toet
Superlid
Dank je wel voor de reacties, ik ben blij dat jullie er van kunnen blijven genietenWeeral schitterend vervolg van dit verhaal
Verhaal Klaar Jasper
- Onderwerp starter toet
- Startdatum
luierdromertje
Niet geschoten is altijd mis.
Mooi hoofdstuk weer, bekend fenomeen jongens en, kleren kopen!
Wel een erg aparte oplossing
Wel een erg aparte oplossing
toet
Superlid
Wat bedoel je juist? Oplossing waarvoor?Wel een erg aparte oplossing
luierdromertje
Niet geschoten is altijd mis.
Dat Jasper eigenlijk niet wil maar, als Helga aanbied dat Jasper kinderlijke kleding mag kopen hij wel bereid is.
Sterker hij bijna niet van stoppen weet
Sterker hij bijna niet van stoppen weet
anoniem444
Superlid
Ga zo door we we wachten op het vervolg
toet
Superlid
Deel 23,
Jasper kon die avond niet wachten thuis om zijn nieuwe onesie aan te doen. Zodra zijn andere mama thuis was, was het eerste dat hij deed deze onesie tonen aan mama Celine. Vertederd keek ze naar de onesie, ze vond hem mooi. Ze probeerde zich in te beelden hoe Jasper er uit zou zien in die onesie en het was een schattig beeld dat ze voor zich zag.
Na het avondeten moest Jasper zich gaan klaarmaken om te gaan slapen en voor een keertje klaagde hij niet. Celine ging mee naar boven om Jasper te helpen.
'Jasper,' begon Celine; 'deze onesie krijg je zelf niet aan of uit. Als je straks of vannacht naar de wc moet gaat je dat niet lukken. Doe je nog eens een pamper aan? Ik weet dat Dries er niet is, maar dat mag hier ook wel zonder dat hij er bij is.'
Jasper twijfelde niet. Hij wilde die onesie graag aan en als dat de prijs er voor was, betaalde hij die graag. Die pampers vond hij ook niet slecht zitten, hij vond ze eigenlijk wel comfortabel.
'Dat is goed mama.' en Jasper legde zich neer op bed om verder geholpen te worden door zijn Mama.
'Maar gaat Gert dat straks niet zien?' bedacht hij zich nadat hij helemaal klaar was en voor de deur stond.
'Maak je maar niet ongerust. Gert is nu nog bij Ine, die komt pas thuis als jij al lang in bed ligt, en morgen moet hij er vroeg uit voor zijn vakantiebaantje. Ga je je tanden poetsen? Als je daarmee klaar bent mag je nog een half uurtje spelen en dan is het tijd om te gaan slapen, geniet er maar van.'
Gerustgesteld ging Jasper naar beneden en speelde hij daar nog wat tot hij van mama Celine naar bed moest.
Mama Celine las nog een verhaal voor. Ze begon te lezen uit Harry Potter. Jasper vond het wel grappig wat er allemaal gebeurde.
Na een kwartiertje lezen vond Celine dat het voldoende was geweest. Ze gaf Jasper nog een zoen, dekte hem toe en wenste hem een goede nacht.
'Slaap lekker Mama.' zei Jasper, waarna hij zich op zijn zij legde om goed te slapen.
Midden in de nacht werd Jasper wakker. Hij was voor het slapen gaan niet meer naar de wc geweest, en dat had nu zijn gevolg. Jasper wist dat opstaan geen zin had. De onesie die hij aan had kreeg hij niet uit en hij had juist hiervoor van zijn mama een pamper aangekregen. Hij deed zelfs de moeite niet om zijn ogen open te doen. Hij ontspande zich en concentreerde zich tegelijkertijd op zijn blaas en probeerde alles te laten lopen. Na even proberen lukte het, en met een gelukzalig gevoel en een glimlach op zijn lippen draaide Jasper zich op zijn zij om verder te slapen.
Goed uitgeslapen werd Jasper de volgende ochtend wakker door het geluid van hagel die op de rolluiken aan het roffelen was. Hij stond op vanop de grond, de laatste paar dagen was hij wel meer uit bed gevallen of er uit gegleden, en ging naar beneden naar de keuken. Mama Celine zat nog aan de keukentafel te nippen van een kop koffie, terwijl ze op haar tablet de krant aan het doornemen was. Op de plek aan tafel waar Gert en mama Helga aten waren de sporen te zien van een haastig vertrek.
'Goeie morgen Mama.' zei Jasper terwijl hij zijn mama een zoen op de wang gaf.
'Goeie morgen Jasper.' kreeg hij als antwoord van Celine terwijl ze een zoen terug gaf.
'Waar zijn mama Helga en Gert?' vroeg Jasper.
'Mama Helga is Gert naar zijn vakantiejob gaan brengen omdat het zo slecht weer is. Het was geen weer om met de fiets door te gaan. Daarna ging ze meteen door naar haar eigen werk. Het zijn enkel wij tweetjes vandaag.'
Jasper keek naar buiten en zag teleurgesteld dat het weer inderdaad enorm slecht was. 'Ik wilde vandaag met Dries gaan buiten spelen.'
'Eerst gaan we ontbijten en dan zien we wel.' zei Celine.
Jasper nam zijn bord en mes en schoof dat samen met het brood en de choco richting zijn mama. Daarna zette hij zich op haar schoot en begon een boterham te smeren.
'Jasper, is jouw pamper nat? Klopt het dat ik die ruik?' vroeg Celine.
Jasper durfde niet goed te antwoorden. Deze was nog inderdaad nat van de voorbije nacht, en hij wist niet goed wat zijn mama daar van vond. Zelf vond hij het niet zo storend. De pamper was wat dikker, het kussentje onder zijn billen was wat beter maar nat of oncomfortabel was het niet.
'We gaan eerst naar boven om je wat op te frissen Jasper, daarna mag je verder eten.' zei Celine.
Jasper volgde zijn moeder mee naar boven en in korte tijd was hij uitgekleed, uit de vuile luier geholpen en was zijn middel stevig schoon geboend met een flinke laag zeep en water.
'Wat doen we nu Jasper? Verder je kleren aan doen of eerst terug in pyjama en gaan ontbijten?' vroeg Celine.
Jasper moest niet lang nadenken. 'Mag ik een pyjamadag doen vandaag? Gewoon geen kleren aan doen en de hele dag in pyjama spelen?'
Celine had in de krant al het weerbericht gezien en het zou de hele dag slecht weer blijven met hagel, regen en veel wind. Buiten spelen zat er niet echt in.
'Dat is goed Jasper. Ik zal je dan een nieuwe pamper aandoen.'
Blij dat de pyjamadag mocht ging Jasper liggen. Mama Celine deed hem een schone pamper om en het zat echt fijn. Jasper genoot van het gevoel. Het voelde juist aan voor hem.
De onesie werd gesloten met de rits op de rug en toen Jasper de twee drukknoopjes hoorde en voelde sluiten wist hij dat hij er niet meer uit kon. 'Veilig opgeborgen.' zei Celine. Jasper moest er om glimlachen. Celine reikte Jasper ten slotte nog een kamerjas aan.
Celine en Jasper gingen samen naar beneden en Jasper startte aan zijn ontbijt terwijl Celine verder in de krant las en van haar koffie dronk.
Toen Jasper zijn tweede boterham begon te beleggen ging de telefoon van Celine.
'Goeiemorgen Celine, Kathy hier. Dries wilt graag met Jasper spelen maar hij houdt hier thuis een pyjamadag. Heeft Jasper misschien zin om hierheen te komen?'
Celine moest lachen toen ze dat hoorde. 'Jasper gaat hier vandaag ook in pyjama door de dag. Breng Dries anders maar hier als hij dat ziet zitten, Jasper is de laatste tijd al zo veel bij jullie geweest. Dries mag ook gewoon in zijn pyjama komen.' zei Celine nog.
'Ok, dat is goed. Ik zet hem binnen vijf minuutjes af. Tot straks!'
Jasper at vliegensvlug zijn boterhammen op en zorgde er voor dat hij zo vlug mogelijk klaar kon zitten. Hij ging zitten achter een venster naast de voordeur om zo in het oog kunnen houden wanneer Dries er zou komen.
Korte tijd later reed de auto van Kathy de oprit bij Jasper op. Jasper stond op en hield de deur open. Door de regen spurtten Kathy en Dries naar binnen.
'Dank je wel Jasper.' zei Kathy, opgelucht dat ze niet voor een gesloten deur in de regen moest wachten.
Dries deed zijn schoenen uit, maar voor de rest had hij inderdaad nog gewoon een pyjama aan. 'Die is mooi.' zei Dries terwijl hij naar de onesie van Jasper keek.
Jasper knikte druk van ja. 'Die hebben we gisteren in de winkel gekocht. Die van jou met de krokodil op ziet er ook leuk uit. Kom, we gaan spelen met de Playmobil,' zei Jasper en ze gingen naar zijn kamer om daar, letterlijk en figuurlijk, een waar slagveld te creëren, waar draken en Vikingen samen tegen de slechten gingen vechten. Kathy werd door Celine mee naar de keuken genomen en samen genoten ze nog van een verse kop koffie.
'Even over de reis binnenkort.' begon Kathy, die graag van de gelegenheid wilde gebruik maken om wat praktische dingen af te spreken.
'We willen graag 's nachts vertrekken. Kan Jasper de avond ervoor al komen slapen bij ons? We gaan ook zorgen dat alle bagage 's avonds al ingeladen is, en het eten klaar staat, zodat we 's nachts gewoon maar de auto hoeven in te stappen en vertrekken.'
Celine knikte dat het goed was voor haar. 'Hoe zit het met het beddengoed? Moet hij iets meenemen?
'Nee, dat hoeft niet.' zei Kathy. 'In het huisje is er per persoon een laken en een handdoekenset met één grote en één kleine handdoek. Hij heeft dus enkel maar een handdoek nodig voor bij het zwembad. Als hij iets wilt meenemen om te spelen of te lezen mag dat zeker, maar Dries gaat ook al wat speelgoed meenemen.
'Jasper zal ook graag zijn Nintendo mee willen nemen. Kan dat?' vroeg Celine.
'Ja dat is goed. Kan je Jasper zijn bagage in tweeën splitsen? Een kleine rugzak met wat schone kleren in voor de eerste en tweede dag, zijn tandenborstel en tandpasta en spullen om zich mee in de auto te kunnen bezighouden. We zullen twee dagen onderweg zijn en we blijven slapen in een hotel. Daarnaast dan een grote valies met alles voor de rest van de reis. De nacht dat we op hotel slapen blijft die valies gewoon in de auto.
'Oké, dat klinkt wel handig.' zei Celine. 'Waar is dat hotel waar jullie gaan blijven slapen?'
'Halverwege ongeveer. Alles op één dag rijden zou wel lukken, maar dan moeten we daarna twee of drie dagen recupereren en dan hebben we ook niets aan de reis.'
Terwijl de mama's verder aan het babbelen waren speelden Jasper en Dries samen met de Playmobil.
Het was bijna middag en het was Dries ondertussen opgevallen dat hij al twee keer naar de wc was geweest en Jasper nog geen enkele keer. Hij ging eens letten op Jasper zijn middel en op een gegeven moment zat Jasper op zijn hurken iets van de Playmobil te herstellen. Door deze houding viel de onesie strakker over Jasper zijn billen heen en waren de contouren van een luier zichtbaar.
'Jasper, je hebt een pamper aan?' vroeg Dries verbaasd.
'Ja, dat klopt. Ik kan deze onesie niet zelf aan en uit doen, dat was dus handiger zo. En daarnaast vind ik die luier eigenlijk wel comfortabel en gemakkelijk.'
Het was niet de eerste keer dat Dries dit hoorde van Jasper. Hij vroeg zich af of Jasper de luiers nog droeg voor hem of dat hij dat gewoon deed voor zichzelf. Wat de reden ook was, besloot Dries, Jasper was een fantastische vriend en hij was niet meer alleen in het luier dragen. Dries besloot om gewoon verder te spelen met de Playmobil, en het voor de rest allemaal te negeren. Dat hij plezier kon maken en samen spelen met zijn beste vriend was wat telde, dat was het belangrijkste van al.
Jasper kon die avond niet wachten thuis om zijn nieuwe onesie aan te doen. Zodra zijn andere mama thuis was, was het eerste dat hij deed deze onesie tonen aan mama Celine. Vertederd keek ze naar de onesie, ze vond hem mooi. Ze probeerde zich in te beelden hoe Jasper er uit zou zien in die onesie en het was een schattig beeld dat ze voor zich zag.
