Verhaal Klaar 50 uur terug in de luiers

[LuierJoch]

Mijn gevoel in de keuken klopte. Het zit echt van tussen mijn benen tot op mijn rug. Ik ben blij dat dit mijn laatste poepluier is voorlopig. Dat schoonmaken is echt niet fijn. Ik probeer zo goed en zo kwaad als het gaat het ergste af te vegen en in mijn vieze luier te stoppen. Als het goed genoeg is, vouw ik mijn luier op, stop hem in de vuilniszak en zet die klaar om zo weg te gooien. Ik kleed me verder uit en wil naar de douche lopen. Even twijfel ik, want ik ben nu helemaal naakt, terwijl Nienke en Marieke op mij aan het wachten zijn in de woonkamer. Dan bedenk ik me dat ze me gisteren bij de luierverschoningen ook al zo goed als naakt gezien hebben. Ik loop dus vlot naar de douche en ga me goed wassen. Ik doe het snel, want de dames willen graag op pad. Na het afdrogen loop ik snel weer terug naar mijn commode en pak een luier en booster. Ik bereid de luier voor, doe hem onder mijn billen en voel het dikke pakket. Dat wordt nog een interessante wandeling zo. Ik sluit de luier met de vier plakkers, trek dan mijn romper aan en de rest van mijn kleren en vouw de handdoek op. Deze neem ik samen met een luier en de schoonmaaklapjes mee naar de woonkamer om samen met mijn lunch, appel en drinken in mijn rugzak te stoppen. Ik doe mijn wandelschoenen aan en zeg de beide dames dat ik helemaal klaar ben voor een lekkere lange wandeling. "Ben je weer helemaal fris en schoon?", vraagt Marieke. Ik knik.

We gaan op pad en we lopen even via de afvalcontainer. Van die hoeveelheid vieze luiers ben ik vast af. We lopen richting de achteruitgang van het park en volgen de gele paaltjes. Ik vraag de dames waarom ze vanavond al naar huis gaan. Ik heb de indruk dat ze morgen ook nog vrij hebben en die huisjes gaan altijd tot en met maandag. Marieke antwoordt dat ze morgenochtend om 9 uur een afspraak hebben bij de verloskundige. Ze is namelijk bijna 9 weken zwanger. Ik feliciteer hun uitgebreid en ik geef aan dat ik het bijzonder vind dat ze dat zo open aan mij vertellen voordat de 12-weken termijn voorbij is. "We hebben al zo veel met elkaar gedeeld", zegt Marieke. Ze vertellen over hun kinderwens en dat ze graag allebei het gevoel willen ervaren een keer zwanger te zijn. Daarom zijn ze een traject ingegaan voor een Deense donor. Omdat Marieke de oudste is, hebben ze eerst geprobeerd dat zij zwanger zou worden. Na meerdere pogingen is dat nu gelukt en daar zijn ze heel blij mee. Als hun kindje dan ongeveer een jaar is ofzo willen ze dan gaan proberen of het ook lukt bij Nienke met dezelfde donor. Nienke grapt dat ze dit weekend al mooi hebben kunnen oefenen met het luiers verschonen en dat ze dat de komende maanden nog verder gaan doen bij elkaar. Marieke vervolgt dat ze dus morgen eerst naar de verloskundige gaan en dan door naar de apotheek. "Leuk, hoor", zeg ik. Tijdens het wandelen pauzeer ik af en toe even om te doen of ik van de omgeving geniet, maar in werkelijkheid moet ik door de koffie nog steeds best veel plassen. Mijn luier wordt dan ook steeds meer aanwezig tussen mijn benen tijdens het wandelen.

Nienke en Marieke zijn nieuwsgierig naar mijn kinderen. Ik vertel ze dat ik een dochter heb van 13 en 2 jongens van 10 en 9. Het geeft een gezellige dynamiek thuis. De oudste zit in de brugklas en is het afgelopen jaar zichtbaar ouder geworden. De jongens zitten nog op de basisschool en kunnen nog heerlijk spelen. We gamen ook wel samen. Het is heel gezellig thuis. Ik vertel verder over mijn vrouw, hoe ik haar ontmoet heb. Ze is een jaar ouder dan ik. Ik vertel over wat voor vakanties we hebben, hoe ons leven er een beetje uitziet, wat voor werk ik doe en zo zijn we al snel over de helft van onze wandeling. We besluiten dat het ook wel lunchtijd is en we vinden een bankje op de rand van de heide en het bos met een mooi uitzicht. Daar drinken we wat thee uit de thermos en eten we onze boterhammen. Ondertussen laat ik weer een flinke plas lopen en blijkbaar zien ze dat steeds aan mij en fluistert Marieke in m'n oor: "Was het een goeie keuze om een booster erin te doen?" Ik antwoord dat het een flinke prop is tussen mijn benen, maar dat ik voorlopig niet hoef te verschonen, dus dat ik wel blij ben dat ik hiervoor gekozen heb.

