Olaf en Marjolein

luierdromer

Niet geschoten is altijd mis.
HOOFDSTUK 98 TUSSEN LIGGENDE WEEKEND 2

Uiteindelijk bleek het Wilma te zijn, die direct vroeg of ze Sofieke moest helpen.
Even aarzelde Sofieke maar, zei dan, " ja graag anders doe ik het alsnog in mijn broek".
Toen Sofieke op de wc zat, vertelde Wilma dat ze het van Marjolein ook nog steeds ongelofelijk vond, vooral omdat alle dokters die ze door de jaren heen hadden gehad, stuk voor stuk hadden gezegd dat zoiets onmogelijk was, zowel over het lopen van vooral Olaf maar, ook het ophouden van hun behoeftes.
"Toch lukt dat bij vooral Marjolein maar, ook Olaf steeds beter", vervolgde Wilma.
Ondertussen was Sofieke klaar, en nadat ze haar billen had afgeveegd hielp Wilma Sofieke met haar luier en stopte haar weer lekker in.
Nauwelijks was Wilma vertrokken of Sofieke sloot haar ogen draaide wat en sliep alweer, om zondagochtend net als Elza tegen 8 uur weer wakker te worden.
Waarbij ze merkte dat ze later in de nacht toch nog in haar luier te hebben geplast.
Toen Elza wakker werd merkte die dat ze vannacht al slapende had gepoept, iets wat maar, zelden meer gebeurde.
Doordat de meisjes merkten dat voor de rest iedereen nog sliep maar dat het laat genoeg was om op te staan, zei Elza, "kom Sofieke we gaan lekker douchen en aankleedden".
Nog terwijl Elza aan het woord was, zag ze Sofieke stralen, en hoorde dat Sofieke terug fluisterde, " ja is goed, kom mee".
In de badkamer wilde Elza Sofieke helpen maar, liet Sofieke direct merken dat ze het prima zelf kon vandaag.
Toen ze om half 9 klaar waren, slopen ze samen naar beneden, toen ze langs de slaapkamer van Marjolein kwamen, merkte Elza direct dat Marjolein onrustig sliep.
Kijkend naar Marjolein en eens snuivend merkte Sofieke dat Marjolein vanochtend een vieze luier had.

Dan keek Sofieke Elza aan en Elza Sofieke en zei Elza dat ze van Marjan begrepen had, dat het met het ziek zijn van Marjolein te maken had,
Ondertussen liepen de meisjes de keuken in, waar ze koffie en thee zetten en brood smeerden, wat Sofieke tot verbazing van Elza goed afging
Terwijl ze rustig doorsmeerde vertelde Sofieke, "sinds jij mij dit hebt geleerd smeer ik thuis ook bijna altijd mijn eigen brood."
"De eerste keer dat ik thuis een mes pakte keken pappa en mamma vreemd op, waarbij het niet veel had gescheeld of ik had een tik op mijn vingers
gehad".
"Tot hun verbazing zagen ze al snel dat het me echt lukte, sindsdien doe ik het bijna altijd zelf".
Al pratend smeerden beide meisjes rustig door toen ze klaar waren en alles op tafel stond, merkte Sofieke dat ze nodig moest poepen.
Wat ook Elza merkte en die vroeg direct, lukt dat Sofieke?"
Maar, Sofieke was al weg, en hoewel ze op tijd was, merkte ze dat de eerste remsporen al in haar luier zaten.
Hier baalde het meisje van, hoewel de hoofdmoot in de wc eindigde, iets wat ook Elza merkte aan de zucht die Sofieke liet ontsnappen.
Waarop Elza vroeg, "gaat het Sofieke?"
"Ja hoor maar, toen ik naar de wc moest was ik bijna te laat, want de eerste remsporen zaten al in mijn luier, en de rest in de wc pot viel, was er toch poep in die stomme luier gelopen".

