Nog niet klaar Annelieke, Lotte en Noa

Hoofdstuk 9. Massage boeken.

Lotte en Noa merkte deze avond in de spa, hoe ontspannen Annelieke eigenlijk was. Ze was gezellig, er was geen paniek, ze praatte relax en deed deze avond niet moeilijk over haar zwemluier. Na het bad bleek de luier gelukkig nog schoon. Of althans; Annelieke had niet gepoept.
De meiden waren loom geworden van de hele avond badderen en besloten tegen 22u dat het wel tijd werd om eruit te gaan en richting bed te gaan.
Samen deden ze nog even de deksel op de jacuzzi in de tuin. 'Zal ik je luier hier even uittrekken An? Hij houdt je plasjes toch niet tegen en anders lekt de luier zo in huis van het water' vraagt Noa. Annelieke is zo relaxed dat ze het laat gebeuren. Midden in de tuin laat zij haar zwemluier uittrekken door Noa en in haar blootje snelt ze naar binnen.
Noa maakt Annelieke klaar voor de nacht. Een nachtluier en romper zijn voor deze nacht genoeg. Het is warm zat in het huisje. Lotte is ondertussen ook klaar en alle 3 gaan ze een heerlijk ontspannen nacht tegemoet.

Als de meiden de volgende ochtend wakker worden, zijn ze alle 3 goed gestemd. 'Wat een heerlijke vakantie hebben we al tot nu toe!' Zegt Lotte tegen Annelieke, die net wakker is geworden.
'Echt wel', knikt Annelieke. 'Het bad was zo fijn en zo ontspannen'. 'Ja dat merkte we aan jou gisteravond. We hebben je lange tijd niet zo relaxed gezien'
'Ik heb daar nog over nagedacht. Hoe zou je het vinden als we proberen voor vanmiddag of vanavond een massage te boeken? Kunnen we weer lekker ontspannen gaan slapen vanavond.' Zei Lotte.
Annelieke begon gelijk heel blij te kijken: 'oh Lot, dat lijkt me fantastisch. Maar.. op 1 voorwaarde. Ik betaal onze alle 3 de massages. Als dank dat jullie mij altijd helpen en zo lief voor mij zijn'
Lotte benoemde dat dit mocht, maar dat ze haar altijd met alle liefde willen helpen en daar niks voor terug hoeven.

De meiden starten inmiddels hun dag op en besluiten tijdens het ontbijt te bellen hoe laat er plek is voor de massage.
Lotte helpt Annelieke. 'He meis, je hebt echt veel geplast. Er ligt zelfs een natte plek in je Hoeslaken. Je luier heeft het niet gehouden!' Annelieke kijkt bedroeft. 'Sorry.....".
'Ach meisje, dat geeft toch niks. Lossen we straks gelijk even op bij de receptie".
De overvolle natte luier van Annelieke gaat bij de bak met luiers in. Lotte verzorgt Annelieke liefdevol. Ze wast haar plassende en haar billetjes, smeert het in met sudocreme en poedert wat talkpoeder eroverheen. De schone luier gaat dicht en een schone romper volgt daaroverheen. Het is er 1 met spaghetti bandjes. Het wordt weer warm weer vandaag. Lotte pakt voor Annelieke een broekrokje uit de kast, welke ze helpt aantrekken bij Annelieke.
Ook Lotte frist zichzelf op en kleed zich aan en als ze beneden komen heeft Noa als verrassing al een heerlijk ontbijt klaar staan.

Tijdens het ontbijt komt de massage gelijk ter sprake. Lotte besluit te bellen naar de receptie, maar er wordt niet opgenomen. 'Dan lopen we er zo wel even heen'

