Nog niet klaar Doorlekken?
- Onderwerp starter LuierJoch
- Startdatum
Hondje met luier
Gewaardeerd Lid
Niet lullig bedoeld hoor, maar ik zie veel overeenkomsten met twee eerdere verhalen die je schreef, vooral met “50 uur terug in de luiers”. Mijn bekruipt het gevoel dat ik al weet hoe dit verhaal gaat eindigen.
Heb je nagedacht over wat je met dit verhaal wellicht anders gaat doen dan in voorgaande verhalen?
Heb je nagedacht over wat je met dit verhaal wellicht anders gaat doen dan in voorgaande verhalen?
LuierJoch
Superlid
Beste hondje met luier,
Ik wil je bedanken voor het zeer zorgvuldig lezen van de verhalen, die ik tot nu toe geschreven heb. Ik steek er veel tijd in (vele uren), want ik schrijf het allemaal zelf, en dan is het bijzonder om te lezen dat er zelfs mensen zijn die de tijd nemen om de verhalen met elkaar te vergelijken. Naast dit verhaal, heb ik alleen '50 uur terug in de luiers' geschreven. Ik hoor graag welk verhaal jij denkt dat ik nog meer geschreven zou hebben. Ik zou dat verhaal dan graag eens lezen.
Verder heb je eerder op dit verhaal gereageerd, dat ik je opmerking toen niet als kritiek moest opvatten en nu schrijf je dat het niet lullig bedoeld is. Ik wil je bij deze laten weten, dat het in beide gevallen niet gelukt is om het op die manier op mij over te laten komen. Beide opmerkingen vind ik niet leuk en ze doen mij zeer.
Ik zou dan ook willen afsluiten met een verzoek. Als je inderdaad al weet hoe dit verhaal gaat eindigen... zou je het dan gewoon niet willen lezen? Ik heb zelf nog niet nagedacht over hoe dit verhaal verder gaat. Zoals ik al schreef, kost het schrijven veel tijd. Die tijd wil ik niet alleen maar aan het schrijven van verhalen besteden. Ik wil ook nog andere dingen doen in mijn leven. Door jouw opmerkingen kost het moeite om er over na te denken. Dat vind ik jammer.
Ik ga toch mijn best doen om er weer een mooi vervolg op te verzinnen.
Groeten,
Luierjoch
Hondje met luier
Gewaardeerd Lid
Hmm, dan verwar ik een verhaal dat ik recent heb gelezen waarschijnlijk als een uit jouw pen.
Mijn oorspronkelijke punt is dat ik een aantal kenmerken uit je vorige verhaal hier in terug zie komen, en ik eerst dacht dat ik een soort prequel aan het lezen was.
Mijn oorspronkelijke punt is dat ik een aantal kenmerken uit je vorige verhaal hier in terug zie komen, en ik eerst dacht dat ik een soort prequel aan het lezen was.
LuierJoch
Superlid
Beste hondje met luier,
Jammer, ik vind mijn eigen verhalen best leuk om terug te lezen.
En tja, overeenkomstige kenmerken... zelfde auteur...
Maar ik herhaal, je leest het vrijwillig. Vrijwel alle verhalen hier gaan over luiers. Overeenkomsten tussen die verhalen zijn dus vrij makkelijk te vinden.
Mijn oorspronkelijke punt is dat je opmerkingen me zeer doen.
Groeten,
Luierjoch
Jammer, ik vind mijn eigen verhalen best leuk om terug te lezen.
En tja, overeenkomstige kenmerken... zelfde auteur...
Maar ik herhaal, je leest het vrijwillig. Vrijwel alle verhalen hier gaan over luiers. Overeenkomsten tussen die verhalen zijn dus vrij makkelijk te vinden.
Mijn oorspronkelijke punt is dat je opmerkingen me zeer doen.
Groeten,
Luierjoch
luierdromertje
Niet geschoten is altijd mis.
Mooi vervolg weer, ga zo door
bluesbrother1984
Toplid
Leuk vervolg
LuierJoch
Superlid
Fleur kijkt me aan. Ze kijkt op haar horloge en is even stil. "Wat denk je?", zegt ze rustig. "Ik denk dat ik maar eens naar de badkamer ga en mezelf ga schoonmaken. Ik heb nog meer dan genoeg te doen vanmiddag", zeg ik met wat teleurstelling in mijn stem. "Dat lijkt me inderdaad het beste. Het spijt me..." Ze is even stil. "Ik probeerde het net even, maar ik kan dit niet. Die luier maakt je voor mij gewoon ècht niet sexy. Maar je hebt iemand gevonden waar je dat dan kunt dragen, dus laat dat dan het mooie zijn van vandaag." Ik knik en sta op. Ik geef Fleur nog een kus en ga naar de badkamer. Een gevoel van teleurstelling overvalt me. 'Wat had ik ook verwacht?', vraag ik mezelf af. Maar ja, zo gek is het nou ook weer niet om altijd te blijven hopen.
