TAMARA

luierdromer

Niet geschoten is altijd mis.
HOOFDSTUK 73 SAMEN OP DE KINDERAFDELING

Hierdoor was Josje na het verschoonmoment direct weer op haar gemak.
Zodat zij het darmonderzoek gelaten onderging, uiteindelijk bleek zoals Mies al verwachtte en, Josje vreesde!
Dat haar darmen ontstoken waren doordat er kleine restjes ontlasting tegen de darmwand waren aangeplakt.
Nu vervolgde Eva, " dat betekend dus dat er een bacteriële infectie is ontstaan, die we operatief moeten verwijderen".
"Waarna je darmen intensief gereinigd moeten worden."
"Alles bij elkaar betekend dit dat jij morgenochtend om 10 uur al onder het mes gaat en, dat de operatie een klein uurtje zal duren".
Eén ander punt is dat we doordat we planbare operaties bij kinderen zoveel mogelijk in schoolvakanties plannen de tienerafdeling waar jij eigenlijk al naar toe mag, vol ligt".
"Zodat er niets anders opzit dan jou op de kinderafdeling te plaatsen".
"Waarschijnlijk moet jij een kamer delen met twee meisjes van bijna zes jaar".
Dan keek Eva Josje aan en, vroeg "begrijp je alles Josje?"
Direct keek Josje Eva aan en antwoordde, " dokter uw verhaal is duidelijk".
"Bovendien begrijp ik Volledig wat er gaat gebeuren".
"Toch heb ik nog één vraag".
"U vertelde dat ik bij twee bijna zesjarige meisjes op de kinderafdeling kom te liggen".
" Bij deze leeftijd is het niet ongebruikelijk dat vader of moeder bij de patiënt blijft slapen, iets anders is dat ik gehoord heb dat er aan het begin van de zomervakantie, twee jonge meisjes op de kinderafdeling lagen waarvan er één ziek was"!

"Terwijl het tweede meisje in plaats van vader of moeder haar steunde door bij haar te blijven slapen en, zij bovendien ook de nodige onderzoeken onderging!"
Nu knikte Eva en, begreep ook zij dat het over Elza en Sofieke ging maar, zei dat niet.
Direct zuchtte Josje, "nou ja eigenlijk ben ik veel te groot om mamma te laten blijven maar, toch zou ik het fijn vinden als Carina aan wie ik al maanden veel steun heb mag blijven".
Nu begreep Eva precies op welke situatie Josje doelde en dacht kort na.
Dan keek Eva Josje aan en, antwoordde " aangezien je zoals gezegd bij twee jonge meisjes op de kamer komt waarvan er één patiënt is en, de ander bij haar blijft als steun mag Carina bij jou blijven".

VOORWAARDEN

Dan ging Eva verder, "meiden dat betekend, dat Carina net als Josje gedurende haar opname permanent geluierd zal zijn en, zij alles in haar luier moet doen".
"Bovendien bepaalt de verpleging niet alleen bij Josje maar, ook bij Carina wanneer zij verschoont zal worden".
Dat laatste deed vooral Josje diep zuchtten aangezien zij dat bijna altijd zelf bepaalde.
Veel tijd om hier over te piekeren kreeg Josje niet, want Eva ging al verder met haar verhaal en, toen zij uitgesproken was betekende dat dit consult ook teneinde was.
Zodat Eva op een knop drukte om de verpleging te laten weten dat Josje en, Carina klaar waren en, opgehaald mochten worden.
Al na krap 2 minuten werd er geklopt en, ging al snel de deur open.

