Deel 28
De slaapzak leek het nodige effect te hebben, want Jasper werd de volgende ochtend uitgeslapen wakker. Hij was de voorbije nacht geen enkele keer van de koude wakker geworden en ook nu had hij het behaaglijk warm. Hij luisterde even naar Dries maar hij lag nog goed te slapen.
Hij greep naar de fles die naast hem lag en dronk wat water. Vervolgens nam hij het sleuteltje en opende hij de fixatiebanden. Het was even worstelen voor hem maar uiteindelijk kon hij ook de band van tussen zijn benen door de slaapzak trekken en was hij helemaal los. De volgende stap, de slaapzak losmaken, lukte echter niet. Na even proberen gaf hij het op en wilde naar de woonkamer om daar op de Nintendo te spelen. Hij kwam overeind, maar door de slaapzak verloor hij bijna zijn evenwicht en viel hij haast op de grond.
Jasper besloot het wat rustiger aan te doen en ging op de grond zitten met zijn billen naast het bed. Toen hij stabiel zat schoof hij voorruit, eerst zijn voeten naar voren, dan zijn billen vooruit en tenslotte verzette hij zijn handen. Bij de deur aangekomen moest hij even op zijn knieën zitten om de klink open te krijgen, maar na heel wat moeite zat hij uiteindelijk in de zetel met zijn Nintendo.
Dries was door het hele gebeuren heen geslapen.
Toen Heleen opgestaan was en in de woonkamer aankwam, en Jasper op zijn Nintendo zag spelen, keek ze verbaasd. 'Hoe ben jij hier met je slaapzak aan terechtgekomen?'
Jasper liet zijn tut uit zijn mond vallen, zette het spel op pauze en beschreef aan Heleen hoe hij zichzelf had voortbewogen.
'Dat is vindingrijk van jou.' zei Heleen.
Jasper glunderde bij dat compliment.
Later, toen Dries en tenslotte ook Kathy en Koen uit hun slaapkamers tevoorschijn kwamen, moest Jasper telkens opnieuw vertellen en voordoen hoe hij er in geslaagd was om met slaapzak en al de woonkamer te bereiken. Koen vond het wel inventief van hem, het maakte Jasper trots dat iedereen verbaasd stond te luisteren wat hij al zelf kon.
Nadat iedereen wakker was ging het gezin richting ontbijt. Kathy hielp Jasper vlug uit de slaapzak, en zo kon hij zelf lopen tot aan tafel. Om de fopspeen niet te laten rondslingeren herbevestigde ze het lintje aan de pyjama van Jasper. 'Ik heb het er straks wel over met hem' dacht ze bij zichzelf toen ze het slotje dichtklikte. Dries werd vlug door Koen uit zijn natte luier geholpen, die van Jasper was nog droog.
Ze genoten allemaal van het ontbijt. Het was een lekker rustige ochtend en er was geen enkele reden om gehaast te zijn. Er werd gezellig gekeuveld aan tafel. Tijdens het eten voelde Jasper zijn blaas opspelen en zonder er verder bij stil te staan liet hij alles lopen.
'Straks gaan we naar een museum' zei Koen. Het gezicht van de kinderen betrok. Urenlang naar oude schilderijen kijken waar niets op te zien is, of kijken naar zogezegde moderne kunststukken, die meer lijken op mislukte knutselwerkjes van kleuters, was niet meteen hun favoriete bezigheid.
Kathy zag hoe het gezicht van de kinderen betrok. 'Nee hoor, het is niet zo een museum. Het is een doe-museum met allemaal wetenschappelijke proefjes. Het gaat speciaal en leuk zijn voor jullie.'
De nieuwsgierigheid van Jasper en Dries was gewekt. Ze begonnen met vragen te stellen om er zoveel mogelijk over te weten te komen.
'Ik ben er zelf ook nog niet geweest, ik heb er alleen nog maar over gelezen op internet.' zei Koen.
Toch beantwoordde hij de vragen zo goed mogelijk, en uiteindelijk was het voor iedereen tijd om de tafel te verlaten.