Ik pak mijn onderbroek en een kleine vuilniszak, ga naar de badkamer en doe de deur achter me op slot. Ik kleed me uit en sta nog even in alleen mijn volle natte luier voor de spiegel. Bijna al mijn luiers eindigen met dat ik er in klaarkom, maar ondanks dat ik me zojuist bij Fleur op de knieën nog opgewonden voelde, is dat nu helemaal weg. Ik probeer niet te oordelen tegen mijn spiegelbeeld, maar met alles wat er gebeurd is vandaag, is dat nog best lastig. Ik blijf mezelf in mijn ogen kijken, terwijl ik met een schuin oog naar mijn natte iets doorzakkende luier kijk om mijn billen. Ik draai me even om. 'Ik heb deze luier echt wel goed gebruikt', denk ik met een lichte glimlach op mijn lippen. Het was een bijzondere dag en over drie weken heb ik weer met Ilse afgesproken. De volgende dag dat ik een of twee luiers zal dragen, is al gepland. 'Dit komt wel goed' en met Fleur moet ik gewoon een andere weg op om de sleur weer een beetje uit onze relatie te krijgen.
Ik maak de plakkers los, rol mijn luier op en stop hem in de vuilniszak. Ik laat de douche warm worden en was me vlot onder de douche. Ik douche niet altijd na een luier, even wassen kan ook, maar ik wil ook dat Fleur hoort dat ik mezelf ook weer goed schoonmaak. Anders blijf ik misschien vies in haar ogen en dat wil ik niet. Na het afdrogen en het aankleden, ga ik mijn luier in de kliko buiten in de tuin weggooien. Fleur is weer aan het werk achter haar bureau. Ik loop nog even langs voor een kus en vraag of ze nog zin heeft in bepaald eten deze week. "Nee", zegt ze, "jij kookt altijd wel lekker, dus dat maakt niet zo veel uit. De kinderen houden altijd wel van pasta met rooie saus, dus dat is misschien wel wat voor ergens deze week." Ik knik, geef haar nog een kus en ga beneden een lijstje maken voor de boodschappen. De rest van de middag richt ik me op mijn huishoudelijke taken. De kinderen hoeven geen enkele uitleg dat hun moeder op eens vandaag ook thuis is. Kinderen accepteren heel makkelijk hoe een situatie is. Daar kan ik nog steeds wat van leren.
Twee en een halve week en af en toe wat contact met Ilse later herinner ik me dat mijn voorraad luiers niet zo heel groot meer is. Ik moet er weer eens over nadenken wat voor pak luiers ik deze keer erbij haal. Nu ik dan de komende tijd bij Ilse luiers ga dragen, is dik maar discreet wel prettig. Dan blijf ik toch bij mijn twee favoriete merken hangen, de tena maxi medium of de abena slip m4. Voor mijn gevoel is een droge abena wat dunner. Een volle heeft eigenlijk geen verschil. Ik ga de bestelling bij abena in orde maken en geef bij de bestelling aan dat ik die graag op dinsdag in de week erna ontvang. Bij de bevestiging geven ze aan dat ze dat in orde zullen maken. Op dinsdag wordt inderdaad de bestelling discreet afgeleverd en stop ik het pak snel bij mijn andere luiers op de geheime opbergplek. De komende maanden kan ik weer even vooruit. Ik pak de tena ultima, een tena maxi en een abena en leg die klaar om morgen mee te nemen naar Ilse. Niet veel later is het tijd om de kinderen van school op te gaan halen. De routine van de week en deze dag neemt mijn gedachten weer over.