Als we weer op pad gaan voor het tweede deel van de wandeling vertellen Marieke en Nienke wat zij voor werk doen. Nienke is afdelingshoofd bij een voedselverwerkende industrie. Ze heeft allemaal mannen onder zich en het bevalt haar goed dat zij, natuurlijk op een nette manier, bepaalt welke werkzaamheden die dag moeten worden uitgevoerd. Het is werk wat goed bij haar past, denk ik. Ze vertelt allerlei zaken, waar ze dan tegenaan lopen, wat haar werk zo leuk maakt en waar ze chagrijnig van wordt. Marieke is juf op een basisschool en staat dit jaar voor groep 3. Ze heeft voornamelijk jongens en meisjes van ongeveer 7 jaar. De klas is helemaal weg van haar. Ze vindt het geweldig hoe de kinderen aan het begin van het jaar nog nauwelijks woorden herkennen en aan het eind van het jaar al makkelijke boekjes kunnen lezen. Dat enthousiasme en die kinderlijke vreugde, ze vindt het geweldig om juf te zijn. Ik moet denken aan gisteren en dat ze zichzelf als prinsesje ook als ongeveer 6 á 7 jaar ziet en ik moet glimlachen. Ik kan me met haar als juf helemaal voorstellen dat die klas haar geweldig vindt.

De wandeling vlot aardig, we kletsen honderd uit over van alles en nog wat en leren elkaar op deze manier steeds beter kennen. Met inmiddels een aardig natte luier en wat vermoeide benen ben ik blij dat we bij de achteruitgang van het bungalowpark aankomen. Het is inmiddels zo'n 15 uur en ik vraag als we richting onze beide vakantiehuisjes lopen hoe zij hun middag verder voor zich zien. Ze kijken elkaar aan en zonder iets tegen elkaar te zeggen, overleggen ze wat ze nu nog willen. Ik zie Nienke knikken en Marieke zegt tegen mij: "Je hebt die schone luier nog in je rugzak, toch?" Ik knik ter bevestiging. "Dan zouden we het leuk vinden als je nog even met ons mee gaat naar ons vakantiehuisje. Dan kletsen en drinken we daar nog wat. We zouden er graag bij zijn als het je gelukt is om 50 uur terug in de luiers te zitten." "Kan ik bij jullie dan nog even verschonen? Deze luier is wel een beetje te vol om nog een uur mee te gaan", vraag ik. "Daar helpen we je dan die laatste keer wel even bij", antwoordt Nienke.

 

[LuierJoch]

Ik snap niet helemaal wat er gebeurt als we het huisje binnenstappen. Nienke en Marieke nemen meteen het heft in handen. Marieke neemt de rugzak van mijn rug en haalt daar de handdoek uit. Die geeft ze aan Nienke en Nienke legt de handdoek meteen op de bank. "Kom hier maar even liggen", zegt ze. Ik voel aan de ene kant weerstand, want ik ben vandaag niet Teuntje. Al de hele dag ben ik Teun en hebben we op die manier ook onze gesprekken. Aan de andere kant voelt het heerlijk om ook als Teun gewoon te volgen in wat ze zeggen. In de seks met mijn vrouw vind ik het heerlijk als zij het voortouw neemt en mij gewoon zegt wat ik moet doen. Dat is niet heel kinky ofzo, maar toch. Van haar reactie weet ik dat ik er ook goed in ben. Maar dit gevoel gaat dieper en dat komt niet alleen door die luier. Als ik het aandurf, moet ik daar toch eens met mijn vrouw over praten. Ik kies ervoor om me voor alsnog te laten leiden door deze mooie en lieve vrouwen. Ik kan altijd nog aangeven dat ik naar de 'ballenbak' wil. Ze willen allebei maar wat graag helpen met het verschonen van mijn luier. Nienke is nog bezig met het losmaken van mijn broek als Marieke er al aan begint te sjorren. Ik zeg er niks van, want die tikken op mijn luierkont hoeven nu even niet.

Blijkbaar is het verder de beurt aan Marieke om me te verschonen. Dat is wel nieuw, maar ik laat het over me heenkomen. Ik kijk haar aan, terwijl mijn broek inmiddels uit is en zij aan mijn romper begint te prutsen. Ik vind zwangere vrouwen altijd extra mooi. Ik vind dat ze iets extra's uitstralen. Iets wat ik niet kan beschrijven. Ik laat me dan ook maar wat graag door haar een schone luier aandoen. De romper is open en die doet ze aan de kant. Ondertussen heeft Nienke uit mijn rugzak de schone luier en de poetslapjes gepakt. Mijn luier met booster gaat los en ik voel hoe de zwaarte tussen mijn benen minder wordt. Die was blijkbaar toch wel weer heel erg vol. Ze poetst liefdevol mijn kruis schoon en het kost mij moeite om daar niet opgewonden op te reageren. Ik zie geen reactie bij beide vrouwen en er wordt ook geen koud washandje of ijsklontjes of iets anders gepakt, dus ik zal wel voldoende de boel onder controle hebben. Dan gaat de natte luier onder mijn billen vandaan en wordt meteen de schone luier er neergelegd. Ik ben me bewust van het feit dat ik het ga halen en dat ik mezelf echt heb verwend met 50 uur een luier dragen.