SAMEN NAAR DE AFDELING

Direct kwam er een zuster binnen die zich voorstelde als Laura en, zei zij dat Josje haar mocht volgen.
Direct vroeg Laura aan Josje of zij wilde dat Mies bij haar zou blijven.
Nog voor Josje kon reageren keek Eva Laura aan en, vertelde zij dat net zoals Sofieke bij Elza bleef slapen, Carina bij Josje zou blijven.
"Bovendien zal Carina Josje net als Sofieke Elza steunt, steunen door ook de onderzoeken van Josje te ondergaan".
Niet zeker wetend of Josje en, Carina begrepen hadden dat zij bij Elza en, Sofieke op de kamer zouden komen te liggen hielden Mies en, ik ons stil.
Ook Eva vertelde dat nu niet , zodat ze alleen wisten dat ze bij twee bijna zesjarige meisjes op de kamer kwamen te liggen.
Ondertussen had ik aan een half woord genoeg maar, hield me stil.
Sterker Carina en, Josje wisten niet dat ook Sofieke en, Elza in het ziekenhuis lagen omdat Elza problemen met haar longen had.
Laat staan dat zij wisten dat ook zij net voor Josje bij Eva waren geweest
Aangekomen bij de bewuste kamer keek Laura om het hoekje en, zag net als Marjan en Irma dat Elza maar, ook Sofieke sliep.
HOEWEL?!!!!!!!!
Stilletjes stapten Josje en, Carina voorafgegaan door Laura binnen en, wees Laura zachtjes pratend Josje en, Carina hun bed.
Waarna ze bijna geruisloos maar, Josje niet zonder pijn hun spullen opborgen.
Waarna ze op hun bed gingen liggen en, Josje direct haar ogen sloot.
Terwijl Carina juist alle gebeuren van deze maandag overdacht, terwijl Irma en ik dachten dat Elza en, Sofieke sliepen.
Wat Elza betreft klopte dat., want die was zoals verwacht door alle onderzoeken helemaal leeg.
Sofieke echter sliep maar, heel ligt en, had dus gehoord dat Josje dat en, Carina binnen kwamen en, inmiddels in bed lagen.
Terwijl Sofieke rustig bleef liggen hadden Mies en, ik een stoel gepakt en, zaten naast de bedden van onze dochters.
Nauwelijks gezeten of Laura kwam binnen met de nodige pijnstillers voor Josje.

Dat zij ook medicatie voor Carina bij zich had merkten Carina en, ik even later.
Want nauwelijks had Laura Josje geholpen om een pijnstiller en, een slaappil in te nemen, of nog voor Carina van verbazing was bekomen stond Laura naast haar.
Direct gebood Laura Carina op haar rug te gaan liggen.
Nauwelijks was Carina op haar rug gaan gaan liggen of Laura trok voorzichtig de pyjamabroek van Carina omlaag, om direct daarna haar romper en, luier te openen.
Nu keek Carina Laura aan en, vroeg dan "Laura in hemelsnaam wat ga je doen?"
"Carina je krijgt eerst een zetpil in je anus zodat je ontlasting er makkelijk en, bijna ongemerkt uitloopt".
"Bovendien krijg je als je zo bent aangekleed een pil waardoor je net als over je darmen voorlopig ook de controle over je blaas zal hebben".
Direct begreep Carina dat nog meer dan in de vakantie bij tante Thea zij het net als Josje Sofieke en, ikzelf het voorlopig volledig en, ongecontroleerd in haar broek zou doen en, luiers dus bittere noodzaak zouden worden.
Iets wat Carina na alle ervaringen van de laatste maanden en, dan met name de zomervakantie niet zag zitten.
Toen Carina ook maar, het begin van een hint in die richting maakte, maakte Laura haar in niet mis te verstane woorden duidelijk dat Carina deze medicatie op voorschrift van dokter Eva verplicht moest innemen.

Dit alles zo merkten Mies en, ik stemde Josje juist vrolijk maar, ook zagen wij dat Josje de reactie van Carina best kon begrijpen.
Aangezien Josje begrepen had dat Carina net als Josje zelf voorlopig totaal geen gevoel, laat staan controle over haar darmen en, haar blaas zou hebben.
Terwijl Josje alles overdacht zag ze dat Carina op de vraag van Laura op haar buik was gaan liggen en, Laura de billen van Carina van elkaar af duwde.
Om nadat Laura rubberen handschoenen had aangetrokken vervolgens met haar linker wijsvinger de anus van Carina te openen en, met haar linker hand een zetpil uit het blister te drukken en, deze direct bij Carina in de anus duwde.
Op het moment dat Laura dat deed hoorde Josje Carina zachtjes kermen van ongenoegen.

