Nog niet klaar Bianca en Cindy

[speentje]

Weeral schitterend vervolg

 

[luierdromertje]

HOOFDSTUK 70 DE CONFRONTATIE VAN DORIEN EN JESSICA

Want zo zagen we dat Bart wat moeilijk liep, en moeite had om zijn evenwicht te bewaren.
Bij hem gekomen, en na een voorstelronde vertelde Bart dat hij zo geboren was, en blij was met dit baantje.
Om door te gaan, dat hij blij was dat hij tenminste kon lopen!
Waarna hij vertelde dat hij blij was dat Jurgen hem dit baantje gunde, en tevreden was over zijn prestaties.
Hierna liepen wij verder naar de kantine, waar we nog zes collega's troffen.
Ook hier waren de meesten van ongeveer onze leeftijd.
Terwijl het ook nu opviel dat twee van de jongens wat moeilijk ter been waren.
Terwijl er één een Tena Ultima luier uit zijn tas pakte, wat zo merkten beide meiden zijn collega's niets deed.
Toen hij Bianca, en Cindy zag, werd hij echter heel stil, maar dat was al over toen ook wij onze luier pakte, en richting het toilet verdwenen.
Even later terug in de kantine vertelde Bart, en de jongen die we een luier uit zijn tas hadden zien pakken, en zich had voorgesteld als Willem!
Vertelden Bart, en Willem hoe het kwam dat ze slecht ter been waren, en Willem ook incontinent was.
Hierna stelden de meiden in de kantine zich voor als Marian, en Laura, en vertelden ze dat ook zij slecht ter been waren.
Waar Laura aan toevoegde, "meiden ook al ben ik overdag zindelijk, komende nacht moet ik wel een luier om aangezien ik nog steeds s' nachts in bed plas".
"Bovendien doe ik er verstandig aan om in de dagen rondom mijn menstruatie ook overdag een luier te dragen".
"Aangezien ik dan niet alleen beste plassen bloed, maar ook urine verlies".
"Dus draag ook ik nu voor de zekerheid een tena maxi".
Mede door de best heftige onderwerpen vloog de pauze voorbij, zo dat we weer de winkel inliepen om het werk te hervatten.

Onbewust keken we tijdens het werk soms richting Willem of Laura, maar echt opvallen deden ze ook niet.
Laat staan als je niet wist van hun beperking.
Helemaal omdat zij naar vermogen goed doorwerkten, waardoor het al snel half 1, en dus lunchpauze was.
Voor we echt gingen lunchen, zochten niet alleen wij, maar ook Willem, en Laura het toilet op om te verschonen.
Toch schoven we al snel bij de rest aan tafel, waar al snel een kop soep geserveerd werd.
Nauwelijks zaten we aan de soep, en een broodje kaas of verschillende collega's vroegen of we vanavond meegingen met het bedrijfsuitje.
Direct gaven we aan dat we graag mee gingen, maar we dit wel thuis wilden overleggen.
Onze laatste opmerking werd ook opgevangen door Jurgen, die direct opmerkte!
"Bianca Cindy, dat begrijp ik, en ik neem nu direct contact op met jullie ouders"!
"Waarna ik bij jullie terug kom"
Terwijl wij weer aan het werk gingen nam Jurgen contact op met het thuisfront, en nauwelijks 15 minuten later kwam hij bij ons,
Terwijl wij net onze eerste klus van na de pauze afronden.
Bij ons gekomen vertelde Jurgen dat wij vanavond mee mochten, en dat we vanavond rond half 7 verwacht werden bij de grote pizzeria bij station centrum.
Hierop knikten we dat we het begrepen hadden, en beloofden we dat we er op tijd zouden zijn.

BIJ DORIEN THUIS

Wat werk betreft ging het vandaag ook Dorien, en Linda voor de wind.
Waardoor zij moe, maar voldaan naar huis gingen.
Bovendien beloofden ook zij dat ze vanavond mee gingen naar de pizzeria.
Toen Dorien tegen half 4 de keuken binnenstapte werd ze verrast door de aanwezigheid van Jessica.
Die Dorien op een nog al sarcastische manier welkom hete!
Al snel was het Dorien duidelijk dat haar oudere zus er bewust op uit was, om Dorien te kwetsen, en haar het liefste over de rooie te krijgen!
Tot grote verbazing van Jessica gaf Dorien echter geen krimp, maar liep door naar de gang om haar jas op te hangen.
Om vervolgens naar boven te verdwijnen om te douchen.
Op het moment dat Dorien naar boven was keek Jessica Isabelle aan, en zuchtte!