Na het avondeten moest Jasper zich gaan klaarmaken om te gaan slapen en voor een keertje klaagde hij niet. Celine ging mee naar boven om Jasper te helpen.
'Jasper,' begon Celine; 'deze onesie krijg je zelf niet aan of uit. Als je straks of vannacht naar de wc moet gaat je dat niet lukken. Doe je nog eens een pamper aan? Ik weet dat Dries er niet is, maar dat mag hier ook wel zonder dat hij er bij is.'
Jasper twijfelde niet. Hij wilde die onesie graag aan en als dat de prijs er voor was, betaalde hij die graag. Die pampers vond hij ook niet slecht zitten, hij vond ze eigenlijk wel comfortabel.
'Dat is goed mama.' en Jasper legde zich neer op bed om verder geholpen te worden door zijn Mama.
'Maar gaat Gert dat straks niet zien?' bedacht hij zich nadat hij helemaal klaar was en voor de deur stond.
'Maak je maar niet ongerust. Gert is nu nog bij Ine, die komt pas thuis als jij al lang in bed ligt, en morgen moet hij er vroeg uit voor zijn vakantiebaantje. Ga je je tanden poetsen? Als je daarmee klaar bent mag je nog een half uurtje spelen en dan is het tijd om te gaan slapen, geniet er maar van.'
Gerustgesteld ging Jasper naar beneden en speelde hij daar nog wat tot hij van mama Celine naar bed moest.
Mama Celine las nog een verhaal voor. Ze begon te lezen uit Harry Potter. Jasper vond het wel grappig wat er allemaal gebeurde.
Na een kwartiertje lezen vond Celine dat het voldoende was geweest. Ze gaf Jasper nog een zoen, dekte hem toe en wenste hem een goede nacht.
'Slaap lekker Mama.' zei Jasper, waarna hij zich op zijn zij legde om goed te slapen.
Midden in de nacht werd Jasper wakker. Hij was voor het slapen gaan niet meer naar de wc geweest, en dat had nu zijn gevolg. Jasper wist dat opstaan geen zin had. De onesie die hij aan had kreeg hij niet uit en hij had juist hiervoor van zijn mama een pamper aangekregen. Hij deed zelfs de moeite niet om zijn ogen open te doen. Hij ontspande zich en concentreerde zich tegelijkertijd op zijn blaas en probeerde alles te laten lopen. Na even proberen lukte het, en met een gelukzalig gevoel en een glimlach op zijn lippen draaide Jasper zich op zijn zij om verder te slapen.
Goed uitgeslapen werd Jasper de volgende ochtend wakker door het geluid van hagel die op de rolluiken aan het roffelen was. Hij stond op vanop de grond, de laatste paar dagen was hij wel meer uit bed gevallen of er uit gegleden, en ging naar beneden naar de keuken. Mama Celine zat nog aan de keukentafel te nippen van een kop koffie, terwijl ze op haar tablet de krant aan het doornemen was. Op de plek aan tafel waar Gert en mama Helga aten waren de sporen te zien van een haastig vertrek.
'Goeie morgen Mama.' zei Jasper terwijl hij zijn mama een zoen op de wang gaf.
'Goeie morgen Jasper.' kreeg hij als antwoord van Celine terwijl ze een zoen terug gaf.
'Waar zijn mama Helga en Gert?' vroeg Jasper.
'Mama Helga is Gert naar zijn vakantiejob gaan brengen omdat het zo slecht weer is. Het was geen weer om met de fiets door te gaan. Daarna ging ze meteen door naar haar eigen werk. Het zijn enkel wij tweetjes vandaag.'
Jasper keek naar buiten en zag teleurgesteld dat het weer inderdaad enorm slecht was. 'Ik wilde vandaag met Dries gaan buiten spelen.'
'Eerst gaan we ontbijten en dan zien we wel.' zei Celine.
Jasper nam zijn bord en mes en schoof dat samen met het brood en de choco richting zijn mama. Daarna zette hij zich op haar schoot en begon een boterham te smeren.
'Jasper, is jouw pamper nat? Klopt het dat ik die ruik?' vroeg Celine.
Jasper durfde niet goed te antwoorden. Deze was nog inderdaad nat van de voorbije nacht, en hij wist niet goed wat zijn mama daar van vond. Zelf vond hij het niet zo storend. De pamper was wat dikker, het kussentje onder zijn billen was wat beter maar nat of oncomfortabel was het niet.
'We gaan eerst naar boven om je wat op te frissen Jasper, daarna mag je verder eten.' zei Celine.
Jasper volgde zijn moeder mee naar boven en in korte tijd was hij uitgekleed, uit de vuile luier geholpen en was zijn middel stevig schoon geboend met een flinke laag zeep en water.
'Wat doen we nu Jasper? Verder je kleren aan doen of eerst terug in pyjama en gaan ontbijten?' vroeg Celine.
Jasper moest niet lang nadenken. 'Mag ik een pyjamadag doen vandaag? Gewoon geen kleren aan doen en de hele dag in pyjama spelen?'
Celine had in de krant al het weerbericht gezien en het zou de hele dag slecht weer blijven met hagel, regen en veel wind. Buiten spelen zat er niet echt in.
'Dat is goed Jasper. Ik zal je dan een nieuwe pamper aandoen.'
Blij dat de pyjamadag mocht ging Jasper liggen. Mama Celine deed hem een schone pamper om en het zat echt fijn. Jasper genoot van het gevoel. Het voelde juist aan voor hem.
De onesie werd gesloten met de rits op de rug en toen Jasper de twee drukknoopjes hoorde en voelde sluiten wist hij dat hij er niet meer uit kon. 'Veilig opgeborgen.' zei Celine. Jasper moest er om glimlachen. Celine reikte Jasper ten slotte nog een kamerjas aan.
Celine en Jasper gingen samen naar beneden en Jasper startte aan zijn ontbijt terwijl Celine verder in de krant las en van haar koffie dronk.
Toen Jasper zijn tweede boterham begon te beleggen ging de telefoon van Celine.
'Goeiemorgen Celine, Kathy hier. Dries wilt graag met Jasper spelen maar hij houdt hier thuis een pyjamadag. Heeft Jasper misschien zin om hierheen te komen?'
Celine moest lachen toen ze dat hoorde. 'Jasper gaat hier vandaag ook in pyjama door de dag. Breng Dries anders maar hier als hij dat ziet zitten, Jasper is de laatste tijd al zo veel bij jullie geweest. Dries mag ook gewoon in zijn pyjama komen.' zei Celine nog.
'Ok, dat is goed. Ik zet hem binnen vijf minuutjes af. Tot straks!'
Jasper at vliegensvlug zijn boterhammen op en zorgde er voor dat hij zo vlug mogelijk klaar kon zitten. Hij ging zitten achter een venster naast de voordeur om zo in het oog kunnen houden wanneer Dries er zou komen.
Korte tijd later reed de auto van Kathy de oprit bij Jasper op. Jasper stond op en hield de deur open. Door de regen spurtten Kathy en Dries naar binnen.
'Dank je wel Jasper.' zei Kathy, opgelucht dat ze niet voor een gesloten deur in de regen moest wachten.
Dries deed zijn schoenen uit, maar voor de rest had hij inderdaad nog gewoon een pyjama aan. 'Die is mooi.' zei Dries terwijl hij naar de onesie van Jasper keek.
Jasper knikte druk van ja. 'Die hebben we gisteren in de winkel gekocht. Die van jou met de krokodil op ziet er ook leuk uit. Kom, we gaan spelen met de Playmobil,' zei Jasper en ze gingen naar zijn kamer om daar, letterlijk en figuurlijk, een waar slagveld te creëren, waar draken en Vikingen samen tegen de slechten gingen vechten. Kathy werd door Celine mee naar de keuken genomen en samen genoten ze nog van een verse kop koffie.
'Even over de reis binnenkort.' begon Kathy, die graag van de gelegenheid wilde gebruik maken om wat praktische dingen af te spreken.
'We willen graag 's nachts vertrekken. Kan Jasper de avond ervoor al komen slapen bij ons? We gaan ook zorgen dat alle bagage 's avonds al ingeladen is, en het eten klaar staat, zodat we 's nachts gewoon maar de auto hoeven in te stappen en vertrekken.'
Celine knikte dat het goed was voor haar. 'Hoe zit het met het beddengoed? Moet hij iets meenemen?
'Nee, dat hoeft niet.' zei Kathy. 'In het huisje is er per persoon een laken en een handdoekenset met één grote en één kleine handdoek. Hij heeft dus enkel maar een handdoek nodig voor bij het zwembad. Als hij iets wilt meenemen om te spelen of te lezen mag dat zeker, maar Dries gaat ook al wat speelgoed meenemen.
'Jasper zal ook graag zijn Nintendo mee willen nemen. Kan dat?' vroeg Celine.
'Ja dat is goed. Kan je Jasper zijn bagage in tweeën splitsen? Een kleine rugzak met wat schone kleren in voor de eerste en tweede dag, zijn tandenborstel en tandpasta en spullen om zich mee in de auto te kunnen bezighouden. We zullen twee dagen onderweg zijn en we blijven slapen in een hotel. Daarnaast dan een grote valies met alles voor de rest van de reis. De nacht dat we op hotel slapen blijft die valies gewoon in de auto.
'Oké, dat klinkt wel handig.' zei Celine. 'Waar is dat hotel waar jullie gaan blijven slapen?'
'Halverwege ongeveer. Alles op één dag rijden zou wel lukken, maar dan moeten we daarna twee of drie dagen recupereren en dan hebben we ook niets aan de reis.'
Terwijl de mama's verder aan het babbelen waren speelden Jasper en Dries samen met de Playmobil.
Het was bijna middag en het was Dries ondertussen opgevallen dat hij al twee keer naar de wc was geweest en Jasper nog geen enkele keer. Hij ging eens letten op Jasper zijn middel en op een gegeven moment zat Jasper op zijn hurken iets van de Playmobil te herstellen. Door deze houding viel de onesie strakker over Jasper zijn billen heen en waren de contouren van een luier zichtbaar.
'Jasper, je hebt een pamper aan?' vroeg Dries verbaasd.
'Ja, dat klopt. Ik kan deze onesie niet zelf aan en uit doen, dat was dus handiger zo. En daarnaast vind ik die luier eigenlijk wel comfortabel en gemakkelijk.'
Het was niet de eerste keer dat Dries dit hoorde van Jasper. Hij vroeg zich af of Jasper de luiers nog droeg voor hem of dat hij dat gewoon deed voor zichzelf. Wat de reden ook was, besloot Dries, Jasper was een fantastische vriend en hij was niet meer alleen in het luier dragen. Dries besloot om gewoon verder te spelen met de Playmobil, en het voor de rest allemaal te negeren. Dat hij plezier kon maken en samen spelen met zijn beste vriend was wat telde, dat was het belangrijkste van al.
bosma22
I love good stories, writing and music
Again a beautiful chapter and I love that Jasper is starting to accept that he likes wearing diapers and also starts wearing them for himself and not just to support dries and am curious to see if he will continue wearing them as teen and adult and if dries ever will consider wearing a diaper during the day to have diapered fun together with Jasper.
luierdromertje
Niet geschoten is altijd mis.
mooi hoofdstuk weer ga zo verder
toet
Superlid
Ik zit bij het schrijven nu over de 100 bladzijdes,dank je wel aan alle lezers om de moeite te doen dit verhaal te blijven volgen.
Deel 24
Jasper liep zenuwachtig rond in huis. Hij had in de ene hand een lijst met spullen vast die hij moest inpakken en met zijn andere hand droeg hij telkens de spullen naar zijn bed waar hij alles op legde. Stuk voor stuk werd de stapel op zijn bed groter en werd de kast leger. Hij maakte mooi twee stapels, één voor zijn rugzak en de andere voor zijn reistas.
Helga liet Jasper rustig zijn gang gaan. Eenmaal klaar zou ze wel gaan controleren of alles goed gedaan was.
Nadat Jasper alles op zijn bed gelegd had, en nog drie keer nagekeken had of hij alles van de lijst correct had afgevinkt en klaar gelegd, ging hij mama Helga halen.
'Alles is klaar Mama.' zei Jasper, terwijl hij Helga ging halen die van de tuin aan het genieten was.
'Ik kom kijken Jasper. Heb je alles gevonden?'
'Ja, alles ligt klaar. Maar moet ik geen slaapspullen mee nemen? Er stonden alleen maar pampers op de lijst.'
'Nee, dat hoeft niet. Kathy neemt voor jou alle onesies en body's van Dries mee die te klein zijn voor hem, en daar in het huisje zal er al beddengoed liggen.'