Er vloeit een traan uit mijn ooghoek en Nienke streelt mijn wang. Blijkbaar snapt ze wat er aan de hand is, want ze zegt: "Het is je toch maar mooi gelukt." Ik lach naar haar en knik met een grote glimlach. Ondertussen is Marieke bezig met het dichtplakken van de tapes en mijn schone luier zit weer goed om mijn billen. Ze haalt de romper weer richting mijn kruis en knoopt de knoopjes dicht. Dan mag ik gaan staan en helpt ze me ook weer in mijn broek. "Zo", zegt ze, geeft me een knuffel en vervolgt: "je bent weer schoon en het laatste uur is ingegaan. Het gaat je lukken." Ik kijk haar lachend aan.

Nienke vraagt: "Lust je om dat vast te vieren een glaasje wijn ofzo?" Daar zeg ik geen nee tegen en Nienke neemt ook een glaasje wijn. Marieke gaat aan de bitter lemon en er komen lekkere nootjes op tafel. We proosten op de bijzondere ontmoeting en ik geef aan dat ik het fijn zou vinden als we misschien contact kunnen houden. "Dat wilden wij nou ook heel graag", reageert Marieke. We delen onze telefoonnummers en maken meteen een appgroep aan: 'klein is fijn'. We kletsen nog wat over de mooie wandeling en over hoe bijzonder het weekend is geweest. Marieke herhaalt nog eens wat Nienke me eigenlijk gisteren al verteld had. Ze hebben bewondering voor hoe ik bezig ben met mijn gevoelens en emoties achter de behoefte. Ik geef aan dat ik door hen heb geleerd, dat ik misschien wat vaker ruimte moet geven of nemen om mijn behoeftes juist gewoon te bevredigen. Ze geven allebei met een grote lach aan dat zij daar inderdaad heel erg goed in zijn.

Nienke heeft tussendoor nog wat wijn bij ons ingeschonken en Marieke neemt nog wat bitter lemon en de middag gaat vanzelf richting het avondeten. Mijn luier vult zich rustig, maar ik heb niet zo veel gedronken vanmiddag tijdens de wandeling, dus het houdt allemaal makkelijk in mijn luier. We hebben eigenlijk door de gezelligheid niet in de gaten dat het al voorbij 17 uur is. Als ik dat na mijn tweede wijntje op mijn horloge zie staan, zeg ik: "Oh, ik heb zelfs de 51 uur al gehaald." Nienke heeft inmiddels ook naar de klok gekeken en geeft aan dat ze toch maar moeten gaan afronden. Ze willen graag nog met zijn tweeën eten en ze moeten ook hun spullen nog pakken. Rond 20 uur willen ze wegrijden, en er is nog genoeg te doen. We spreken af dat ze nog even gedag komen zeggen, als ze weggaan. Ik pak mijn rugzak en wil ook mijn natte luier van de wandeling oppakken. Ze geven allebei aan dat ik die mag laten liggen. Die gooien zij wel even weg. Ik knuffel ze en ga richting mijn eigen vakantiehuisje. Nu ik de 50 uur heb gehaald en die luier eigenlijk af mag van mezelf, moet het niet meer en wil ik niet dat ie uitgaat. Ik denk wel dat ik vannacht zonder luier wil slapen, maar ik besluit tot het naar bed gaan lekker nog in een luier te blijven. Ik open mijn vakantiehuisje en ga beginnen met koken. Als het eten bijna klaar is en ik bijna aan tafel kan, denk ik: 'misschien is het wel een idee om als afsluiter een extra dik pakket aan te doen...'

 

[luierdromertje]

Weer genoten van een paar mooie hoofdstukken.
Benieuwd hoe het afloopt, en op naar een vervolg?

 

[suprima]

Dat heb je weer mooi geschreven Luier Joch het was weer even een mooi lees genot

 

[LuierJoch]

Ik heb het voorbeeld gekregen dat als je een behoefte hebt en een kans om die te bevredigen, dat je die dan meteen moet pakken. Ik giet dan ook de pasta af, zet de saus op een laag pitje en loop meteen naar de commode. Mijn luier die ik aan heb, is nog niet helemaal vol, maar vol genoeg om hem te verschonen. Ik denk even na over wat ik een dik genoeg pakket vind voor vanavond. Ik besluit een luier te doen met 2 boosters. Dan blijft de kans op lekkage klein, maar is het wel lekker dik. Ik bereid mijn laatste luier voor, leg mijn handdoek weer neer en pak mijn poetslapjes en ga op de commode liggen om het aan te trekken. Eerst weer alles los, dan mijn luier uit en poetsen. Ik begin er al aardig routine in te krijgen, ondanks dat ik toch best geregeld dit weekend niet mijn luier zelf heb hoeven verschonen. Wie had dat gedacht?

Met een dik pakket tussen mijn benen loop ik wijdbeens richting de keuken en zet het eten op tafel. Ik haal ook de salade van gisteravond nog uit de koelkast en ga lekker eten. Ik zit extra hoog en zelfs na meer dan 50 uur kan ik hier nog heel erg van genieten. Ik bedenk me dat het wel zaak is dat ik ook flink moet plassen de komende uren om dit ook lekker nat te krijgen. Een dik pakket nat krijgen, is een flinke uitdaging. Ik vul het grootste glas met water en zet water op voor thee. Ik eet mijn pasta met saus en salade en tussendoor heb ik het waterglas leeg en vul dat weer bij. Na het eten is de thee wel getrokken en ga ik daar meteen mee door. Ik zet de vaat in de vaatwasser en ik moet glimlachen. Daar is dit fantastische weekend eigenlijk mee begonnen.