"Wat is mijn criminele zusje ineens een lief, en braaf meisje geworden".
Op deze opmerking keek Isabelle haar oudste dochter aan, en antwoorde, "Jessica zoveel liever, en braver ben jij nu ook weer niet!"
"Alleen heb jij tot nu toe, maar één officiële waarschuwing gehad gehad".
Dit antwoord van Isabelle deed Jessica voor een moment zwijgen, om dan vol in de aanval te gaan.
Zowel tegen Isabelle, als tegen Dorien!
Wat weer tot gevolg had dat Isabelle haar oudste dochter strak aankeek, en haar met een gevat antwoord keihard op haar nummer zette.
Dat Deed zo zag Dorien Jessica haar hoofd buigen, helemaal toen ook Dorien haar oudere zus een zeer gevat antwoord gaf.
"Zo zusje, zo te horen sta jij te trappelen om mij in Nijmegen gezelschap te houden!"
Uit alles bleek dat dit dus niet was wat Jessica bedoelde, maar dat Jessica Dorien op haar plek wilde zetten.
Dorien liet dit uiteraard niet op zich zitten!
Tot verbazing van Isabelle, maar vooral van Jessica vloog Dorien Jessica niet aan, maar negeerde haar juist zoveel mogelijk.
Het enige wat ze voor ze met een boek, en een kop koffie op de bank plofte zei was, " zo te merken wil jij mij gezelschap komen houden?"

JESSICA

Deze opmerking deed Jessica zwijgen, hoewel ze klaar zat om een fel weerwoord te geven.
Hoewel het gehakketak doorging, tot vader binnenkwam.
Pas toen hij Jessica streng aankeek zweeg Jessica echt, en liet zij Dorien met rust.
Om dan op te staan, en naar de deur te lopen om naar haar kamer te gaan.
Nog voor Jessica bij de deur was hield Edward zijn dochter tegen, en duwde haar een envelop in de handen met de opdracht om de brief die hier in zat goed door te lezen.
Waar hij aan toevoegde, " en knoop dat, maar eens goed in je oren Jessica".
Nu knikte Jessica duwde de deur open, en verdween rap naar haar kamer.
Nauwelijks was Jessica vertrokken, of Edward keek Dorien aan, en zei!
"Dorien na jou arrestatie, en vervolgens de aanhouding van Bianca, en Cindy werd jou moeder, en mij langzaam duidelijk dat ook Jessica niet zo brandschoon is als dat ze lijkt.
"Bovendien is ons na een gesprek met mevrouw Denekamp, en de officier van justitie gebleken dat niet alleen jij, maar ook Jessica het nodige op haar kerfstok heeft".
Na dit verhaal te hebben verwerkt was het voor Dorien alweer tijd om naar de pizzeria te vertrekken voor de beloofde feestavond.
Dus pakte ze haar jas, en trok ze deze aan, om dan haar handtas te pakken, en vooral te controleren of ze de papieren met toestemming voor het verlof bij zich had.
Toen dit in orde bleek vertrok ze, op weg naar hopelijk een een geweldige avond.

 

[speentje]

Weeral schitterend vervolg

 

[luierdromertje]