'Oké, nu begrijp ik dat,' zei Jasper. 'Mijn schoenen staan ook nog beneden.'
'Dat kan straks nog.' Helga nam de lijst over van Jasper en ging overal nog eens door. Jasper had dat super klaargelegd allemaal, de kleren en andere spullen lagen mooi verdeeld over twee stapels.
Helga keek naar de hoeveelheid die er lag en gaf een reistas en rugzak aan Jasper. 'Alles zou hier in moeten passen. Als jij zelf alles in je reistas stopt weet je waar alles zit en kan je het gemakkelijker terugvinden. Ruim nog het speelgoed op je kamer op nadat je klaar bent met inpakken; ik ga terug naar de tuin en als je mij nodig hebt weet je me te vinden.'
'Oké mama,' zei Jasper.
'Nog één ding. Als je een spelletje of je Nintendo of iets anders voor onderweg wilt, kan je dat ook nog in je rugzak steken; speelgoed voor tijdens de vakantie mag in je reistas.
Jasper begon eerst met zijn rugzak te vullen. Hij ging beneden eerst nog zijn Nintendo, een paar spelletjes voor de Nintendo, een reisspelletje, het boek waarin hij bezig was en een lege fles water halen om in zijn rugzak te steken. Hij stak dat er allemaal mooi in en legde er daarna nog een knuffel bovenop samen met een klein tasje waar zijn tandenborstel en tandpasta in zaten.
Tenslotte legde hij de twee sets kleren in de rugzak en probeerde deze dan te sluiten. Hoe hard Jasper ook duwde op de kleren of trok aan de rits, de rugzak wilde niet dicht.
Toen Jasper het opgaf besloot hij de twee sets kleren van zijn rugzak over te hevelen naar zijn bagage. Die ging immers ook mee op reis. Waarom die twee sets kleren in zijn rugzak moesten had hij van het begin af aan al niet goed gesnapt.
Nadat Jasper de rugzak dicht geritst had, zonder zijn kleren, zette hij deze aan de kant en ging verder met zijn reistas.
Jasper verzamelde eerst nog zijn sportschoenen en wandelschoenen en stak ze als eerste in de reistas. Zijn sandalen hield hij apart voor onderweg. Vervolgens nam hij nog een grote doos met een gezelschapsspel en stak het er bij. Toen hij zijn zwemgerief ook wegstak realiseerde hij dat hij wel een handdoek mee had voor het zwembad, maar zijn mama een handdoek was vergeten op de lijst te zetten om zich in het huisje te wassen. Trots dat hij zo goed zelfstandig kon nadenken en redeneren haalde hij nog een grote handdoek en stak die ook in de reistas. Hij legde er nog een extra knuffel bovenop, twee extra boeken en ook al hoefde hij geen slaapkleren mee nemen, zijn nieuwe onesie van vorige week wilde hij ook mee. Tot slot stapelde hij de kleren bovenop de andere spullen in de reistas. Toen Jasper zag wat voor een berg dat geworden was zuchtte hij diep. Hij moest van mama Helga alles in zijn reistas pakken maar op deze manier ging dat niet lukken.
Jasper besloot een setje kleren uit de valies te laten, hij had er toch veel te veel moeten klaarleggen, en bekeek het geheel.
Het was nog steeds veel te veel!
Jasper selecteerde tussen de truien, T-shirts,... en stuk voor stuk werden meer kleren uit de reistas gehaald tot deze dicht kon.
Jasper droeg de reistas en zijn rugzak naar beneden en keek tevreden naar zijn werk. Hij was helemaal klaar voor de vakantie.
Jasper ging terug naar zijn kamer, bekeek de kleren die nog uitgespreid op zijn bed lagen en dus niet in de valies meegingen en besloot het zich niet aan te trekken.
Hij moest nog zijn kamer opruimen en begon met tegenzin aan deze laatste taak. Hij legde zijn laken mooi dicht op bed, over alle kleren heen, ruimde de Playmobil op en zorgde dat er geen andere spullen meer rondslingerden op de grond en op zijn bureau.
Jasper wist niet goed wat hij nog kon doen nadat hij klaar was met inpakken en opruimen. Spelen en dus rommel maken mocht niet meer en zijn boek of Nintendo waren beide ingepakt. Na een kleine aanmoediging van zijn mama vond hij wel afleiding in het helpen met spaghetti koken. 's Avonds na het eten namen Celine en Gert afscheid van Jasper en wensten hem een fijne reis toe. Helga zette de bagage van Jasper in de auto en ze bracht hem tot bij Kathy en Koen thuis.
Jasper trof er een gezin in volle inpak-chaos aan.
'Dag Jasper, welkom. Geef je reistas maar hier, dan zet ik deze meteen in de auto. Ik ging net beginnen met wat al klaar stond in te laden,' zei Koen nadat hij Helga had begroet. Jasper zijn reistas werd er als eerste ingeladen en al vlug was deze deels bedekt met andere stukken bagage die er op, voor en naast ingeladen werden. Jasper zijn rugzak werd tijdelijk op de achterbank geplaatst zodat deze niet bedolven zou worden. De oude kinderzit van Dries was opnieuw in de auto geïnstalleerd voor Jasper.
Helga volgde Jasper mee naar binnen om Kathy te begroeten en ze liet Koen achter bij de auto. Het leek bijna meer op een spelletje 3D Tetris dan inladen, met als extra moeilijkheid dat alles wat tijdens de rit naar het vakantiepark en voor de eerste overnachting in het hotel nodig was gemakkelijk bereikbaar moest worden geplaatst.
Helga en Jasper ontmoetten Kathy in de keuken. Ze was bezig de laatste spullen te verzamelen voor de volgende ochtend.
'Dag Kathy, goedenavond. Lukt alles?' vroeg Helga. Terwijl ze haar begroette gaf ze nog een enveloppe af met daarin de nodige documenten en een zakcentje voor Jasper.
'We lopen serieus achter op schema. We waren een paar dingetjes vergeten, en in plaats van deze namiddag al te kunnen inpakken heb ik nog naar de winkel moeten rennen,' antwoordde ze. Ondertussen stak Kathy de enveloppe weg in haar handtas, opdat deze zou niet vergeten worden.
'Oei, dat is minder fijn. Kan ik nog ergens een beetje mee helpen? Zie het maar als een bedankje omdat je Jasper meeneemt op reis.'
'Ja graag, kun je helpen met boterhammen smeren en daarna Jasper en Dries al klaar maken om te gaan slapen? Hun spullen liggen klaar op bed.'
Helga ging zitten aan tafel en hielp mee de boterhammen te smeren. Jasper vertrok ondertussen op zoek naar Dries en trof hem en Heleen aan in grote stress. Beiden waren aan het rondlopen met een takenlijstje van alles wat nog moest gebeuren. Dries was bezig met alle planten in huis water te geven en Heleen liep met spullen van overal in huis richting Koen, zodat hij die kon inladen in de auto.
Terwijl Helga aan tafel zat vertelde ze aan Kathy dat Jasper uitkeek naar de reis, maar wel veel zenuwen had. De laatste paar dagen was hij een aantal keren uit bed gevallen; ze hadden daarom zelfs het bedhekje tijdelijk terug geïnstalleerd. Sinds dat het hekje geïnstalleerd was, was Jasper niet meer uit bed gevallen, maar hij klaagde wel elke ochtend dat hij wakker geworden was van de koude omdat hij alle dekens van zich af had geschopt.
'Ik heb de fixatiegordel al op het logeerbed klaargelegd voor vannacht. Ik zal mijn best moeten doen om ze niet te vergeten op reis.' antwoordde Kathy.
'Schrijf een briefje of doe iets anders zodat je er zeker vannacht aan denkt?' stelde Helga voor.
Kathy knikte bedachtzaam. 'Als ik de bewaartas van de banden nu ergens zet...' mompelde ze voor zich uit, zoekend naar wat het beste zou kunnen werken.
Kort daarop riep Helga de twee jongens. 'Kathy is nog druk bezig met alles klaar te zetten, ik ga jullie even helpen om je klaar te maken voor de nacht. Komen jullie mee naar boven?'
Druk lachend en giechelend volgden de jongens Helga naar boven. De spanning voor de vakantie was te groot om rustig mee te kunnen.
Helga liet de twee kinderen nog plassen, hun tanden poetsen en hielp ze daarna één voor één in hun luier, body en een onesie met voetjes en een rits op de rug. 'Waarschijnlijk lekker warm voor vannacht in de auto,' gaf ze erop van commentaar.
'Ja, papa wilt het 's nachts niet te warm hebben in de auto omdat hij bang is dat hij dan gemakkelijker in slaap valt.' gaf Dries als uitleg.
Helga zette de jongens voor de televisie zodat ze de rest niet in de weg liepen met de laatste voorbereidingen. Ze nam de kleren die Jasper die dag aan had gehad mee en legde die in de auto. Daarna ging ze afscheid nemen van iedereen.
'Kathy, ik neem Jasper zijn vuile kleren van vandaag mee terug, dan hoef je daar verder niet naar om te kijken. Geniet van je vakantie.'
'Dank je wel, tot ziens Helga.'
Helga nam nog afscheid van Heleen, Koen, Dries en tot slot kwam ze bij Jasper. Ze ging naast hem zitten en gaf hem nog een grote knuffel. 'Ik ga je missen, klein aapje van mij,' zei ze liefkozend, 'gedraag je flink, goed luisteren en geniet er van.'
'Dag Mama, zal ik doen,' zei Jasper. Hij gaf Helga nog een grote knuffel en verschillende zoenen. 'ik ga jou ook missen.'
Even later, later dan eigenlijk gepland, kwam Kathy naar de twee jongens. Ze lagen beiden tegen elkaar aangeleund in de zetel, Jasper had zijn duim in zijn mond. 'Jasper, duim uit je mond, en Dries, het is bedtijd, komen jullie beiden mee naar boven?'
Gedwee volgden de jongens haar naar boven. Heleen, die de laatste opmerking van haar mama gehoord had, volgde haar mee de kamer op van de jongens met een klein pakje in haar handen. Eerst werd Dries ingestopt en daarna was Jasper aan de beurt. De fixatiegordel werd mooi op de correcte manier gesloten en Jasper werd vervolgens toegedekt.
'Jasper, ik heb je waterfles al ingepakt voor op reis, dus deze kan ik vannacht niet geven. Het zal ook maar een korte nacht zijn. Het sleuteltje zal ik vannacht bij uitzondering niet op het nachtkastje leggen. Ik ga ze mee aan mijn sleutelbos hangen zodat ik ze zeker niet ergens kwijt geraak of verlies. Goed?' vroeg Kathy.
Jasper stak uit automatisme zijn duim terug in zijn mond om de spanning wat te laten zakken.
'Jasper, duim uit je mond.' zei Kathy vermoeid, omdat ze dat opnieuw moest zeggen, zo kort na de vorige keer.
'Ik heb een oplossing, Mama.' zei Heleen trots. Ze haalde het pakje van achter haar rug tevoorschijn en haalde daar het fopspeenlint en de fopspeen van Star-Wars uit. 'Kijk, zo hoeft hij niet meer met zijn duim in zijn mond zitten.'
Jasper zijn ogen begonnen te twinkelen toen hij het lint van Star-Wars herkende. Dat lint had hij zo graag in de winkel aangeschaft! Hij snapte weliswaar nog niet wat dat te maken had met zijn duim in zijn mond steken; Heleen had het lint zo vast dat hij het goed kon bekijken maar ze hield de fopspeen zelf nog even verborgen in haar hand.
Heleen prutste even en maakte het lint vast aan Jasper zijn onesie. 'Mond open' commandeerde ze Jasper.
Verbaasd opende hij zijn mond; hij had de fopspeen nog niet opgemerkt. Heleen stak meteen de fopspeen in zijn mond. 'Die wil ik nu altijd in je mond zien in plaats van je duim,' zei ze streng. Ze bedoelde het als grap maar Jasper dacht dat ze doodserieus was; hij had de ironie niet herkend. Hij knikte dat het goed was en onderzocht nieuwsgierig met zijn tong het voorwerp dat in zijn mond zat.
'Heleen, ga naar je kamer, ik kom er dadelijk aan.' zei Kathy boos.
Jasper schrok. Waarom was Kathy nu opeens boos? Omdat hij zijn duim opnieuw in zijn mond had gehad? Hij beloofde zichzelf meteen om goed zijn best te doen om dat voorwerp in zijn mond te gebruiken en niet zijn duim.