Kathy ging mee met Jasper en Dries naar hun kamer om de kleren te verzamelen.
'Jasper, wat doen we aan vandaag?' vroeg Kathy, die in de ene hand een onderbroek toonde en in de andere hand een luier.
Jasper stond zwijgend te draaien.
Dries keek vragend naar zijn mama. 'Jasper heeft toch geen luiers nodig overdag?'
'Weet je nog waarom dat we gisteren naar de markt geweest zijn voor kleren voor Jasper? Onderbroeken is hij thuis ook vergeten en hebben we nog niet bijgekocht. Een tussenoplossing die veel minder geld kost dan voor alle dagen een nieuwe onderbroek te kopen is om ook overdag luiers te dragen.'
Dries knikte dat hij het begreep en keek terug naar Jasper.
'Waar Jasper over twijfelt, is of hij het wel durft om luiers hele dagen aan te doen, 'ging Kathy verder, 'maar hij wil aan de andere kant zijn mama's ook niet op kosten jagen, door extra onderbroeken bij te kopen die thuis niet nodig zijn.'
Jasper bleef stil, maar gaf met een knik aan dat Kathy het correct samengevat had.
Dries moest er aan denken hoe Jasper er in moeilijke tijden altijd voor hem geweest was. Jasper had hem echt al veel gesteund. Nu was het tijd voor Dries om eens iets terug te doen. Ze waren immers bloedbroeders?
'Jasper, als jij een luier aandoet vandaag overdag zal ik dat ook doen.' zei Dries.
Jasper keek vol ongeloof op naar zijn vriend. Had hij dat wel juist gehoord?
'Ik ben er voor jou, Jasper. Als jij een pamper aan doet zal ik er ook een aandoen. Dan zijn we met twee vandaag.'
Jasper zijn bezorgde blik brak open en een grote grijns verscheen. Als Jasper zijn gezicht een weerkaart was geweest, stond deze nu vol met prachtige regenbogen.
'Ik denk dat dat een ja is.' zei Dries, en om te tonen dat hij het meende nam hij de pamper over die Kathy vast had en zei: 'doe je mij als eerste een schone pamper aan?'
Kathy nam de twee jongens mee naar de kamer van Heleen en deed eerst Dries een nieuwe luier om en vervolgens verschoonde ze Jasper. Tussendoor gingen beide jongens nog naar de wc voor hun grote boodschap.
'Dries, enkel vandaag en niet heel de vakantie, begrepen?' vroeg Kathy liefdevol maar streng aan Dries.
Dries knikte dat hij het had begrepen.
Beide jongens trokken op hun eigen kamer een T-shirt en korte broek aan over hun luier, en met hun verdikte billen renden ze naar de woonkamer, waar ze nog even speelden tot iedereen klaar was.
Koen vulde een rugzak met een picknick voor komende middag, en Kathy vulde Jasper zijn rugzak met verzorgingsspullen voor de rest van de dag. Terwijl ze daarmee bezig was gaf ze een woordje uitleg aan Koen over wat er zonet gebeurd was, en waarom ook Dries opnieuw een luier aan had. Ook Heleen werd stilletjes ingelicht zodat ook zij wist hoe te reageren wanneer het naar boven kwam.
Jasper was toch wat gespannen om een museumbezoek te doen in luier. Hij zocht afleiding door zijn duim in zijn mond te steken.
Kathy zuchtte toen ze dat zag en deed toch maar de fopspeen in zijn mond in plaats van te praten met Jasper over de nadelen hiervan.
Terwijl Heleen haar schoenen aandeed ging ze strategisch achter Jasper en Dries zitten, die op de grond zaten om ook hun schoenen aan te doen. Ze kon haar ogen niet van de jongens afhouden, ze vond het schattig, de wetenschap hoe en waarom ze er zo bij liepen. Bij Jasper was er een klein randje te zien van de luier boven zijn broeksband, maar ze zij er niets van. Het was zodanig weinig dat je moest weten wat het was voor het opviel.