Ik moet mijn eerste plas en na zoveel water en de wijn van vanmiddag is dat weer een flinke plas. Ik ga er rustig voor staan en laat het in mijn luier lopen. Die warmte tussen mijn benen, het gevoel dat de nattigheid langs mijn billen omhoog kruipt. Zelfs na meer dan 50 uur kan ik hier nog heel erg van genieten. Straks dan ben ik weer thuis en kan dit niet zo makkelijk meer, maar ik zal nooit stoppen met luiers dragen. Dat weet ik nu wel zeker. Om het allemaal goed te kunnen voelen, besluit ik door de kamer te kruipen. Om dat een beetje leuk te doen, pak ik de autootjes er nog maar even bij. Ik kom alleen vandaag niet in het goede gevoel om Teuntje te zijn. Ik leg de autootjes dus maar weer weg en ga maar gewoon op de bank zitten en zet de tv aan.

De bel gaat. Ik ben de tijd een beetje vergeten en ik realiseer me dat de dames nog even gedag komen zeggen. In mijn hele dikke luier waggel ik naar de deur en doe open. De romper kan niet dicht en mijn broek kan er niet overheen, dus ik loop vrij duidelijk zichtbaar in mijn luier. Maar dat hebben ze al meer gezien, dus ik schaam me daar bij hen niet meer voor. Ook dat is een geschenk waar ik de dames zeer dankbaar voor ben. Ze zien het natuurlijk direct en ze knikken allebei goedkeurend naar me. "Je sluit af met een dikke knaller", zegt Nienke met een grote glimlach. "Ja", zeg ik, "dit is de laatste van dit weekend." "Geniet ervan", zegt Marieke, "wij komen afscheid nemen en je bedanken voor het leuke weekend." We knuffelen en ik wens ze een goeie reis naar huis. Verder spreken we af dat we contact houden via de app. "Maar laten we de app wel netjes houden", zeg ik met een glimlach. Daar moeten ze ook om lachen.

"Jullie gaan natuurlijk morgen naar de apotheek, maar ik heb echt nog veel boosters en die kan ik nooit zelf allemaal opmaken in de komende maanden. Daar heb ik nog jaren voor nodig. Willen jullie misschien een half pak mee ofzo?" Marieke kijkt Nienke aan met een blik dat ze dat nu wel ziet zitten. Nienke antwoordt daarom: "Daar hebben we wel interesse in. Dat aanbod nemen we graag aan." Ik pak een vuilniszak en stop de helft van de boosters daarin en geef die aan Marieke. "Volgens mij wil jij ze het liefst", zeg ik plagerig. Ze bloost netjes voor de vorm. We knuffelen nogmaals en ik zeg: "ik loop even niet mee naar buiten om jullie uit te zwaaien", en ik kijk naar mijn eigen luierpakket. Ze snappen het gelukkig en ze vertrekken.

De dames zijn vertrokken en ik ga weer zitten op de bank. Ik ben al meer alleen geweest in dit huisje, maar nu ze vertrokken zijn, voel ik een lichte eenzaamheid over me heen komen. Ik zet de tv maar aan, schenk een volgend glas thee in en laat ook maar weer eens een volgende plas lopen. De warmte brengt me weer terug naar het hier en nu en ik geniet weer volop. De hele avond probeer ik veel te blijven drinken, zodat die luier van voor tot achter doorweekt is. Ondertussen kijk ik wat tv programma's en kies ik later op de avond voor een goeie film. Ik heb wel genoeg gegeten, dus ik laat de chips die ik nog heb verder dicht en na de wijn van vanmiddag, hoef ik vanavond ook niks alcoholisch. Ik hou het bij thee en dat is niet erg, want daar moet ik goed van plassen.

Als het weer rond middernacht is, ben ik moe en wil ik naar bed. Ik constateer dat ik een heel eind gekomen ben. Ik kan bijna niet meer lopen van het gewicht van de luier, maar als ik naar de buitenkant kijk, had ik er nog zeker een paar uur in kunnen zitten. Ik laat het er echter bij. Dit was een mooie laatste luier en ik ben weer een ervaring rijker. Ik had nog niet eerder een luier aan met 2 boosters. Ik besluit de luier in de badkamer uit te doen en nog snel even te douchen voor ik het bed in duik. Geheel schoon en fris stap ik even later het bed in en val snel in slaap voor een rustige nacht. Ik word één keer 's nachts wakker en op dat moment baal ik dat ik geen luier meer aan heb. Ik moet nu mijn warme bed uit om voor het eerst dit weekend te gaan plassen op de wc. Op de terugweg pak ik snel een luier uit het pak. Als ik morgenochtend wakker word, kan ik ook nog even een luier aandoen voor de ochtendplas. Daar zou ik wel tijd voor moeten hebben. Vredig val ik weer in slaap.