In de avond ga ik vast mijn werktas pakken en staat het tasje met de drie luiers goed opgeborgen ernaast. Ik denk ze niet alle drie nodig te hebben, maar ik weet gewoon ook niet hoe het gaat lopen, dus liever een te veel dan een te weinig. Als ik weer naast Fleur op de bank ga zitten, kijk ik haar even aan. "Wat is er?", zegt ze. "Ik weet niet", zeg ik. "Het ritme waarin we leven bepaald alles wel erg strak. Er is weinig tijd voor even wat geks ofzo. Gewoon... even niet de dingen van alle dag, maar even uit die sleur en het gevoel krijgen dat je leeft. Dat mis ik denk ik een beetje. En ik mis jou soms ook wel... je lijf mis ik vooral." Fleur knikt en is stil. "De intimiteit is wel wat minder geworden, he", zegt ze meer als constatering dan als vraag. Ik knik en zeg: "Ik weet ook niet zo goed hoe we dat moeten doorbreken, maar ik weet wel dat ik het nu gewoon mis." We lossen het niet op vanavond, maar ik ben blij dat ik het gezegd heb. Terwijl Fleur tegen me aankruipt, zetten we de televisie aan en zappen we langs wat programma's. 's Avonds in bed liggen we ook nog even tegen elkaar aan. We zijn allebei moe, maar elkaars lijf even voelen is fijn. We geven elkaar een kus en gaan slapen.
Ik pak mijn onderbroek en een kleine vuilniszak, ga naar de badkamer en doe de deur achter me op slot. Ik kleed me uit en sta nog even in alleen mijn volle natte luier voor de spiegel. Bijna al mijn luiers eindigen met dat ik er in klaarkom, maar ondanks dat ik me zojuist bij Fleur op de knieën nog opgewonden voelde, is dat nu helemaal weg. Ik probeer niet te oordelen tegen mijn spiegelbeeld, maar met alles wat er gebeurd is vandaag, is dat nog best lastig. Ik blijf mezelf in mijn ogen kijken, terwijl ik met een schuin oog naar mijn natte iets doorzakkende luier kijk om mijn billen. Ik draai me even om. 'Ik heb deze luier echt wel goed gebruikt', denk ik met een lichte glimlach op mijn lippen. Het was een bijzondere dag en over drie weken heb ik weer met Ilse afgesproken. De volgende dag dat ik een of twee luiers zal dragen, is al gepland. 'Dit komt wel goed' en met Fleur moet ik gewoon een andere weg op om de sleur weer een beetje uit onze relatie te krijgen.
Ik maak de plakkers los, rol mijn luier op en stop hem in de vuilniszak. Ik laat de douche warm worden en was me vlot onder de douche. Ik douche niet altijd na een luier, even wassen kan ook, maar ik wil ook dat Fleur hoort dat ik mezelf ook weer goed schoonmaak. Anders blijf ik misschien vies in haar ogen en dat wil ik niet. Na het afdrogen en het aankleden, ga ik mijn luier in de kliko buiten in de tuin weggooien. Fleur is weer aan het werk achter haar bureau. Ik loop nog even langs voor een kus en vraag of ze nog zin heeft in bepaald eten deze week. "Nee", zegt ze, "jij kookt altijd wel lekker, dus dat maakt niet zo veel uit. De kinderen houden altijd wel van pasta met rooie saus, dus dat is misschien wel wat voor ergens deze week." Ik knik, geef haar nog een kus en ga beneden een lijstje maken voor de boodschappen. De rest van de middag richt ik me op mijn huishoudelijke taken. De kinderen hoeven geen enkele uitleg dat hun moeder op eens vandaag ook thuis is. Kinderen accepteren heel makkelijk hoe een situatie is. Daar kan ik nog steeds wat van leren.
Twee en een halve week en af en toe wat contact met Ilse later herinner ik me dat mijn voorraad luiers niet zo heel groot meer is. Ik moet er weer eens over nadenken wat voor pak luiers ik deze keer erbij haal. Nu ik dan de komende tijd bij Ilse luiers ga dragen, is dik maar discreet wel prettig. Dan blijf ik toch bij mijn twee favoriete merken hangen, de tena maxi medium of de abena slip m4. Voor mijn gevoel is een droge abena wat dunner. Een volle heeft eigenlijk geen verschil. Ik ga de bestelling bij abena in orde maken en geef bij de bestelling aan dat ik die graag op dinsdag in de week erna ontvang. Bij de bevestiging geven ze aan dat ze dat in orde zullen maken. Op dinsdag wordt inderdaad de bestelling discreet afgeleverd en stop ik het pak snel bij mijn andere luiers op de geheime opbergplek. De komende maanden kan ik weer even vooruit. Ik pak de tena ultima, een tena maxi en een abena en leg die klaar om morgen mee te nemen naar Ilse. Niet veel later is het tijd om de kinderen van school op te gaan halen. De routine van de week en deze dag neemt mijn gedachten weer over.