In de auto stond ook een zak klaar met een grote fles water, zeep, verschoondoekjes, een handdoek, washandjes en schone kleren voor de kinderen. In het verleden waren er al menige overgeef-partijen geweest door wagenziekte, waarna de kinderen volledig onder de vuiligheid zaten. Nadat ze een keertje rechtsomkeert hadden moeten maken, en daardoor twee uur later aangekomen waren dan voorzien op hun toenmalige bestemming, hadden ze sindsdien voor langere ritten altijd een set reservekleren in de auto liggen. De laatste tijd was het niet meer nodig geweest, maar het was toch een gewoonte geworden die ze bleven aanhouden. Zowel voor Heleen als Dries waren er kleren, voor Jasper was er een luier, body en onesie in gestoken, daar had hij er immers voldoende van en van gewone kleren niet.
Jasper werd door Heleen vastgegespt in de autostoel, en nadat zij en Dries ook hun eigen gordels hadden vastgemaakt zette Kathy de auto in beweging. Na een klein half uurtje waren ze op de plaats van bestemming en parkeerde Kathy de auto onder een boom. Ze draaide zich om en trok de fopspeen uit Jasper zijn mond. 'Beter zo niet naar binnen.' zei ze.
'Ja, dat is waar.' zei Jasper. Heleen verloste Jasper uit de autostoel en vervolgens wandelde het gezin naar binnen. Kathy toonde op haar GSM de entree tickets en al gauw slenterde het gezin van stand naar stand.
Het was inderdaad een museum vol met proefjes en van de kinderen werd verwacht dat ze overal zo veel mogelijk aanzaten en uittestten. Er waren proefjes rond het menselijk lichaam, er kon bijgeleerd worden over verschillende vormen van water-, zonne- en windenergie. Er was een levensgrote computer nagebouwd waar de kinderen in en door konden kruipen, waarmee ze leerden hoe alles werkte en waarvoor alles diende.
Er was een grote waterbaan waar de kinderen verschillende technieken zagen om water omhoog te brengen, verschillende soorten dijken en sluizen zagen met elk hun voor en nadelen,...
Al het stromende water gaf aan zowel Dries als Jasper het signaal dat het tijd was om de wc op te zoeken. Jasper liet het bij het kleinste signaal gewoon lopen, voor Dries was dat wat moeilijker. Hij stond even te draaien en vroeg toen aan Jasper of hij ook naar de wc moest.
'Ik ben al geweest.' antwoordde Jasper nadat hij rondgekeken had dat er niemand anders binnen gehoorafstand was. 'Ik heb het laten lopen in mijn pamper. Doe ook maar, dan kan je verder spelen hier.'
Dries keek rond zich of er iemand in de buurt was. Terwijl hij ook rond zocht naar zijn mama zag hij Jasper naar een andere installatie trekken. Benieuwd welke dat was volgde Dries. Terwijl Jasper startte met uitproberen wat hier de bedoeling was wilde Dries zo vlug mogelijk mee doen. Het besluit om niet naar de wc te gaan was dus vlug genomen. Het lukte niet zomaar en uiteindelijk sloot Dries zijn ogen om zich in te beelden alsof hij voor een wc stond. Als de eerste druppels er uit kwamen kneep Dries alles dicht uit reflex. Voorzichtig keek hij en voelde aan zijn broek of deze nat was. Gerustgesteld dat dit niet zo was sloot hij opnieuw zijn ogen en deed hij verder. Uiteindelijk begon er een klein plasje te lopen dat sterker en sterker begon te stromen tot zijn blaas helemaal leeg was. Dries voelde voorzichtig aan zijn luier en broek. Behalve dat deze nu zwaarder en opgezwollen was, was er verder niets bijzonders aan te ontdekken. Dries draaide zich richting Jasper en samen verkende ze de installatie verder.
Het was een dag waarop volop medische wetenschappen, fysica, chemie, elektronica en mechanica werd verkend. Er werden heel wat basisprincipes en grondbeginselen aangeleerd zonder dat de kinderen het idee hadden dat ze saaie les kregen.