Na het ontbijt en het afruimen lopen de dames met zn drietjes naar de receptie. Een jonge meid van een jaar of 18 a 20 helpt hen verder. 'Goedemiddag, hoe laat hebben jullie voor 3 personen massage van een uur, plek?' Het meisje kijkt behendig in de computer en zegt dat er rond 16u en rond 20u plek is. De meiden overleggen kort en kiezen de laatste optie, zodat ze weer lekker ontspannen de nacht in kunnen.
'Kan ik verder nog iets voor jullie betekenen?"
'Ja, heeft u toevallig een schoon Hoeslaken voor ons? Er is een ongelukje gebeurt op 1 van de lakens'.
'Oh, wat vervelend. Ik ga even een schoon Hoeslaken pakken.'
'Ik heb hier een schoon Hoeslaken voor u. Wilt u het kind vanavond wel een luier omdoen bij het slapen? Want de hoeslakens zijn schaars op het moment door een storing bij de wasserette.'
'Ja, zij droeg een luier vannacht, maar helaas had ze zoveel geplast dat hij het niet hield".
De jonge vrouw keek naar Annelieke en vervolgens naar haar kruis. Annelieke voelde zich erg beschaamd. 'H.. het.. h.. het spijt me mevrouw, maar ik ben echt wel zindelijk hoor'
'Dat geeft niks. Het is knap en goed dat je luiers draagt. Maar daarover gesproken: zorg je dat je bij de massage ook een luier om hebt? Je kunt dan niet steeds naar de wc en voor de masseur is het niet fijn als je op de tafel plast'

Ineens heeft Annelieke niet zo'n zin meer in de massage. Maar goed. Dat is eeen zorg voor vanavond.

'Wat gaan we vandaag doen?" Vraagt Lotte
'We moeten sowieso even naar de stad voor boodschappen. Misschien kunnen we even kort shoppen en dan in de middag zwemmen?'

Terwijl de meiden terug lopen naar het huisje, voelt Annelieke zich verdrietig. Waaaaarom weet zij nu dat ik een luier om heb en dat ik in mijn bed heb geplast. En waarom moet ik met de massage een luier om. Ik ben geen baby.
Lotte merkt het op bij Annelieke en zet Annelieke even stil bij het bankje langs het pad. 'Wat is er meis, ben je verdrietig?'
Annelieke barst in huilen uit. 'Ik vind mijn probleem maar stom en ik wil geen massage in mijn luier en ik vind het geel erg dat ik vannacht in het bed heb geplast.'
'Maar meisje, dat is toch niet erg? Je weet wat Nina gezegd heeft; 24/7 een luier totdat het beter met je gaat. Wij vinden jou toch even lief en leuk of je nu een onderbroek of een luier om hebt?" Zegt Noa
'Maar wat nu als ik vannacht weer het bed nat maak?'
'Nou, zegt lotte, dan weet ik het goed gemaakt. 'Ik zal vannacht een inlegger in je luier doen, net als toen bij het beschermd wonen. Dat hielp toen ook.'

Annelieke gaat even zitten op het bankje. De tranen stromen over haar wangen. En tot overmaat van ramp ziet ze in haar ooghoek ook Ellen nog lopen. Ellen groet de meiden enthousiast en Lotte en Noa groeten enthousiast terug. Annelieke krijgt er geen woord uit. 'He meis, waarom ben je zo verdrietig?' Vraagt Ellen.
'Ik... ik.. ik heb vannacht in bed geplaaaaaasssst"
'Oh joh, meid, dat kan iedereen gebeuren hoor!'
'En .. en.. nu moet ik in de avond een extra dikke .. ll.. lluuii.. luier aan en ook als we naar de massage gaan moet ik in mijn blootje met een luier. Ik vind dit zo stommmm'
Ellen gaat naast Annelieke op het bankje zitten. Noa en Lotte zijn verbaasd. Annelieke is nooit open over haar probleem, maar op 1 of andere manier maakt Ellen een moedertje indruk en lijkt ze zich daar veilig door te voelen?
Ellen legt een hand op het been van Annelieke. 'Wat verdrietig voor je meis. Ik zie je verdriet en dat vind ik heel naar voor je. Je bent een hele lieve en mooie meid. Ga proberen lekker te genieten en iedereen die wat van jouw luiers vind, die zijn gewoon jaloers dat ze er zelf geen aanmogen'
Er ontsnapt een klein giegeltje bij Annelieke. Ellen en Annelieke staan op om hun weg te vervolgen. Maar Annelieke voelt iets raars. Iets anders dan anders.... hmm....
 
Bovenaan