HOOFDSTUK 71 EEN LEUKE AVOND UIT

Onderweg naar de pizzeria kwam Dorien niet alleen Linda, en Inge, maar ook Marlies, Peter, En Mark tegen.
Waarna het clubje samen verder liep naar de pizzeria, om even na 7 uur bij de pizzeria aan te komen.
Direct merkten de vijf meiden dat waar hun collega's zo naar binnen konden, werden wij net als de andere drie meiden door een nogal stevige uitsmijter aangesproken!
"Hé jullie, wat mot dat hier?"
Op deze ruwe vraag pakte ieder voor zich de brief van de Hunnenberg uit de handtas.
Helaas bleek deze uitsmijter vanavond niet voor rede vatbaar, met als gevolg dat de meiden hun brieven in de tassen stopten.
Waarna ze weer wilden vertrekken.
Voor we echter de kans kregen om weg te lopen zagen we dat Peter, en Marlies met Christiaan in gesprek waren.
Wat er direct toe leidde dat Christiaan met grote stappen richting de uitsmijter beende, en hem aansprak.
"Bertus luister, ondanks hun verleden hebben we van deze meiden nu geen last".
"Sterker Jan, en ik zweren dat er niets zal gebeuren wat niet door de beugel kan".

Na deze conversatie mochten we met Christiaan achter onze collega's aan die inmiddels naar de grote zaal waren gegaan.
Hier aangekomen namen we samen met alle anderen plaats aan een paar rijen tafels.
Op het moment dat we allemaal zaten nam Christiaan het woord!
"Jongelui niet alleen het hoofdgerecht, maar ook het voorgerecht, en de drankjes zijn voor rekening van Albert-Heijn.
"Ondanks dat jullie vrij zijn in jullie keuze, zouden we het op prijs stellen als jullie je willen beperken tot sapje, en frisjes".
Hoewel wij net als Inge wel zin hadden in een wijntje, namen we toch, maar een sapje.
Zoals we al snel merkten deed bijna iedereen dat.
Tot veler opluchting leverden de bestelling van een voor, en het hoofdgerecht vervolgens geen problemen op.
Zoals we bij het doorgeven, en even later bij het uitserveren merkten.
Tijdens het wachtten, en even later genietend van de drankjes raakten we niet alleen in gesprek met collega's die we al kenden, maar leerden we ook andere collega's kennen.
De meesten hiervan werkten vooral in de middag, en avonduren, maar sommige juist in weekends waarin wij nog niet gewerkt hadden.
Toen wij vertelden dat wij wegens strafbare feiten waren veroordeeld, en nu onze straf uitzaten, maar met weekend waren.
Knikten de meesten waaronder Marlies Jaap Marieke, en Laurens.
Helaas waren er nu ook collega's die hun oordeel bij voorbaat al klaar hadden.
Toen die dat duidelijk lieten merken, merkten we dat niet alleen wij ons hieraan stoorden, maar merkten dat vooral Linda, maar vooral Dorien dit slecht konden verdragen.
Hierop was het, maar goed dat Christiaan, en Jurgen met een korte uitleg kwamen zodat de rust bewaard bleef.

Dan was er even tijd voor een bezoek aan het toilet of om te verschonen.
Toen we daarvan terugkwamen merkten we toch nog een zekere scepsis onder verschillende collega's.
Wat deze collega's al helemaal niet wilden geloven was toen Christiaan vertelden hoe Linda, en Dorien tot twee keer toe winkeldiefstal hadden voorkomen.
Er klonk zelfs een zekere hoon toen Christiaan hieraan toevoegde, "daar kunnen velen van jullie nog wat van leren".
Wat zich herhaalde toen Jurgen ons, en Jan Dorien Inge, en Linda vroeg of we voor we naar Nijmegen terug moesten we van 12 tot 3 uur nog kwamen werken.
Hoewel we wel langer wilden was 3 uur helaas het uiterste, aangezien we ons op tijd bij de gevangenis moesten melden.
"Hm Albert-Heijn huurt dus criminelen in" hoorden we nu.
Hoewel wij net als Dorien Inge, en Linda ons mateloos aan ergerden, en vooral Dorien op ploffen stond lieten we het gaan.
Gelukkig hoefde dat niet omdat Christaan Jan, en Jurgen er ook nu direct bovenop zaten.
Zodat de lastige collega's snel stil waren.
Dat het ook anders kon werken merkten we toen 2 jongens, en één meisje die we nog niet kenden naar ons toekwamen.
Bij ons gekomen vertelden zij dat ze morgen ook moesten werken bij Albert-Heijn XL.
Waarna zij zich voorstelden als Vincent, Arjan, en Brenda.
Hoewel zo merkten we ook dit trio aan ons twijfelden, wilden zij wel naar onze verhalen luisteren.
Dat het goed is om vooroordelen met woorden te bestrijden merkten Bianca, en Cindy, maar nog meer Dorien, en Linda.
Vooral omdat toe ze klaar waren Vincent Brenda, en Arjan een stuk positiever over de 3 meiden dachten.
Bovendien gaven ze aan dat ze zondagmiddag graag met hun wilden werken.
Uiteindelijk bleef het een leuke avond, zodat toen Christiaan tegen 10 uur aangaf dat de avond teneinde liep!
Waarna ons hele clubje al snel met een voldaan gevoel naar huis ging.
Thuisgekomen reageerden alle ouders positief op de verhalen, wat vooral Dorien goed deed.
Waarna ze na nog een sapje haar bed opzocht, benieuwd wat de zondag zou brengen.