 

[LuierJoch]

Ik word deze ochtend wakker van de wekker. Mijn vrouw is vandaag werken nadat de kinderen naar school zijn vertrokken en ik moet er voor zorgen dat ik om 15 uur op het schoolplein sta om de jongens op te halen. De oudste komt later in de middag zelf wel weer thuis. Voor die tijd moeten alle spulletjes wel weer op hun gebruikelijk verstopplek liggen en ik bedenk me dat m'n nieuwe romper daar eigenlijk gewassen terecht moet komen. Ik heb dus nog een drukke dag voor de boeg.

Ik moet wel een beetje plassen, maar nog niet direct. Ik kijk naar de luier op het nachtkastje. Gisteravond zou mijn laatste luier zijn en ik voel me heel goed na dit weekend. Ik voel veel rust in mijn lijf. Het heeft allemaal heel goed uitgepakt, ondanks of misschien wel dankzij de ontmoeting met Nienke en Marieke. Waar ik aan het begin van het weekend echt het gevoel had dat die luier snel om moest, heb ik dat gevoel nu minder. Ik overweeg om gewoon uit bed te stappen en de luier terug in de voorraad te stoppen. Maar dan bedenk ik me dat ik de komende weken natuurlijk niet zomaar een luier aan kan doen. Ik ga weer terug het gezinsleven in, waarin alleen mijn vrouw gedoogd dat ik dit nodig heb. Mijn kinderen weten van niks en dat hou ik graag zo. Als ik dus nog even wil genieten zonder dat het nou heel erg moet, dan is het toch wel handig als ik daar dan nu gewoon van geniet. Ik moet aan Nienke en Marieke denken en aan behoeftes bevredigen als het kan en ik besluit toch maar die luier aan te trekken.

Ik sla het dekbed even aan de kant en schuif de luier onder mijn billen. De plakkers zitten snel goed, ik doe mijn slaapshirt weer naar beneden en ik sla het dekbed ook weer terug. Het kost weinig moeite om mijn ochtendplas meteen te laten lopen en de warmte verspreidt zich weer in mijn kruis. Iedere keer weer verbaas ik mij erover hoe heerlijk dat dat is. Als de warmte weer een beetje weggeëbd is, stap ik maar uit bed. Ik kleed mezelf aan en ga ontbijten. Tijdens het ontbijt stuur ik een berichtje naar Nienke en Marieke met de vraag of het allemaal goed gegaan is bij de verloskundige. Vervolgens ga ik het huisje opruimen, mijn spullen pakken en drink ik nog lekker twee bakken koffie. Dit geeft natuurlijk weer de nodige aandrang. Maar ik heb echt geen tijd en geen zin in een poepluier verschonen, dus die luier moet maar weer uit.

Het weekend heeft me echter creatief gemaakt en ik bedenk me dat ik ook naar het toilet kan en de luier even naar beneden kan doen. Alleen dan voelt die luier zo koud en klam. Daar heb ik geen zin in. Ik pak dus uit de inmiddels gepakte tas een booster en ga naar het toilet. Ik maak twee plakstrips los en laat mijn luier zakken. Na alle toestanden die horen bij een toiletgang schuif ik de booster in mijn toch wel natte luier en plak mijn luier staand tegen de muur weer dicht. Het pakket voelt droog en dik. Op deze manier kan ik wel richting huis.

Ik controleer nog een keer of ik alles netjes heb achtergelaten, sjouw mijn spullen richting de auto, sluit het huisje af en ga de sleutels inleveren bij de balie. Daar verloopt het uitchecken allemaal soepel. Ik toets in de auto mijn huisadres in in de navigatie en rij naar huis. Ik ben rond de lunch thuis, dus ik heb voldoende tijd om alles weer netjes op te ruimen. Het plassen in mijn luier gaat steeds makkelijker, dat is straks wel iets om op te letten als ik weer zonder luier rondloop, maar in de auto lukt het laten lopen van mijn plas tijdens het rijden nu wel. Ik hoop maar dat die booster er voor zorgt dat de boel niet gaat doorlekken, maar het gevoel is goed.

Thuis aangekomen is het gelukkig rustig in de straat en neem ik mijn luiers gauw als eerste mee naar binnen. Ik loop wat heen en weer om mijn andere spullen binnen te zetten. Voor ik ga lunchen ga ik eerst mijn romper wassen. Met wat biotex doe ik een handwasje, spoel mijn romper goed uit en hang hem aan de lijn. Over een uurtje kijk ik wel hoe ik er voor zorg dat ik die droog kan opruimen straks. In mijn tamelijk natte luier ga ik vervolgens eerst lunchen. Dan krijg ik een berichtje terug van Nienke en Marieke dat het bij de verloskundige alles goed was en dat het ook gelukt is bij de apotheek. Over twee dagen hebben zij ook de benodigde luiers in huis. Ik stuur een duimpje terug. Vervolgens zet ik dus maar weer eens thee, smeer een paar boterhammen en al wiebelend in mijn luier eet ik mijn lunch. Ik ruim na de lunch mijn speelgoed weer op achter de schotten op zolder en ik ga kijken bij mijn romper.