Kathy wenste de jongens nog een goede nacht, deed het licht uit en ging naar Heleen.
Nieuwsgierig haalde Jasper dat ding uit zijn mond. Het was te donker om te kunnen bekijken maar al tastend met zijn vingers en mond herkende hij het vlug als een fopspeen.
'Wat is dat Jasper?' vroeg Dries, die ook nieuwsgierig was.
'Een fopspeen denk ik. Ik snap niet goed waarom?'
'Waarschijnlijk waarvoor ze zei. Iedereen is altijd boos dat je met je duim in je mond zit, dat zal misschien helpen om dat af te leren?' opperde Dries.
'Ik zal het dan maar zo goed mogelijk gebruiken.' zei Jasper.
De twee jongens fluisterden nog verder over de komende reis en vakantie. Ze keken er naar uit. Elke keer als Jasper iets zei haalde hij de fopspeen uit zijn mond; hij had vlug door dat hij anders onverstaanbaar was voor Dries. Als hij klaar was met iets te zeggen stak hij hem wel meteen terug in zijn mond.
Na een tijdje lag Dries uiteindelijk in slaap, Jasper kon moeilijker de slaap vatten. De fopspeen in zijn mond was iets nieuws, het was een beetje als op zijn duim zuigen maar toch een beetje anders. Ook dat hij vast lag in bed, maar met deze keer het sleuteltje buiten bereik, voelde het anders aan. Hij wist wel dat het niet nodig voor hem zou zijn om uit bed te komen, hij zou immers midden in de nacht wakker gemaakt worden, en als er echt iets belangrijks was kon hij altijd nog Dries wakker maken. Jasper lag nog even te draaien, voor zover de fixatieband dat toe liet, en viel uiteindelijk ook in slaap wanneer het stil was in huis.
'Heleen, wat heb je nu gedaan?' siste Kathy boos tegen Heleen.
'Gewoon, dan zit hij niet zo veel meer met zijn duim in zijn mond, waar jullie je altijd zo druk over maken,' zei Heleen angstig. Ze snapte niet goed wat ze verkeerd had gedaan.
'Ja, als hij te veel met een duim in zijn mond zit gaan zijn tanden scheefgroeien. Een fopspeen voor lange tijd inhouden zou dat alleen maar erger maken, niet verbeteren.’
Heleen verbleekte toen ze dat hoorde. Ze had de totaal verkeerde gedachtegang gemaakt moest ze nu toegeven.
'Ik dacht dat ik hielp,' snikte ze, 'Jasper keek zo blij toen hij dat lint zag.'
'Dat is waar,' knikte Kathy, die zag dat Heleen er zich niet bewust van geweest was welke fout ze had gemaakt, 'hij moet slapen nu, we zullen het er een andere keer wel over hebben met Jasper.'
De laatste spullen werden nog ingepakt en klaargelegd en kort daarna lag de hele familie te slapen.
Deel 24
Jasper liep zenuwachtig rond in huis. Hij had in de ene hand een lijst met spullen vast die hij moest inpakken en met zijn andere hand droeg hij telkens de spullen naar zijn bed waar hij alles op legde. Stuk voor stuk werd de stapel op zijn bed groter en werd de kast leger. Hij maakte mooi twee stapels, één voor zijn rugzak en de andere voor zijn reistas.
Helga liet Jasper rustig zijn gang gaan. Eenmaal klaar zou ze wel gaan controleren of alles goed gedaan was.
Nadat Jasper alles op zijn bed gelegd had, en nog drie keer nagekeken had of hij alles van de lijst correct had afgevinkt en klaar gelegd, ging hij mama Helga halen.
'Alles is klaar Mama.' zei Jasper, terwijl hij Helga ging halen die van de tuin aan het genieten was.
'Ik kom kijken Jasper. Heb je alles gevonden?'
'Ja, alles ligt klaar. Maar moet ik geen slaapspullen mee nemen? Er stonden alleen maar pampers op de lijst.'
'Nee, dat hoeft niet. Kathy neemt voor jou alle onesies en body's van Dries mee die te klein zijn voor hem, en daar in het huisje zal er al beddengoed liggen.'
'Oké, nu begrijp ik dat,' zei Jasper. 'Mijn schoenen staan ook nog beneden.'
'Dat kan straks nog.' Helga nam de lijst over van Jasper en ging overal nog eens door. Jasper had dat super klaargelegd allemaal, de kleren en andere spullen lagen mooi verdeeld over twee stapels.
Helga keek naar de hoeveelheid die er lag en gaf een reistas en rugzak aan Jasper. 'Alles zou hier in moeten passen. Als jij zelf alles in je reistas stopt weet je waar alles zit en kan je het gemakkelijker terugvinden. Ruim nog het speelgoed op je kamer op nadat je klaar bent met inpakken; ik ga terug naar de tuin en als je mij nodig hebt weet je me te vinden.'
'Oké mama,' zei Jasper.
'Nog één ding. Als je een spelletje of je Nintendo of iets anders voor onderweg wilt, kan je dat ook nog in je rugzak steken; speelgoed voor tijdens de vakantie mag in je reistas.
Jasper begon eerst met zijn rugzak te vullen. Hij ging beneden eerst nog zijn Nintendo, een paar spelletjes voor de Nintendo, een reisspelletje, het boek waarin hij bezig was en een lege fles water halen om in zijn rugzak te steken. Hij stak dat er allemaal mooi in en legde er daarna nog een knuffel bovenop samen met een klein tasje waar zijn tandenborstel en tandpasta in zaten.
Tenslotte legde hij de twee sets kleren in de rugzak en probeerde deze dan te sluiten. Hoe hard Jasper ook duwde op de kleren of trok aan de rits, de rugzak wilde niet dicht.
Toen Jasper het opgaf besloot hij de twee sets kleren van zijn rugzak over te hevelen naar zijn bagage. Die ging immers ook mee op reis. Waarom die twee sets kleren in zijn rugzak moesten had hij van het begin af aan al niet goed gesnapt.
Nadat Jasper de rugzak dicht geritst had, zonder zijn kleren, zette hij deze aan de kant en ging verder met zijn reistas.
Jasper verzamelde eerst nog zijn sportschoenen en wandelschoenen en stak ze als eerste in de reistas. Zijn sandalen hield hij apart voor onderweg. Vervolgens nam hij nog een grote doos met een gezelschapsspel en stak het er bij. Toen hij zijn zwemgerief ook wegstak realiseerde hij dat hij wel een handdoek mee had voor het zwembad, maar zijn mama een handdoek was vergeten op de lijst te zetten om zich in het huisje te wassen. Trots dat hij zo goed zelfstandig kon nadenken en redeneren haalde hij nog een grote handdoek en stak die ook in de reistas. Hij legde er nog een extra knuffel bovenop, twee extra boeken en ook al hoefde hij geen slaapkleren mee nemen, zijn nieuwe onesie van vorige week wilde hij ook mee. Tot slot stapelde hij de kleren bovenop de andere spullen in de reistas. Toen Jasper zag wat voor een berg dat geworden was zuchtte hij diep. Hij moest van mama Helga alles in zijn reistas pakken maar op deze manier ging dat niet lukken.
Jasper besloot een setje kleren uit de valies te laten, hij had er toch veel te veel moeten klaarleggen, en bekeek het geheel.
Het was nog steeds veel te veel!
Jasper selecteerde tussen de truien, T-shirts,... en stuk voor stuk werden meer kleren uit de reistas gehaald tot deze dicht kon.
Jasper droeg de reistas en zijn rugzak naar beneden en keek tevreden naar zijn werk. Hij was helemaal klaar voor de vakantie.
Jasper ging terug naar zijn kamer, bekeek de kleren die nog uitgespreid op zijn bed lagen en dus niet in de valies meegingen en besloot het zich niet aan te trekken.
Hij moest nog zijn kamer opruimen en begon met tegenzin aan deze laatste taak. Hij legde zijn laken mooi dicht op bed, over alle kleren heen, ruimde de Playmobil op en zorgde dat er geen andere spullen meer rondslingerden op de grond en op zijn bureau.
Jasper wist niet goed wat hij nog kon doen nadat hij klaar was met inpakken en opruimen. Spelen en dus rommel maken mocht niet meer en zijn boek of Nintendo waren beide ingepakt. Na een kleine aanmoediging van zijn mama vond hij wel afleiding in het helpen met spaghetti koken. 's Avonds na het eten namen Celine en Gert afscheid van Jasper en wensten hem een fijne reis toe. Helga zette de bagage van Jasper in de auto en ze bracht hem tot bij Kathy en Koen thuis.
Jasper trof er een gezin in volle inpak-chaos aan.
'Dag Jasper, welkom. Geef je reistas maar hier, dan zet ik deze meteen in de auto. Ik ging net beginnen met wat al klaar stond in te laden,' zei Koen nadat hij Helga had begroet. Jasper zijn reistas werd er als eerste ingeladen en al vlug was deze deels bedekt met andere stukken bagage die er op, voor en naast ingeladen werden. Jasper zijn rugzak werd tijdelijk op de achterbank geplaatst zodat deze niet bedolven zou worden. De oude kinderzit van Dries was opnieuw in de auto geïnstalleerd voor Jasper.
Helga volgde Jasper mee naar binnen om Kathy te begroeten en ze liet Koen achter bij de auto. Het leek bijna meer op een spelletje 3D Tetris dan inladen, met als extra moeilijkheid dat alles wat tijdens de rit naar het vakantiepark en voor de eerste overnachting in het hotel nodig was gemakkelijk bereikbaar moest worden geplaatst.
Helga en Jasper ontmoetten Kathy in de keuken. Ze was bezig de laatste spullen te verzamelen voor de volgende ochtend.
'Dag Kathy, goedenavond. Lukt alles?' vroeg Helga. Terwijl ze haar begroette gaf ze nog een enveloppe af met daarin de nodige documenten en een zakcentje voor Jasper.
'We lopen serieus achter op schema. We waren een paar dingetjes vergeten, en in plaats van deze namiddag al te kunnen inpakken heb ik nog naar de winkel moeten rennen,' antwoordde ze. Ondertussen stak Kathy de enveloppe weg in haar handtas, opdat deze zou niet vergeten worden.
'Oei, dat is minder fijn. Kan ik nog ergens een beetje mee helpen? Zie het maar als een bedankje omdat je Jasper meeneemt op reis.'
'Ja graag, kun je helpen met boterhammen smeren en daarna Jasper en Dries al klaar maken om te gaan slapen? Hun spullen liggen klaar op bed.'
Helga ging zitten aan tafel en hielp mee de boterhammen te smeren. Jasper vertrok ondertussen op zoek naar Dries en trof hem en Heleen aan in grote stress. Beiden waren aan het rondlopen met een takenlijstje van alles wat nog moest gebeuren. Dries was bezig met alle planten in huis water te geven en Heleen liep met spullen van overal in huis richting Koen, zodat hij die kon inladen in de auto.
Terwijl Helga aan tafel zat vertelde ze aan Kathy dat Jasper uitkeek naar de reis, maar wel veel zenuwen had. De laatste paar dagen was hij een aantal keren uit bed gevallen; ze hadden daarom zelfs het bedhekje tijdelijk terug geïnstalleerd. Sinds dat het hekje geïnstalleerd was, was Jasper niet meer uit bed gevallen, maar hij klaagde wel elke ochtend dat hij wakker geworden was van de koude omdat hij alle dekens van zich af had geschopt.
'Ik heb de fixatiegordel al op het logeerbed klaargelegd voor vannacht. Ik zal mijn best moeten doen om ze niet te vergeten op reis.' antwoordde Kathy.
'Schrijf een briefje of doe iets anders zodat je er zeker vannacht aan denkt?' stelde Helga voor.
Kathy knikte bedachtzaam. 'Als ik de bewaartas van de banden nu ergens zet...' mompelde ze voor zich uit, zoekend naar wat het beste zou kunnen werken.
Kort daarop riep Helga de twee jongens. 'Kathy is nog druk bezig met alles klaar te zetten, ik ga jullie even helpen om je klaar te maken voor de nacht. Komen jullie mee naar boven?'
Druk lachend en giechelend volgden de jongens Helga naar boven. De spanning voor de vakantie was te groot om rustig mee te kunnen.
Helga liet de twee kinderen nog plassen, hun tanden poetsen en hielp ze daarna één voor één in hun luier, body en een onesie met voetjes en een rits op de rug. 'Waarschijnlijk lekker warm voor vannacht in de auto,' gaf ze erop van commentaar.
'Ja, papa wilt het 's nachts niet te warm hebben in de auto omdat hij bang is dat hij dan gemakkelijker in slaap valt.' gaf Dries als uitleg.
