Hulp in het huishouden

Jeff

Toplid
Hulp in het huishouden

Hoofdstuk 1

Het is een mooie, zonnige dag in juni. Lisa loopt vanuit school op haar gemak naar huis. Het is dik een half uur lopen, maar ze vindt het prettig om na schooltijd haar gedachten de vrije loop te kunnen laten. Zo komt ze meestal volledig uitgerust thuis na een drukke schooldag. Tussen de school en haar huis ligt een mooi en groot park. Hier kan ze op zonnige dagen uren doorheen dwalen. Lisa is een echte dromer.
Ze woont samen met haar moeder in een buitenwijk van de stad. Ze is enig kind en haar vader is nooit echt in beeld geweest. Tijdens de zwangerschap van haar moeder is hij naar het buitenland verhuisd. Voor zover ze wist woonde hij nu ergens in Zuid-Amerika, maar in welk land precies, wist ze niet.
Ondanks haar achttien jaar, komt ze bij veel mensen als volledig volwassen over. Ze heeft een groot verantwoordelijkheidsgevoel en helpt haar moeder met de dagelijkse dingen zoveel als ze kan.

Eenmaal thuis aangekomen ziet ze haar moeder aan de keukentafel samen met haar moeders beste vriendin Sandra zitten. Ze geeft haar moeder een kus op de wang en zegt Sandra gedag. Ze schenkt een kopje thee in en komt er gezellig bij zitten. Sandra is al acht maanden zwanger en dat is goed te zien ook. Gisteren was haar laatste werkdag. Haar verlof was vandaag officieel begonnen.
“Hoe voel je je nu?” vraagt Lisa aan Sandra.
“Het gaat. Ik ben blij dat mijn verlof begonnen is. Alles begint behoorlijk zwaar te worden. De baby drukt constant op mijn blaas, ik slaap slecht en heb bijna geen energie meer. Ik ben blij als de bevalling achter de rug is en ik kan gaan genieten van het moeder zijn.”
Lisa’s moeder Marianne vult aan: “Voordat je thuis kwam heb ik het met Sandra gehad over de kleine dingen die nu in de laatste fase van de zwangerschap zo lastig worden. Vooral ook dingen als stofzuigen en opruimen vallen haar nu erg zwaar. Ze is op zoek naar iemand die tegen betaling haar wil helpen in huis. Ik vertelde haar dat jouw vakantie over een paar weken begint en dat je dan misschien wel interesse zou hebben om dat te gaan doen. Of heb je inmiddels al iets anders gevonden?”
“Nee, nog niet,´ zegt Lisa. “Maar ik ken Sandra inmiddels al meer dan vijf jaar. Ik kan onmogelijk geld van haar aannemen. Zoiets wil ik ook best voor niets doen, hoor.”
“Nee hoor, ik betaal je gewoon. Anders gaat het geld naar het inhuren van een schoonmaakster. Dan geef ik het geld liever aan jou. Ten eerste vind ik het gezellig om je af en toe in huis te hebben en ten tweede verdien jij er een leuk extraatje mee.”
“Nou goed dan,” zegt Lisa. “Misschijn een gekke vraag, maar waarom kan je vriend die dingen niet doen dan?”
“Hij is eergisteren uitgezonden naar Mali voor een missie. Hij keert op z’n vroegst pas over een half jaar terug. Ze hadden het niet slechter kunnen plannen, maar hij mag er niet voor op de basis blijven. Hij moet mee,” zegt Sandra.
“Jeetje, wat vervelend,” zegt Lisa. “In dat geval help ik je zoveel als nodig is.”
“Fijn,” zegt Sandra. “Zou je misschien zo even mee willen gaan naar mijn huis? Dan kan ik je alles even laten zien. Dan kunnen we samen bekijken wat je zou kunnen gaan doen.”
“Prima,” zegt Lisa. “Als ik mijn thee op heb, zouden we wat mij betreft kunnen gaan. Ik kan alleen niet te lang blijven, want ik moet nog even goed leren voor een proefwerk voor morgen.”
“Geen enkel probleem,” zegt Sandra. “Het is zo gebeurd. Als we klaar zijn, breng ik je direct weer naar huis.”