Helaas voor Carina was hier geen ontkomen aan en, nadat Laura Carina een Betterdry luier met twee inleggers had omgedaan.
Werd Carina verder aangekleed en, kreeg ze tenslotte nog een slaappil.
Ook die wilde Carina beslist niet hebben maar, ook nu was Laura onverbiddelijk.
Dus nam Carina de slaappil maar, in terwijl ze het ergste vreesde.
Dat zowel de zetpil plaspil als de slaappil hun uitwerking niet misten merkten Carina net als de moeders en, de andere meiden vrijwel direct.
Want tot verbazing van Elza maar, vooral Sofieke viel Carina bijna direct in slaap.
Toch werd het iedereen pas echt duidelijk toen Carina na anderhalf uur tegen half 1 als laatste van de vier meiden wakker werd.
 
Laatst bewerkt:

luierdromer

Niet geschoten is altijd mis.
HOOFDSTUK 74 DAGELIJKSE KOST EN, HEFTIGE BEHANDELINGEN

Niet alleen was zij net als Elza en, Sofieke heel duf en, had ook zij pijn.
Iets anders was dat Carina direct merkte dat ze nat was maar, vooral dat zij gepoept had.
Dat betekende dus dat de plaspil en, de zetpil die Carina verplicht had moeten innemen hun werk hadden gedaan.
Nauwelijks waren de meisjes wakker of Anja kwam samen met een mannelijke collega binnen lopen, welke laatste vertelde dat hij broeder was en, dus ook hij als verpleegkundige op de kinderafdeling werkte.
Dat verteld hebbende ging hij verder dat het lunchtijd was en, vroeg of de vier meisjes mee gingen naar de speelkamer om samen met de andere kinderen en, tieners te lunchen.
Uit deze vraag maakte ik net als Josje en, Carina op dat er nu meer tieners op de kinderafdeling lagen.
Ook begrepen Josje en, Sofieke dat er meer patiëntjes luiers droegen.
Hoewel dat in de meeste gevallen door een buik blaas of darmoperatie kwam en, de incontinentie tijdelijk was begrepen Josje en, Sofieke net als ik dat het voor hen nog vervelender was als voor ons.

Toch was het vooral voor Josje een grote opluchting dat ze nu niet de enige was.
Tot onze verbazing keek Sofieke de zusters en, de broeder, die zich intussen had voorgesteld als André aan en, zei vol overtuiging dat ook zij uiteindelijk zindelijk zou worden.
Hoewel Irma en, ik die kans door alle positieve ontwikkelingen van het afgelopen jaar inmiddels een stuk hoger inschatten als een halfjaar geleden vonden we dat Sofieke nu wel erg hard van stapel liep.
Voor Irma echter was uitgesproken zei Laura dat die kans hoe klein ook aanwezig was.
Dit onderwerp afgesloten ging Laura door en, vroeg wie ermee ging naar de speelzaal om te lunchen.
Dat deden ze alle vier hoewel Josje door de pijn bijna geen eetlust had.
Aangekomen in de speelzaal werden de vier meisjes direct uitgenodigd om aan de grote tafel te komen zitten.
Tot verbazing van vooral Josje zaten hier nog een stuk of 7 tieners en, en stuk of 20 kinderen tussen de vier en, 12jaar.
Toen iedereen zat werd er een kort moment van stilte gevraagd, zodat degenen die wilden in gebed konden gaan.
Toen dat gedaan was mocht er gegeten worden.

Hierbij zagen Elza en Sofieke al snel dat de meesten best goed aten en, zelf konden eten.
Wel zagen ze dat er wel degelijk genoeg waren die gedeeltelijk hulp nodig hadden en, bovendien dat dit niet alleen bij de peuters en kleuters maar, bij elke leeftijd wel was.
Uiteindelijk was tegen kwart voor 1 het eten gedaan en, werden direct alle patiënten verzocht om vast naar hun kamer te gaan.
Hier werd direct aan toegevoegd dat André Laura of een andere verpleegkundige zo bij hen zou komen voor de nodige verzorging.
Direct merkten niet alleen Sofieke en, Elza maar, net zo goed Carina en, vooral Josje dat ook nu bloeddruk en, temperatuur gemeten werden.
Ook merkten de meiden dat ze nu in plaats een dag een nachtluier met inlegger om kregen.
Voor dat het zo ver was gaf Sofieke aan dat ze moest drukken terwijl ook Josje tot haar eigen verbazing iets dacht te voelen van moeten poepen.
Waar Sofieke dat bewust probeerde om dat op te houden, overwoog Josje ondanks alles om het toch maar te laten lopen.
Echter op het dat moment stapten André en, Anja binnen.