Helga zette de jongens voor de televisie zodat ze de rest niet in de weg liepen met de laatste voorbereidingen. Ze nam de kleren die Jasper die dag aan had gehad mee en legde die in de auto. Daarna ging ze afscheid nemen van iedereen.
'Kathy, ik neem Jasper zijn vuile kleren van vandaag mee terug, dan hoef je daar verder niet naar om te kijken. Geniet van je vakantie.'
'Dank je wel, tot ziens Helga.'
Helga nam nog afscheid van Heleen, Koen, Dries en tot slot kwam ze bij Jasper. Ze ging naast hem zitten en gaf hem nog een grote knuffel. 'Ik ga je missen, klein aapje van mij,' zei ze liefkozend, 'gedraag je flink, goed luisteren en geniet er van.'
'Dag Mama, zal ik doen,' zei Jasper. Hij gaf Helga nog een grote knuffel en verschillende zoenen. 'ik ga jou ook missen.'
Even later, later dan eigenlijk gepland, kwam Kathy naar de twee jongens. Ze lagen beiden tegen elkaar aangeleund in de zetel, Jasper had zijn duim in zijn mond. 'Jasper, duim uit je mond, en Dries, het is bedtijd, komen jullie beiden mee naar boven?'
Gedwee volgden de jongens haar naar boven. Heleen, die de laatste opmerking van haar mama gehoord had, volgde haar mee de kamer op van de jongens met een klein pakje in haar handen. Eerst werd Dries ingestopt en daarna was Jasper aan de beurt. De fixatiegordel werd mooi op de correcte manier gesloten en Jasper werd vervolgens toegedekt.
'Jasper, ik heb je waterfles al ingepakt voor op reis, dus deze kan ik vannacht niet geven. Het zal ook maar een korte nacht zijn. Het sleuteltje zal ik vannacht bij uitzondering niet op het nachtkastje leggen. Ik ga ze mee aan mijn sleutelbos hangen zodat ik ze zeker niet ergens kwijt geraak of verlies. Goed?' vroeg Kathy.
Jasper stak uit automatisme zijn duim terug in zijn mond om de spanning wat te laten zakken.
'Jasper, duim uit je mond.' zei Kathy vermoeid, omdat ze dat opnieuw moest zeggen, zo kort na de vorige keer.
'Ik heb een oplossing, Mama.' zei Heleen trots. Ze haalde het pakje van achter haar rug tevoorschijn en haalde daar het fopspeenlint en de fopspeen van Star-Wars uit. 'Kijk, zo hoeft hij niet meer met zijn duim in zijn mond zitten.'
Jasper zijn ogen begonnen te twinkelen toen hij het lint van Star-Wars herkende. Dat lint had hij zo graag in de winkel aangeschaft! Hij snapte weliswaar nog niet wat dat te maken had met zijn duim in zijn mond steken; Heleen had het lint zo vast dat hij het goed kon bekijken maar ze hield de fopspeen zelf nog even verborgen in haar hand.
Heleen prutste even en maakte het lint vast aan Jasper zijn onesie. 'Mond open' commandeerde ze Jasper.
Verbaasd opende hij zijn mond; hij had de fopspeen nog niet opgemerkt. Heleen stak meteen de fopspeen in zijn mond. 'Die wil ik nu altijd in je mond zien in plaats van je duim,' zei ze streng. Ze bedoelde het als grap maar Jasper dacht dat ze doodserieus was; hij had de ironie niet herkend. Hij knikte dat het goed was en onderzocht nieuwsgierig met zijn tong het voorwerp dat in zijn mond zat.
'Heleen, ga naar je kamer, ik kom er dadelijk aan.' zei Kathy boos.
Jasper schrok. Waarom was Kathy nu opeens boos? Omdat hij zijn duim opnieuw in zijn mond had gehad? Hij beloofde zichzelf meteen om goed zijn best te doen om dat voorwerp in zijn mond te gebruiken en niet zijn duim.
Kathy wenste de jongens nog een goede nacht, deed het licht uit en ging naar Heleen.
Nieuwsgierig haalde Jasper dat ding uit zijn mond. Het was te donker om te kunnen bekijken maar al tastend met zijn vingers en mond herkende hij het vlug als een fopspeen.
'Wat is dat Jasper?' vroeg Dries, die ook nieuwsgierig was.
'Een fopspeen denk ik. Ik snap niet goed waarom?'
'Waarschijnlijk waarvoor ze zei. Iedereen is altijd boos dat je met je duim in je mond zit, dat zal misschien helpen om dat af te leren?' opperde Dries.
'Ik zal het dan maar zo goed mogelijk gebruiken.' zei Jasper.
De twee jongens fluisterden nog verder over de komende reis en vakantie. Ze keken er naar uit. Elke keer als Jasper iets zei haalde hij de fopspeen uit zijn mond; hij had vlug door dat hij anders onverstaanbaar was voor Dries. Als hij klaar was met iets te zeggen stak hij hem wel meteen terug in zijn mond.
Na een tijdje lag Dries uiteindelijk in slaap, Jasper kon moeilijker de slaap vatten. De fopspeen in zijn mond was iets nieuws, het was een beetje als op zijn duim zuigen maar toch een beetje anders. Ook dat hij vast lag in bed, maar met deze keer het sleuteltje buiten bereik, voelde het anders aan. Hij wist wel dat het niet nodig voor hem zou zijn om uit bed te komen, hij zou immers midden in de nacht wakker gemaakt worden, en als er echt iets belangrijks was kon hij altijd nog Dries wakker maken. Jasper lag nog even te draaien, voor zover de fixatieband dat toe liet, en viel uiteindelijk ook in slaap wanneer het stil was in huis.
'Heleen, wat heb je nu gedaan?' siste Kathy boos tegen Heleen.
'Gewoon, dan zit hij niet zo veel meer met zijn duim in zijn mond, waar jullie je altijd zo druk over maken,' zei Heleen angstig. Ze snapte niet goed wat ze verkeerd had gedaan.
'Ja, als hij te veel met een duim in zijn mond zit gaan zijn tanden scheefgroeien. Een fopspeen voor lange tijd inhouden zou dat alleen maar erger maken, niet verbeteren.’
Heleen verbleekte toen ze dat hoorde. Ze had de totaal verkeerde gedachtegang gemaakt moest ze nu toegeven.
'Ik dacht dat ik hielp,' snikte ze, 'Jasper keek zo blij toen hij dat lint zag.'
'Dat is waar,' knikte Kathy, die zag dat Heleen er zich niet bewust van geweest was welke fout ze had gemaakt, 'hij moet slapen nu, we zullen het er een andere keer wel over hebben met Jasper.'
De laatste spullen werden nog ingepakt en klaargelegd en kort daarna lag de hele familie te slapen.
luierdromertje
Niet geschoten is altijd mis.
Mooi hoofdstuk weer, vooral benieuwd hoe Heleen zich hier uit redt 
toet
Superlid
Deel 25
'Tuut-tuut' ging om drie uur 's nachts het alarm af.
'Het is nog veel te vroeg.' gromde Koen.
'We moeten wel, anders staan we straks niet een beetje maar veel te veel in de file,' spoorde Kathy Koen aan met een slaperige stem.
Met een zucht stonden de ouders op en kleedden zich aan. Koen ging naar beneden om koffie te zetten; hij ging het eerste stuk rijden.
Kathy wekte eerst Heleen, zorgde dat ze opstond en dat ze haar zak met kleren voor vandaag en op hotel mee had. Daarna ging ze naar de jongens. Ze was er zeker van dat als ze Heleen gewoon wakker had gemaakt en dan was vertrokken uit de kamer, Heleen zich gewoon zou hebben omgedraaid en verder zou hebben geslapen. Ze maakte met het sleuteltje Jasper los uit de fixatieband en droeg hem als eerste naar de auto. Ze moest even haar best doen om de nog steeds slapende Jasper goed vast te zetten in de kinderstoel maar uiteindelijk had ze alle gordels goed gesloten en was alles aangespannen zoals het hoorde.
Kathy ruimde vervolgens de fixatieset op, stopte alles in de bewaartas en lette goed op dat het sleuteltje nog steeds aan haar sleutelbos hing. Nadat ze dat gedaan had sloot ze de zak en bracht deze ook naar de auto. Kathy ging opnieuw naar binnen en stuurde Heleen met haar hoofdkussen door naar de auto, en tenslotte nam ze Dries op uit bed en zette hem ook vast in zijn autostoel. Ze spreidde nog dekentjes uit over Heleen, Jasper en Dries. Dries was overal doorheen geslapen, Heleen installeerde zich om verder te slapen, maar Jasper was ondertussen door de geluiden en de beweging van de rest klaarwakker geworden.
'Slaap maar verder.' fluisterde Kathy tegen Jasper. Ze blies voor haarzelf een hoofdkussen op; ze ging dadelijk ook weer wat slapen.
Koen was ondertussen in de keuken nog bezig geweest om de koelbox te vullen en vulde daarna een thermos met de koffie, die was doorgelopen.
Twintig minuten nadat de wekker was afgegaan zaten ze allemaal in de auto. Kathy stelde de GPS in en Koen startte de auto. Ze waren vertrokken!
Na tien minuten rijden schoot Kathy opeens recht overeind. 'De deur ben ik vergeten op slot te doen!' Twintig minuten na vertrek stonden ze weer bij hun huis. Kathy liep vlug een rondje door het huis om alle lichten en deuren te controleren. Ze keek ook naar de gas maar uiteindelijk, moest ze bekennen, was terugkeren eigenlijk niet nodig geweest.
Net nadat ze het dorp uitreden zat Kathy opnieuw rechtop in paniek. 'De schoenen zijn niet mee, we hebben de kinderen naar de auto gedragen en ze niet meegenomen nadien.'
Koen zette de auto aan de kant en samen keken hij en Kathy rond of ze inderdaad niet mee waren.
Kort nadien stonden ze opnieuw thuis. Kathy haalde de schoenen van de kinderen en ging daarna weer voorin de auto zitten.
'Denk nog eens goed na Kathy. Nog iets?'
'De jassen, voor als het regent.' zei Kathy en ze liep nog een laatste keer heen en weer.
Koen downloadde ondertussen via zijn GSM de eigen inpaklijst die ze gemaakt hadden van de home-server af en toen Kathy weer zat bekeken ze alles nog eens punt voor punt. Ze wilden niet nog een keer heen en weer rijden.
Toen ze onderaan de lijst aangekomen waren, en Kathy nog het fototoestel was gaan halen, en nogmaals gecontroleerd had of ze de deur op slot gedaan had zette Koen opnieuw de auto in beweging. Ze waren al bijna een uur onderweg maar nog geen meter opgeschoven. Jasper was nog steeds klaarwakker en volgde stilletjes het hele gebeuren mee.
Even later op de snelweg genoot Jasper van de rust. De radio stond zacht op en verder was er enkel het zachte gebrom van de motor. Er was weinig verkeer dus Koen reed vlot op cruisecontrol verder over de weg. Er waren maar sporadisch tegenliggers die de rust verstoorden door met hun koplampen de auto binnen te schijnen.
Terwijl Jasper van het landschap buiten genoot zag hij dat de lucht minder donker begon te worden. Hij volgde de kleurenpracht die een opkomende zon teweegbracht met de verschillende tinten van paars tot roze die de wolken kleurden. Jasper genoot van het voorbijgaande landschap waar steden werden afgewisseld met dorpen en daartussen velden, bossen en boerderijen.
Koen had wel gezien dat Jasper wakker was, maar iemand verplichten om te slapen gaat niet. Jasper hield zich rustig en stoorde niemand anders. Koen liet zijn blik regelmatig via de achteruitkijkspiegel afdwalen naar Jasper en gaf hem dan een knipoog. Wanneer Jasper dat zag gaf hij steevast een knipoog terug.
Het was niet alleen omdat Jasper wakker was dat Koen af en toe keek, hij keek ook omdat het een ongewoon beeld was. Jasper zat de hele tijd met zijn nieuwe fopspeen in zijn mond.
Tijdens het rijden werd het voor hen grijzer in plaats van lichter. Het duurde niet lang voor de regen en hagel met veel lawaai op de auto kletterden en de rest van de inzittenden ook wakker werden. 'Met dat lawaai zal niemand nog kunnen slapen. Binnen tien kilometer is er een stopplaats. We zullen daar even pauze nemen, dan trekken we de kinderen hun kleren aan, ontbijten we en dan zal ik even rijden,' zei Kathy tegen Koen.
