Hulp in het huishouden

marcel

Geniet van elke dag met een brede lach :-)
Ook ik heb hem helemaal gelezen :p Maar dat luiertje moetje wel een heeeeel kleintje zijn hahahaha
 

Jeff

Toplid
Hoofdstuk 5

Marianne luisterde aandachtig naar wat Sandra te vertellen had. De verbazing op haar gezicht werd steeds groter. Dit antwoord had ze niet verwacht. Nadat Sandra alles zo’n beetje gezegd had, zei Marianne: “Ik zal hier even over na moeten denken, Sandra. Ik bel je straks wel even terug.” Ze hing op en ging op de bank zitten. Lisa was inmiddels terug naar haar kamer gegaan. Het idee van Sandra bleef door haar hoofd malen. Het was een plausibel idee, maar ja, mijn dochter is inmiddels wel al achttien jaar oud, dacht ze. Ze merkte dat ze er nu geen goed besluit over kon nemen, dus zette ze de tv aan om wat afleiding te vinden.

Lisa was erg verdrietig. Ze was niet alleen betrapt, ze had er ook nog met haar moeder over moeten praten. Wat een nachtmerrie was dit zeg!!! Ze vervloekte zichzelf binnensmonds en ging op haar bed liggen. In haar hoofd herhaalde zich het gesprek met haar moeder keer op keer. Waarom had ze nou geen betere leugen kunnen verzinnen en waarom had ze nu uiteindelijk alles opgebiecht? Nu wist haar moeder het, ze kon wel door de grond zakken. En om alles nog erger te maken, ging ze het ook nog met Sandra bespreken. “Ik kom echt nooit meer van mijn kamer af, dan hoef ik nooit meer iemand onder ogen te komen,” dacht ze. Ze was moe en verdrietig. De hele situatie had haar uitgeput. Ze pakte haar lievelingsknuffel en kroop onder de dekens. Ze wilde graag gaan slapen en al deze ellende zo snel mogelijk vergeten. Maar uiteraard kon ze de slaap niet vatten. “Hoe heb ik zo stom kunnen zijn? Waarom heb ik hier niet beter over nagedacht? Komt het ooit nog goed?” De vragen bleven maar in haar hoofd spoken. Ze werd er helemaal gek van. De tranen kwamen weer terug. Ze stopte haar duim in haar mond en begon zachtjes te wiegen. Dit gaf haar wel wat rust. Ze probeerde haar hoofd zoveel mogelijk leeg te maken om uiteindelijk toch even in slaap te kunnen vallen.

Intussen merkte Marianne beneden dat ze alleen maar naar de tv zat te staren. Wat er zich op tv afspeelde, ging compleet langs haar heen. Haar gevoel zei haar dat ze een uitgebreider gesprek met haar dochter moest voeren, maar hoe moest ze dat doen? Haar dochter was compleet van de kaart en ze wilde het ook niet nog erger maken. Maar ze wilde haar dochter zo graag gerust stellen en zeggen dat het allemaal niet uitmaakte, zolang ze maar eerlijk tegen haar was. Ze besloot toch maar even naar boven te gaan om te checken hoe het met Lisa was. Ze liep naar boven en klopte zachtjes op haar deur. Geen reactie. Ze klopte nogmaals en vroeg: “Lisa, ben je daar, mag ik even binnenkomen.” Geen reactie. Ze klopte nogmaals zachtjes op de deur, maar ook nu geen reactie. Ze twijfelde even, maar besloot toch de deur te openen. Ze zag haar dochter onder de dekens liggen. En dat niet alleen. Ze zag dat Lisa sliep, met haar duim in haar mond en opgekruld met haar knuffel dicht tegen zich aan. Marianne smolt op dat moment van die aanblik. “Wat een schatje,” dacht ze. Ze liep naar het bed en trok de deken tot over haar schouders. Ze gaf Lisa een kusje op haar voorhoofd en liep de kamer weer uit. Ze sloot de deur en liep terug naar beneden. Marianne wist na die aanblik genoeg. Dit was gewoon iets wat haar dochter nodig had. Dat wilde ze haar niet onthouden. Ze had geen idee hoe haar dochter erop zou reageren, maar toch stond haar besluit nu vast. Ze pakte haar telefoon en belde Sandra terug. “Hoi Sandra, ik heb erover nagedacht en ik ben eruit. Laten we het maar doen. Maar wel op voorwaarde dat Lisa akkoord gaat. Ik wil niet dat ze er nog verdrietiger van wordt. Wanneer kan ze bij je langskomen? Komend weekend, prima! Ik zal het met Lisa bespreken. Maar nogmaals, als ze komt, dan wil ik dat je haar eerst uitlegt waarom ze werkelijk bij jou is, voordat je haar alles laat zien. Ik wil haar geen trauma bezorgen. Pas als zij het goed vindt! En anders stuur je haar maar gewoon weer terug naar huis. Ik spreek je nog wel even om door te geven of Lisa komt komend weekend.” Ze hing op en ging weer op de bank zitten. Ze had gemengde gevoelens. Ze dacht dat ze er goed aan deed om hier in mee te gaan, maar ze kon niet inschatten hoe Lisa hierop zou reageren. Ze dacht dat het echt goed voor haar dochter zou zijn, maar ja, misschien pakte dit wel volledig averechts uit.