Aan haar gezichtsuitdrukking zag Elza dat Sofieke dat vies vond maar, bleef er rustig onder, keek Sofieke aan en zei, "kom op Sofieke schone luier om, dan kunnen we de rest wakker maken."
Direct zei Sofieke dat ze al een schone luier om had, en reageerde Elza, "nou dan kunnen we direct de rest wakker maken".
Binnenkomend bij Olaf en Marjolein merkten ze direct dat ook Marjolein in haar slaap had gepoept, toen Sofieke haar wekte, merkte Sofieke direct dat ook Marjolein zelf merkte dat ze in een poepluier lag, en baalde.
Nog meer baalde ze toen ze aan alles merkte dat ze een slechte dag had, en bij alles hulp nodig had.
Terwijl hoewel Olaf vanochtend ook een vieze luier had, was hij vandaag wel in staat om zelf te douchen aan te kleedden en zelf te eten.
Dan wilde Marjolein haar moeder of Cora roepen om hulp maar, beduide Elza en Sofieke dat ze stil moest zijn en zei Sofieke, " wij zullen je van je vieze luier af helpen douchen en aankleedden.".
Dan keek ik de meiden aan lachte wat en zei," dat vindt ik lief van jullie maar, daar vindt ik jullie nog wat te klein voor".
Direct zag ik dat dit laatste voor de meisjes een belediging was, en begreep ik dat ik ze beter het voordeel van de twijfel kon geven.
Tot mijn verbazing, bleek nadat ik met moeite de badkamer beneden had gehaald dat, toen ik me zelf wilde uitkleedden hoewel ik wel voelde dat ik de energie niet had, ik Elza maar, vooral Sofieke onderschatte, want in de badkamer dwongen de meiden me om op het douchébed te gaan liggen zodat ze mij konden uitkleedden en wassen.
Zodra ik lag begon vooral Sofieke op haar gemak aan de voor haar best grote klus, alsof ze nooit anders gedaan had.
Ongemerkt was ik ineens uitgekleed en was de vieze luier in de emmer verdwenen, en waren Elza en Sofieke mij aan het wassen.
Want hoewel Tamara zoiets wel eens verteld had, en ook Marjan al had laten merken dat dit haar verbaasde wat betreft Elza had ik dit niet verwacht.
Juist omdat Sofieke zelf veel te goed wist hoe en vieze luier aanvoelt.
Toen de meisjes me even later hadden gewassen en de zeep wegspoelde en me begonnen af te drogen keek ik ze aan en bedankte ze uitvoerig en voegde er aan toe, " niet alleen Olaf en ik maar, ook jij Sofieke bent met bijna6 jaar te groot voor luiers overdag maar, aan tante Tamara zie je dat er ook grote mensen zijn die nog in bed plassen, of zelfs overdag
Terwijl ze rustig doorging knikte Sofieke zuchtte en zei, " helaas wel"

Dan keek ik Sofieke aan en knikte begrijpend om dan door te gaan over mijn snelle achteruitgang verleden jaar maar, vooral het snelle herstel benoemend.
Over de opname in de Riethorst wilde ik het nu ondanks dat de meiden er van wisten niet over hebben enerzijds omdat het nu niet terzake deed, anderzijds omdat het voor ons alle 3 heftig was, helaas bleven de meisjes aandringen waarbij ik werd gered door Olaf die ook wel eens wilde douchen maar, vooral een schone luier wilde, omdat ook hij vannacht goed gepoept had.
Om de druk van de ketel te halen maar, vooral om te kijken of de meisjes wilden happen, zei hij, " ik wil ook wel lekker verzorgd worden",
"Of zijn jullie bang voor mijn plassertje?".
Waar Sofieke nu met een mond vol tanden stond, pakte Elza de handschoen direct op en zei," natuurlijk kan ik ook een jongen verschonen, en ik weet heus wel hoe een jongen er van onder uitziet".