In de avond ga ik vast mijn werktas pakken en staat het tasje met de drie luiers goed opgeborgen ernaast. Ik denk ze niet alle drie nodig te hebben, maar ik weet gewoon ook niet hoe het gaat lopen, dus liever een te veel dan een te weinig. Als ik weer naast Fleur op de bank ga zitten, kijk ik haar even aan. "Wat is er?", zegt ze. "Ik weet niet", zeg ik. "Het ritme waarin we leven bepaald alles wel erg strak. Er is weinig tijd voor even wat geks ofzo. Gewoon... even niet de dingen van alle dag, maar even uit die sleur en het gevoel krijgen dat je leeft. Dat mis ik denk ik een beetje. En ik mis jou soms ook wel... je lijf mis ik vooral." Fleur knikt en is stil. "De intimiteit is wel wat minder geworden, he", zegt ze meer als constatering dan als vraag. Ik knik en zeg: "Ik weet ook niet zo goed hoe we dat moeten doorbreken, maar ik weet wel dat ik het nu gewoon mis." We lossen het niet op vanavond, maar ik ben blij dat ik het gezegd heb. Terwijl Fleur tegen me aankruipt, zetten we de televisie aan en zappen we langs wat programma's. 's Avonds in bed liggen we ook nog even tegen elkaar aan. We zijn allebei moe, maar elkaars lijf even voelen is fijn. We geven elkaar een kus en gaan slapen.
luierdromertje
Niet geschoten is altijd mis.
Helaas gaat het zo in het leven, geniet van de mooie dingen.
Zou ik zeggen
Wel weer mooi beschreven
Zou ik zeggen
Wel weer mooi beschreven
LuierJoch
Superlid
Ik heb een onrustige nacht gehad als de volgende ochtend mijn wekker gaat. Ik geloof dat ik het toch wel spannend vind om vandaag bij Ilse te gaan werken en daar luiers te dragen en gebruiken. Ergens is dat natuurlijk gek, want ik ben al twee keer bij haar geweest met een luier aan, maar het voelt anders vandaag. Ik ga vandaag volgens afspraak daar pas mijn luier aan doen en ik zal ook waarschijnlijk wel een keer moeten verschonen. Verder ben ik benieuwd wat zij zelf doet. We hebben wel contact gehad en als ik het goed begrepen heb, heeft ze voor zichzelf ook Tena maxi in huis gehaald. Maar of ze dat ook al geprobeerd heeft, heeft ze niet meer laten weten.
Een beetje slaperig stap ik uit bed en ga aan de dagelijkse routine beginnen om er samen met Fleur voor te zorgen dat de kinderen op tijd genoeg klaar zijn om naar school te gaan. Fleur is vrij vandaag, dus zij brengt de kinderen naar school. Ik zwaai Fleur en de kinderen om 8:15 uit en ga nog even naar het toilet. Het lukt niet echt goed om te poepen en dat betekent dat ik wellicht later vandaag nog meer moet. Dat hadden Ilse en ik niet afgesproken, dus daar moet ik straks nog iets op verzinnen als het inderdaad zo is. Maar dat zie ik allemaal straks wel. Ik pak mijn werktas en de drie luiers. Ik bedenk me dat ik nu snel nog een luier aan zou kunnen trekken, dan hoeft dat toch daar niet. Snel pak ik de Abena slip M4 en doe die lekkere luier om mijn billen. Ik heb gelukkig de helderheid van geest om mijn onderbroek in de tas met de luiers te stoppen, zodat ik straks niet in mijn blote kont in mijn broek naar huis hoef. Ik pak mijn spullen opnieuw en stap in de auto.
Na de korte autorit bel ik aan bij Ilse. De zoemer van de voordeur gaat en ik hoor Esther zeggen: "Kom boven, mama is nog even bezig." Ik vraag me alleen maar af waarom ik Esther hoor. Gelukkig heb ik dus nu al wel een luier aan, dus mocht ze vragen stellen, dan is dat stukje in ieder geval gedekt. Boven in het portiek staat de deur van het appartement op een kiertje. "Hallo", roep ik als ik naar binnen stap. Vanuit de keuken hoor ik Esther roepen dat ik verder mag komen. Ze steekt haar hoofd om het hoekje en zegt: "Dus jij komt vandaag bij mijn moeder werken?" Ik vraag me af of het een vraag is of een constatering, maar voor de zekerheid knik ik maar en zeg: "Dat klopt." Ilse komt uit haar slaapkamer en zegt me dat ze het fijn vindt dat ik er ben. Ze geeft me een omhelzing en zegt dat ze maar eens aan het werk moet. "Wil je koffie?", vraagt ze. "Ja, lekker", zeg ik. "Hoe laat moet jij ook alweer weg?", vraagt Ilse aan haar dochter. "Over... ongeveer 10 minuten", antwoordt Esther. "Ze heeft het eerste uur vrij vandaag", verduidelijkt Ilse haar aanwezigheid tegen mij. Ik knik en loop richting de woonkamer.