 

[speentje]

Weeral schitterend vervolg

 

[luierdromertje]

HOOFDSTUK 72 VERLOF ZONDAGOCHTEND

Hoewel alle ouders wisten dat niet alleen Bianca, en Cindy.
Maar ook Inge, en Dorien bij de kerkdienst van de Hunnenberg aanwezig waren.
Gingen Marlies, en Isabelle er vanuit dat de meiden nu het kon wilden uitslapen.
Zodoende was hun verbazing groot toen ze even na half 9 merkten dat hun dochters uit bed waren.
Om nog geen kwartier later aan tafel te zitten, en bovendien netjes gekleed waren.
Wat beide moeders hun dochter aankijkend deed vragen, " wat ben jij wel niet van plan?"
Direct gaven beide meiden aan dat ze zo meegingen naar de kerkdienst.
Om dan te vertellen dat de kerkdienst in de Hunnenberg iedere zondag een wekelijks lichtpuntje in alle ellende was.

BIJ ALBERT-HEIJN

Bovendien voegden beide daar aan toe, dat ze vanmiddag nog wat uurtjes wilden werken.
Hoewel beide meiden er niet op rekenden dat ze medewerking, en begrip van hun nieuwe collega's zouden krijgen, viel dat mee.
Voor dat echter aan de hand was, was er nu eerst de kerkdienst.
Op het moment dat Dorien binnenkwam, zag ze dat wij er inmiddels zaten, en zij na een korte begroeting achter ons ging zitten.
Tot hun verbazing merkten Inge, en Dorien dat de dienst hun aansprak, en inspireerde.
Wat wij vernamen toen we beide meiden, en hun ouders bij de koffie na de dienst spraken.
Waarna we richting Albert-Heijn vertrokken, en ruim op tijd arriveerden.
Binnengekomen, en na zich te hebben omgekleed zagen we dat ook Marlies, Arjan Brenda, en Laurens binnen waren.
Hoewel na gisteravond de vrede getekend leek, wisten Dorien Inge, en Linda totaal niet wat ze van deze collega's moesten verwachtten.
Laat staan of dit trio te vertrouwen was.

UITGEDAADD

Bij de verdeling van het werk bleek dat Jan Dorien Inge, en Linda nu aan Laurens Brenda, en Arjan gekoppeld had.
Dat zorgde ervoor dat de drie meiden zich schrap zetten.
Dat vooral Arjan, en Brenda hen, maar half vertrouwden merkten Dorien, en Linda al snel.
Wat kwam doordat ze in spiegels van de winkel zagen dat het trio tijdens hun eigen werk regelmatig rondkeken, om te zien wat wij deden.
Dat ging net zolang goed tot tegen half 4 een clubje binnenkwam, die er puur op uit waren om ons te provoceren.
Wat Laurens Brenda, en Arjan verwachtingsvol deed opkijken, denkend dat wij hen zouden laten lopen.
Helaas voor hun collega's waren onze meiden ook nu niet van plan om mee te werken, integendeel!
Want voor het clubje boeven het beseften, werden zij in het nauw gedreven, zodat ze geen kant meer op konden.
Terwijl Christiaan de politie had binnengelaten.
Dat merkten de meiden pas toen de agenten dichtbij kwamen, en een paar stevige collega's hun positie hadden overgenomen.
Terwijl het clubje oproerkraaiers geboeid werd afgevoerd, kregen wij de gelegenheid om wat te drinken, en na te praten.

