden maakte Sofieke gebruik om de plaat te poetsen, en Elza mee te trekken naar de badkamer.
Toen wij 1 minuut later ook bij de badkamer kwamen zat de deur inmiddels op slot, dat hoorden we al toen we halverwege de trap waren.
Dit deed Irma en Marjan zuchtten, " nu maar, hopen dat ze zich redden".
Vooral aan Irma zag ik dat ze zich afvroeg of haar dochter nu niet te overmoedig was.
Hierop besloten we om toch maar, even aan de deur te luisteren maar, Sofieke werkte zo stil dat wij het niet konden horen en pas merkten dat alles in orde was, toen de meisjes de badkamer uitkwamen.
Toen Irma Sofieke aankeek en zich realiseerde dat ze zo luiers te kort kwam, keek Sofieke haar moeder aan en zei, " ik was nu ook weer droog, dus houden we juist luiers over".
Dit deed Irma verbaasd en met een mond vol tanden staan maar, ze kon er geen speld tussen krijgen.
Intussen was het lunchtijd, toen Irma zei dat ze Sofieke zou helpen sloeg Sofieke dat aanbod af en nadat Irma toegaf zag ze hoe zelfstandig Sofieke in korte tijd was geworden.

Toen ik zei, "kleine meisjes worden groot, keek Irma me aan en zei, "ja Tamara maar, dan nog had ik echt gedacht dat Sofieke volledig afhankelijk zou blijven".
"Maar, sinds ze meedoet bij de scouting, en voor vol wordt aangezien en dus overal aan meedoet, merk ik dat ze thuis ook meer onderneemt en niet bang is om iets nieuws te proberen".
Het toppunt was wel dat Elza haar leerde om haar eigen brood te smeren, waardoor ze me al snel het mes afhandig maakte en ze tot mijn verbazing in de keuken zelf haar brood smeerde en in stukjes sneed".
"Maar, het echte toppunt is wel dat ze door Elza voelt dat ze naar de wc moet, en daar dan ook naar handelt".
"Zodat ze vaak haar luier droog houdt, en we in plaats van een te kort nu luiers overhouden".
Dan was het echt tijd om aan tafel te gaan aangezien we op tijd weg moesten.

BIJ DE KINDERARTS

Vlak voor ze weggingen stond Irma erop om zelf de meisjes te verschonen, en waar Sofieke droog was , was Elza nat.
Wat Irma vooral opviel was dat direct toen Sofieke haar luier af was ze zei dat ze moest plassen, hierop pakte Irma het kinderpotje en zette Sofieke erop.
Zodat ze deze keer echt een plasje konden inleveren.
Toen Sofieke was uitgeplast en weer was aangekleed deed Irma de urine in een flesje en sloot deze af.
Direct toen dit was gebeurt was het tijd om te vertrekken, waarna ze binnen 5 minuten in de auto zaten en wegreden.

Waar onderweg het mondje van Sofieke nauwelijks stilstond, zweeg Elza als het graf.
Toen ik aangaf dat Sofieke even stil moest zijn omdat ik Elza wat wilde vragen, merkte ik dat we Sofieke bijna niet stil konden krijgen.
Maar, toen Sofieke zweeg, Elza nog niets zei.
Toch merkten we dat Elza zenuwachtig was, wat we vooral roken doordat Elza intussen ongemerkt gepoept had.
Terwijl Irma zich op het verkeer concentreerde draaide ik me om keek Elza aan en vroeg, " gaat het Elza?".
Dan keek ze me aan en zei, "nee tante Tamara, doordat ik zenuwachtig ben, heb ik deze keer zonder het te merken gepoept".
Ondertussen merkte ik dat Sofieke inderdaad droog en schoon was maar, dat ik zelf zat te plassen, en er direct daarna een dunne drab mijn luier instroomde.
Helaas viel dat ook Elza en Sofieke op zodat Elza vroeg, "heb je ook een vieze luier tante Tamara?".
Hierop draaide ik me direct om keek Elza aan en zei, " ik moet als we ons straks gemeld hebben direct verschonen maar, volgens mij heb jij ook een poepluier, of ben jij het Sofieke?"
Direct keek Sofieke ons aan en zei ze, " ik ben nog schoon".