Hierbij hadden beiden direct door dat Sofieke bewust zat te wachten tot zij de pot op mocht.
Tot verbazing van Josje keek Anja haar aan en vroeg ze direct "Josje wat is er aan de hand?"
"Anja net als Sofieke voelde ik net dat ik moest drukken maar, ik ben nu bang dat je net te laat bent!"
Terwijl Josje nog sprak hielp André die bij Sofieke klaar was Josje omhoog terwijl Anja haar uit haar broek hielp de romper los haalde en de luier verwijderde.
Om dan de po onder Josje te schuiven waar André haar op terecht liet komen.
Nauwelijks op de po gezeten merkte ze dat haar sluizen zich opende en, er de nodige poep de po instroomde.
Toen ze ter afleiding haar gebruikte luier bekeek viel het haar op dat daar veel minder poep in zat dan zij zelf had verwacht.
Ondertussen zag ze ook dat André alle gebruikte luiers in een vuilniszak deponeerde en, deze in een meegebrachte container gooide.
Waarbij het haar opviel dat Elza maar, vooral Sofieke alleen maar in hun luiers hadden geplast maar, Carina wel gedrukt had.
Terwijl Josje nu merkte dat zij bewust zat te drukken zocht ze nog eens naar haar eigen gebruikte luier, waar inderdaad alleen maar, urine in zat.
Op wat bruine remsporen na dan.

Dit deed André Josje aankijken en, vragen " hey Josje voel je het allang als je moet drukken?"
Nu keek Josje André aan en, antwoordde "nee nog maar pas, tot voor kort ging alles zonder maar, iets te voelen de luier in".
Om dan door te gaan, "bovendien werd ik tot bijna een jaar geleden helemaal gestoord van het eeuwige getreiter van leeftijdsgenoten en, dat alleen omdat ik toevallig incontinent ben".
"Totdat op een dag Carina er voor mij totaal onverwacht bovenop dook en, de pestkoppen zowat in elkaar geslagen werden."
Ondertussen was Josje uitgepoept en, hielp André haar van de po en, om op een beschermmatje te gaan liggen.
Waar Josje dacht dat zij direct een schone luier om zou krijgen, in plaats daarvan pakte André een thermometer uit zijn borstzak en, duwde deze nadat Josje op haar zij was gaan liggen in haar anus.
Toen deze er na enige minuten weer uit mocht kreeg Josje te horen dat zij koorts had.
Waarna ze merkte dat André om de koorts af te remmen een zetpil haar anus in duwde.
Pas daarna mocht Josje op haar rug gaan liggen en, lande ze direct op een dikke luier en, deed André deze bij Josje om.

Toen dat klaar was en, Josje verder was aangekleed trok ze de deken over zich heen en, viel ze net als Elza bijna direct in slaap.
Terwijl ondertussen Sofieke en., Carina verzorgd werden en, ook zij allebei zo'n dikke ziekenhuisluier om kregen en, verder werden aangekleed.
Waarna ook Sofieke en, Carina al snel in slaap vielen.
Eigenlijk wilde Sofieke dit absoluut niet accepteren, wat ze duidelijk liet merken maar, André en. Anja zeiden dat het moest en, Sofieke zich er bij neer moest leggen.

ONDERTUSSEN THUIS

Terwijl de meisjes in het ziekenhuis goed verzorgd werden hadden Nicolaas en, ik thuis de handen vol aan het verzorgen van de vierling.
Die zich na een vooral voor de meisjes wat stroeve start goed ontwikkelden, sterker soms leek het wel of beide jongens en, meisjes dingen van elkaar afkeken.
Iets wat wij ons niet voor konden stellen, al merkten we toen we op internet informatie zochten dat uit onderzoeken was gebleken dat dit zeer waarschijnlijk wel zo was.
Nadat dit ons was opgevallen en, wij deze informatie hadden verwerkt was het tijd om onze voorraadkast te inspecteren om straks waarschijnlijk boodschappen te doen.
Niet alleen bleek dat er echt boodschappen gedaan moesten worden maar, ook dat de luiervoorraad van de vierling aangevuld moest worden.
Geluk bij een ongeluk was dat deze luiers bij drogist of supermarkt gekocht konden worden en, niet zoals de mijne op recept via de apotheek gingen.
Toen we uiteindelijk de boodschappenlijst hadden gemaakt bleek al was het nu ondanks de groei van vooral Victoria en, Pieter de kleinste luiers nog groot genoeg waren.
Wat gezien dat alles in viervoud ging toch om een beste voorraad zou gaan aangezien er per persoon 4 a 5 luiers per etmaal doorgingen.