Die is best nog wel nat. Die kan ik zo niet opruimen. Ik besluit met de föhn het drogen wat te versnellen. Na best wel lang föhnen ben ik tevreden, en ga ik mijn luiers, boosters en romper op mijn verstopplek opbergen. Ik controleer of alles wat verwijst naar mijn luiers nu netjes is opgeborgen en constateer dat ik over een klein uurtje prima mijn jongens op het schoolplein kan gaan ophalen. Het wordt dus tijd om ook deze natte luier uit te gaan doen en een punt te zetten achter mijn heerlijke weekend. Ik kleed mezelf in de badkamer uit en kijk voor een laatste keer naar mezelf in alleen een drijfnatte dikke luier. Ik lach mezelf toe. Ik heb mezelf goed verwend en ik ben blij met hoe dit weekend is verlopen. Dan doe ik mijn luier uit, ga mezelf wassen en stap even later op de fiets om mijn jongens te gaan halen. Het weekend is nu definitief voorbij.

 

[LuierJoch]

De bedoeling is nog een (dubbele) epiloog te schrijven op dit verhaal en dan is het verhaal klaar.
Een vervolg zie ik niet zitten. Het verhaal is sterk verbonden met mijn eigen gevoelsleven. En dat begrenst mijn fantasie daarin te veel. Ik laat het aan de lezer zelf om daar maar over te fantaseren.

 

[LuierJoch]

EPILOOG DEEL 1

Het zijn ontspannen weken na mijn weekend. Ik voel me energiek, in het werk gaat het allemaal wat makkelijker en ook allerlei klussen in huis kosten me weinig moeite. Ik slaap weer beter en ook samen met mijn vrouw is het heel gezellig. Ik heb af en toe contact met Nienke en Marieke. Ik weet in ieder geval dat ze allebei al wat luiers geprobeerd hebben, maar veel daarvan delen we niet met elkaar. Dat was ook niet per se de afspraak over de appgroep 'klein is fijn'. Toen ik zelf weer na 4 weken een dinsdagochtend tijd vond om weer eens een luier te dragen, heb ik dat natuurlijk ook met hen gedeeld. Ik kreeg in de avond de vraag of ik het fijn gevonden had, maar verder delen we vooral mooie plaatjes uit de natuur.

Met mijn vrouw deel ik af en toe een foto of deel ik berichten die we elkaar sturen. In de eerste week na het weekend heb ik wel het een en ander verteld aan mijn vrouw over het weekend. Het blijft echter voor haar een lastig onderwerp. Ze wil er eigenlijk niet te veel van weten, ze wil mij niet zien in een luier en heeft er in zijn geheel geen interesse in. Maar ze heeft er aan het begin van het weekend wel aan bijgedragen dat ik bij de apotheek een luier aan moest doen en dat vond ze wel spannend en leuk om te doen. Maar meestal loopt het gesprek ronduit moeizaam. Aan het eind van die week durf ik dan eindelijk te vertellen dat Nienke en Marieke mij allebei wel verschoond hebben. "Ze hebben je dus naakt gezien?", vraagt ze me ongelovig. "Ja, dat hoort er dan bij", zeg ik wat genegeerd. "Nou ja, ik heb natuurlijk gezegd, dat je het zelf moet weten waar je grens ligt met die luiers en de dames. Daar moet ik natuurlijk niet van terugkomen. Maar... ik weet niet, hoor...". Ik vind het lastig en zeg nog eens dat ik zielsveel van haar hou. We laten het onderwerp verder weer rusten.

Marieke deelt na vier weken een foto van de echo en dat het heel goed gaat met de groei van hun kindje. "Kijk", zeg ik mijn vrouw en laat de foto zien, "ik had je verteld dat ze zwanger is, toch? Het gaat heel goed." "Oh, wat fijn!", antwoordt ze. Een week later krijg ik al vroeg een bericht van een zonsopkomst aan zee. Ik zie het pas later op de ochtend, want ik kom die zaterdag niet heel vroeg uit mijn bed. We berichten over en weer naar elkaar en ze vertellen dat ze een weekendje naar Vlieland zijn en de wekker heel vroeg gezet hebben voor een nachtwandeling door de natuur, die eindigde bij een zonsopkomst aan het strand. Het plaatje is echt schitterend en ook die laat ik natuurlijk zien aan mijn vrouw. Die is wel een beetje jaloers. Zij zou dat ook wel eens willen doen. Maar ondertussen blijft ook zij liever wat langer liggen op bed, dus wanneer we dat dan zouden moeten gaan doen, is mij een raadsel.