Ondertussen waren Bianca, en Cindy bij Albert-Heijn parkweide aan het werk.
Gelukkig waren er hier vanmiddag geen problemen, zodat ze deze zondagmiddag uiteindelijk voldaan naar huis gingen.
Waar ze na wat te hebben gegeten, en gedronken hun spullen bij elkaar zochten, en inpakten.
Om nadat dit was gebeurt naar Nijmegen te vertrekken, waar alle vijf zich ruim op tijd melden.
Om zich na alle verplichtingen samen op de afdeling te melden.
Na alles te hebben opgeruimd, en alle bekende meiden te hebben begroet moest Dorien even naar adem happen.
Het eerste was dat er twee meiden in een rolstoel aan tafel zaten, maar wat ze daarna nog eens kijkend zag sloeg alles!
Want het derde meisje kende ze.
Wat haar voor iedereen hoorbaar deed mompelen, "wat krijgen we nou weer?"

 

[speentje]

Weeral schitterend vervolg

 

[luierdromertje]

HOOFDSTUK 73 JESSICA

Vlak na haar verzuchting draaide het meisje haar hoofd om.
Nu zag Dorien dat haar vermoeden klopte, en dat het inderdaad Jessica was.
Na nog een zucht, en Jessica aankijkend mompelde Dorien, "Jessica Van Es, wat heb jij wel niet uitgevreten dat je hier zit?"
Jessica ondertussen had al gemerkt dat Dorien terug was van haar weekend, maar niet dat Dorien haar herkend had.
Niet alleen Dorien, maar ook Bianca, en Cindy was het al opgevallen dat de plaatsen van Heidi Ursula, en Sabine alweer waren opgevuld.
Intussen hadden de vijf meiden de afdeling geïnspecteerd, en geconstateerd dat niet alleen Jessica in de Hunnenberg was ingesloten, maar dat de andere twee nieuwkomers in een rolstoel zaten.
Toen Dorien dit zag vroeg zij zich net als Cindy hardop af wat deze meiden wel niet op hun geweten hadden.
Terwijl de beide meiden zich suf piekerden kwamen Jaap, en Carmen aanlopen.
Begroeten de weekendgangers, en vroegen dan aan de andere meiden om aan de tafel te komen zitten.

Nauwelijks aan tafel gezeten merkten we dat Jessica, en de twee meiden in een rolstoel gesommeerd werden om aan te schuiven.
Op het moment dat Jessica was aangeschoven, brandde Dorien haar zus ernstig aankijkend los!
"Jessica wat heb jij wel niet uitgevreten zodat ook jij nu moet zitten?"
Direct op deze opmerking keek Jessica haar zusje aan, en vertelde Jessica dat ze deze zaterdag rond half 7 van haar bed gelicht was,.
Op verdenking van fraude, en oplichting, en tegen het middaguur hier zat.
Ondertussen richtte Dorien zich tot de twee andere twee meiden, en vroeg!
"Nou, en wat hebben jullie op je geweten?"
Nog voor de meiden antwoorden begrepen Dorien, Linda, en Inge al dat pure diefstal of berovingen uitgesloten moesten worden.
Wat deze meiden dan wel op hun geweten hadden was ons dus niet duidelijk.