Hieruit begrepen we dat het echt Elza was die gepoept had.
Dan keek Irma in de spiegel en zei, " nog 10 minuutjes, dan zijn we er"
Inderdaad hadden we ons we 10 minuten later gemeld en zochten we een toilet op om Elza en mij te verschonen.
Eigenlijk wilde ik zelf een toilet instappen en mezelf verschonen maar, Marjan zei, "nee Tamara ik ga jou nu verschonen en dan mag Sofieke Elza verschonen".
Dan zag ik dat Sofieke straalde en ik me er maar, bij neer moest leggen.
Na amper 10 minuten waren we beide verschoond en namen we plaats in de wachtkamer maar, nauwelijks zaten we of de deur van de wachtkamer ging open en melde zich een jonge vrouwelijke arts.
Die keek Sofieke aan en vroeg dan, " Sofieke De Vegter, ga je mee?"
In de spreekkamer mochten we gaan zitten en mocht Sofieke vertellen wie ze allemaal had meegebracht.
Toen dat was gebeurt en de vrouw zich had voorgesteld als dokter Rebecca zei ze terwijl ze Irma aankeek, " dan mag je Sofieke op haar luier na uitkleedden".
Maar, voor Irma dat kon doen, was Sofieke opgestaan en trok ze zich terug achter het gordijn, toen ze daar een paar minuten later weer achterweg kwam was ze tot verbazing van Rebecca op haar luier na helemaal uitgekleed.
Direct ging ze op de weegschaal staan, waar Rebecca zag dat Sofieke met 36,8 kilo in 3 maanden bijna 1 kilo zwaarder was geworden en met nu 1 meter 19, 2 centimeter langer was geworden.
Nadat haar bloeddruk was gemeten en Rebecca in haar neus en oren had gekeken mocht ze op de behandeltafel komen liggen zodat Rebecca naar het hart en de longen kon luisteren.
Toen dat allemaal goed was opende Rebecca de luier van Sofieke die nog droog was.
Nu pakte Rebecca het echo apparaat zo kon ze de darmen en blaas van Sofieke bekijken.
Wat er tot haar verbazing nu veel beter uitzag dan verwacht maar, het toppunt voor Rebecca was wel dat Sofieke toen ze klaar waren aangaf dat ze naar de wc moest.
Toen Sofieke weg was keek Rebecca Irma aan en " Sofieke doet me deze keer versteld staan, niet alleen loopt ze veel beter maar, dat ze zichzelf aan en uitkleed is fantastisch".
"Maar, het mooiste is dat ze toch probeert om zindelijk te worden, en als ik dat zo zie komt ze een heel eind".
Dan keek Rebecca Elza aan en zei dat Elza nu aan de beurt was, en terwijl Irma Elza uitkleedde merkte ze dat Elza alweer nat was.
Maar, verschonen moest nu wachten tot ze helemaal onderzocht was.

Tijdens het uitkleedden merkte Irma dat Elza ondanks dat ze had gezien wat er ging gebeuren, ze toch zenuwachtig was.
Niet alleen aan het trillen van haar lichaam maar, ook omdat ze merkte dat de luier van Elza volliep, terwijl Elza in principe zindelijk was.
Direct zagen Irma Rebecca en ik de schaamte van het meisje maar, zowel Irma als ik zeiden dat die schaamte nergens voor nodig was.
Maar, voor Elza kon reageren kwam Rebecca zeggen dat Elza aan de beurt was, en als ze zo ver was ze op de weegschaal mocht komen staan.
Hier bleek dat ze met 40 kilo aan de zware kant was, vervolgens mocht ze onder de meetlat komen staan waar bleek dat ze met 1 meter 12 voor haar leeftijd aan de kleine kant was.
Maar, ook ten opzichte van haar gewicht klein was.
Toen haar bloeddruk was gemeten mocht ook Elza op de onderzoekstafel komen liggen en luisterde Rebecca naar haar hart eWaarna tot slot haar Irma haar weer mocht aankleedden.
Dan kwamen ze allemaal bij het bureau zitten en richtte Rebecca zich als eerste tot Elza zelf, " om te beginnen vindt ik het prachtig hoe jij Sofieke steunt".

Maar, vooral dat je mee komt om ook dit te ervaren"
Dan Richtte Rebecca zich tot Irma en zei, " op zich is Elza gezond maar, wat ik wel zorgelijk vindt is dat ze ten opzichte van haar lengte vrij zwaar is".
"Daarom wil ik net als Sofieke ook Elza over 3 maanden terugzien, en ook wil ik dat Elza in de week vooraf bloed laat prikken en urine opvangt".
Hierop zagen we dat Elza schrok en van schrik direct weer onbewust plaste.
Ook ik had intussen mijn luier alweer gebruikt maar, Sofieke zei toen ze merkte dat ik alweer nat was dat zij nog droog was maar, wel moest plassen.
Dan keek ze Elza aan en zei, "kom Elza ik moet plassen en als ik klaar ben zal ik je direct verschonen."
Hierop gaf Irma Sofieke een schone luier billendoekjes en talkpoeder mee.
Toen Sofieke mij passeerde zagen Irma en ik dat Sofieke me eerst aankeek dan haar neus in de lucht stak en eens snoof, en hoorde haar dan opmerken, "volgens mij moet tante Tamara ook een schone luier hebben".
De directheid verbaasde vooral Rebecca die dan ook zei, "nou Irma zo heb ik Sofieke nog nooit meegemaakt, eerder als erg verlegen".
Op deze opmerking vertelde Irma hoe Elza Sofieke op sleeptouw had genomen en ze Sofieke plompverloren op de wc had gezet, waarbij Sofieke zonder het zelf te hebben gemerkt op de wc had gepoept.
Maar, vlak daarna echt voelde dat ze nog meer moest poepen, "sinds dat moment geeft ze het of aan of gaat zonder wat te zeggen zelf naar de wc".
Dan wilde Rebecca reageren maar, op dat moment kwamen de meisjes weer binnen en zagen we dat Sofieke het droog had gehouden maar, Elza haar luier juist had gebruikt waar deze voor bedoeld was.
Dan waren we klaar en konden we gaan maar, niet voor we bij de assistente een nieuwe afspraak hadden gemaakt.
Bij de assistente zagen we wel dat waar Sofieke opgelucht was, Elza best was geschrokken, vooral het vooruitzicht dat ze misschien op dieet moest maakte haar bang en zenuwachtig.
Dit bleek wel toen we Elza een half uur later bij Marjan afleverden en Elza niet instaat was om zelf te vertellen hoe het was gegaan.
Terwijl ik verslag uitbracht zag ik dat Sofieke straalde, terwijl Elza bijna huilde.
Toen we waren uitverteld en Elza weer kalm was wilden wij wel eens naar huis maar, Marjan hield me tegen en zei, "uh Tamara even wachten, en eerst verschonen".
 
Laatst bewerkt:
Bovenaan