LuierJoch
Gewaardeerd Lid
Ik stapte de apotheek in om mijn bestelling op te halen. Aan de telefoon had ik de bestelling doorgegeven en aangegeven dat iemand anders de bestelling zou ophalen.
Er zou een pak Abena slips M4 en de Abena let maxi voor mij klaar liggen. Ik had mijn naam en het woord incontinentiemateriaal op een klein papiertje geschreven, zodat ik er niet hardop in de apotheek om hoefde te vragen. De bevestiging dat de bestelling klaar zou liggen had ik telefonisch niet meer ontvangen, maar ik gokte er op dat het wel goed zou komen.
Al jaren draag ik af en toe een luier, plas en/of poep mijn luier vol, geniet er even van en dan gaat de luier weer uit. Met een vrouw en lieve kinderen is het dragen van een luier geen eenvoudige opgave. Als ik met een luier aan voor de spiegel sta, zeg ik tegen mezelf dat dit voor mijn kleine ik is. Mijn kleine jongetje mag hier dan volop van genieten. Maar op een gegeven moment drong het tot mij door dat vooral na een vieze luier weer een schone luier aandoen, aangeeft dat ik een kleine jongen ben, die het nodig heeft om een luier te dragen. Mijn behoefte om een langere periode een luier te dragen en me dus ook te moeten verschonen, groeide daarmee. Daarom heb ik een list verzonnen en ga ik het komende weekend alleen naar een vakantiehuisje. Daar kan ik dan tenminste 50 uur terug in de luiers.
In de weken ervoor had ik alles tot in de puntjes uitgedacht en geregeld. Ik had een romper in mijn maat besteld en die laten bezorgen op een afhaalpunt. Enkele dagen voor mijn vertrek had ik de apotheek gebeld om mijn bestelling op te geven voor deze vrijdag en ik had erbij gezegd dat ik graag een bevestiging zou ontvangen, dat de levering zou lukken. Ik had erbij gezegd dat ik het anders vervelend vond om degene die het zou komen ophalen voor niks te laten gaan. Dat stukje was dan nu nog niet helemaal goed gegaan, maar mijn nieuwe romper was geleverd en had ik inmiddels in de auto liggen. Mijn spullen waren gepakt en nu alleen de luiers nog en dan kon mijn droom om een langere periode al mijn behoefte in een luier te doen in vervulling gaan.
Bij de balie van de apotheek leg ik het briefje met mijn naam en incontinentiemateriaal neer. De assistente kijkt er naar en geeft aan dat ik even mee mag lopen naar een apart kamertje om dit discreet te kunnen afhandelen. Ik begrijp hier in ieder geval uit dat de bestelling wel aanwezig is. Met kloppend hart maar met die geruststellende gedachte dat mijn geplande weekend door kan gaan, loop ik achter de assistente aan. "Ga zitten, ik zal de bestelling even in orde maken", geeft ze aan. Meerdere minuten gaan voorbij, waarbij het zweet me steeds meer uitbreekt. Eindelijk gaat de deur weer open en stapt ze binnen met twee grote pakken Abena luiers en inleggers. Mijn hart maakt een sprongetje. "Ik heb hier de bestelling voor u. Heeft u een tas, waar ik dit voor u in kan doen?", vraagt ze. Ik pak de grote boodschappentas die ik hiervoor meegenomen heb. "Het kan hierin", geef ik aan. Dan zegt de assistente iets waarvan ik nogal schrik: "ik moet er wel voor zorgen dat u er wel een aanhebt voor u de apotheek verlaat." Hakkelend en stotterend geef ik aan dat ik het allemaal alleen maar kom ophalen. "Dat is mij gisteren niet verteld door de mevrouw die ik aan de lijn had om door te geven dat de bestelling klaar ligt." Mijn hoofd maakt overuren en snel kom ik tot de conclusie dat ze dus wel telefonisch contact hebben gehad en dat mijn lieve vrouw, die gedoogd dat ik luiers draag, dit voor mij heeft verzonnen. Snel probeer ik het nog te redden met: "Maar ik kan toch niet dit pak open maken, terwijl dit voor mijn buurman bedoeld is?" Maar de assistente was door mijn vrouw hiervoor al gewaarschuwd. Zonder iets te zeggen, loopt ze even weg en komt terug met een proefpakket Tena slip Maxi maat M met de mededeling dat dat met deze Tena geen argument meer is. "De mevrouw die ik gisteren gesproken heb, was er heel duidelijk in", geeft ze aan. "U dient geluierd de apotheek te verlaten, was haar uitdrukkelijke wens. Ik heb haar beloofd daar mijn best voor te doen." Ik geef het op en accepteer dat mijn weekend anders begint. Maar laat ik meteen eerlijk zijn, zo erg vind ik dat nou ook weer niet. Maar de vraag is wel, waar kan ik met goed fatsoen hier een luier aandoen. Gelaten vraag ik aan de assistente waar ik dan discreet de Tena aan kan doen. Ze vraagt me of ik daar nog hulp bij nodig heb. Snel zeg ik dat ik dat zelf wel kan. "Nou", zegt ze, "u kunt hier de Tena aantrekken en als u klaar bent, komt u weer netjes naar buiten met de Abena's in uw tas en kunt u dit verder afrekenen." Ik knik en zij verlaat de ruimte.
