In een paar minuten had Thea alle poep van mijn billen, bilnaat en kontgat weg geveegd. In mijn hoofd voelde dit enigszins eigenlijk wel raar aan, maar anderzijds voelde de aanraking en zorg die ik kreeg erg lekker aan. Uiteraard gaf het mij ook echt het gevoel dat ik nu niet veel anders was dan de rest van de clienten. Namelijk een gehandicapte jongen die net als een baby volledig verzorgd moest worden.
“Zo, dan is mijn favoriete vent weer schoon!” Zei Thea met enthousiaste toon, terwijl ze een schone luier uitvouwde en onder mijn kont neerlegde. “Favoriete vent?” Vroeg ik met een zachte stem en een rode hoofd. “Ja” Zei ze terwijl ze me terug rolde op me rug en op de schone tena luier. “Denk je dat je zo weer een tijdje schoon kan blijven?” Vroeg ze terwijl ze de voorflappen van mijn luier tussen mijn benen doortrok. “Ehm hoop het” Zei ik, natuurlijk heb ik alles wel eruit proberen te halen dat ik kon, maar of dit alles was wist ik ook niet echt.
“Geeft niet hoor, maar we hebben dalijk spelletjes die we gaan doen en kan dan niet gelijk je verschonen als je weer een bah luier heb. We hebben wel iets om ervoor te zorgen dat je geen zorgen hoeft te maken erover, maar dat hoeft niet.” Zei Thea, ik wist niet wat ze bedoelde met oplossing, maar vond een poepluier verschoning niet zo heel erg en al helemaalniet om met een bah-luier rond te lopen. “Nee is goed zo.” Zei ik, die oplossing mag ze wel een andere keer bij mij doen dacht ik. “Is goed” Zei ze, terwijl ze de plakkers van mijn luier vast maakte.
Ze controleerde nog even of ze de luier goed had omgedaan bij mij om vervolgens mij van de douchebrancard te halen en me helpen met aankleden. Dat laatste hoefde ze niet te doen, maar ik hield haar uiteraard ook niet tegen. Toen ze klaar was, gingen we beide weer naar de groepsruimte en kreeg ik toen we ernaartoe liepen nog een speels klapje op me kont van Thea.
Ik ging weer zitten op met stoel en wilde weer een sip nemen van mijn thee, maar deze was alweer koud geworden. Ach dacht ik, mijn luier is toch weer zo nat, dus wordt straks vast nog wel een keer verschoond.
De rest van de middag was gevuld met het begeleiden van de clienten met spelletjes. Ik had twee clienten die ik begeleide met het plaatsen van blokjes in de juiste vormen. Opzich was dat erg leuk om te doen. Onder de spelletjes, merkte ik op dat mijn luier inderdaad wel weer nat begon te worden. Het is dat ik er niks aan kon doen, maar stiekum voelde het vaak ook wel erg lekker. Alweer had ik de gedachte dat hoe deze clienten hun leven leidde, dat het een beter leven was op sommige vlakken dan mijn drukke tienersleven. Natuurlijk begreep ik dat de meeste aan medicatie zaten, allerlei verschrikkelijke dingen hadden meegemaakt in hun jonge leven. Maar het gaf me ook wel voldoening dat ik deze mensen zelf kon blij maken en ondersteunen met wat ik aan het doen was.
(Korte aanvulling, uiteraard komt er nog veeeeeeel meer aan, ik probeer het verhaal zo getrouw mogelijk te houden met de ervaringen/herinneringen van toen.)