Koen knikte dat het goed was. Hij was volop gefocust op de weg voor hem; met de zware regen was het zicht beperkt geworden. De kinderen hadden gehoord dat ze een stop gingen doen en Heleen en Dries begonnen hun schoenen aan te doen. Doordat Jasper stevig vastzat in de kinderstoel kon hij niet de bodem van de auto bereiken, waar zijn sandalen lagen.
Tien kilometer verder en negen minuten later zette Koen richtingaanwijzer aan en ging hij van de snelweg af. Het was een grote stopplaats waar je kon tanken, auto's elektrisch opladen, twee restaurants, een paar kleine winkels met diverse producten en een picknickplaats buiten en binnen. Nadat Koen geparkeerd had deden hij en Kathy zittend in de auto hun jas aan. Kathy stapte uit en opende het portier van Heleen om vlug een paraplu te nemen en boven de auto open te doen.
Toen Heleen uitgestapt was gaf Kathy de paraplu door aan haar. Heleen wandelde om de auto heen om Dries uit te laten stappen, terwijl Kathy de tassen verzamelde om te ontbijten en om Jasper en Dries zich om te laten kleden. Heleen nam zelf haar spullen
Koen, die gezien had dat Jasper niet bij zijn schoenen kon, nam Jasper op de ene arm en zijn sandalen en een andere paraplu in de andere arm en wandelde meteen richting het gebouw, om niet te lang in de regen te blijven staan.
Binnen aangekomen zocht Koen een bankje waar ze vrij konden zitten en eten, en zochten alle ontbijtspullen bij elkaar. Heleen zocht zelfstandig een plekje waar ze zich kon omkleden, Kathy ging met Dries en Jasper, die ondertussen zijn sandalen aan had, richting een verschoonruimte, sloot de deur af achter haar en begon de spullen klaar te leggen. Dries zijn kleren lagen bovenin de zak dus deze had ze meteen gereed. Toen Kathy de rugzak van Jasper openritste zag ze niet meteen kleren zitten. Ze probeerde eerst te kijken of ze ze zo vond, maar omdat ze die niet vlug zag zitten haalde ze Jasper zijn volledige rugzak leeg. 'Jasper, waar zijn je kleren?'
'Ik kreeg ze niet meer in de rugzak en ik heb ze daarom in de reistas gestopt. Mama had wel gezegd dat ik die in mijn rugzak moest doen, maar ik wist niet dat ik ze nu al nodig zou hebben, en daarom heb ik ze toch in de reistas gestoken.'
Kathy zuchtte en bekeek Jasper. 'Dan moet je maar in je pyjama ontbijten; daarna zien we wel weer verder. Is je luier erg nat?'
Jasper knikte. 'Een beetje denk ik.'
'Heb je er veel in geplast of niet?'
'Ik weet het niet goed. Elke keer dat ik voelde dat ik moest plassen heb ik het meteen laten lopen. Ik weet niet goed of het alles samen veel is of niet.'
Kathy rommelde weer in de zak van Dries; hier zaten ook al de spullen in voor de overnachting in het hotel, een schone luier, onesie en body, zowel voor Jasper als voor Dries, dus kon ze gemakkelijk een luier nemen. Deze zou ze straks wel aanvullen vanuit de auto.
'Kom er hier maar op,' zei Helga, terwijl ze Jasper op de verschoontafel tilde. 'Ik help eerst Dries uit zijn onesie, dan kan hij zich zelf aankleden. Daarna help ik jou, Jasper.' Dries zijn onesie werd opengeritst waarna Dries zich zelfstandig uitkleedde, luier uitdeed, zichzelf opfriste en gewone kleren aan deed.
Jasper werd neergelegd op de verschoontafel, zijn onesie werd uitgedaan tot aan zijn voeten, de body werd geopend, de vuile luier verwijderd en na een kleine opfrisbeurt werd er een schone luier aan gedaan.
Toen beide jongens volledig klaar waren zochten ze Koen en Heleen weer op.
'Jasper heeft zijn kleren voor vandaag en morgen in zijn reistas gestopt, halen we ze er uit?' vroeg Kathy.
Koen keek naar buiten; het was nog altijd hard aan het regenen. 'Jasper zijn reistas zit helemaal onderaan in de koffer van de auto. Als ik die er nu uit moet halen zal ik eerst een groot deel van de rest van de bagage moeten uitladen. Alles zou dan natgeregend worden. We zullen het op een andere stop doen waar het droog is.' zei Koen.
Kathy knikte en samen begon het gezin aan hun ontbijt. Toen iedereen klaar was met eten vertrokken ze naar de auto, waar deze keer Kathy plaats nam achter het stuur.
Dries hielp Jasper naast haar nog even met zijn sandalen uitdoen en de gordels vastmaken, en al vlug was het gezin weer onderweg.
Dries zette een film op en gaf een extra hoofdtelefoon door aan Jasper zodat hij ook mee kon genieten. Heleen pakte een boek om te lezen, maar probeerde ondertussen ook de film te volgen die Dries opgezet had.
Twee uur later, terwijl ze in de ochtendspits rond een grote stad stil stonden, kreeg Koen een paniekerig telefoontje van Helga.
'Bijna al Jasper zijn kleren liggen nog thuis op bed, hij heeft bijna niets mee op reis!'
Koen was even stil, hij wist niet wat te antwoorden. 'Wat bedoel je precies?' vroeg hij, nadat hij had proberen te begrijpen wat Helga zojuist gezegd had. 'Ik heb Jasper zijn valies toch in de auto gezet?'
'Ja, maar ik ging zonet op zijn kamer zijn bed opmaken, en onder zijn laken lagen veel kleren van hem verstopt. Ik had gisteren alles nagekeken wat hij had klaargelegd om mee te nemen, en dat had hij goed gedaan, maar het inpakken zelf heb ik hem alleen laten doen. Ik wilde zonet zijn lakens afhalen om te wassen, en toen merkte ik dat hij veel van zijn kleren hier thuis heeft achtergelaten.' vertelde Helga iets rustiger nu. 'Zijn jullie al ver? Kunnen jullie eventueel omdraaien om die spullen nog op te halen?'
'We zijn een hele tijd geleden de grens al overgestoken; als we nu omdraaien verliezen we veel te veel tijd.'
Koen, Kathy en Helga gingen verder in overleg. Er werd besproken welke opties er allemaal waren. Nu op de heenweg en terugweg in de auto gingen ze Jasper zo veel mogelijk in zijn pyjama laten. Morgen na aankomst in het huisje gingen ze een inventaris opmaken van wat Jasper nog had en eventueel nog nodig had. Helga beloofde dat ze alles wat Kathy en Koen kochten aan kledij terug zou betalen, en Koen en Kathy beloofden om het zo beperkt en goedkoop mogelijk te houden. Jasper had immers nog maar pas een hele set nieuwe kleren gekregen, zelfs meer dan nodig was.
Kort na het telefoontje hielden Kathy en Koen nog een stop, de auto werd volgetankt en de kinderen stapten ook even uit; ondertussen was het gestopt met regenen. Heleen en Dries maakten van de stop ook gebruik om even naar de wc te gaan. Voor Jasper was dat niet nodig, niemand zij er wat van dat hij zijn luier vrij gebruikte.
Bij het tankstation was er ook een klein winkeltje, waar Kathy een extra pak luiers kocht. Met dat Jasper nu onderweg extra luiers gebruikte, hadden ze te weinig mee.
Bij de auto trok ze het pak meteen open om een paar nieuwe luiers in de zak van Dries te stoppen.
Op reis gaan met de auto is meestal een saaie rit van punt a naar punt b, en ook nu was dat zo. Één film later waren ze aangekomen bij de volgende stop; deze keer was het tijd voor het middageten.
Koen had het voorbije stuk weer gereden, maar hij was moe van de korte nacht die hij had gehad. Hij reed met de auto naar een rustiger stukje van de parking en om te beginnen installeerde het gezin zich daar op een bankje, waar ze buiten een kleine picknick hielden. De regenbuien en de wolken hadden ze ondertussen weer achter zich gelaten en ze genoten van de zon. Het was voelbaar dat ze richting het zuiden reden; het was al heel wat warmer dan thuis. Vanaf de parking was te zien dat het verkeer op de snelweg stil stond, dus bleven ze liever nog op de parking staan waar ze konden rondlopen, dan dat ze allemaal vast in de auto stilstonden op de weg.
Nadat iedereen gegeten en gedronken had werd er in de schaduw van een boom een dekentje op de grond gelegd waarop Koen en Jasper, die beiden te weinig geslapen hadden, konden rusten.
Voordat Jasper kon slapen moest wel eerst zijn luier nog gewisseld worden. Er was op dat moment niemand in de buurt, dus werd het vlug op het dekentje buiten gedaan. De onesie ging uit, body open, snelle luierwissel en de body werd terug gesloten. Het was al redelijk opgewarmd en er werd vlug nog een dekentje over hem heen gelegd, de onesie opnieuw aandoen hoefde niet.
Kathy begon in een boek te lezen nu ze daar eindelijk eens tijd voor had, Heleen en Dries sloten aan bij een ander gezin dat verderop aan het voetballen was. In stilzitten hadden ze geen zin na de lange rit in de auto.
Kathy liet haar blik af en toe afglijden naar Jasper; hij zag er zo schattig uit, slapen in enkel de body en luier met een fopspeen in zijn mond. Ze wist wel dat ze het met Jasper over die fopspeen moest hebben, maar ze besloot om dat wat uit te stellen. Hij had er blijkbaar echt behoefte aan, zoveel dat hij die in zijn mond had.
Koen sliep niet lang; na twintig minuutjes stond hij alweer op, maar het slapen had wel veel deugd gedaan. Hij voelde zich heel wat fitter en zette zich naast Kathy om ook te lezen. Niet veel later zagen ze dat de file begon op te lossen en beslisten ze om hun reis voort te zetten.
De spullen werden zo goed als mogelijk opgeruimd, Dries en Heleen werden teruggeroepen en tenslotte was buiten enkel Jasper nog aan het slapen.
Voorzichtig nam Kathy het dekentje weg waaronder Jasper lag en vervolgens nam Koen Jasper op om hem in de auto te zetten. Het lukte hem zonder Jasper te wekken, en hij klikte de gordel mooi terug vast zodat Jasper helemaal vastgegespt zat in de auto. Het laatste dekentje waarop Jasper had gelegen werd nog opgevouwen en opgeborgen en het gezin nam plaats in de auto.
Kathy en Koen waren blij dat Jasper sliep, ze waren bezorgd geweest voor een lastige avond vanwege slaaptekort bij Jasper, maar waren er nu gerust op dat het wel beter zou gaan. Dries en Heleen keken samen naar een film terwijl ze verder richting Zuid-Frankrijk reden.
Er was nog een laatste tussenstop in de namiddag. Jasper kreeg daar na een luierwissel zijn onesie weer aangetrokken terwijl Heleen en Dries naar de wc gingen. Heleen was helemaal teleurgesteld in de vuile stinkende openbare Franse wc's, waarbij je moet hurken, en Jasper was daarom blij dat hij een andere oplossing had.
De trip werd voortgezet en rond de tijd dat het avondeten was kwamen ze aan in het hotel. Heleen en Dries hadden beiden hun schoenen nog aan van de vorige stops, Jasper zat enkel in zijn onesie zonder sandalen. Om de voeten van de onesie niet vuil te maken droeg Koen hem mee en zo kwam het gezin samen aan de balie om in te checken.
'Il y a un problème monsieur' zei de hotelmedewerker aan de balie terwijl hij de boeking bekeek.
Koen keek verbaasd, hij snapte niet wat een probleem zou kunnen zijn.
De baliemedewerker draaide zijn scherm, zodat Koen en Kathy mee konden kijken. Hij wees aan dat er slechts voor vier personen was gereserveerd, Jasper stond niet tussen de gasten.
Koen verbleekte toen hij dat zag, en hij herinnerde zich hoe hij de reservatie van het jaar ervoor gekopieerd had en er toen niet bij had stilgestaan dat hij Jasper extra moest invoeren.
Koen vroeg of ze geen kamer van vijf konden krijgen in de plaats. De hotelmedewerker haalde de manager er bij en samen bekeken ze welke oplossingen er waren. Ze liepen de kamers langs, maar ze waren allen volgeboekt. Een vrije kamer was er niet meer te vinden.
De hotelmanager bekeek het gezin nog eens goed. Koen, Kathy, Heleen en Dries stonden er allemaal met hun kleren aan. Het contrast tussen Dries en Jasper, die door Koen gedragen in een onesie met voetjes zat, met een fopspeen in zijn mond en zijn hoofd te rusten had gelegd op Koen zijn schouder heel groot.