Ilse gaat koffie zetten en ik pak mijn werkspullen uit aan de tafel. Ik kijk even waar ik tussendoor mijn laptop aan een oplader kan leggen en ga zo zitten, dat ik dan nog kan blijven doorwerken. Ik log in en ga beginnen aan mijn werk. "Zeg je nog even gedag zo?", zegt Ilse op de rand van de keuken tegen Esther. Ze heeft twee mokken koffie in de hand en komt naar de tafel toe. Zij zet de koffie neer en begint haar werkplek te installeren. Als we de spullen wat strategisch schuin tegenover elkaar neerzetten, hebben we allebei voldoende werkplek om dit wel een dagje vol te houden. Het voelt wat vreemd en ik voel me wat opgelaten. Zolang Esther er ook nog is, weet ik ook niet goed wat ik allemaal kan zeggen, dus ik blijf maar geconcentreerd naar mijn scherm kijken. Er is weer genoeg mail binnen gekomen na mijn vrije dinsdag, dus er is genoeg om te beantwoorden. Daar ga ik maar aan beginnen.
Esther steekt haar hoofd om de hoek van de deur en zegt: "Tot vanmiddag." We groeten terug en als Esther de deur uit is, vraag ik aan Ilse: "Hoe laat komt zij vanmiddag weer thuis?" Ilse zegt dat ze in principe een lange dag heeft vandaag, dus dat ze rond 15:30 verwacht. Ik knik en ga weer verder werken. Het is Ilse, die na een paar minuten het ijs breekt en de vraag stelt. "Ben jij al met een luier aan hier naartoe gekomen?" "Ja", antwoord ik, "bij vertrek was ik alleen thuis, dus ik heb snel een Abena aangetrokken. Ik ben al goed ingepakt voor het begin van de dag." Ik neem rustig een slok warme koffie en vraag: "En jij, wat heb jij aan nu?" Ze is even stil en ze krijgt wat rode wangen. Ik begrijp niet zo goed waarom, want we hebben hier al meer met elkaar over gesproken, maar ik besluit rustig te wachten tot ze het durft te vertellen. Dan zegt Ilse voorzichtig: "Ik heb nu een Tena maxi aan." "Wat leuk", reageer ik. Voor ik nog meer kan zeggen, voegt Ilse er aan toe: "Voor het eerst..."
Een beetje slaperig stap ik uit bed en ga aan de dagelijkse routine beginnen om er samen met Fleur voor te zorgen dat de kinderen op tijd genoeg klaar zijn om naar school te gaan. Fleur is vrij vandaag, dus zij brengt de kinderen naar school. Ik zwaai Fleur en de kinderen om 8:15 uit en ga nog even naar het toilet. Het lukt niet echt goed om te poepen en dat betekent dat ik wellicht later vandaag nog meer moet. Dat hadden Ilse en ik niet afgesproken, dus daar moet ik straks nog iets op verzinnen als het inderdaad zo is. Maar dat zie ik allemaal straks wel. Ik pak mijn werktas en de drie luiers. Ik bedenk me dat ik nu snel nog een luier aan zou kunnen trekken, dan hoeft dat toch daar niet. Snel pak ik de Abena slip M4 en doe die lekkere luier om mijn billen. Ik heb gelukkig de helderheid van geest om mijn onderbroek in de tas met de luiers te stoppen, zodat ik straks niet in mijn blote kont in mijn broek naar huis hoef. Ik pak mijn spullen opnieuw en stap in de auto.