's Middags kregen Jasper en Dries om de beurt een verschoning op de wc's. Kathy kreeg wel rare blikken toen ze met de twee jongens uit de familieruimte kwam, maar ze trok het haar niet aan. Ze had de plaats nodig om de jongens een schone luier aan te doen dus had ze er recht op deze te gebruiken.
Het gezin ging naar buiten voor een picknick. Ze hadden allemaal een stempel op hun hand laten zetten, zodat ze later op de dag terug naar binnen mochten. Naast de parking stond er een aantal bankjes en iedereen genoot van lekkere boterhammen en een pakje fruitsap.
Op een gegeven moment stond Jasper in het museum gebukt over een kijkvenster waarmee hij kon bestuderen wat er onder het wateroppervlakte aan het gebeuren was. Zijn T-shirt was omhoog gekropen en zijn broek wat afgezakt. Voor wie achter hem stond was het nu wel duidelijk dat de rand die boven zijn broek tevoorschijn was gekomen van een luier was. Twee meisjes van ongeveer tien jaar stonden niet ver achter hem te gniffelen en te wijzen terwijl ze in een andere taal tegen elkaar stonden te fluisteren. Jasper had niets door, maar Heleen had dit wel gezien. Ze positioneerde zich meteen tussen de meisjes en Jasper in, en nam een zo verontwaardigde en boze houding aan als mogelijk, terwijl ze beschuldigend naar de meisjes keek.
De twee meisjes hadden door waarom Heleen zo keek en met rode wangen en hun hoofd naar beneden maakten ze zich uit de voeten. Toen Jasper weer overeind stond bukte Heleen zich over Jasper, gaf hem een knuffel en trok stiekem zijn T-shirt naar beneden en zijn broek omhoog. Jasper beantwoordde de knuffel gretig en gaf als dank voor de plotse knuffel Heleen een zoen op haar wang.
Kathy had alles zien gebeuren en fluisterde Heleen nadien een compliment in haar oor. 'Fantastisch opgelost met die meisjes. En ook zo lief van jou dat je Jasper niet in verlegenheid hebt gebracht.'
Nu was het een keertje aan Heleen om met rode wangen te staan.
In de auto terug konden Jasper en Dries niet stoppen te vertellen over de verschillende proefjes die ze hadden uitgevoerd. Soms vulde Heleen, Kathy of Koen wat aan, om nog extra duiding en uitleg te geven over het hoe en waarom van de resultaten van de proefjes. Geboeid luisterden Dries en Jasper telkens naar de aanvullingen.
In het huisje aangekomen begon Koen meteen om het avondeten voor te bereiden; Kathy ruimde de spullen van de voorbije dag op en ging vervolgens Koen helpen. Heleen ging zitten aan de keukentafel om op haar GSM haar sociale media te onderhouden.
Jasper begon te spelen, maar Dries draalde een beetje rond in de keuken rond zijn mama.
'Mama, ik heb een schone pamper nodig,' fluisterde hij uiteindelijk in haar oor.
'Oh ja, natuurlijk' zei ze. 'Ik ben het niet meer zo gewend om daar aan te denken, zeker als ik druk bezig ben.'
Kathy legde het mes neer waarmee ze groenten aan het snijden was geweest, en stak haar handen onder de kraan om ze af te spoelen.
'Ik kan wel helpen Mama, er is toch niets interessant op TikTok.' zei Heleen, die door had wat er aan de hand was, en ze stond op.
'Dat is fijn, Heleen. Dries, ga maar mee met je zus, ze zal je wel helpen. Heleen, kijk je daarna ook even naar Jasper?' Kathy had onthouden hoeveel verantwoordelijkheid Heleen getoond had in het museum en ze wilde dat graag op deze manier tonen door haar dit toe te vertrouwen.
Heleen was eerst wat verbaasd over het antwoord. Ze had eigenlijk bedoeld dat ze kon helpen met het eten, maar de pampers van Dries en Jasper verversen was natuurlijk ook goed. Vanbinnen bloeide ze op met trots dat ze deze taak kreeg toegewezen.