Zodat dit met de ruimte in de auto best veel was en, er zo bijna geen ruimte meer was voor de rest van de boodschappen.
Dit zorgde ervoor dat we terplekke besloten om de babyluiers voortaan via internet te bestellen.
Dit besluit deed nu de volgende vraag opkomen, namelijk of we alsnog samen boodschappen zouden doen, of dat ik thuis zou blijven om via het internet de luiers te bestellen.
Uiteindelijk besloten we om nu samen boodschappen te gaan doen en, luiers te bestellen na terugkomst.
Aangezien we geen duo kinderwagens hadden en, we dus maar, twee kleintjes in de kinderwagen konden hebben pakte Nicolaas als ikzelf een draagzak om alle vier mee te kunnen nemen .
Dan was het tijd om de vierling uit hun bedjes te halen en, te verschonen maar, voor dat zo ver was moest eerst ikzelf verschonen.
Gelukkig had ik deze keer alleen maar, geplast en, dus was ik snel klaar en, was het tijd om Victoria die al wakker was uit haar bedje te halen.
Terwijl ik haar uit haar bedje haalde en, op de commode uit de beugel hielp en, verschoonde, terwijl ik haar popluier verschoonde en, haar waste merkte ik dat ze blij was voor even van de beugels te zijn verlost.
Ook al was dat van korte duur, het was wel mooi om te zien dat ze haar gevoel toonde.
Toen Victoria weer was aangekleed en, na Albertine ook Alberto en, Pieter verschoond en, gevoed waren konden we gaan.
Hierbij werden de meisjes elk in een kinderwagen gelegd en, gingen Alberto en, Pieter elk in een draagzak.
Omdat dit voor zowel mij als Nicolaas de eerste keer was, was het wel even een gedoe.
Niet alleen moesten we zorgen dat de jongens er goed in en, vast zaten maar, met de jongens erin moest dat ding ook goed voor onze buik komen en, op de rug worden vastgezet.
Hierbij moesten we goed opletten dat de jongens goed vastzaten maar, niet zo dat ze zouden stikken, ze moesten natuurlijk wel goed kunnen adem kunnen halen.
Nu konden we eindelijk vertrekken.
Eenmaal onderweg trokken we best veel aandacht maar, daar trokken we ons niet al te veel van aan.

IN HET ZIEKENHUIS, NA DE MIDDAGDUT

Terwijl wij onderweg waren voor boodschappen werden rond kwart voor drie de meisjes in het ziekenhuis wakker na de verplichte middagslaap.
Nauwelijks ontwaakt of Elza en, Carina merkten al dat ze nat waren, terwijl Elza bovendien merkten dat ze nu iets meer lucht kreeg.
Toen Josje even later wakker was voelde ze niet alleen haar natte luier maar, vooral haar pijnlijke buik.
Op het moment dat Josje wilde gaan zitten ging de deur open en, zag Sofieke die ook langzaam wakker werd dat er twee zuster binnen komen.
Nadat die zich hadden voorgesteld als Esther en, Mariska vertelden zij dat Esther Elza en, Sofieke mee zou nemen voor een longtest en, verder long en, hart onderzoek.
Terwijl Mariska Josje en, Carina mee zou nemen voor een grondig buik en, darm onderzoek bij Josje.
Waar Carina heel even dacht dat zij met Josje meeging om haar moreel te steunen bij de buik en, darm onderzoeken zei Mariska!
"Nee Carina ook jij zal het darm en, ook het buikonderzoek moeten ondergaan"!
Na dit gesprekje dachten alle meiden dat ze zouden gaan maar, bleek dat de beide zusters bij zowel Josje en, Carina als bij Elza en, Sofieke voor vertrek eerst nog een keer bij alle vier bloeddruk en, temperatuur wilden meten.
Bovendien merkten de meiden dat het hier nu niet bij zou blijven.
 
Laatst bewerkt:
Bovenaan