Na de korte autorit bel ik aan bij Ilse. De zoemer van de voordeur gaat en ik hoor Esther zeggen: "Kom boven, mama is nog even bezig." Ik vraag me alleen maar af waarom ik Esther hoor. Gelukkig heb ik dus nu al wel een luier aan, dus mocht ze vragen stellen, dan is dat stukje in ieder geval gedekt. Boven in het portiek staat de deur van het appartement op een kiertje. "Hallo", roep ik als ik naar binnen stap. Vanuit de keuken hoor ik Esther roepen dat ik verder mag komen. Ze steekt haar hoofd om het hoekje en zegt: "Dus jij komt vandaag bij mijn moeder werken?" Ik vraag me af of het een vraag is of een constatering, maar voor de zekerheid knik ik maar en zeg: "Dat klopt." Ilse komt uit haar slaapkamer en zegt me dat ze het fijn vindt dat ik er ben. Ze geeft me een omhelzing en zegt dat ze maar eens aan het werk moet. "Wil je koffie?", vraagt ze. "Ja, lekker", zeg ik. "Hoe laat moet jij ook alweer weg?", vraagt Ilse aan haar dochter. "Over... ongeveer 10 minuten", antwoordt Esther. "Ze heeft het eerste uur vrij vandaag", verduidelijkt Ilse haar aanwezigheid tegen mij. Ik knik en loop richting de woonkamer.
Ilse gaat koffie zetten en ik pak mijn werkspullen uit aan de tafel. Ik kijk even waar ik tussendoor mijn laptop aan een oplader kan leggen en ga zo zitten, dat ik dan nog kan blijven doorwerken. Ik log in en ga beginnen aan mijn werk. "Zeg je nog even gedag zo?", zegt Ilse op de rand van de keuken tegen Esther. Ze heeft twee mokken koffie in de hand en komt naar de tafel toe. Zij zet de koffie neer en begint haar werkplek te installeren. Als we de spullen wat strategisch schuin tegenover elkaar neerzetten, hebben we allebei voldoende werkplek om dit wel een dagje vol te houden. Het voelt wat vreemd en ik voel me wat opgelaten. Zolang Esther er ook nog is, weet ik ook niet goed wat ik allemaal kan zeggen, dus ik blijf maar geconcentreerd naar mijn scherm kijken. Er is weer genoeg mail binnen gekomen na mijn vrije dinsdag, dus er is genoeg om te beantwoorden. Daar ga ik maar aan beginnen.
Esther steekt haar hoofd om de hoek van de deur en zegt: "Tot vanmiddag." We groeten terug en als Esther de deur uit is, vraag ik aan Ilse: "Hoe laat komt zij vanmiddag weer thuis?" Ilse zegt dat ze in principe een lange dag heeft vandaag, dus dat ze rond 15:30 verwacht. Ik knik en ga weer verder werken. Het is Ilse, die na een paar minuten het ijs breekt en de vraag stelt. "Ben jij al met een luier aan hier naartoe gekomen?" "Ja", antwoord ik, "bij vertrek was ik alleen thuis, dus ik heb snel een Abena aangetrokken. Ik ben al goed ingepakt voor het begin van de dag." Ik neem rustig een slok warme koffie en vraag: "En jij, wat heb jij aan nu?" Ze is even stil en ze krijgt wat rode wangen. Ik begrijp niet zo goed waarom, want we hebben hier al meer met elkaar over gesproken, maar ik besluit rustig te wachten tot ze het durft te vertellen. Dan zegt Ilse voorzichtig: "Ik heb nu een Tena maxi aan." "Wat leuk", reageer ik. Voor ik nog meer kan zeggen, voegt Ilse er aan toe: "Voor het eerst..."
Laatst bewerkt:
luierdrager15
Toplid
Ga verderrr
luierdromertje
Niet geschoten is altijd mis.
Mooi vervolg, benieuwd hoe de werkdag verloopt
bluesbrother1984
Toplid
Nog meer leuke vervolgen 
LuierJoch
Superlid
Er schieten allerlei vragen door mijn hoofd, maar geen enkele komt over mijn lippen. Na een korte stilte herhaal ik alleen maar haar woorden. "Voor het eerst...", zeg ik. Ilse knikt. Uiteindelijk stel ik mijn belangrijkste vraag alsnog: "Waarom vandaag voor het eerst? Waarom heb je dat niet eerst een keer gedaan toen je alleen was?" Ilse kijkt me aan en schudt wat met haar hoofd en schouders. "Nou, ja, gewoon... Ik heb je toch laten weten dat ik ze had gekocht?" "Ja", zeg ik, "da's al weer bijna 2 weken geleden ofzo." "Ik weet niet", zegt Ilse, "ik durfde het steeds niet en nu jij er bent, dacht ik vanmorgen dat het wel handig is om iemand te hebben met ervaring. Toen jij aanbelde, deed ik hem net om." Ik knik en zeg: "Oke..." Als het idee weer wat gezakt is, geef ik aan dat ik ook wel snap dat het kan helpen dat je samen draagt. "Nou ja", vervolg ik, "dan moeten we allebei maar dik geluierd aan het werk." "Ja, werk ze", lacht Ilse me toe.