Deze beidehandte opmerking van Elza deed Olaf en Marjolein schateren van de lach, terwijl ik intussen helemaal was aangekleed door de meisjes.
Terwijl ik opstond, en Olaf mijn plaats innam zei ik, "" nou meiden ga jullie gang."
Echter precies op het moment dat ze met Olaf begonnen werd er op de deur van de badkamer geklopt, wat mamma was die wilde weten hoe ver dat we waren .
Toen ze hoorde dat ik zo ver was en dat de meisjes nu Olaf gingen verschonen, opende Wilma de deur en toen ze zag dat Elza Olaf de broek naar beneden trok zijn romper opende en aan zijn luier wilde beginnen, beduide ze Elza te stoppen.
Direct zagen we Elza Wilma verbaasd aankijken terwijl ze halt hield, en hoorde haar nogmaals zeggen, "ik weet heus wel hoe een jongen er van onder uitziet hoor".
Dan vertelde ze nog dat ze samen met haar tante haar neefjes had verschoond.
Dan zei Wilma, "nou toe maar", en inderdaad zag Wilma al snel dat Elza en Sofieke netjes te werk gingen,

Zich totaal niets aantrekkend van Olafs zijn geslachtsdeel, totdat het piemeltje groter groeide en stijf werd.
Tot verbazing van Olaf maar, ook Marjolein zagen we dat Sofieke hier van schrok maar, Elza een koud washandje pakte welke ze over Olaf zijn piemeltje bewoog, zodat deze slap werd.
Waarna ze Olaf de luier om kon doen, waarna toen Olaf klaar was Sofieke aan de beurt was maar, in plaats van te komen liggen liep ze met Olaf en mij mee, waarop Cora vroeg wat Sofieke ging doen, " ik wil wat drinken", antwoordde Sofieke, "uh eerst verschonen zei Cora beslist.
"Hoeft niet ik ben schoon en droog", antwoordde Sofieke direct, totaal niet van plan om aan het bevel van Cora te voldoen.
Cora echter geloofde Sofieke maar, half hoewel ze wist dat, Sofieke haar luier steeds vaker droog hield, wilde ze het zeker weten.
Al snel bont Sofieke in, toch wel geschrokken van de reactie van Cora.
Direct toen ze lag wilde Cora Sofie controleren maar Sofieke was nu bang voor Cora, wat nu?
Om Sofieke op haar gemak te stellen, zei Cora dat als Sofieke inderdaad droog was, ze vanavond pas naar bed hoefde als Olaf en ik naar bed gingen.
Dat dit een gevaarlijke belofte was besefte Cora al snel, tenminste als Sofieke net zo beide hand was als Elza.
Dat dit het geval was bleek al vrij snel doordat Sofieke net als Elza en wij regelmatig naar de wc ging om te plassen, waarbij ze bewust haar sluitspier aan of ontspande.
Zodat toen Cora tegen half 2 niet alleen Olaf Jan-Willem en Marjolein maar, ook Sofieke wilde verschonen, we zagen dat Sofieke dat niet nodig vond, en toen Wilma naar de indicator keek die nog volledig geel was.
Nu opende Wilma haar luier om te kijken of Sofieke gepoept had maar, ook hiervan was geen sprake, dan wilde Wilma de luier weer terugvouwen en sluiten maar, opdat moment kwam Sofieke zitten en zei," Wilma ik moet poepen".
Dit verbaasde Wilma maar, ook Olaf en ik, wisten niet wat we hoorden en zagen.
Nog voor wij van verbazing waren bekomen zat Sofieke al op de wc te poepen, en toen Wilma Sofieke van de wc af hielp, hiep Cora Olaf die bijna maar, niet helemaal droog was.
Toen Olaf klaar was, kwam Marjolein op de commode liggen, en merkte Wilma dat ik wel had geplast maar, niet gepoept.
Direct vroeg Wilma, "moet je nu toevallig poepen Marjolein?

"Ja mamma en ook meer plassen", ondertussen keken we hoe ver Sofieke was, die stond intussen haar billen af te vegen alsof ze nooit anders had gedaan.
Toen We dat zagen kreeg ze alleen maar, complimenten die nog veel groter werden toen Wilma en Cora in de kamer kwamen en, het klaarstaande ontbijt zagen.
Nog verbaasder keken ze toen Elza vertelde dat ze dat samen met Sofieke had geregeld, waarbij ze tot onze verbazing aan alles hadden gedacht.
Waar ik dacht dat, Sofieke nu wel hulp nodig zou hebben, was juist ik de gene die vanochtend de klos was.
Doordat ook Olaf en Jan-Willem zich vanochtend best redde, helemaal verbaasde het mij dat het juist Sofieke was die me kwam helpen met eten.