Pas uren later werd Lisa wakker. Alle gebeurtenissen van voor haar dutje doken weer op in haar hoofd. Wat moest ze nu? Ze had dorst en trek, maar ze durfde echt haar moeder niet meer onder ogen te komen. Ze schaamde zich dood. Toch had haar moeder er heel rustig op gereageerd en leek ze ook helemaal niet boos. Maar het idee dat haar moeder het wist, wat een ellende! Ze twijfelde of ze haar kamer uit zou gaan, maar uiteindelijk overwon de trek het van de schaamte. Ze liep haar kamer uit en de trap af. Haar moeder was niet te zien. Ze liep de keuken in en schonk een glas water in. Ze dronk het glas in één keer leeg en opende de koelkast. Op dat moment hoorde ze dat de wc verderop werd doorgespoeld. Haar moeder liep de keuken in. Lisa deed de koelkastdeur weer dicht en hun blikken vonden elkaar. Even zeiden ze allebei helemaal niks. Toen opende Lisa haar mond en zei: “Sorry mama, het zal echt nooit meer gebeuren.” Haar moeder schudde haar hoofd en omhelsde Lisa. “Je hoeft echt nergens sorry voor te zeggen. Iedereen is wel eens ergens nieuwsgierig naar.” Ze hielden elkaar nog een tijdje zo vast en besloten toen om samen even wat te gaan eten. Ze dekten samen de tafel en gingen zitten.

“Lisa, mag ik je wat vragen?”

“Natuurlijk, mam!”

“Ik heb Sandra teruggebeld en ze vroeg me of je haar dit weekend nogmaals zou kunnen helpen, maar dan niet een paar uurtjes, maar het liefst het hele weekend. Er moet nog van alles gebeuren tot de baby komt en ze zou je hulp heel erg goed kunnen gebruiken. Het zou fijn zijn als je haar kunt helpen overdag. Maar ook ’s avonds en ’s ochtends kan ze je hulp goed gebruiken nu het bij haar allemaal niet meer zo makkelijk gaat. We dachten dat het dan makkelijker zou zijn als je daar gewoon een nachtje zou kunnen blijven slapen. Je krijgt er uiteraard gewoon voor betaald. Wat vind je ervan?”

“Oké, zei ze aarzelend.” Ze begreep het niet zo goed. Ze was er vanuit gegaan dat Sandra haar voorlopig niet meer wilde zien. Ze had haar vertrouwen geschaad. “Is Sandra niet boos op mij dan?”

“Maak je daar maar niet druk om lieverd. Zoals ik al zei, Sandra is een heel redelijk persoon. Ik zal haar straks even laten weten dat je komt. Daar zal ze heel erg blij mee zijn.”

“Nou, goed dan.”

Het eten verliep verder rustig. Er werd weinig gesproken. Het onderwerp kwam in ieder geval niet meer aan bod. Daar was Lisa erg blij mee. Na het eten ging ze terug naar haar kamer. Toen Lisa weg was, belde Marianne Sandra terug.

“Hoi Sandra, Lisa is akkoord en zal komend weekend naar je toe komen. Doen we hier echt wel goed aan?”

“Ik denk het wel, Marianne. Maar het blijft natuurlijk even afwachten, ik heb ook geen glazen bol. Ik ben inmiddels even het internet opgegaan en heb wat spullen aangeschaft voor Lisa. Als het goed is, heb ik alles voor het weekend in huis.”

“Oké zei Marianne.” Ze kon maar met moeite een glimlach onderdrukken. Ik heb haar niet de werkelijke reden verteld. Dat vind ik moeilijk, dus die bal leg ik bij deze bij jou neer.”

“Prima hoor, als ze zaterdag komt, krijgt ze de verrassing van haar leven………………”
 
Laatst bewerkt:

Ivy

1 van de oprichters en organisators van de CBB
Wouw wat een stuk met plezier gelezen en ben benieuwd hoe het verder gaat
 

Jeff

Toplid
Ja, er komt een vervolg. Maar ivm werk kan het misschien nog wel even duren. Ik heb weinig vrije tijd op het moment.
 
Bovenaan