De manager hoefde niet lang na te denken over een oplossing. Ze gingen voor Jasper nog een bedje bijplaatsen op de kamer. Voor de brandveiligheid mocht het eigenlijk niet, maar hij ging voor deze ene keer een oogje dichtknijpen.
Koen moest bijbetalen voor de extra persoon die zou blijven slapen en ook de reservatie voor de terugweg werd meteen in orde gebracht door de eerste baliemedewerker.
Ze gingen samen door naar het hotel-restaurant en samen genoten ze van een kleine maaltijd. Na het eten haalden ze de bagage voor deze nacht uit de auto en gingen op zoek naar hun kamer.
Bij het binnenkomen zagen ze meteen het vijfde bed voor Jasper. Het was een opvouwbaar babybed! Rondom was er allemaal gaas en binnenin lag een dunne matras.
Het was een vermoeiende dag geweest voor Jasper; hier had hij echt geen zin in en hij begon moeilijk te doen. 'Hier wil ik niet in slapen.' zei hij met tranen in zijn ogen. 'Ik ben geen baby!'
Het voelde voor Jasper aan alsof ze hem bewust in dit parket gebracht hadden om met hem te kunnen lachen.
Kathy herkende de vermoeidheid van Jasper en begreep vlug dat daar het grote probleem lag. Ze nam Jasper op de schoot en troostte hem: 'Jasper, ik begrijp dat je hier geen zin in hebt, maar we hebben wel een oplossing nodig voor vannacht. We kunnen nu echt niet meer naar een ander hotel beginnen te zoeken waar ze wel plaats hebben voor vijf, en dit hotel is ook al betaald.
'Maar ik ben geen baby!' snikte Jasper tussen zijn tranen door.
Kathy wreef troostend over zijn rug, nam de fopspeen vast die aan het lintje van zijn onesie hing en stak dat in Jasper zijn mond. 'Zo zien we jou ook helemaal niet, dat weet je toch Jasper?'
Jasper knikte van ja, praten met de fopspeen in zijn mond was moeilijk.
'Als je nu eens in ons grote bed gaat liggen totdat je slaapt, en als wij ook gaan slapen verleggen we je naar het kleine bed. Is dat goed?
Jasper gaf al knikkend zijn akkoord. Koen en Heleen gingen meteen aan het werk om alles klaar te maken voor de nacht en de volgende ochtend. Kathy hield Jasper nog even op de schoot tot hij helemaal gekalmeerd was en de rust was teruggekeerd. Dries ondertussen maakte zichzelf ook klaar om te gaan slapen. Het was ook aan hem te zien dat hij moe was.
Koen maakte de fixatieset eerst vast aan het tweepersoonsbed maar dat lukte niet goed. Na overleg met Jasper en Heleen maakte hij het tijdelijk vast aan het bed van Heleen, Jasper zou daar in slaap vallen in plaats van het grote bed.
Nadat alles in orde was werden Dries en Jasper te rusten gelegd. Heleen en Kathy lazen op het terras nog even een boek en Koen keek vlug zijn mails na van zijn werk en beantwoordde de drie belangrijkste.
Korte tijd later was Jasper al aan het slapen. Koen maakte de fixatiebanden los, legde Jasper in het babybed, dekte hem toe en verwijderde de fixatieset zodat ook Heleen kon gaan slapen.
'Tuut-tuut' ging om drie uur 's nachts het alarm af.
'Het is nog veel te vroeg.' gromde Koen.
'We moeten wel, anders staan we straks niet een beetje maar veel te veel in de file,' spoorde Kathy Koen aan met een slaperige stem.
Met een zucht stonden de ouders op en kleedden zich aan. Koen ging naar beneden om koffie te zetten; hij ging het eerste stuk rijden.
Kathy wekte eerst Heleen, zorgde dat ze opstond en dat ze haar zak met kleren voor vandaag en op hotel mee had. Daarna ging ze naar de jongens. Ze was er zeker van dat als ze Heleen gewoon wakker had gemaakt en dan was vertrokken uit de kamer, Heleen zich gewoon zou hebben omgedraaid en verder zou hebben geslapen. Ze maakte met het sleuteltje Jasper los uit de fixatieband en droeg hem als eerste naar de auto. Ze moest even haar best doen om de nog steeds slapende Jasper goed vast te zetten in de kinderstoel maar uiteindelijk had ze alle gordels goed gesloten en was alles aangespannen zoals het hoorde.
Kathy ruimde vervolgens de fixatieset op, stopte alles in de bewaartas en lette goed op dat het sleuteltje nog steeds aan haar sleutelbos hing. Nadat ze dat gedaan had sloot ze de zak en bracht deze ook naar de auto. Kathy ging opnieuw naar binnen en stuurde Heleen met haar hoofdkussen door naar de auto, en tenslotte nam ze Dries op uit bed en zette hem ook vast in zijn autostoel. Ze spreidde nog dekentjes uit over Heleen, Jasper en Dries. Dries was overal doorheen geslapen, Heleen installeerde zich om verder te slapen, maar Jasper was ondertussen door de geluiden en de beweging van de rest klaarwakker geworden.
'Slaap maar verder.' fluisterde Kathy tegen Jasper. Ze blies voor haarzelf een hoofdkussen op; ze ging dadelijk ook weer wat slapen.
Koen was ondertussen in de keuken nog bezig geweest om de koelbox te vullen en vulde daarna een thermos met de koffie, die was doorgelopen.
Twintig minuten nadat de wekker was afgegaan zaten ze allemaal in de auto. Kathy stelde de GPS in en Koen startte de auto. Ze waren vertrokken!
Na tien minuten rijden schoot Kathy opeens recht overeind. 'De deur ben ik vergeten op slot te doen!' Twintig minuten na vertrek stonden ze weer bij hun huis. Kathy liep vlug een rondje door het huis om alle lichten en deuren te controleren. Ze keek ook naar de gas maar uiteindelijk, moest ze bekennen, was terugkeren eigenlijk niet nodig geweest.
Net nadat ze het dorp uitreden zat Kathy opnieuw rechtop in paniek. 'De schoenen zijn niet mee, we hebben de kinderen naar de auto gedragen en ze niet meegenomen nadien.'
Koen zette de auto aan de kant en samen keken hij en Kathy rond of ze inderdaad niet mee waren.
Kort nadien stonden ze opnieuw thuis. Kathy haalde de schoenen van de kinderen en ging daarna weer voorin de auto zitten.
'Denk nog eens goed na Kathy. Nog iets?'
'De jassen, voor als het regent.' zei Kathy en ze liep nog een laatste keer heen en weer.
Koen downloadde ondertussen via zijn GSM de eigen inpaklijst die ze gemaakt hadden van de home-server af en toen Kathy weer zat bekeken ze alles nog eens punt voor punt. Ze wilden niet nog een keer heen en weer rijden.
Toen ze onderaan de lijst aangekomen waren, en Kathy nog het fototoestel was gaan halen, en nogmaals gecontroleerd had of ze de deur op slot gedaan had zette Koen opnieuw de auto in beweging. Ze waren al bijna een uur onderweg maar nog geen meter opgeschoven. Jasper was nog steeds klaarwakker en volgde stilletjes het hele gebeuren mee.
Even later op de snelweg genoot Jasper van de rust. De radio stond zacht op en verder was er enkel het zachte gebrom van de motor. Er was weinig verkeer dus Koen reed vlot op cruisecontrol verder over de weg. Er waren maar sporadisch tegenliggers die de rust verstoorden door met hun koplampen de auto binnen te schijnen.
Terwijl Jasper van het landschap buiten genoot zag hij dat de lucht minder donker begon te worden. Hij volgde de kleurenpracht die een opkomende zon teweegbracht met de verschillende tinten van paars tot roze die de wolken kleurden. Jasper genoot van het voorbijgaande landschap waar steden werden afgewisseld met dorpen en daartussen velden, bossen en boerderijen.
Koen had wel gezien dat Jasper wakker was, maar iemand verplichten om te slapen gaat niet. Jasper hield zich rustig en stoorde niemand anders. Koen liet zijn blik regelmatig via de achteruitkijkspiegel afdwalen naar Jasper en gaf hem dan een knipoog. Wanneer Jasper dat zag gaf hij steevast een knipoog terug.
Het was niet alleen omdat Jasper wakker was dat Koen af en toe keek, hij keek ook omdat het een ongewoon beeld was. Jasper zat de hele tijd met zijn nieuwe fopspeen in zijn mond.
Tijdens het rijden werd het voor hen grijzer in plaats van lichter. Het duurde niet lang voor de regen en hagel met veel lawaai op de auto kletterden en de rest van de inzittenden ook wakker werden. 'Met dat lawaai zal niemand nog kunnen slapen. Binnen tien kilometer is er een stopplaats. We zullen daar even pauze nemen, dan trekken we de kinderen hun kleren aan, ontbijten we en dan zal ik even rijden,' zei Kathy tegen Koen.
Koen knikte dat het goed was. Hij was volop gefocust op de weg voor hem; met de zware regen was het zicht beperkt geworden. De kinderen hadden gehoord dat ze een stop gingen doen en Heleen en Dries begonnen hun schoenen aan te doen. Doordat Jasper stevig vastzat in de kinderstoel kon hij niet de bodem van de auto bereiken, waar zijn sandalen lagen.
Tien kilometer verder en negen minuten later zette Koen richtingaanwijzer aan en ging hij van de snelweg af. Het was een grote stopplaats waar je kon tanken, auto's elektrisch opladen, twee restaurants, een paar kleine winkels met diverse producten en een picknickplaats buiten en binnen. Nadat Koen geparkeerd had deden hij en Kathy zittend in de auto hun jas aan. Kathy stapte uit en opende het portier van Heleen om vlug een paraplu te nemen en boven de auto open te doen.
Toen Heleen uitgestapt was gaf Kathy de paraplu door aan haar. Heleen wandelde om de auto heen om Dries uit te laten stappen, terwijl Kathy de tassen verzamelde om te ontbijten en om Jasper en Dries zich om te laten kleden. Heleen nam zelf haar spullen
Koen, die gezien had dat Jasper niet bij zijn schoenen kon, nam Jasper op de ene arm en zijn sandalen en een andere paraplu in de andere arm en wandelde meteen richting het gebouw, om niet te lang in de regen te blijven staan.
Binnen aangekomen zocht Koen een bankje waar ze vrij konden zitten en eten, en zochten alle ontbijtspullen bij elkaar. Heleen zocht zelfstandig een plekje waar ze zich kon omkleden, Kathy ging met Dries en Jasper, die ondertussen zijn sandalen aan had, richting een verschoonruimte, sloot de deur af achter haar en begon de spullen klaar te leggen. Dries zijn kleren lagen bovenin de zak dus deze had ze meteen gereed. Toen Kathy de rugzak van Jasper openritste zag ze niet meteen kleren zitten. Ze probeerde eerst te kijken of ze ze zo vond, maar omdat ze die niet vlug zag zitten haalde ze Jasper zijn volledige rugzak leeg. 'Jasper, waar zijn je kleren?'
'Ik kreeg ze niet meer in de rugzak en ik heb ze daarom in de reistas gestopt. Mama had wel gezegd dat ik die in mijn rugzak moest doen, maar ik wist niet dat ik ze nu al nodig zou hebben, en daarom heb ik ze toch in de reistas gestoken.'
Kathy zuchtte en bekeek Jasper. 'Dan moet je maar in je pyjama ontbijten; daarna zien we wel weer verder. Is je luier erg nat?'
Jasper knikte. 'Een beetje denk ik.'
'Heb je er veel in geplast of niet?'
'Ik weet het niet goed. Elke keer dat ik voelde dat ik moest plassen heb ik het meteen laten lopen. Ik weet niet goed of het alles samen veel is of niet.'
Kathy rommelde weer in de zak van Dries; hier zaten ook al de spullen in voor de overnachting in het hotel, een schone luier, onesie en body, zowel voor Jasper als voor Dries, dus kon ze gemakkelijk een luier nemen. Deze zou ze straks wel aanvullen vanuit de auto.
'Kom er hier maar op,' zei Helga, terwijl ze Jasper op de verschoontafel tilde. 'Ik help eerst Dries uit zijn onesie, dan kan hij zich zelf aankleden. Daarna help ik jou, Jasper.' Dries zijn onesie werd opengeritst waarna Dries zich zelfstandig uitkleedde, luier uitdeed, zichzelf opfriste en gewone kleren aan deed.