Zo gezegd, zo gedaan. Na de thee stappen ze samen in Sandra’s auto en gaan op weg naar het huis van Sandra. Daar aangekomen, lopen ze naar binnen richting de woonkamer. Ze gaan samen op de bank zitten.
“Het bukken valt me op dit moment erg zwaar, dus als je de komende tijd voor mij zou kunnen stofzuigen en de was zou willen doen, dan ben ik daar heel erg blij mee.”
“Geen probleem,” zegt Lisa.
“Nou goed dan,” zegt Sandra. “De wasmachine en de droger staan op zolder en de stofzuiger staat hier in de trapkast. Je mag boven op je gemakje even alle kamers bekijken en kijk maar gelijk even op zolder naar de wasmachine. Als je vragen hebt hoor ik het wel. Ik zou best met je mee willen lopen, maar ik ben blij dat ik even zit. Wanneer zou je voor het eerst kunnen komen?”
“Aanstaande zaterdag heb ik nog geen plannen. De komende weken kan ik eigenlijk altijd wel op zaterdag. En als het over een paar weken vakantie is, kan ik wanneer het je maar uitkomt,” zegt Lisa.
“Op zaterdag is prima,” zegt Sandra. “Wat fijn dat je me wilt helpen!”
“Dat doe ik graag voor je,” zegt Lisa. “Als je het goed vindt, ga ik nu even boven kijken.”
“Prima hoor,” zegt Sandra.

Lisa loopt via de trap naar boven. Ze komt aan in een brede hal met vier deuren. Drie slaapkamers en een badkamer. “Die bekijk ik zo wel,” denkt ze en loopt via de volgende trap verder naar zolder. Hier treft ze een grote, open ruimte aan. Geen kamers, maar een open zolder met her en der spullen, tassen en koffers. Links in de hoek ziet ze de wasmachine en de droger staan. Ze loopt er naar toe en bekijkt de knoppen op de wasmachine. “Dit moet wel lukken,” denkt ze. Vervolgens loopt ze de zoldertrap weer af en opent de eerste deur links. De badkamer. Het is een mooie, nieuwe badkamer met een dubbele wasbak, douche en ligbad. Het lijkt Lisa heerlijk om een keer in dit bad te liggen, aangezien ze zelf thuis alleen maar een douche hebben. De kamer rechts ervan is Sandra’s slaapkamer. Je kan duidelijk zien aan welke kant Sandra slaapt, aangezien het bed nog niet opgemaakt is. De kamer daarnaast is ingericht als een soort werkruimte. Er staan twee bureaus met laptops, een grote boekenkast die de hele linkerzijkant van de ruimte in beslag neemt en aan de andere kant meerdere planken boven de bureaus met allerlei werkspullen erop.
Bij het openen van de laatste deur helemaal rechts in de hal blijft ze stokstijf staan. Het is de aanstaande babykamer. Al helemaal af zo te zien. Lisa krijgt direct allerlei kriebels in haar buik. Dit heeft ze al vaker gehad bij de aanblik van babykamers. Ze kan niet goed plaatsen waar het gevoel vandaan komt, maar het is er, dat is zeker. Het is een prettig, warm gevoel. Ze kijkt langs de trap naar beneden en ziet Sandra niet. Ze loopt vervolgens de babykamer binnen en doet de deur van de kamer dicht. Rustig neemt ze alles in de kamer in zich op. Een ledikantje met een hemeltje eraan vast. Daarnaast een schommelstoel. Aan de andere kant staan een kledingkast en een commode met aankleedkussen. De hele kamer is lichtroze geverfd en alle meubels zijn wit. Boven de commode hangen twee plankjes met daarop verschoonspulletjes. Op het ene plankje liggen poedertjes, zalfjes en doekjes. Op het andere plankje liggen luiers. Ze voelt zich enorm aangetrokken door de luiers. Ze weet niet waarom, maar het is zo. Ze loopt naar de plank toe en pakt één van de luiers. Ze wrijft er zachtjes met haar handen overheen. Wat een heerlijk gevoel!

Sandra kijkt op de klok en ziet dat Lisa inmiddels al meer dan tien minuten boven is. “Die blijft lang weg,” denkt ze. “Ik ga wel even bij haar kijken om na te gaan of ze nog vragen heeft.” Ze loopt de trap op ervan uitgaande dat ze naar de wasmachine op zolder moet. In de hal aangekomen hoort ze echter geritsel uit de babykamer komen. Ze opent de deur en ziet Lisa daar met een luier in haar handen staan……….
 
Laatst bewerkt:

Little Endy

a smol fragile Enderman in a big angry world
Prima begin, ben benieuwd naar de rest! !1
En inderdaad wel herkenbaar zoals Easy-Ryder al zegt ;)
 

nina15000

Toplid
Ja leuk stuk
En zeker herkenbaar bij iedereen met dit begint het bij de meeste weer

Dus laat ons niet lang wachten
 

Henk-DL

Een fijn praatje? henk2323 op Skype! Tot zo!
Heb al drie keer gekeken of er niet toevallig een nieuw deel stond :p
 

Jeff

Toplid
Ja, er komt zeker een vervolg, maar heb het al een tijd heel erg druk. Het is er nog niet van gekomen. Ik zal proberen binnenkort weer wat te gaan schrijven. Wel leuk om te lezen dat jullie graag een vervolg willen.
 
Bovenaan