Nieuw hulpje

Watermeloen

Beginneling
Deel 6​

Het is inmiddels al een maand dat ik hier woon. Tot nu toe is het al veel beter dan de vorige plekken. ''Pardon Rob, hoe ver is mijn kamer eigenlijk?''. Ik heb al die tijd nog steeds in de kelder moeten slapen. Rob slikt door wat hij aan het eten is en reageert. ''De verwarming en de elektriciteit is er, morgen begin in met schilderen van de muren en daarna moeten de meubels erin.''. Ik knik en ga door met eten. Na het eten spoel ik alles af en daarna leg ik Loes in bed. ''Ga maar alvast op bed liggen Loes, ik pak alvast je pyjama en verzorging spullen.''. Loes knikt en doet het hekje aan de zijkant van haar bed omlaag om erin te kunnen liggen.

Na Loes te hebben omgekleed en verschoond geef ik haar haar laptop en loop ik de kamer weer uit. Als ik de trap omlaag loop zie ik dat Rob en Laurien aan tafel zitten. Laurien wenkt of ik bij ze kan komen. Verbaasd neem ik plaats aan de tafel. Als ik ga zitten voel ik voor de zoveelste keer vandaag de poep van vanmiddag zich over mijn kont verspreiden. ''Jenn, zoals Rob net zei moeten we de meubels nog in je kamer plaatsen. Als dat moment gekomen is dan is het makkelijker als je ons niet in de weg loopt.''. Aarzelend over waar ze naartoe wilt met die uitspraak kijk ik haar aan.

''Dus ik heb het besproken met rob en we denken allebei dat het goed is dat we je voor een weekje naar een soort opvang brengen.''. Ik weet niet echt hoe ik erop moet reageren. Ze leggen mij nog wat dingen uit over hoe het dan te werk gaat hier thuis. Na dat valt er een stilte. Voorzichtig begin ik met praten. ''Zou ik misschien verschoond mogen worden? Ik heb deze luier nu al sinds vanmiddag aan.''. Rob knikt en neemt mij mee naar de kelder. Als ik helemaal naakt op mijn matras klaar lig voor een nieuwe luier stelt Rob mij een vraag. ''Zeg Jess, kun jij je eigenlijk nog ergens iets herinneren van je leven zoals het eerst was?''.

Ik schud mijn hoofd nee. Hij vouwt een nacht luier open en maakt hem rond mij vast. De volgende ochtend word ik wakker met een luier die nogal gelekt heeft. Al snel komt er iemand de trap omlaag. Pas als Laurien bij me is en de deken van me af haalt ziet ze de grote vlek op mijn matras. ''Och Jenn, kom dan verschoon ik je.'' tijdens het verschonen stelt ze me gerust dat ik hier ook niks aan kon doen. Als in een van de rompers en een verse luier aan heb lopen we weer naar boven. ''op dit matras kun je vanavond niet slapen. Misschien is het verstandig als ik je vanavond al naar die opvang breng. De meubels zouden toch eind deze week komen.''.

Rob en Loes zitten al te ontbijten aan de tafel. Ik schuif ook aan voor ontbijt. Op het midden van de dag zijn Rob en Laurien vertrokken naar die opvang om te vragen of ik vanavond al kan komen. Ik zit thuis met Loes tv te kijken. Tijdens de reclame vraagt Loes aan me of ik haar naar het toilet wil brengen. Samen gaan we naar haar kamer om het toilet daar te gebruiken, die zit op de badkamer vast aan de slaapkamer. Dit toilet vindt Loes het fijnste om te gebruiken. Als ik haar de broek en onderbroek los en omlaag heb gedaan gaat ze zitten. ''Zeg Jenn, wat voor een luier draag jij eigenlijk?.''.

Ik glimlach lichtjes. ''Niet dezelfde als jou.''. Ik maak de drukknopen van mijn romper los en trek het een beetje omhoog zodat ze het design van de luier kan zien. Haar wenkbrauwen gaan omhoog. ''Dat is nogal een kinderachtig ontwerp erop.''. Ze legt een hand tegen de onderkant van mijn luier. ''Doe maar niet.''. Zeg ik beschaamd tegen haar terwijl ik haar hand weg doe zodat ik de romper weer dicht kan doen. Ze biedt meteen haar verontschuldigingen aan. ''Is al goed.''. Reageer ik kort. ''Schaam jij je nog voor je luiers?''. ''Ik vindt het gewoon niet fijn als andere meiden van mij leeftijd bij mijn kruis zitten.''.

