Tobias en de luiers

zhboy

Beginneling
Dit is het begin van een verhaal dat ik verzonnen en geschreven heb (nog niet af). Het gaat over een jongen van 12 die luiers (her)ontdekt. In mijn ogen komt er niks verkeerds (seksueels) in voor, maar mocht het toch te ver gaan, dan hoor ik dat graag.

Tobias en de luiers

Deel 1
Het was een regenachtige zaterdagmiddag, Tobias zat balend naast zijn moeder in de auto. Net nu hij zo ver was gekomen met gamen, had zijn moeder hem achter zijn Xbox weggesleurd. En nog wel om boodschappen te gaan doen, nou niet echt zijn favoriete bezigheid. Hij hoopte dan ook van harte dat er niet veel op het lijstje stond, zodat hij weer snel verder kon gaan.
Op het moment dat zijn moeder de auto parkeerde, barstte de bui pas echt goed los. Tobias keek zijn moeder vragend aan. Ze dacht toch niet dat hij in dit weer de auto uit zou stappen? “In de benen.” Zei Tobias’ moeder en voegde de daad bij het woord. Vol verbazing keek de jongen naar zijn moeder. Was ze nou gek geworden, of deed de regen haar echt niks?

Toen het bij de jongen doordrong dat zijn moeder echt door zou lopen naar de supermarkt, sprong Tobias de auto uit en hij zette in de regen een sprint in naar zijn moeder. Alsof hij bij haar droog zou zijn. Met een glimlach op haar gezicht drukte Tobias’ moeder op de sluitknop van de afstandsbediening. Ze wist als de beste hoe ze met haar zoon om moest gaan. Waarschijnlijk kende zij hem ook beter dan hij zelf deed.

Niet veel later liepen de twee door de supermarkt. Tobias had als vanzelfsprekend het winkelwagentje in zijn handen geduwd gekregen door zijn moeder. En hoewel hij eigenlijk vond dat alleen kleine kinderen dat leuk mochten vinden, was de twaalfjarige Tobias maar al te blij dat hij mocht duwen. Zo kon hij tenminste zorgen dat er tempo in het boodschappen doen bleef, dacht hij. Hij had echter niet door dat zijn moeder juist de controle had. Doordat zij het lijstje had, moest haar zoon haar wel volgen.
Beetje bij beetje raakte het winkelwagentje iets voller. Er lag onder andere al brood in en cola en ook de wijn van zijn ouders ontbrak niet. Na het vlees veranderde Tobias’ moeder van koers. Als snel had Tobias door waarheen: de meest gênante gang. Die waar het wc-papier lag en het maandverband. Hij zag hoe zijn moeders hand al naar een pak maandverband reikte. Als een soort afweermechanisme draaide de jongen zijn hoofd weg van zijn moeder. Als hij het niet zag, gebeurde het ook niet echt.

Tobias keek naar wat zijn ogen toen zagen. Voor hem was het rek met luiers. En recht voor hem de luierbroekjes. Hij begon de teksten die erop stonden te lezen. Het meeste was maar wat saaie informatie. Maar op eens was Tobias’ aandacht getrokken. Stond dat er nou echt? Ja hoor, daar las hij het weer. Op een verpakking stond ‘8 tot 15 jaar’. Dus dat was ook voor kinderen van zijn leeftijd. Tobias schrok er even van. Er waren dus blijkbaar kinderen van zijn leeftijd die nog in bed plasten. Maar dit waren broekjes, zouden er dan ook echte luiers zijn voor zijn leeftijd? Tobias draaide zijn hoofd naar de echte luiers om dat te bekijken. Zo snel gekeken zag hij niks.

“Aarde aan Tobias.” Klonk het plots naast zijn oren. Tobias was zo opgegaan in wat hij voor zich had gezien, dat hij zijn moeder helemaal was vergeten. “Dat is al een tijd geleden dat jij die droeg jongeman.” Zei zijn moeder. “De tijd vliegt.” Tobias kreeg een rood hoofd. Zijn moeder had dus door dat hij had staan kijken. “Zullen we een pak kopen en vanavond bij je aandoen? Dan laten we oude tijden herleven.” De jongen dacht dat hij niet goed werd. Meende zijn moeder dat nou serieus? Tot zijn geruststelling verraadde de glimlach op zijn moeders gezicht dat ze het als geintje bedoelde. Opgelucht haalde Tobias adem.
 

zhboy

Beginneling
Deel 2

De rij bij de kassa was maar kort en het duurde ook niet lang of moeder en zoon liepen over de parkeerplaats naar de auto. Tot vooral Tobias’ blijdschap, was het inmiddels gestopt met regenen. Je kon zelfs een beetje zon tussen de wolken door zien. Samen met het weer was het humeur van Tobias ook opgeknapt. Zonder morren hielp hij dan ook zijn moeder met het inladen van de auto. Toen dat gedaan was, liep de jongen naar de deur van de auto om in te stappen. “Nee nee, we moeten nog naar de drogist.” Reageerde de moeder van Tobias op zijn actie. Dit keer liep de jongen rustig met zijn moeder mee.