Ik richt me weer op mijn werk en neem af en toe een slokje koffie. De tijd verstrijkt. Ilse wordt regelmatig gebeld en met een half oor luister ik mee en hoor ik wat er allemaal achter de schermen geregeld moet worden bij een kinderopvang. Ik vind het heel leuk om te horen en er gaat een wereld voor mij open. Het meeste contact wat ik heb, loopt via de computer. Zo werkt dat in de ICT van ons bedrijf. Ik rammel op mijn toetsenbord en handel de ene na de andere taak of mail af. Ik zit in een lekkere flow en ondertussen plas ik rustig mijn luier vol. Het is echt een heerlijke combinatie. Na het zoveelste telefoontje van Ilse neemt zij haar laatste slok koffie, staat op en zegt: "Ik moet even plassen." Ze loopt richting het toilet.
"Uuhhmmm", begin ik, "moet je alleen plassen?" "Ja, hoezo?", vraagt ze. "Nou, je hebt een dikke luier aan en..." "Dat wil toch niet zeggen dat ik dan in mijn luier moet plassen ofzo?", reageert ze vlot. "Nee, wacht nou even, ik leg uit wat ik bedoel", vervolg ik rustig. "Luiers zijn geen broekjes. Als je jouw luier goed om gedaan hebt, dan kun je die nu niet zo makkelijk uitdoen en je kunt een luier maar een keer opnieuw dichtplakken. Ik weet niet of je ook nog moet poepen vanmorgen, maar dan zou ik dat moment daarvoor gebruiken." "Meen je dat? Kan dat maar een keer?", zegt ze en ze begint haar broek in de kamer los te maken en laat haar broek tot iets onder haar luier zakken. "Hoe zie je dat dan?", vraagt ze naar haar luier kijkend. Van een afstand wijs ik haar de blauwe plakkers en vertel dat die er voor zorgen dat je een luier één keer opnieuw vast kunt maken. Ze kijkt me een beetje verschrikt aan. "Dus, uuhhh, jij zegt dat ik nu dus... uuuhhh..." "Nee, dat zeg ik niet", zeg ik snel. "Ik weet niet wat jij wil, maar ík wil straks alleen maar poepen op de wc, dus ik heb tot nu toe al mijn plas gewoon in mijn luier laten lopen. Maar dat is je eigen keuze."
Ilse begint snel de prutsen aan haar broek om hem weer omhoog te krijgen. Ik snap niet goed waarom ze op eens zo zenuwachtig aan haar broek aan het prutsen is, maar als de broek aan de achterkant weer over haar billen omhoog komt, zie ik aan de voorkant waarom ze zo druk doet. Haar blaas heeft de controle inmiddels overgenomen en ik zie nog net voor ze haar knoop weer dicht doet en de rits dichtritst dat ze in haar luier aan het plassen is. Ik vind het een mooi en opwindend gezicht. Snel wend ik mijn gezicht af en ga weer aan het werk. Ik doe alsof ik het niet gezien heb en zeg nogmaals: "De keuze of je dus nu naar de wc gaat, is helemaal aan jou." "Ik kijk het nog wel even aan", antwoordt ze en komt weer tegenover mij zitten. Ik vraag me af of ze echt denkt dat ik het niet gezien heb. Het maakt ook niet uit.
We werken weer verder. Ik krijg een telefoontje en kan op afstand gelukkig de problemen van mijn collega oplossen. Als ik na een lang gesprek weer ophang, vraagt Ilse of ik nog zin heb in een bakkie koffie. Ik geef aan dat ik er nog wel eentje lust. Ilse staat op en loopt richting de keuken om koffie te zetten. "Ben je misschien aan het doorlekken?", vraag ik plagend. Ilse schrikt een beetje en voelt aan de randjes van haar luier. Als ze niks voelt, draait ze zich half boos, half lachend om en zegt: "Da's gemeen." "Nu weet ik in ieder geval zeker dat je in je luier geplast heb", zeg ik met een glimlach. Ze zegt dat ik dat ook wel had kunnen raden. Zij draagt ook omdat ze deels incontinent is en ze is zojuist niet meer naar de wc geweest. Ik geef aan dat dat natuurlijk zo is, maar dat het ook wel een leuke manier was om haar nog even terug te pakken van onze eerste ontmoeting in de winkel. Lachend loopt ze naar de keuken om nieuwe koffie te zetten.