Na het ontbijt gingen we in de tuin spelletjes doen, toen ik vroeg wat ze wilden zeiden ze beide, rummicub.
Dit antwoord deed vooral mamma en Cora bedenkelijk kijken, doordat we met 5 waren vormden Elza en Sofieke een duo, waar we al snel rekening mee moesten houden.

Dus als Olaf en ik dachten dat we makkelijk konden winnen, kwamen we bedrogen uit.
Ook aan Jan-Willem zagen we dat het hem verbaasde, doordat we tijdens het spel daar de volle aandacht op hadden en we bovendien regelmatig van hapjes en drankjes werden voorzien, lekte niet alleen Jan-Willem bijna door maar, plasten ook Olaf en ik onze luier vol.
Om pas toen ik een hap van de gevulde koek nam, de drab te voelen die mijn luier was ingelopen.
Waarbij het me veel moeite koste om geen vies gezicht te trekken.
Doordat dit me lukte hadden mama en Cora niets door, Sofieke wel maar, die zweeg.
Tegen half 5, toen het zoveelste spelletje was afgelopen zei Sofieke dat ze naar de badkamer ging om haar vieze luier te verschonen.
Toen ze langs mij heen liep merkte ik dat ze mij rook, en vroeg me dan iets te hard of ik mee ging om te verschonen.
Nu zag ik mamma opkijken maar, voor ze wat kon zeggen waren wij al weg.
In de badkamer nam Sofieke plaats op het douchebed en begon ik haar te verschonen, waardoor ze snel schoon was.
Dan keek ze mij aan en vroeg wie mij zou verschonen, "ik doe het zelf" lachte ik.

Dan zag ik Sofieke driftig met haar hoofd schudden en zei ze, " in dat geval blijf ik hier om jou te verschonen Marjolein".
Dat was ik niet van plan, ik wilde Sofieke niet belasten met mijn incontinentie maar, Sofieke liet zich niet wegsturen en stond er op mij te verschonen.
Ze bleef er opstaan om mij te verzorgen, en inderdaad kon ze het ook alleen.
Toen ik op het moment dat ze mijn luier sloot vroeg of ze het niet vies vond zei ze," dat wel maar, ik weet zelf maar, al te goed dat ook jij er vaak niets aan kunt doen".
"Net als ik zelf", voegde ze eraan toe terwijl ze me in de rolstoel hielp stappen en we terug gingen naar de kamer waar Cora het eten op tafel zette.
Zei Sofieke, "ik had nooit gedacht dat ik ooit op de wc zou plassen of poepen".
Intussen waren we weer in de huiskamer, waar we direct aan tafel schoven.
Direct na het eten, het was inmiddels half 7 zei ik dat ik naar bed ging en weer was het Sofieke die me kwam helpen.