''Mij maakt het niet veel uit. Schaamte voor wie ziet wat er in mijn onderbroek zit heb ik niet echt meer na dat ik zo vaak verschoond ben geweest.''. Als ze klaar is op het toilet trek ik haar weer alles omhoog en gaan we terug naar de tv. Rond 4 uur komen Rob en Laurien weer thuis. ''Jenn, we hebben bij de opvang gesproken over of je nu al mag komen, en dat mag wel aangezien ze toch weinig hulpjes nu daar hebben. Dus na het eten pakken we wat spullen en brengen we je.''. Ik zucht diep. ''Oke dan.''. Het is maar voor iets langer dan een week maar toch vind ik het vervelend om weg te moeten gaan.

Het avondeten is gelukkig wel lekker. Erna spoel ik zoals gewoonlijk alles af en loop als ik ermee klaar ben naar de kelder. Laurien staat daar al wat in te pakken. ''Luiers hebben ze daar genoeg, dus ik pak alleen je kleren in en de tandenborstel van je.''. Alles past in een reistas dus ik hoef gelukkig niet met meerdere te sjouwen. Ik word nog verschoond en krijg nog een rok aan over mijn romper. We lopen met de tas naar boven en gaan naar de auto. Als we vertrekken legt Laurien uit hoe het daar werkt. ''Het ligt eigenlijk aan de eigenaar z'n huis vast. Er zijn nu zoals ik zag twee andere hulpjes aanwezig, een vrouw en een jongen.''.

Ik heb eigenlijk nog niet een jongen met deze bestraffing gezien. Misschien dat die daar niet zo snel voor kiezen? ''Er zijn 5 kamers met twee bedden op iedere kamer. Verder loopt de eigenaar daar rond als begeleider en er zijn nog twee vrouwelijke.''. Ik zit voor de rest van de rit maar wat door het raam te staren, weg te dromen. Als we stoppen omdat we zijn aangekomen word ik een beetje wakker geschud. Laurien stapt uit en ik ook met tegenzin. Het ziet er hier uit als een gewone woonwijk. We bellen aan bij het huis waarvoor we zijn gestopt. Een man die groter is dan mij doet open. ''Hallo, we waren net ook langs geweest om te vragen of Jenn hier vandaag al mocht verblijven. Dus nu kom ik haar afzetten.''.

De man kijkt me vriendelijk aan. ''Kom maar verder Jenn.''. Laurien geeft me de tas en zwaait me uit. De man legt een hand op mijn rug en begeleidt me door zijn huis naar een deur. Achter die deur is een kamer met zes deuren, een in en uitgang en vijf deuren naar de kamers. In het midden van de kamer staat een tafel waaraan de jongen met een van de vrouwelijke begeleidsters met een puzzel bezig is. ''Je slaapt op deze kamer hier, samen met Judy.''. Op bed ligt een volwassen vrouw met alleen een luier om. Haar handen zijn boven haar aan het bed vastgebonden. ''Die jongen binnen is Sam, jullie drie zijn de bewoners van de kamers hier op het moment.''.

Pak hier maar uit, ik of de andere begeleidster komen je wel halen als je van je kamer af mag. Ik begin rustig met mijn spullen uitpakken en onder mijn bed te leggen. Het valt me op dat Judy maar boven zich blijft kijken. Zou ze boos zijn? Als ik alles heb uitgepakt ga ik maar op bed liggen. Na even wachten komt de man weer binnen met twee baby flessen gevuld met water. ''Dit is waar je uit drinkt terwijl je hier verblijft.''. Legt de man uit terwijl hij me een fles aanreikt. Aarzelend pak ik de fles en begin er aan te zuigen. Hij gaat naast de vrouw zitten en houdt de fles vast terwijl zij eraan zuigt.

Hij legt een hand tussen haar benen. ''Zo, heeft mijn kleine meid haar luier goed gevuld?''. Zegt hij bijna spottend. Judy knikt haar hoofd ja. ''Ik verschoon je zo wel, voor ik je vastmaak voor vannacht.''. Als we allebei de fles leeg hebben pakt de man beide flessen en loopt weer weg. ''Is hij je eigenaar?''. Vraag ik verlegen. Ze geeft geen antwoord. Als na een tijdje de man weer terug komt met twee dikke luiers en baby doekjes. Hij doet de luier van Judy los en begint haar kruis en kont schoon te vegen. ''Pardon meneer, Is zij toevallig uw hulpje?''. De man kijkt naar mij en glimlacht. Dat verhaal leg ik je morgen wel uit.''.