Heleen nam beide jongens mee naar haar kamer, waar de luiertafel stond. Ze gaf eerst Dries een schone luier; hij had er immers al om gevraagd, en vervolgens was Jasper aan de beurt.
Heleen wist nog van de vorige keer hoe het moest en deed haar best om het zorgvuldig te doen. Voor Dries voelde het wel wat vreemd aan, om door zijn zus geholpen te worden. Ze had hem wel al veel vaker naakt gezien, maar nu was het wel heel dichtbij en voelde het intiem aan. Heleen deed het voorzichtig en met respect voor Dries. Het was voor beiden een positieve ervaring en het versterkte de broer-zus band die ze hadden.
Jasper was het al meer gewend, en voor hem voelde het totaal niet vreemd aan.
In afwachting van het avondeten besloten de kinderen samen nog een gezelschapsspel te spelen.
Op de camping was er een animatieteam dat verschillende activiteiten verzorgde. Voor een deel van deze activiteiten was de taalbarrière te groot, maar deze avond was er een lichtshow gepland. Om te genieten van dit spektakel is er geen taal nodig, dus mochten Jasper en Dries bij uitzondering een keertje langer opblijven tot het donker werd, en ze zodoende mee konden genieten van de lichtshow.
Voordat de show startte werd de avond in het vakantiehuisje nog gevuld met het avondeten, nog een spelletje en tenslotte werden Jasper en Dries, een half uur voor de show, klaargemaakt om te gaan slapen. De bedoeling was dat ze meteen na de show in bed konden.
Beiden kregen ze boven hun luier en body een dikkere onesie aan. Met de zon onder koelde het immers sterk af.
Dries en Jasper namen vooraan plaats tussen allemaal andere kinderen, Heleen, Kathy en Dries meer achteraan tussen de volwassenen.
In afwachting van de start van de show keek Jasper rond naar de andere kinderen. Het was een geruststelling voor hem dat ze niet de enige waren in slaapkledij. Heel wat kinderen, zowel jonger als ouder dan zij, zaten er ook in pyjama, onesie of slaapkleedje. Jasper bekeek de andere kinderen nog eens goed en opeens merkte hij bij een ander, ongeveer even oud kind, boven de rand van zijn pyjamabroek een klein randje van een luier omhoog steken. Het was niet veel en het viel enkel op omdat het net dezelfde luier was als hij en Dries aanhadden. Na deze ontdekking keek Jasper naar de andere kinderen hun billen. Jasper zag nergens nog duidelijk een luier, maar hier en daar waren er toch verdachte vormen te zien.
Nadat Jasper zeker was van zijn stuk stootte hij fluisterend Dries aan. 'Kijk eens naar die jongen daar schuin voor ons, naar zijn broek. Die heeft ook een pamper aan. Ik heb je altijd gezegd dat je niet de enige bent. Weet je nog? Nu kan je dat echt zien.'
Nieuwsgierig keek Dries in de aangewezen richting. Hij moest even zoeken maar daarna zag hij het ook.
'Door jou wist ik al dat ik niet de enige was, maar het is fijn om te weten dat er nog anderen zijn.' fluisterde hij.
Jasper schoof naar die andere jongen toe om hem aan te spreken. Toen hij bijna bij die jongen was, en hem wilde aantikken, hoorde hij hem tegen zijn buur praten in een raar taaltje dat hij niet kon verstaan. Jasper trok zich stilletjes terug. 'Hij praat Frans denk ik.' zei hij tegen Dries, die alles gespannen had gevolgd.
Bij andere kinderen was Jasper niet zeker dus die durfde hij niet aan te spreken.
'Laat maar zitten.' fluisterde Dries. 'De show gaat dadelijk beginnen en we hebben elkaar.' Dries sloeg zijn arm om de schouders van Jasper en samen genoten ze van het samenspel van laserlicht, vuurwerk en muziek dat begon.