Dan zei Wilma, "dat is goed maar, dan ga jij ook direct tanden poetsen en naar bed".
Nu zagen we de tweestrijd bij Sofieke en Elza, want doordat Elza en Sofieke de hele en halve uren kenden wist Sofieke dat het daarna snel 7 uur zou zijn wat betekende dat het voor haar en Elza bedtijd zou zijn.
Want als er de volgende ochtend school was moest ook zij voor 8 uur slapen.
Ook wisten de meiden dat ik na mijn opname in de riethorst nog altijd voorzichtig moest zijn, waardoor ik deze avond weer eens beneden zou slapen.
Waar ik dus ook de badkamer zou gebruiken.
Toen Sofieke en ik na de andere een prettige avond en goeienacht te hebben gewenst de kamer verlieten zagen we dat mamma en Cora elkaar aankeken om te bepalen wie er mee zou gaan om ons te helpen maar, aangezien Elza Sofieke en ik onderling hadden afgesproken dat we elkaar zouden helpen en we de grote mensen niet nodig hadden, wenkte Sofieke me om haar te volgen, in de hoop dat het plan zou slagen.
Aangezien mijn rollator begon te piepen maar, het ging goed, in de badkamer ging direct de deur op slot en maakte Sofieke aanstalten om zowel haar grote als kleine boodschap op de wc te lozen.
Iets wat deze keer goed ging terwijl ik haar aanspoorde op te schieten aangezien ik ook nodig moest en het niet lang meer zou houden.
Maar, net toen ik dacht dat het misging stond Sofieke op en hielp dan mij op de wc, waar ik direct ontspande en poepte direct gevolgd door een grote plas.
Toen ik ondertussen mijn luier bekeek, was deze praktische droog die kon ik morgenochtend zo weer gebruiken.
Toen ik even later opstond en doortrok merkte ik pas dat Elza en Sofieke niet alleen hun eigen nachtluier hadden gepakt, en Sofieke deze inmiddels omhad.
Terwijl ze nu Elza hielp met haar luier wat haar goed afging maar, ze ook voor mij een luier hadden neergelegd.
Ondanks dat wilde ik niet dat de meisjes mij nu zouden luieren maar, beduide hen om tanden te gaan poetsen.
Ondertussen vouwde ik de luier uit en ging ik er op liggen maar, op het moment dat ik de luier omhoog en tussen mijn benen doortrok zag ik dat Elza en Sofieke hun tandenborstel op de wasbak legden en hoorde Sofieke mompelen," als ik het niet dacht".
Gaf me dan een tik op mijn vingers en nam de plakkers over die ze netjes dichtplakte.
"Hé schat dat kan ik zelf hoor".
Dan keek ze me fel aan en zei, "ik ook maar, als ik moe ben mag dat niet en doet mamma of de oppas het", was haar antwoordt.
"Dus laat je nu maar, lekker verzorgen", voegde ze nog toe.
De zelfverzekerdheid waarmee ze dat deed, verbaasde me nog het meeste eigenlijk, en besefte dan hoe positief Elza op Sofieke reageerde, en wat voor positief effect dat op Sofieke had.
Uiteindelijk lagen we alle 3 kwart over 7 in bed en sliepen na een kort verhaaltje bijna direct, om de volgende ochtend rond half 7 een beetje nat wakker te worden.
Dat ondanks dat ik ook vannacht tegen 3 uur op de wc had geplast, toen ik even later mijn natte luier in de emmer gooide en onder de douché wilde stappen, kwamen Elza en Sofieke binnen
 
Laatst bewerkt:

luierdromer

Niet geschoten is altijd mis.
HOOFDSTUK 99 SAMEN NAAR ONZE OUDESCHOOL

Die direct vertelde dat ze vannacht op de wc had gepoept maar, helaas toen al wel nat was.
Dan vertelde Elza dat ze toen wij gisteravond naar bed gingen, zowel mij als Olaf naar het toilet had horen gaan.
Hierop vertelde ik dat, niet alleen ik mijn luier regelmatig droog en schoon hield maar, dat sinds Mirella Olaf tijdens een scoutingactiviteit spontaan op de wc had gezet, ook hij zijn luier regelmatig schoon en droog hield.
Direct zag ik Elza opkijken en zei, " Mirella wilde het toen we bij scouting bleven slapen eens proberen en sinds die tijd probeert ook Olaf in ieder geval op de wc te poepen".