Het was rustig bij de drogist. Achter zijn moeder aan wandelde Tobias door de winkel. Soms stopte zijn moeder even om iets te bekijken of in haar mandje te leggen. Tobias hoopte dat ze ook even bij de snoepafdeling zouden stoppen. Maar terwijl de jongen al een hand naar de zakje voor het schepsnoep liet gaan, liep zijn moeder zonder blikken of blozen door. Volwassenen hebben echt niet door wat belangrijk is, bedacht Tobias zich. Met een gezicht van teleurstelling sjokte hij maar achter zijn moeder aan.

Ineens was zijn aandacht getrokken. In zijn ooghoeken had Tobias dezelfde verpakkingen zien liggen als in de supermarkt. Hij draaide naar het rek toe, zodat hij het beter kon zien. Ja hoor, dit waren precies dezelfde broekjes. Blijkbaar plasten er veel meer kinderen in hun bed dan hij dacht, anders zou het niet zo veel verkocht worden. Maar dat kon toch nooit fijn zitten? Hij moest er niet aan denken dat hij er eentje aan zou moeten.

“Je vind ze geloof ik wel interessant hè?” Tobias schrok. Zijn moeder had weer doorgehad dat hij stond te kijken. Maar nog voordat jij een antwoord had bedacht op zijn moeders vraag, sprak zijn moeder verder. “Zullen we een pak meenemen? Dan kan je thuis kijken en misschien voelen hoe dat zit.” Tobias keek weer naar het gezicht van zijn moeder. Maakte ze nou bijna weer hetzelfde grapje? Maar tot zijn schrik keek zijn moeder dit keer serieus. Meende ze het nou?
“Ik… uh…. Nou… uh… ik…. Uh…” Stamelde de jongen. Hij was bijna uit het veld geslagen door het voorstel van zijn moeder. Die wachtte echter het antwoord van haar zoon niet af en voor de ogen van Tobias pakte zij een pak Drynites uit het rek en legde die zonder aarzeling in haar mandje. Met ogen vol verbazing en afschuw zag Tobias zijn moeder naar de kassa lopen. Zelf bleef hij op veilige afstand staan. Als niemand maar die luierbroekjes in verband zouden brengen met hem. Ook toen zijn moeder voor de tweede keer die middag naar de auto liep, kwam Tobias geen stap dichterbij dan nodig. Alhoewel door de tas van de drogist niks te zien was, voelde hij zich best opgelaten.
 

DL-Tomtom

Gewaardeerd Lid
Leu verhaal! Graag meer!:)
Je hebt een fijne schrijfstijl vind ik! Leest heel gemakkelijk en duidelijk. Het verhaal is bijna van iedereen hier wel eens een droom geweest! Haha hopen dat je moeder luiers voor je meeneemt:p
 

zhboy

Beginneling
Deel 3​

Zwijgend zat Tobias naast zijn moeder in de auto. Door zijn hoofd spookte de beelden van wat er net gebeurd was. Soms wist hij zichzelf er bijna van te overtuigen dat het allemaal maar nep was en niet waar. Maar dan voelde hij de inhoud van de tas van de drogist bijna in zijn rug prikken. Hij had geen idee wat hij met de situatie aan moest. Aan de ene kant wou hij het liefst stevig protesteren, maar aan de andere kant wou hij het het liefst compleet negeren. De jongen keek met een schuin oog naar zijn moeder, in de hoop een teken te ontvangen dat ze een grap maakte. Maar zijn moeder gaf dat teken niet en concentreerde zich op het verkeer.