HET VERHAAL VAN LAURA EN ESTHER

OP de vraag, en het teken van Carmen om aan te schuiven antwoorde het eerste meisje, " hallo meiden ik ben Laura".
"Ook ik zit hier inderdaad niet voor mijn zweetvoeten, maar ik wordt verdacht van marktplaatsfraude".
"Hm duidelijk"
Dan vertelde ook het tweede meisje, " en ik ben Esther 15 jaar, en ook ik wordt verdacht van fraude, en oplichting via marktplaats".
Dan vervolgde Dorien, " oké duidelijk, want sorry dat ik het zeg, maar pure diefstal, of een overval zie ik jullie niet doen".
Nauwelijks was Dorien uitgesproken of Bianca merkte Esther, en Laura aankijkend op, één mazzel hebben jullie wel, jullie hoeven niet langs de visitatie".
"Laat staan, daar compleet uit de kleren".
Tot verbazing van onze vijf meiden zuchtte Laura diep, en antwoorde dan, "was het, maar waar".
"Helaas werden ook wij in de boeien geslagen, niet op de rug, maar wij moesten onze armen strak naar voren steken, met de polsen naast elkaar".
Dan vervolgde Esther, " hoewel het lastig zeg, maar gerust bijna onmogelijk was, werden ook wij gefouilleerd".
"Hoe dan?" wilden Linda Dorien, en Inge weten.
"Nou twee agenten hielden ons vast, en de derde fouilleerde ons".
Voor we nu konden reageren vervolgde het andere meisje, die zich had voorgesteld als Laura, " ook bij de mevrouw van de visitatie hier moesten wij hoe dan ook compleet uit de kleren".
Na een slok koffie wilde Laura doorgaan, maar onderbrak Cindy haar, " hm, maar wat, en hoe?"
"Want ik neem niet aan dat jullie stevig kunnen staan!"

Nu wilde Laura, en Esther tegelijk antwoorden, maar kwam Carmen erbij.
"Meiden hoewel zij zich net als jullie aan alle regels moeten houden, ook aan alle verplichtingen voldoen".
"Houden wel wel rekening met hun fysieke mogelijkheden".
" Dat betekend absoluut niet dat zij aan zaken als het dragen van handboeien of visitatie ontkomen".
"In het geval van visitatie van Esther of Laura staat er een vrouwelijke bewaarder voor of achter Laura of Esther die hen helpt met aan of uitkleden.,"
"Bij de visitatie zelf, staat er één bewaarder voor of achter Laura of Esther om ze onder de oksels vast te houden"
"Zodat Paula haar werk kan doen".
"We kunnen hier absoluut niet hebben dat Laura Esther of wie ook misbruik maakt van haar handicap".
"Ook al hebben we best begrip voor hun situatie".
Nu gaf Carmen als voorbeeld, "voor het douchen hebben we twee douchestoelen in bruikleen".

CORVEE REL

"Wat de kamers betreft, in een beetje verborgen hoek van de afdeling hebben we vijf wat ruimere kamers".
"Zodat Laura. en Esther op hun kamer met de rolstoel kunnen bewegen".
"Ook zijn deze kamers voorzien van een aangepast toilet".
Door de hele conversatie was het alweer tijd voor het avondeten. hierbij merkte ons clubje dat ook Esther, en Laura mee moesten helpen met tafeldekken, en na het eten met afdrogen.
Als de schone vaat tenminste op een kar gezet kon worden.
Op het moment dat daar meiden voor werden aangewezen deden Esther, en Laura echter net of ze gek waren, en de opdracht niet begrepen.
OP dat moment merkten Dorien, en Cindy dat Jaap, en Carmen ook nu optraden, en beide meiden stevig aanpakten.
Niet alleen blokkeerde Jaap de vluchtroute, zodat beide meiden niet weg konden rijden.

Iets anders was dat Laura, en Esther de waarschuwing kregen dat als ze nu niet deden wat hen werd opgedragen!
Ze hun activiteiten, en bezoek van vanavond konden vergeten.
Zoals meestal het geval was keerde de rust na het strenge optreden terug, en werden alle opdrachten uitgevoerd.
Wat betekende dat Laura, en Esther de waarschuwing hadden begrepen, hoewel?"
Tot verbazing van vooral Dorien deed Laura toch niet wat Jaap haar had opgedragen.
Het volgende was dat Laura in plaats van in te binden Carmen een grote bek gaf, toen zij Laura sommeerde door te werken.
Terwijl ook Jessica aan haar corvee probeerde te ontkomen, en niet van plan was vrijwillig in te binden.
Iets wat alle andere meiden op de voet konden volgen, en vooral Linda, en Dorien deed schrikken.
Wat Dorien betreft kwam dat vooral omdat ze Jessica nog nooit zo zo brutaal had meegemaakt.
Na dit relletje waren we benieuwd hoe Carmen, en Jaap zouden reageren.

 

[speentje]

Weeral schitterend vervolg