Mede door de hulp van Elza en Sofieke waren Olaf en ik al snel weer schoon, en hadden ook Elza en Sofieke zich al snel gewassen.
Waarna Elza een onderbroekje aantrok en Sofieke een oefenbroekje van de stapel nam, en aantrok.
Dan keek ik Olaf aan terwijl ik een oefenbroekje aantrok, en vroeg wat hij wilde.
"Doe mij maar, hoewel we thuis blijven gewoon een luier, want ik ben nog niet zo zeker van mij zelf als jij Marjolein".
"Is goed maar, eerlijk gezegd had ik niet verwacht dat het ook jou zou lukken om het op te houden Olaf ook al snap ik dat je dat wel probeert".
Dan keek Olaf mij aan en zei, "ik zelf ook niet".
Terwijl ik me verder aankleedde en optutte deed ook Olaf dat eerste zoveel mogelijk zelf, wat zo goed ging dat, we deze maandagochtend al om vijf voor half acht aan het ontbijt zaten, en klaarstonden toen om vijf over acht Mirella Pim Paul Mirte en Jeroen voor de deur stonden.
Die ook nu opkeken van de aanwezigheid van Elza en Sofieke maar, Mirte reikte ze direct een hand die ze direct vast pakten.
Toen we even later op het schoolplein kwamen zagen we dat er weer een touringcar klaar stond, als we goed keken was het er weer 1 met een lift.
Dit verbaasde Olaf en mij, want welke klas buiten de onze had een lift nodig?
Dan zagen we dat dit ook een aantal klasgenoten buiten ons clubje was opgevallen, en Frieke zei, "volgens mij is die bus voor ons, hoewel ik geen idee heb waar we heen gaan".
Dan zagen we Hans Wilma Jochem Mieke en Petra knikken en zei Petra maar, ik wel".
"Ik denk dat we naar de oude school van Olaf en Marjolein gaan".
"Hoe kom je daar nou bij?", vroegen niet alleen Olaf en ik maar, ook Jeroen en Martine haar.

"Is het jullie dan niet opgevallen dat juf Jolanda aardig wat smoeste met de juf van de mytylschool?", kwam Wilma direct met een tegenvraag.
Tot onze schaamte moesten Olaf en ik bekennen van niet, aangezien we het veel te druk hadden met het bijpraten met onze oude klasgenoten.
Maar, Mirte Miranda en Jeroen zeiden direct, "verrek nu je het zegt, wij dachten dat ze het puur over Olaf en Marjolein hadden".
Nu zei Carlijn, " ik heb inderdaad iets opgevangen over een gezamenlijke les".
Ondertussen deed Jaap ook mee aan de discussie en stonden zelfs Elza Jeffrey Sofieke Ivanka en Sander mee te luisteren, zonder dat we het merkten.
Totdat Ivanka en Elza iets te luid zeiden dat ze mee wilden.
Maar, ik zei dat ze stil moesten zijn, wat ze na een korte uitleg gelukkig begrepen.
Ondertussen was het half 9 en gingen we alsof we niets doorhadden gewoon naar de klas, waar we toen we zaten eerst praten over afgelopen vrijdag.
Tot juf Jolanda zei dat we vandaag begonnen met taal maar, nog geen 5 minuten later zei ze dat we de schriften en boeken moesten opruimen, en mee komen naar buiten.