Het was maar een korte rit en al snel parkeerde Tobias’ moeder de auto op de parkeerplaats voor hun huis. “Het weer is wel een stuk beter dan daarnet hè?” Zei ze. Tobias knikte dat hij het daar mee eens was. Waar op de heenweg het nog grijs was en regende, daar was de lucht nu bijna onbewolkt en scheen de zon enthousiast. “Pak jij de spullen even aan?” Vroeg Tobias’ moeder aan haar zoon en opende de achterklep. Zoals gebruikelijk ging de jongen klaar staan om spullen aan te pakken die zijn moeder zou geven. Eerst alleen een pak met wc-papier. “Ik kan wel wat meer hebben hoor.” Reageerde Tobias hier op. Zijn moeder dacht toch niet dat hij alleen zo’n licht pak kon dragen? Hij was twaalf, geen kleuter meer. Maar van de opmerking kreeg hij spijt. Voor hij het wist kreeg Tobias de tas van de drogist in zijn handen gedrukt. Niet die, dacht hij. Maar zijn moeder had zich al weer naar de achterbak gedraaid en hij kon dus niks meer teruggeven.

Snel keek de jongen om zich heen. Er was niemand in de buurt. Nu was dus het moment dat hij de tas naar binnen kon brengen zonder dat iemand kon zien wat er in zit. Half rennend legde Tobias de korte afstand af tussen de parkeerplaats en de voordeur. Maar de voordeur zat dicht en Tobias had geen sleutel bij zich. Hij moest dus wachten tot zijn moeder er was. Hij keek om naar zijn moeder, die geen haast leek te maken. Rustig pakte zij de laatste boodschappen uit de auto en sloot af. Boos keek de jongen naar zijn moeder. Waarom moest ze juist nu hij de gewraakte tas in zijn handen had zo treuzelen? Straks konden mensen hem zien wat hij bij zich had. “Heb je geen sleutel bij je?” Vroeg zijn moeder toen ze bij de voordeur kwam. “Nee!” Snauwde Tobias bijna terug. “Nou zeg, meneertje vrolijk. Ik ben blij dat het weer zonniger is dan jouw humeur.” Tobias had door dat hij best wat aardiger naar zijn moeder kon zijn. “Sorry.” Reageerde hij bedeesd. “Het is al goed hoor.” Antwoordde zijn moeder, terwijl ze de voordeur opende.

Met de boodschappen in de hand liepen de twee naar de keuken. Ongevraagd begon Tobias met het wegzetten van de spullen. Maar de tas van de drogist liet hij ongemoeid. Wat daar in zat, dat zou hij nooit aanraken. Zo kwam het dat zijn moeder die tas begon leeg te halen. Na wat flessen shampoo en schoonmaakmiddel, was de tas zo goed als leeg, op één ding na. “Bewaar jij hem op je kamer of moet hij de badkamer in?” Vroeg Tobias’ moeder aan de jongen, terwijl ze het pak Drynites half uit de tas haalde. Tobias schrok zich rot. Stel dat zijn zus of broertje het zou zien! “Weet ik het.” Was zijn antwoord. “Leg hem maar in je kast.” Stelde zijn moeder voor en gaf het pak met tas en al aan Tobias. Met lichte tegenzin nam hij de tas aan. Hij had door dat er niks anders op zat dan naar zijn moeder te luisteren. Daarnaast was dat zo’n beetje de enige manier waarop hij redelijk zeker wist dat niemand anders het pak zou zien. Eenmaal in zijn kamer opende Tobias een deur van zijn kast en slingerde de tas de kast in. Met een klap liet hij de deur weer dichtvallen. Met een plof liet hij zich daarna op zijn bed vallen. Hij was gewoon moe van wat hij die middag had mee gemaakt. Al vlug begonnen zijn ogen dan ook dicht te vallen.

“Zeg luilak, het is nog geen bedtijd hoor.” Tobias schrok wakker en zat in één keer recht op.. Hij had zijn moeder helemaal niet horen aankomen en was er dan ook niet op bedacht dat ze iets zou kunnen gaan zeggen. “Haha, schrok je?” Tobias knikte. Met de hartslag die hij op dat moment had, kon hij ook niet naders dan dat eerlijk toegeven. “Ik dacht dat je misschien wel gelijk een broekje aan het proberen was, zo lang bleef je weg.” Heftig schudde Tobias zijn hoofd. Hoe had ze dat nou kunnen denken? “Waar liggen ze, in je kast?” Vroeg zijn moeder. De jongen knikte. En daar blijven ze ook liggen, dacht hij. Maar op zijn antwoord opende zijn moeder de kast en haalde het pak uit de tas. “Hou even vast.” Zei ze en duwde het pak in de handen van de verbouwereerde Tobias. Hij zag hoe de handen van zijn moeder het pak opende en er een broekje uitpakten.
 

wesju

sweet baby
soooo dit is echt een spannend verhaal, ik zit het met kloppend hard te lezen.
hoop snel op een vervolg!!!!
 
Bovenaan