Nog niet klaar Annelieke, Lotte en Noa

Hoofdstuk 9. Massage boeken.

Lotte en Noa merkte deze avond in de spa, hoe ontspannen Annelieke eigenlijk was. Ze was gezellig, er was geen paniek, ze praatte relax en deed deze avond niet moeilijk over haar zwemluier. Na het bad bleek de luier gelukkig nog schoon. Of althans; Annelieke had niet gepoept.
De meiden waren loom geworden van de hele avond badderen en besloten tegen 22u dat het wel tijd werd om eruit te gaan en richting bed te gaan.
Samen deden ze nog even de deksel op de jacuzzi in de tuin. 'Zal ik je luier hier even uittrekken An? Hij houdt je plasjes toch niet tegen en anders lekt de luier zo in huis van het water' vraagt Noa. Annelieke is zo relaxed dat ze het laat gebeuren. Midden in de tuin laat zij haar zwemluier uittrekken door Noa en in haar blootje snelt ze naar binnen.
Noa maakt Annelieke klaar voor de nacht. Een nachtluier en romper zijn voor deze nacht genoeg. Het is warm zat in het huisje. Lotte is ondertussen ook klaar en alle 3 gaan ze een heerlijk ontspannen nacht tegemoet.

Als de meiden de volgende ochtend wakker worden, zijn ze alle 3 goed gestemd. 'Wat een heerlijke vakantie hebben we al tot nu toe!' Zegt Lotte tegen Annelieke, die net wakker is geworden.
'Echt wel', knikt Annelieke. 'Het bad was zo fijn en zo ontspannen'. 'Ja dat merkte we aan jou gisteravond. We hebben je lange tijd niet zo relaxed gezien'
'Ik heb daar nog over nagedacht. Hoe zou je het vinden als we proberen voor vanmiddag of vanavond een massage te boeken? Kunnen we weer lekker ontspannen gaan slapen vanavond.' Zei Lotte.
Annelieke begon gelijk heel blij te kijken: 'oh Lot, dat lijkt me fantastisch. Maar.. op 1 voorwaarde. Ik betaal onze alle 3 de massages. Als dank dat jullie mij altijd helpen en zo lief voor mij zijn'
Lotte benoemde dat dit mocht, maar dat ze haar altijd met alle liefde willen helpen en daar niks voor terug hoeven.

De meiden starten inmiddels hun dag op en besluiten tijdens het ontbijt te bellen hoe laat er plek is voor de massage.
Lotte helpt Annelieke. 'He meis, je hebt echt veel geplast. Er ligt zelfs een natte plek in je Hoeslaken. Je luier heeft het niet gehouden!' Annelieke kijkt bedroeft. 'Sorry.....".
'Ach meisje, dat geeft toch niks. Lossen we straks gelijk even op bij de receptie".
De overvolle natte luier van Annelieke gaat bij de bak met luiers in. Lotte verzorgt Annelieke liefdevol. Ze wast haar plassende en haar billetjes, smeert het in met sudocreme en poedert wat talkpoeder eroverheen. De schone luier gaat dicht en een schone romper volgt daaroverheen. Het is er 1 met spaghetti bandjes. Het wordt weer warm weer vandaag. Lotte pakt voor Annelieke een broekrokje uit de kast, welke ze helpt aantrekken bij Annelieke.
Ook Lotte frist zichzelf op en kleed zich aan en als ze beneden komen heeft Noa als verrassing al een heerlijk ontbijt klaar staan.