Buiten gekomen zagen we al snel dat buiten ons clubje niemand doorhad wat er ging gebeuren, zelfs toen we instapten, niet.
Onderweg hoorden we dat Jochem Nelleke en Wilma zich dat hardop afvroegen maar, wij hielden bewust onze mond.
Iets wat Jaap en Kees aan ons zagen maar, voor we wat konden zeggen, legde Jolanda haar wijsvinger op haar lippen waarop wij zwegen.
Toen we na bijna een halfuur op het zelfde punt als vrijdag van de snelweg afgingen, zagen we dat er bij Nelleke en Martine iets begon te dagen.
Wat we bij meer klasgenoten zagen toen we de afslag naar de dierentuin voorbij reden maar, bij de volgende verkeerslichten rechtsaf sloegen en na nog 500 meter een groot terrein opreden, wat Olaf en ik direct herkenden als Groot Klimmendaal.
Toen we na nog een paar honderd meter voor een gebouw stopten wat de meesten herkenden als een schoolgebouw.
Waar Olaf en ik dachten dat onze oude klas buiten zouden staan te wachten was dit niet het geval maar, zei juf Jolanda dat ook zij van niets wisten.
Dan zei Juf Jolanda dat ze zich zou melden en wij even moesten wachten.
Op het moment dat zij wegliep ging de schuifdeur open en stapte juf Trudy samen met Reina Johan en David, die ook van niet wisten, naar buiten.
Direct gevolgd door Fleur en Lies, die we hoorden stamelen, "wat komen jullie doen?"
Hier hadden zelfs Olaf en ik geen antwoord op.
Maar, juf Trudy zei, "kom allemaal binnen dan zullen we in de klas vertellen wat we gaan doen".
Binnenkomend viel het onze klas op dat, er overal schuifdeuren zaten maar, ook de breedte van de gangen viel de meesten op.
Toen we in de grote kring zaten vertelde juf Trudy waarom wij op bezoek kwamen.
Hierna mochten Olaf en ik vertellen hoe het ons in groep 5 verging en dat we goed mee kwamen.
Tot slot zei ik, " in het begin dacht de rest van de klas dat de juf ons voortrok maar, vooral dat ze ons geen slechte cijfers durfde te geven maar, die sprak dat direct tegen".
Het volgende onderwerp ging over het verschil in de manier van lesgeven, ondertussen wilden Fleur en Reina de klas verlaten om naar de therapie
te gaan maar, juf Trudy zei, " ik heb alle therapie voor vandaag en morgen afgezegd".
Zo bleef de hele klas compleet, toen zij weer in de kring zaten en we allemaal drinken hadden gehad, vertelde juf Trudy hoe ze hier werkten en welke methode ze hier gebruiken.
Toen wij eens goed keken merkten we pas dat deze niet eens erg verschilden met wat wij nu op school gebruikten.

Dit deed juf Jolanda voorstellen om samen te gaan lezen.
Al snel viel het juf Jolanda op dat, onze oude klas op zich wel goed las maar, toch voor hun leeftijd achterliepen, en maar, iets verder waren dan wij aan het begin van dit schooljaar.
Dit liet haar goed zien hoe snel Olaf en ik vooruit waren gegaan, iets wat ook Trudy opviel.
Dab zei juf Jolanda, " ik zet Olaf en Marjolein bij het lezen bewust niet in het zelfde groepje, zodat ze zich puur op hun beter lezende klasgenoten moeten richten".
Dan zei Jolanda tegen Trudy, "het verbaasd mij ook hoe snel ze hun achterstand hebben omgebogen in een voorsprong, ze zitten bijna op het niveau van hun eigen leeftijd".
Wij merkten van dit gesprek niets omdat, de juffen fluisterden, wat onze oude klas wel merkten was hoe snel wij vooruit waren gegaan met taal lezen spelling en rekenen.

Dit deed Lies David en Reina opkijken en Willemien zei, " we kunnen wel zien dat die school voor jullie goed werkt".
"Of worden jullie voorgetrokken?"
Direct wilden Olaf en ik zeggen dat dit niet zo was maar, Carlijn en Petra waren ons voor, " dat dachten wij eerst ook, toen Olaf en Marjolein behalve voor schrijven alleen maar, vette voldoendes haalden".
"Maar, de juf heeft ons laten zien dat dit niet zo is".
Dan zei Olaf, " dat zouden Marjolein en ik ook niet willen".
Ondertussen was het kwart over 10 geweest en stond de klasse assistente op en zei, "Reina en Lies gaan jullie mee? dan zal ik jullie verschonen".
Dan keek ze ook Olaf en mij aan, terwijl ook Nelleke Miranda en Jeroen opstonden en Jan-Willem uit de kring probeerde weg te komen.
Pas toen Miranda op stond viel het Hetty op dat ook Miranda en Nelleke een luier omhadden., en ook die goed gevuld waren.
Dan wilde ze zeggen dat het wel een grote groep werd maar, juf Jolanda zei, dat Miranda en Jeroen de rest van het groepje dagelijks verschoonden.
Maar, dat Marjolein het steeds meer zelf deed, hier op zei Hetty, "kom maar, mee en laat maar, zien".
Toen we in de verschoonruimte kwamen en Miranda en Jeroen de verschoontafel zagen zei Miranda, " nou dat ziet er professioneler uit dan bij ons op school".
Terwijl Hetty Reina verschoonde keek ze Miranda aan en zei, "ja dat klopt maar, je moet niet vergeten dat het verschonen van luiers hier regelmatig voorkomt, terwijl dat bij jullie op school echt een uitzondering is".
Ondertussen was Hetty al met Reina bezig, toen die klaar was en Lies de plaats van Reina innam zei Hetty, " nou laten jullie maar, zien wat je kan".
Tot haar verbazing werd Lies snel en netjes verschoond, net als Nelleke Jan-Willem, Mirella en tot slot Olaf en Marjolein, waarbij het Hetty opviel dat Olaf en Marjolein nog best schoon waren.
Maar, ze keek pas echt verbaasd toen Olaf zei dat hij moest poepen en Marjolein bijna op het zelfde moment dat ze moest plassen.
Daarop zette Jeroen en Miranda Olaf en Marjolein op de in de ruimte aanwezige wc en vertelde Pim over het afgelopen schooljaar wat dit betreft.
Waarbij de oo en aa, s niet van de lucht waren.
Toen we klaar waren was het direct pauze waarbij we nu binnen in de gangen bleven, wat iets was wat onze huidige klas direct opviel.