Jasper werd neergelegd op de verschoontafel, zijn onesie werd uitgedaan tot aan zijn voeten, de body werd geopend, de vuile luier verwijderd en na een kleine opfrisbeurt werd er een schone luier aan gedaan.
Toen beide jongens volledig klaar waren zochten ze Koen en Heleen weer op.
'Jasper heeft zijn kleren voor vandaag en morgen in zijn reistas gestopt, halen we ze er uit?' vroeg Kathy.
Koen keek naar buiten; het was nog altijd hard aan het regenen. 'Jasper zijn reistas zit helemaal onderaan in de koffer van de auto. Als ik die er nu uit moet halen zal ik eerst een groot deel van de rest van de bagage moeten uitladen. Alles zou dan natgeregend worden. We zullen het op een andere stop doen waar het droog is.' zei Koen.
Kathy knikte en samen begon het gezin aan hun ontbijt. Toen iedereen klaar was met eten vertrokken ze naar de auto, waar deze keer Kathy plaats nam achter het stuur.
Dries hielp Jasper naast haar nog even met zijn sandalen uitdoen en de gordels vastmaken, en al vlug was het gezin weer onderweg.
Dries zette een film op en gaf een extra hoofdtelefoon door aan Jasper zodat hij ook mee kon genieten. Heleen pakte een boek om te lezen, maar probeerde ondertussen ook de film te volgen die Dries opgezet had.
Twee uur later, terwijl ze in de ochtendspits rond een grote stad stil stonden, kreeg Koen een paniekerig telefoontje van Helga.
'Bijna al Jasper zijn kleren liggen nog thuis op bed, hij heeft bijna niets mee op reis!'
Koen was even stil, hij wist niet wat te antwoorden. 'Wat bedoel je precies?' vroeg hij, nadat hij had proberen te begrijpen wat Helga zojuist gezegd had. 'Ik heb Jasper zijn valies toch in de auto gezet?'
'Ja, maar ik ging zonet op zijn kamer zijn bed opmaken, en onder zijn laken lagen veel kleren van hem verstopt. Ik had gisteren alles nagekeken wat hij had klaargelegd om mee te nemen, en dat had hij goed gedaan, maar het inpakken zelf heb ik hem alleen laten doen. Ik wilde zonet zijn lakens afhalen om te wassen, en toen merkte ik dat hij veel van zijn kleren hier thuis heeft achtergelaten.' vertelde Helga iets rustiger nu. 'Zijn jullie al ver? Kunnen jullie eventueel omdraaien om die spullen nog op te halen?'
'We zijn een hele tijd geleden de grens al overgestoken; als we nu omdraaien verliezen we veel te veel tijd.'
Koen, Kathy en Helga gingen verder in overleg. Er werd besproken welke opties er allemaal waren. Nu op de heenweg en terugweg in de auto gingen ze Jasper zo veel mogelijk in zijn pyjama laten. Morgen na aankomst in het huisje gingen ze een inventaris opmaken van wat Jasper nog had en eventueel nog nodig had. Helga beloofde dat ze alles wat Kathy en Koen kochten aan kledij terug zou betalen, en Koen en Kathy beloofden om het zo beperkt en goedkoop mogelijk te houden. Jasper had immers nog maar pas een hele set nieuwe kleren gekregen, zelfs meer dan nodig was.
Kort na het telefoontje hielden Kathy en Koen nog een stop, de auto werd volgetankt en de kinderen stapten ook even uit; ondertussen was het gestopt met regenen. Heleen en Dries maakten van de stop ook gebruik om even naar de wc te gaan. Voor Jasper was dat niet nodig, niemand zij er wat van dat hij zijn luier vrij gebruikte.
Bij het tankstation was er ook een klein winkeltje, waar Kathy een extra pak luiers kocht. Met dat Jasper nu onderweg extra luiers gebruikte, hadden ze te weinig mee.
Bij de auto trok ze het pak meteen open om een paar nieuwe luiers in de zak van Dries te stoppen.
Op reis gaan met de auto is meestal een saaie rit van punt a naar punt b, en ook nu was dat zo. Één film later waren ze aangekomen bij de volgende stop; deze keer was het tijd voor het middageten.
Koen had het voorbije stuk weer gereden, maar hij was moe van de korte nacht die hij had gehad. Hij reed met de auto naar een rustiger stukje van de parking en om te beginnen installeerde het gezin zich daar op een bankje, waar ze buiten een kleine picknick hielden. De regenbuien en de wolken hadden ze ondertussen weer achter zich gelaten en ze genoten van de zon. Het was voelbaar dat ze richting het zuiden reden; het was al heel wat warmer dan thuis. Vanaf de parking was te zien dat het verkeer op de snelweg stil stond, dus bleven ze liever nog op de parking staan waar ze konden rondlopen, dan dat ze allemaal vast in de auto stilstonden op de weg.
Nadat iedereen gegeten en gedronken had werd er in de schaduw van een boom een dekentje op de grond gelegd waarop Koen en Jasper, die beiden te weinig geslapen hadden, konden rusten.
Voordat Jasper kon slapen moest wel eerst zijn luier nog gewisseld worden. Er was op dat moment niemand in de buurt, dus werd het vlug op het dekentje buiten gedaan. De onesie ging uit, body open, snelle luierwissel en de body werd terug gesloten. Het was al redelijk opgewarmd en er werd vlug nog een dekentje over hem heen gelegd, de onesie opnieuw aandoen hoefde niet.
Kathy begon in een boek te lezen nu ze daar eindelijk eens tijd voor had, Heleen en Dries sloten aan bij een ander gezin dat verderop aan het voetballen was. In stilzitten hadden ze geen zin na de lange rit in de auto.
Kathy liet haar blik af en toe afglijden naar Jasper; hij zag er zo schattig uit, slapen in enkel de body en luier met een fopspeen in zijn mond. Ze wist wel dat ze het met Jasper over die fopspeen moest hebben, maar ze besloot om dat wat uit te stellen. Hij had er blijkbaar echt behoefte aan, zoveel dat hij die in zijn mond had.
Koen sliep niet lang; na twintig minuutjes stond hij alweer op, maar het slapen had wel veel deugd gedaan. Hij voelde zich heel wat fitter en zette zich naast Kathy om ook te lezen. Niet veel later zagen ze dat de file begon op te lossen en beslisten ze om hun reis voort te zetten.
De spullen werden zo goed als mogelijk opgeruimd, Dries en Heleen werden teruggeroepen en tenslotte was buiten enkel Jasper nog aan het slapen.
Voorzichtig nam Kathy het dekentje weg waaronder Jasper lag en vervolgens nam Koen Jasper op om hem in de auto te zetten. Het lukte hem zonder Jasper te wekken, en hij klikte de gordel mooi terug vast zodat Jasper helemaal vastgegespt zat in de auto. Het laatste dekentje waarop Jasper had gelegen werd nog opgevouwen en opgeborgen en het gezin nam plaats in de auto.
Kathy en Koen waren blij dat Jasper sliep, ze waren bezorgd geweest voor een lastige avond vanwege slaaptekort bij Jasper, maar waren er nu gerust op dat het wel beter zou gaan. Dries en Heleen keken samen naar een film terwijl ze verder richting Zuid-Frankrijk reden.
Er was nog een laatste tussenstop in de namiddag. Jasper kreeg daar na een luierwissel zijn onesie weer aangetrokken terwijl Heleen en Dries naar de wc gingen. Heleen was helemaal teleurgesteld in de vuile stinkende openbare Franse wc's, waarbij je moet hurken, en Jasper was daarom blij dat hij een andere oplossing had.
De trip werd voortgezet en rond de tijd dat het avondeten was kwamen ze aan in het hotel. Heleen en Dries hadden beiden hun schoenen nog aan van de vorige stops, Jasper zat enkel in zijn onesie zonder sandalen. Om de voeten van de onesie niet vuil te maken droeg Koen hem mee en zo kwam het gezin samen aan de balie om in te checken.
'Il y a un problème monsieur' zei de hotelmedewerker aan de balie terwijl hij de boeking bekeek.
Koen keek verbaasd, hij snapte niet wat een probleem zou kunnen zijn.
De baliemedewerker draaide zijn scherm, zodat Koen en Kathy mee konden kijken. Hij wees aan dat er slechts voor vier personen was gereserveerd, Jasper stond niet tussen de gasten.
Koen verbleekte toen hij dat zag, en hij herinnerde zich hoe hij de reservatie van het jaar ervoor gekopieerd had en er toen niet bij had stilgestaan dat hij Jasper extra moest invoeren.
Koen vroeg of ze geen kamer van vijf konden krijgen in de plaats. De hotelmedewerker haalde de manager er bij en samen bekeken ze welke oplossingen er waren. Ze liepen de kamers langs, maar ze waren allen volgeboekt. Een vrije kamer was er niet meer te vinden.
De hotelmanager bekeek het gezin nog eens goed. Koen, Kathy, Heleen en Dries stonden er allemaal met hun kleren aan. Het contrast tussen Dries en Jasper, die door Koen gedragen in een onesie met voetjes zat, met een fopspeen in zijn mond en zijn hoofd te rusten had gelegd op Koen zijn schouder heel groot.
De manager hoefde niet lang na te denken over een oplossing. Ze gingen voor Jasper nog een bedje bijplaatsen op de kamer. Voor de brandveiligheid mocht het eigenlijk niet, maar hij ging voor deze ene keer een oogje dichtknijpen.
Koen moest bijbetalen voor de extra persoon die zou blijven slapen en ook de reservatie voor de terugweg werd meteen in orde gebracht door de eerste baliemedewerker.
Ze gingen samen door naar het hotel-restaurant en samen genoten ze van een kleine maaltijd. Na het eten haalden ze de bagage voor deze nacht uit de auto en gingen op zoek naar hun kamer.
Bij het binnenkomen zagen ze meteen het vijfde bed voor Jasper. Het was een opvouwbaar babybed! Rondom was er allemaal gaas en binnenin lag een dunne matras.
Het was een vermoeiende dag geweest voor Jasper; hier had hij echt geen zin in en hij begon moeilijk te doen. 'Hier wil ik niet in slapen.' zei hij met tranen in zijn ogen. 'Ik ben geen baby!'
Het voelde voor Jasper aan alsof ze hem bewust in dit parket gebracht hadden om met hem te kunnen lachen.
Kathy herkende de vermoeidheid van Jasper en begreep vlug dat daar het grote probleem lag. Ze nam Jasper op de schoot en troostte hem: 'Jasper, ik begrijp dat je hier geen zin in hebt, maar we hebben wel een oplossing nodig voor vannacht. We kunnen nu echt niet meer naar een ander hotel beginnen te zoeken waar ze wel plaats hebben voor vijf, en dit hotel is ook al betaald.
'Maar ik ben geen baby!' snikte Jasper tussen zijn tranen door.
Kathy wreef troostend over zijn rug, nam de fopspeen vast die aan het lintje van zijn onesie hing en stak dat in Jasper zijn mond. 'Zo zien we jou ook helemaal niet, dat weet je toch Jasper?'
Jasper knikte van ja, praten met de fopspeen in zijn mond was moeilijk.
'Als je nu eens in ons grote bed gaat liggen totdat je slaapt, en als wij ook gaan slapen verleggen we je naar het kleine bed. Is dat goed?
Jasper gaf al knikkend zijn akkoord. Koen en Heleen gingen meteen aan het werk om alles klaar te maken voor de nacht en de volgende ochtend. Kathy hield Jasper nog even op de schoot tot hij helemaal gekalmeerd was en de rust was teruggekeerd. Dries ondertussen maakte zichzelf ook klaar om te gaan slapen. Het was ook aan hem te zien dat hij moe was.
Koen maakte de fixatieset eerst vast aan het tweepersoonsbed maar dat lukte niet goed. Na overleg met Jasper en Heleen maakte hij het tijdelijk vast aan het bed van Heleen, Jasper zou daar in slaap vallen in plaats van het grote bed.
Nadat alles in orde was werden Dries en Jasper te rusten gelegd. Heleen en Kathy lazen op het terras nog even een boek en Koen keek vlug zijn mails na van zijn werk en beantwoordde de drie belangrijkste.
Korte tijd later was Jasper al aan het slapen. Koen maakte de fixatiebanden los, legde Jasper in het babybed, dekte hem toe en verwijderde de fixatieset zodat ook Heleen kon gaan slapen.
| Thread starter | Similar threads | Forum | Replies | Date |
|---|---|---|---|---|
|
Hier ben ik dan, Jasper | Voorstellen | 29 | |
| J | Hoi Ik ben Jasper! | Voorstellen | 21 |