Tijdens het ontbijt komt de massage gelijk ter sprake. Lotte besluit te bellen naar de receptie, maar er wordt niet opgenomen. 'Dan lopen we er zo wel even heen'

Na het ontbijt en het afruimen lopen de dames met zn drietjes naar de receptie. Een jonge meid van een jaar of 18 a 20 helpt hen verder. 'Goedemiddag, hoe laat hebben jullie voor 3 personen massage van een uur, plek?' Het meisje kijkt behendig in de computer en zegt dat er rond 16u en rond 20u plek is. De meiden overleggen kort en kiezen de laatste optie, zodat ze weer lekker ontspannen de nacht in kunnen.
'Kan ik verder nog iets voor jullie betekenen?"
'Ja, heeft u toevallig een schoon Hoeslaken voor ons? Er is een ongelukje gebeurt op 1 van de lakens'.
'Oh, wat vervelend. Ik ga even een schoon Hoeslaken pakken.'
'Ik heb hier een schoon Hoeslaken voor u. Wilt u het kind vanavond wel een luier omdoen bij het slapen? Want de hoeslakens zijn schaars op het moment door een storing bij de wasserette.'
'Ja, zij droeg een luier vannacht, maar helaas had ze zoveel geplast dat hij het niet hield".
De jonge vrouw keek naar Annelieke en vervolgens naar haar kruis. Annelieke voelde zich erg beschaamd. 'H.. het.. h.. het spijt me mevrouw, maar ik ben echt wel zindelijk hoor'
'Dat geeft niks. Het is knap en goed dat je luiers draagt. Maar daarover gesproken: zorg je dat je bij de massage ook een luier om hebt? Je kunt dan niet steeds naar de wc en voor de masseur is het niet fijn als je op de tafel plast'

Ineens heeft Annelieke niet zo'n zin meer in de massage. Maar goed. Dat is eeen zorg voor vanavond.

'Wat gaan we vandaag doen?" Vraagt Lotte
'We moeten sowieso even naar de stad voor boodschappen. Misschien kunnen we even kort shoppen en dan in de middag zwemmen?'

Terwijl de meiden terug lopen naar het huisje, voelt Annelieke zich verdrietig. Waaaaarom weet zij nu dat ik een luier om heb en dat ik in mijn bed heb geplast. En waarom moet ik met de massage een luier om. Ik ben geen baby.
Lotte merkt het op bij Annelieke en zet Annelieke even stil bij het bankje langs het pad. 'Wat is er meis, ben je verdrietig?'
Annelieke barst in huilen uit. 'Ik vind mijn probleem maar stom en ik wil geen massage in mijn luier en ik vind het geel erg dat ik vannacht in het bed heb geplast.'
'Maar meisje, dat is toch niet erg? Je weet wat Nina gezegd heeft; 24/7 een luier totdat het beter met je gaat. Wij vinden jou toch even lief en leuk of je nu een onderbroek of een luier om hebt?" Zegt Noa
'Maar wat nu als ik vannacht weer het bed nat maak?'
'Nou, zegt lotte, dan weet ik het goed gemaakt. 'Ik zal vannacht een inlegger in je luier doen, net als toen bij het beschermd wonen. Dat hielp toen ook.'

Annelieke gaat even zitten op het bankje. De tranen stromen over haar wangen. En tot overmaat van ramp ziet ze in haar ooghoek ook Ellen nog lopen. Ellen groet de meiden enthousiast en Lotte en Noa groeten enthousiast terug. Annelieke krijgt er geen woord uit. 'He meis, waarom ben je zo verdrietig?' Vraagt Ellen.
'Ik... ik.. ik heb vannacht in bed geplaaaaaasssst"
'Oh joh, meid, dat kan iedereen gebeuren hoor!'
'En .. en.. nu moet ik in de avond een extra dikke .. ll.. lluuii.. luier aan en ook als we naar de massage gaan moet ik in mijn blootje met een luier. Ik vind dit zo stommmm'
Ellen gaat naast Annelieke op het bankje zitten. Noa en Lotte zijn verbaasd. Annelieke is nooit open over haar probleem, maar op 1 of andere manier maakt Ellen een moedertje indruk en lijkt ze zich daar veilig door te voelen?
Ellen legt een hand op het been van Annelieke. 'Wat verdrietig voor je meis. Ik zie je verdriet en dat vind ik heel naar voor je. Je bent een hele lieve en mooie meid. Ga proberen lekker te genieten en iedereen die wat van jouw luiers vind, die zijn gewoon jaloers dat ze er zelf geen aanmogen'
Er ontsnapt een klein giegeltje bij Annelieke. Ellen en Annelieke staan op om hun weg te vervolgen. Maar Annelieke voelt iets raars. Iets anders dan anders.... hmm....
 