Na de pauze werd de les over handicaps en de gevolgen daarvan in alle hevigheid voort gezet, waarbij het onze huidige klas nu opviel dat waar Gert David Fleur en Lies vrijuit over hun handicap vertelden, lieten Reina en Willemien direct lieten merken dat ze er niet over wilden praten.
Maar, zagen ook dat Johan het wel probeerde maar, direct dichtklapte en begon te huilen.

Terwijl Hetty Johan probeerde te troosten vertelde juf Trudy zowel aan ons als aan haar eigen klas dat hij en zijn familie 2 jaar geleden bij een auto ongeluk betrokken waren met tot gevolg een beschadigde rug, waarbij het niet veel gescheeld had, of hij was geheel verlamd geraakt.
Maar, wat het geheel echt heftig maakte was dat, bij dat ongeluk zijn moeder om het leven was gekomen en zijn zus zwaargewond raakte.
Zodat ze niet alleen incontinent is maar, dusdanig verlamd is dat ze niet kan zitten, en gevoed wordt met een sonde in haar neus.
Nog tijdens het vertellen merkte zowel Olaf als ik dat niet alleen onze huidige klas maar, ook onze oude klas schrokken van dit verhaal.
Hoewel wij wel wisten waarom Johan op de mytylschool zat, was dit toch nieuw voor ons.
Na dit verhaal was het tijd voor een spelletje triviant, met de categorieën taal rekenen aardrijkskunde en geschiedenis.

Direct stelde beide juffen 4 teams samen, wat bestond uit 2 leerlingen van onze oude klas en 5 leerlingen van onze huidige klas.
Ook Jan-Willem Nelleke Olaf en ik werden bewust over de groepjes verdeeld.
Waarbij al snel bleek dat de leerlingen van de mytylschool goed meededen, waar juf Trudy had verwacht dat haar leerlingen er niet aan te pas zouden komen.
Zelfs Willemien en David die gemiddeld de zwakste van haar klas waren deden leuk mee.
Daarbij bewust op weg geholpen door Martine Nelleke en Frieke, waarbij een kleine hint meestal genoeg was.
Ook Mirte en Carlijn lieten bewust de teamleden van de mytylschool met de antwoordden komen.
Wat juf Trudy naar juf Jolanda deed opmerken, "dit gaat beter dan ik had verwacht".
Dan vertelde Juf Jolanda dat Olaf en Marjolein al direct op de eerste dag door de klas overal bij werden betrokken, en aan mee deden.
Ondertussen was het spel teneinde en was het lunchtijd
 
Laatst bewerkt:
Thread starter Similar threads Forum Replies Date
DL_Michel Verhaal Klaar Marjolein en ik 16+ Verhalen 0
Similar threads

Bovenaan