Als hij de vrouw verschoont heeft maakt hij haar handen los en pakt van onder het bed een mondknevel en een zwarte leren muts eerst doet hij haar de mondknevel in en dan krijgt ze de muts over haar hele hoofd getrokken. Ze krijgt ook een leren halsband om met een slotje erop. Die wordt vastgemaakt met een ketting aan het bed frame. Angstig kijk ik de man aan. ''Dat gaat U toch niet bij mij doen hè?''. De man schudt rustig zijn hoofd hij leunt naar me en zegt zachtjes in mijn oor ''Zij heeft een andere behandeling nodig.''. En hij gaat weer rechtzitten op mijn bed. ''Maar zoals ik zei, morgen meer daarover.''.

Ik krijg zoals bij mijn eerste eigenaar een latex romper aan voor vannacht, gelukkig is deze niet zo strak, zit nog best fijn eigenlijk. Midden in de nacht word ik wakker van Judy. Ik hoor allemaal kreunen van achter haar muts. Ook beweegt ze nogal onrustig. Na niet al te lang komt de andere verpleegster binnen. ''Geen zorgen Jenn, ze heeft waarschijnlijk een nachtmerrie gehad. Ik stel haar wel gerust.''. Ze gaat bij Judy op bed zitten en wrijft rustig over haar heup. ''Rustig Judy, er is niks aan de hand. Je bent gewoon veilig op je kamer.''. Het lijkt haar te kalmeren. Ik draai me weer naar mijn zij en ga door met slapen.

De volgende ochtend word ik wakker van dat de man de kamer binnen komt. Hij doet de muts bij Judy af en doet de knevel uit haar mond. Hij vraagt hoe ze geslapen heeft terwijl een van zijn handen aan de luier voelt. Onverstaanbaar voor mij vertelt ze dat aan de man. ''Je luier kan er nog mee door voor nu ze schudt haar hoofd wanhopig nee. ''Alstublieft, hij voelt zo vies, u kunt dit niet maken. Verschoon me alstublieft.''. De man kijkt haar streng aan. ''Commandeer je me nu?''. Judy schudt angstig haar hoofd. Ik zeg wat om de situatie te helpen. ''Meneer, als zij verschoont wil worden dan mag ze dat toch gewoon vragen? Lijkt me nogal oneerlijk als dat niet mag.''.

De man kijkt nu mij streng aan. ''Tegenspreken wordt hier niet getolereerd Jenn. Ik had gezegd dat ik het vandaag zou uitleggen hoe het werkt met Judy.''. Hij staat op en neemt een diepe zucht. ''Vanavond slapen jullie allebei in de kelder, als iedereen klaar is met het ontbijt worden jullie verschoond.''. Zonder een woord te zeggen kijk ik hem aan terwijl hij Judy een stoffen romper aan doet. Als hij daarmee klaar is loop ik achter ze allebei aan en schuif aan bij de tafel die al gedenkt is voor het ontbijt. Tijdens het ontbijt voel ik poep uit me komen, vannacht heb ik ook al gepoept dus er zit nu wel veel in mijn luier.

Na het ontbijt worden beide ik en Judy bij de pols gepakt en naar onze kamer gebracht. ''Jenn ga alvast op bed liggen en doe je romper uit. Ik doe Judy als eerste verschonen.''. Zonder ook maar iets te zeggen ga ik liggen en doe mijn romper los en dan uit. In alleen mijn volle luier lig ik op bed, kijken naar hoe Judy verschoond wordt. ''Vanavond na het avondeten neem ik jou en Jenn mee naar de kelder om je daar voor de nacht klaar te maken. Als een van jullie dan weer problemen maakt kunnen jullie er twee nachten blijven.''. Judy knikt gehoorzaam ja.

Als zij haar verse luier, romper en een rok erover aan heeft komt de man naar mij toe. Mij verschoont hij ook en hij doet me een nieuwe romper aan en een rok. ''Blijf weer hier tot iemand je komt halen.''. En hij loopt de kamer weer uit. Die dag hebben we de afwas gedaan van de spullen van de inwonende hier. Dat is ook een taakje wat ik bij de opvoeding en thuis veel gedaan heb. Judy lijkt alles te doen wat van haar wordt gevraagd. Ik ben echt benieuwd wat haar verhaal nu is. Voor het avondeten moeten Judy, de jongen en ik de tafel dekken. Dat gebeurt nog vrij snel met z'n drieën. Het eten wordt vrijwel meteen nadat we klaar zijn opgediend

Na het eten ruimen we samen alles af en spoelen we. De man pakt Judy en mij weer bij de pols en begeleidt ons naar de deur die naar de kelder leidt. ''Ik verschoon jullie nu al voor vannacht tot jullie slaaptijd blijven jullie hieronder.''. Allebei knikken we gehoorzaam ja. Er liggen twee dunne dekens op de grond van de grotendeels lege kelder verder staat er nog een grote kast. Bij de dekens zit er laag in de muur twee metalen ringen. ''Ga allebei op een deken liggen en blijf tot ik jullie allebei verschoond heb.''. We kiezen allebei een denken en gaan liggen. Ik word deze keer als eerste verschoond. Als hij een nieuwe luier onder me heeft liggen wordt hij geroepen van boven.