Nog enigszins beduusd blijf ik met het proefpakket van Tena in mijn handen zitten. Ik probeer rustig op adem te komen, maar in de huidige situatie met het pak Abena's naast me en de opgave om hier ter plekke een luier aan te gaan doen, krijg ik mijn hartslag niet meer naar beneden. Nogmaals accepteer ik mijn lot voor nu en kleed ik mijn onderkant uit, doe de Tena tussen mijn benen en plak de strips dicht. Ik trek mijn onderbroek en broek weer omhoog, blaas nog een keer goed uit en stap met de boodschappentas Abena's het kamertje weer uit. Ik stap op de assistente af, die rustig op mij staat te wachten. Ze vraagt me of het gelukt is en ik knik. "Fijn", zegt ze, "laten we dan de betaling maar in orde maken. Dan kunt u aan uw ontspannen weekend beginnen." En ze geeft me een knipoog. Ik betaal snel en vertrek geheel onverwacht geluierd de apotheek op weg naar mijn vakantiehuisje.
Dit wordt nog een spannend weekend...
Er zou een pak Abena slips M4 en de Abena let maxi voor mij klaar liggen. Ik had mijn naam en het woord incontinentiemateriaal op een klein papiertje geschreven, zodat ik er niet hardop in de apotheek om hoefde te vragen. De bevestiging dat de bestelling klaar zou liggen had ik telefonisch niet meer ontvangen, maar ik gokte er op dat het wel goed zou komen.
Al jaren draag ik af en toe een luier, plas en/of poep mijn luier vol, geniet er even van en dan gaat de luier weer uit. Met een vrouw en lieve kinderen is het dragen van een luier geen eenvoudige opgave. Als ik met een luier aan voor de spiegel sta, zeg ik tegen mezelf dat dit voor mijn kleine ik is. Mijn kleine jongetje mag hier dan volop van genieten. Maar op een gegeven moment drong het tot mij door dat vooral na een vieze luier weer een schone luier aandoen, aangeeft dat ik een kleine jongen ben, die het nodig heeft om een luier te dragen. Mijn behoefte om een langere periode een luier te dragen en me dus ook te moeten verschonen, groeide daarmee. Daarom heb ik een list verzonnen en ga ik het komende weekend alleen naar een vakantiehuisje. Daar kan ik dan tenminste 50 uur terug in de luiers.
In de weken ervoor had ik alles tot in de puntjes uitgedacht en geregeld. Ik had een romper in mijn maat besteld en die laten bezorgen op een afhaalpunt. Enkele dagen voor mijn vertrek had ik de apotheek gebeld om mijn bestelling op te geven voor deze vrijdag en ik had erbij gezegd dat ik graag een bevestiging zou ontvangen, dat de levering zou lukken. Ik had erbij gezegd dat ik het anders vervelend vond om degene die het zou komen ophalen voor niks te laten gaan. Dat stukje was dan nu nog niet helemaal goed gegaan, maar mijn nieuwe romper was geleverd en had ik inmiddels in de auto liggen. Mijn spullen waren gepakt en nu alleen de luiers nog en dan kon mijn droom om een langere periode al mijn behoefte in een luier te doen in vervulling gaan.