Ik richt me weer op mijn werk en neem af en toe een slokje koffie. De tijd verstrijkt. Ilse wordt regelmatig gebeld en met een half oor luister ik mee en hoor ik wat er allemaal achter de schermen geregeld moet worden bij een kinderopvang. Ik vind het heel leuk om te horen en er gaat een wereld voor mij open. Het meeste contact wat ik heb, loopt via de computer. Zo werkt dat in de ICT van ons bedrijf. Ik rammel op mijn toetsenbord en handel de ene na de andere taak of mail af. Ik zit in een lekkere flow en ondertussen plas ik rustig mijn luier vol. Het is echt een heerlijke combinatie. Na het zoveelste telefoontje van Ilse neemt zij haar laatste slok koffie, staat op en zegt: "Ik moet even plassen." Ze loopt richting het toilet.
"Uuhhmmm", begin ik, "moet je alleen plassen?" "Ja, hoezo?", vraagt ze. "Nou, je hebt een dikke luier aan en..." "Dat wil toch niet zeggen dat ik dan in mijn luier moet plassen ofzo?", reageert ze vlot. "Nee, wacht nou even, ik leg uit wat ik bedoel", vervolg ik rustig. "Luiers zijn geen broekjes. Als je jouw luier goed om gedaan hebt, dan kun je die nu niet zo makkelijk uitdoen en je kunt een luier maar een keer opnieuw dichtplakken. Ik weet niet of je ook nog moet poepen vanmorgen, maar dan zou ik dat moment daarvoor gebruiken." "Meen je dat? Kan dat maar een keer?", zegt ze en ze begint haar broek in de kamer los te maken en laat haar broek tot iets onder haar luier zakken. "Hoe zie je dat dan?", vraagt ze naar haar luier kijkend. Van een afstand wijs ik haar de blauwe plakkers en vertel dat die er voor zorgen dat je een luier één keer opnieuw vast kunt maken. Ze kijkt me een beetje verschrikt aan. "Dus, uuhhh, jij zegt dat ik nu dus... uuuhhh..." "Nee, dat zeg ik niet", zeg ik snel. "Ik weet niet wat jij wil, maar ík wil straks alleen maar poepen op de wc, dus ik heb tot nu toe al mijn plas gewoon in mijn luier laten lopen. Maar dat is je eigen keuze."
Ilse begint snel de prutsen aan haar broek om hem weer omhoog te krijgen. Ik snap niet goed waarom ze op eens zo zenuwachtig aan haar broek aan het prutsen is, maar als de broek aan de achterkant weer over haar billen omhoog komt, zie ik aan de voorkant waarom ze zo druk doet. Haar blaas heeft de controle inmiddels overgenomen en ik zie nog net voor ze haar knoop weer dicht doet en de rits dichtritst dat ze in haar luier aan het plassen is. Ik vind het een mooi en opwindend gezicht. Snel wend ik mijn gezicht af en ga weer aan het werk. Ik doe alsof ik het niet gezien heb en zeg nogmaals: "De keuze of je dus nu naar de wc gaat, is helemaal aan jou." "Ik kijk het nog wel even aan", antwoordt ze en komt weer tegenover mij zitten. Ik vraag me af of ze echt denkt dat ik het niet gezien heb. Het maakt ook niet uit.
We werken weer verder. Ik krijg een telefoontje en kan op afstand gelukkig de problemen van mijn collega oplossen. Als ik na een lang gesprek weer ophang, vraagt Ilse of ik nog zin heb in een bakkie koffie. Ik geef aan dat ik er nog wel eentje lust. Ilse staat op en loopt richting de keuken om koffie te zetten. "Ben je misschien aan het doorlekken?", vraag ik plagend. Ilse schrikt een beetje en voelt aan de randjes van haar luier. Als ze niks voelt, draait ze zich half boos, half lachend om en zegt: "Da's gemeen." "Nu weet ik in ieder geval zeker dat je in je luier geplast heb", zeg ik met een glimlach. Ze zegt dat ik dat ook wel had kunnen raden. Zij draagt ook omdat ze deels incontinent is en ze is zojuist niet meer naar de wc geweest. Ik geef aan dat dat natuurlijk zo is, maar dat het ook wel een leuke manier was om haar nog even terug te pakken van onze eerste ontmoeting in de winkel. Lachend loopt ze naar de keuken om nieuwe koffie te zetten.
| Thread starter | Similar threads | Forum | Replies | Date |
|---|---|---|---|---|
| K | Plastic broek en toch doorlekken?! | Volwassen Baby's / Luierliefhebbers | 5 | |
|
Doorlekken voorkomen | Plastic broekjes liefhebbers | 8 |