We hebben een gezellige week samen en op vrijdag krijg ik weer een berichtje van Nienke. 'We hebben nieuws', schrijft ze. Ik vraag wat dan precies. Ik krijg weer een foto van dezelfde zonsopkomst, maar dan nu als selfie toegestuurd met het berichtje eronder: 'WE GAAN TROUWEN!' Ik feliciteer ze uitgebreid en het blijkt dat op hun wandeling op Vlieland Marieke bij de zonsopkomst Nienke gevraagd heeft. Ze wilden natuurlijk eerst de beide ouders inlichten en er is nog een goeie vriend, die ze het graag eerst wilden vertellen. Die hadden ze vanmorgen op de koffie, dus nu konden ze het dan eindelijk ook aan mij vertellen. Ik voel me vereerd, dat ik bij de vroege intimi hoor, die het bericht zo snel te horen krijgen. 'Je wordt zeker uitgenodigd voor ons huwelijk! Zonder jou en jouw openheid over je gevoel zou dit misschien wel nooit gebeurd zijn', schrijft Marieke. Ik pink een traantje weg.

's Avonds lig ik samen met mijn vrouw op tijd in bed en liggen we lepeltje lepeltje lekker bij elkaar. Ik vertel haar: "Marieke en Nienke gaan trouwen." Ze vindt het leuk nieuws. "Je hebt wel een bijzondere band met die dames, he?", zegt ze. Het klinkt wat jaloers en ik ben op mijn hoede. "Ja", zeg ik, "ze zijn de eerste mensen na jou, die ik ontmoet heb, waar ik open durfde te zijn over mijn bijzondere behoefte en zij accepteerden het ook eigenlijk direct. Ik ben ze daar heel dankbaar voor. Ben je jaloers?" Ze aarzelt in haar antwoord en zegt dan: "Eigenlijk ben ik niet jaloers, eigenlijk ben ik ze ook dankbaar", en ze draait zich naar mij toe. "Ik heb sinds het weekend dat je weg geweest bent de man terug, waar ik verliefd op ben geworden meer dan 20 jaar geleden. Je bent lief, je hebt energie genoeg, je reageert rustiger naar onze kinderen als er wat is. Je bent weer de Teun die ik heb leren kennen. Ik ben niet blij met die luiers, maar de voordelen wegen misschien wel op tegen de nadelen... begin ik me te beseffen... en dat ik je dat onthouden heb en dat Nienke en Marieke je dat teruggegeven hebben... ik denk dat ik me daar eerder schuldig over voel." Ik zoen haar intens met de tranen in mijn ogen. We liggen samen stil tegen elkaar aan.

"Ik zal nooit iets doen, wat jij niet wilt", zeg ik haar. "Ik doe alles voor je en jij mag alles met mij doen... Wat je maar wil. Ik hou zielsveel van je en dat je dit zegt, betekent heel veel voor mij. En... uuhhh... zij gaan met elkaar trouwen, dus echte concurrentie is het niet", zeg ik met een lach. "Je weet best wat ik bedoel", zegt ze lachend terug, maar de spanning is er wel weer mee weg. "Ik ben zo blij met wat je zegt, vind je het heel erg als ik je nog even ga verwennen?" "Ja, begin maar met..." en ze begint instructies te geven wat ze wil. Ik doe alles nauwgezet en samen naderen we een hoogtepunt. Als we voor het slapen gaan weer even bij elkaar liggen, zegt ze: "Dat vind ik best leuk om te doen..."

Richting de zomervakantie van de kinderen krijg ik een berichtje van Marieke. 'Teun, we hebben er over nagedacht en we willen je eigenlijk een Teuntje-verwen-en-verrassingspakketje thuis sturen. Zou je voor de zekerheid jouw adres nog eens toe willen sturen?' Ik stuur mijn adres terug met de vraag of ze er voor kunnen zorgen dat het pakketje dan niet direct op de bus gaat. De kinderen gaan de eerste week van de zomervakantie een weekje logeren en dan zijn we dus met z'n tweeën thuis. Ik zou het fijn vinden als we dat soort dingen ontvangen zonder de kinderen erbij. Ik krijg een duimpje terug.
In die week ben ik op dinsdag thuis aan het werk en mijn vrouw is een was aan het ophangen op zolder. Het is rond 15 uur als de deurbel gaat. Ik ga opendoen en een bezorger staat aan de deur met iets meer dan een pakketje. Ik neem het pakket aan, zeg "dank je wel" en ga weer naar binnen. Mijn vrouw vraagt van zolder wie dat was. Ik antwoord dat dat een pakketbezorger was en dat ik een pakketje heb ontvangen. "Heb je wat besteld dan?", vraagt ze. Ik zeg dat het een verrassingspakketje van Nienke en Marieke is. "Wacht, ik kom er aan", hoor ik van boven. Als ze de woonkamer instapt en het pakket ziet, zegt ze: "Jemig, da's geen pakketje!"

 

[LuierJoch]

EPILOOG DEEL 2 (slot)

Onder het adres is een envelop geplakt met de tekst 'eerst lezen, dan openmaken'. Ik haal de brief uit de envelop en mijn vrouw zegt: "lees maar voor." Mijn hart klopt in mijn keel. De doos is groot, dus de kans is groot dat daar luiers in zitten en mijn vrouw komt naast me zitten en zegt zomaar 'lees maar voor'. Mijn vrouw ziet het en vraagt: "Wat is er?" "Ik vind het nogal spannend", antwoord ik, "jij weet net zo goed als ik dat er waarschijnlijk luiers in deze doos zitten." Mijn vrouw kijkt me rustig aan en antwoordt: "Ik weet niet hoe het gaat lopen, wat er in de brief staat en waar het op uit gaat komen, maar ik ben zo blij dat ik mijn Teun weer terug heb, dat ik bereid ben om te gaan onderzoeken met jou hoe we hier een vorm in kunnen vinden. Verwacht niet van mij dat ik nu juichend tegen je aan kruip als je een luier aan hebt, maar ik wil ook niet dat het weer terugzakt naar voor jouw weekend. Dus... ik zit hier open naast je. Ik wil je vragen in alles helemaal eerlijk te zijn tegen me. Dan kunnen we daar vandaan kijken hoe het loopt." Ik knik. "En lees nou maar voor", zegt ze.