Bij de balie van de apotheek leg ik het briefje met mijn naam en incontinentiemateriaal neer. De assistente kijkt er naar en geeft aan dat ik even mee mag lopen naar een apart kamertje om dit discreet te kunnen afhandelen. Ik begrijp hier in ieder geval uit dat de bestelling wel aanwezig is. Met kloppend hart maar met die geruststellende gedachte dat mijn geplande weekend door kan gaan, loop ik achter de assistente aan. "Ga zitten, ik zal de bestelling even in orde maken", geeft ze aan. Meerdere minuten gaan voorbij, waarbij het zweet me steeds meer uitbreekt. Eindelijk gaat de deur weer open en stapt ze binnen met twee grote pakken Abena luiers en inleggers. Mijn hart maakt een sprongetje. "Ik heb hier de bestelling voor u. Heeft u een tas, waar ik dit voor u in kan doen?", vraagt ze. Ik pak de grote boodschappentas die ik hiervoor meegenomen heb. "Het kan hierin", geef ik aan. Dan zegt de assistente iets waarvan ik nogal schrik: "ik moet er wel voor zorgen dat u er wel een aanhebt voor u de apotheek verlaat." Hakkelend en stotterend geef ik aan dat ik het allemaal alleen maar kom ophalen. "Dat is mij gisteren niet verteld door de mevrouw die ik aan de lijn had om door te geven dat de bestelling klaar ligt." Mijn hoofd maakt overuren en snel kom ik tot de conclusie dat ze dus wel telefonisch contact hebben gehad en dat mijn lieve vrouw, die gedoogd dat ik luiers draag, dit voor mij heeft verzonnen. Snel probeer ik het nog te redden met: "Maar ik kan toch niet dit pak open maken, terwijl dit voor mijn buurman bedoeld is?" Maar de assistente was door mijn vrouw hiervoor al gewaarschuwd. Zonder iets te zeggen, loopt ze even weg en komt terug met een proefpakket Tena slip Maxi maat M met de mededeling dat dat met deze Tena geen argument meer is. "De mevrouw die ik gisteren gesproken heb, was er heel duidelijk in", geeft ze aan. "U dient geluierd de apotheek te verlaten, was haar uitdrukkelijke wens. Ik heb haar beloofd daar mijn best voor te doen." Ik geef het op en accepteer dat mijn weekend anders begint. Maar laat ik meteen eerlijk zijn, zo erg vind ik dat nou ook weer niet. Maar de vraag is wel, waar kan ik met goed fatsoen hier een luier aandoen. Gelaten vraag ik aan de assistente waar ik dan discreet de Tena aan kan doen. Ze vraagt me of ik daar nog hulp bij nodig heb. Snel zeg ik dat ik dat zelf wel kan. "Nou", zegt ze, "u kunt hier de Tena aantrekken en als u klaar bent, komt u weer netjes naar buiten met de Abena's in uw tas en kunt u dit verder afrekenen." Ik knik en zij verlaat de ruimte.
Nog enigszins beduusd blijf ik met het proefpakket van Tena in mijn handen zitten. Ik probeer rustig op adem te komen, maar in de huidige situatie met het pak Abena's naast me en de opgave om hier ter plekke een luier aan te gaan doen, krijg ik mijn hartslag niet meer naar beneden. Nogmaals accepteer ik mijn lot voor nu en kleed ik mijn onderkant uit, doe de Tena tussen mijn benen en plak de strips dicht. Ik trek mijn onderbroek en broek weer omhoog, blaas nog een keer goed uit en stap met de boodschappentas Abena's het kamertje weer uit. Ik stap op de assistente af, die rustig op mij staat te wachten. Ze vraagt me of het gelukt is en ik knik. "Fijn", zegt ze, "laten we dan de betaling maar in orde maken. Dan kunt u aan uw ontspannen weekend beginnen." En ze geeft me een knipoog. Ik betaal snel en vertrek geheel onverwacht geluierd de apotheek op weg naar mijn vakantiehuisje.
Dit wordt nog een spannend weekend...