''Blijf liggen.''. Zegt hij snel voor hij naar boven gaat. Met een open luier onder me blijf ik stil liggen. Boven hoor ik een paar stemmen heen en weer gaan. Opeens voel ik een slap straaltje plas uit mijn lichaam lekken. Het is maar goed dat die luier nog onder me ligt. De man komt weer terug. ''Geen zorgen, de verpleegster boven was jullie gewoon kwijt.''. Hij gaat weer op de grond naast me zitten en maakt nu mijn luier vast. ''Goed dat je je luier niet hebt aangeraakt Jenn.''. Zegt hij nog tegen we als die vast zit. Dan gaat hij naar Judy om haar te verschonen. Wanneer bij haar de luier ook goed vast zit staat hij weer op.

''Over een halfuur kom ik jullie omkleden. Vermaak je maar tot die tijd.''. En hij loopt weer richting de trap. ''Meneer, mag ik nog weten hoe het zit met U en Judy?''. Judy kijkt nu beschaamd naar de grond. ''Dat legt zij wel uit als je het haar vraagt.''. En hij loopt de trap op. Ik kijk voorzichtig naar Judy als hij de trap op is. Het ziet er niet naar uit alsof ze het erover wilt hebben. Toch vraag ik het voorzichtig aan haar. ''Zou jij me misschien willen vertellen hoezo je anders wordt behandeld?''. Ze zit gewoon stil en staart naar de grond, ze is duidelijk niet op haar gemak. Aarzelend naar hoe ik moet reageren geef ik haar maar een knuffel.

Zachtjes praat ik in haar oor. ''Waarom ben je hier?''. Ik hoor haar slikken. Na even de knuffel te hebben vastgehouden begint ze met praten. ''Ik... Ik wil dit.''. Ik laar haar weer los. ''Hier naartoe gestuurd worden?''. Ze schudt haar hoofd nee. ''Het hulpje zijn van mijn man.''. Een beetje verward kijk ik haar aan. ''En die man die hier de leiding heeft is jouw man?''. Ze knikt voorzichtig ja. ''En je wouw iets meer dan als ieder ander hulpje behandeld worden en dus word je zo behandeld.''. Ze kijkt op naar me en schudt haar hoofd ja. In haar ogen zie ik dat ze het fijn vindt dat ze begrepen wordt.

''Ik wil dat mijn man alles met me mag doen.''. Voegt ze eraan toe. ''Dus dat ik 's nachts een muts op heb is zijn keuze bijvoorbeeld, dat ik doordeweeks op een kamer van de opvang slaap en daar ook grotendeels verblijf is dan weer mijn keuze.''. Weer geef ik haar een knuffel om haar vertrouwd te laten voelen. Ik snap niet waarom ze dit zou willen maar goed, dat is haar keuze. Heb ik verder niks over te zeggen. ''Slaap je vaker in de kelder?''. ''Alleen als ik iets fout heb gedaan, meestal komt er wel meer bij dan alleen hier slapen.''. Die uitspraak baart me wel zorgen, wat zal hij dan zo nog extra doen? Ik probeer er maar niet aan te denken dus ga ik maar gewoon liggen en wachten tot de man er weer is.

Na een tijdje komt die weer naar onder. We gaan allebei goed liggen en wachten tot we worden omgekleed. De man loopt naar de kast en pakt er wat spullen uit. ''Judy, doe je romper alvast uit.''. Hij legt de spullen neer en laat Judy opstaan als ze de romper uit heeft gedaan. Een van de dingen die hij heeft gepakt is een latex dwangbuis. Hij doet die bij haar aan en bindt die om. Als ze zich omdraait zie ik dat er een groot gat is aan de voorkant voor beide borsten zodat die uitsteken uit de dwangbuis. Hij helpt haar weer met liggen erna. Hij doet mij dezelfde soort dwangbuis aan. Als we allebei liggen doet hij bij ons allebei bij het bovenbeen een gordeltje erom met een klein kastje eraan, waarvoor weet ik niet.

Vragen of suggesties zijn welkom
 

Swimie

Nieuw lid
Nice echt zalig ik wil ook zo hulpje zijn.
Misschien kan je nog meer werken met dwangbuis en segufix?
 
Bovenaan