Hoofdstuk 10. Oh oh ....

Zodra Lotte, Noa, Ellen en Annelieke hun weg vervolgen, is Annelieke een beetje stil. Toen ze zojuist opstond, voelde er iets anders aan dan anders. Ze kan er de vinger niet op leggen.. waarom voelt dit zo? Wat is er gebeurd?
Het valt Noa op dat Annelieke een beetje stilletjes en rustig achteraan loopt. Ze besluit aan Annelieke te vragen wat er is. 'He meis, is er soms iets? Je bent zo stil en je kijkt zo bedrukt'.
'Ik weet het niet. Toen ik net opstond voelde er iets anders dan normaal, maar ik weet niet wat er aan de hand is'.
'Oh, dat is wel naar ja. Maar ik zie zo niks geks aan je, draai je eens om?'
Onder het broekrokje van Annelieke kwam onder de linkerpijp een dikke luier vandaan. Noa kon al wel raden wat er voor Annelieke anders voelt dan anders.
'Uh, Liek, ik denk dat we even naar het huisje moeten. Volgens mij heb je in je broek gepoept, ik zie een dikke luier met een bobbel".
Annelieke roept heel hard: 'neeeee, dat kan niet".
Ellen en Lotte draaien zich om en zien Annelieke opnieuw heel erg in paniek raken. Ze zakt zelfs door haar benen en valt snikkend op het gras onder haar.
Noa vertelt in 2 sec aan Lotte en Ellen wat er is gebeurd en dan proberen de 3 meiden zo goed als ze kunnen, om Annelieke te troosten. Annelieke voelt zich geliefd, maar ook een mega baby die hier met een poepbroek zit.
Annelieke krijgt wat rustgevende medicatie en wordt dan gelukkig iets rustiger. 'Kom, we gaan naar jullie huis en dan zorgen we ervoor dat je gauw een schone luier om hebt, oke?" Zegt Ellen.
Annelieke slentert nog nasnikkend met de 3 anderen mee. Gelukkig zijn ze vlak bij het huisje, want ze voelt aan iedereen en alles dat ze heel erg bekeken wordt met haar poepluier.

Thuis helpt Lotte met liefde opnieuw Annelieke wassen en schoon maken. Annelieke had inderdaad een flinke plas in de luier en ook een grote poep. Of dit tijdens de paniekaanval was gebeurd of niet, dat weet niemand. En laten ze daarom dan ook maar in het midden. Zodra Annelieke schoon en droog is en een schone luier aan heeft, legt Lotte haar even op bed om te rusten. Zelf sluit ze aan bij Noa en Ellen die gezellig koffie drinken samen.

Ellen begint het gesprek: 'he, het is best zwaar zo voor jullie, continue deze zorg rondom de luiers enzo. Trekken jullie het een beetje?'
De meiden zeggen van wel, maar zeggen ook dat het soms wel lastig is. Met name het feit dat Annelieke zich zo schaamt, zichzelf geen baby vindt en het liefst geen luier draagt.
Ellen snapt het. Ze geeft aan dat zij zelf werkt met verstandelijk gehandicapten en dat vele van hen ook luiers dragen. 'Als ik eens een dagje moet oppassen op Annelieke, zodat jullie even onbezorgd en zonder vieze luiers op pad kunnen, dan geef het maar aan hoor".
Noa en Lotte knikken instemmend. 'Wat denkt u van morgen, dan kunnen wij een dagje naar de sauna met zn 2'
Zo gezegd en afgesproken drinken de dames nog wat en spreken de definitieve tijd af voor morgen. Maar nu eerst nog even ontspannen en vanavond de massage voor jullie.

Heel veel plezier, geniet er van. En tot morgen!
 
Bovenaan