Ik zucht en begin met voorlezen. "Lieve Teuntje, ze hebben tje tussen haakjes gezet", zeg ik erbij. "Ik schrijf je deze brief, terwijl prinsesje naast me een mooie tekening maakt. Die zullen we ook in het bedankpakket voor je stoppen, want dat is wat dit is. We willen je graag bedanken voor je zorg en openheid. Je kwetsbaarheid in ons weekend heeft ons zeer geraakt. Daarnaast heeft het bij ons een nieuwe dynamiek gegeven in onze relatie doordat we nu ook af en toe luiers dragen, maar vooral doordat we elkaar op een ander niveau hebben leren begrijpen. Onze liefde voor elkaar is versterkt mede door jouw kwetsbaarheid en openheid.
We vinden het leuk om je in deze brief wat hints te geven wat je in het pakket aan zult treffen. Het volgende zit er in dit pakket:
1. Deze zijn over.
2. Prinsesjes favoriet in jouw maat.
3. Beter voor je gebit.
4. Liefde geven vraagt discipline.
5. Er moet er ook wel eens eentje in de was.
6. Stippel mist je."

Mijn vrouw onderbreekt me en vraagt of ik een idee heb wat er dan in zit. Ik antwoord wat ik denk: "Nummer 1 zal een restant zijn van een pak luiers. Nummer 2 weet ik eigenlijk niet. Als ik terug denk aan ons weekend, denk ik dat 3 een speentje zal zijn ofzo. Nummer 4 weet ik ook niet. Uuuhhh, bij 5 heb ik ook zo geen idee. En 6 weet ik wel. Stippel is het pluchen konijn van Marieke. Ik zou het heel leuk vinden als ze me die geven. Ik heb daar in de nacht van zaterdag op zondag mee geslapen. Dat sliep best wel lekker. Licht genegeerd kijk ik mijn vrouw aan. Ze knikt en ik zie aan haar ogen dat ze probeert niet te oordelen, maar dat dat niet eenvoudig voor haar is. Ik geef haar een kus en lees verder.

"Naast deze verrassingen willen we je ook graag uitnodigen aan het eind van de zomer om bij ons je te laten verwennen. Laten we via onze appgroep op zoek gaan naar een datum. De ochtend van onze afspraak verwachten we dat je een luier met booster of een van prinsesjes favorieten aantrekt, voordat je uit je bed stapt. We nodigen je uit vóór de koffie en kletsen we bij. Kijk", zeg ik, "da's grappig. Ze schrijven streepjes op de o en er staat een knipoog bij de koffie." "Waarom is dat?", vraagt mijn vrouw. Ik schrik van mijn eigen naïviteit, als tot me doordringt wat ze er mee bedoelen. Ik begin wat te hakkelen en mijn vrouw zegt: "Ik heb eerlijkheid van je gevraagd, dus voor de draad ermee." Ik knik en antwoord: "Nienke en Marieke weten dat ik normaal gesproken moet poepen na de koffie en ze vragen me er met een luier aan binnen te komen..." Ongelovig vraagt mijn vrouw: "Dus ze willen dat je daar in je luier poept?" "Ja", antwoord ik, "daar komt het op neer en ze willen dat ik daar in een al natte luier binnenkom." "Oké... bijzondere dames", zegt ze met gefronste wenkbrauwen. Ik lees verder.

"Na de koffie zullen we aan je verdere verwendag beginnen en hoeft Teuntje zich nergens meer zorgen over te maken. We hopen je snel te zien om ook op die manier je te kunnen bedanken. Lieve groeten, Nienke en Marieke." Ik kijk mijn vrouw aan. "Ben je van plan op de uitnodiging in te gaan?", vraagt ze. Ik knik. "En ga je dan doen wat ze vragen?", vervolgt ze. Ik heb beloofd eerlijk te zijn, dus ik antwoord: "Nienke krijgt altijd alles zoals zij het hebben wil, dus ja, dat is wel mijn bedoeling." Enigszins verontwaardigd zegt ze: "Dus als Nienke het vraagt, dan doe je dat gewoon?" "Nee", zeg ik snel, "ik heb in het weekend ook wel tegen dingen nee gezegd als ze dat vroeg." "Noem is wat dan?"

Ik vertel haar van het voorval van de prinsessenjurk en dat ik daar nee tegen gezegd heb, omdat we gewoon heel moe waren. Op de vraag of ik de jurk wel aan had gedaan als we niet moe waren geweest, antwoord ik eerlijk dat ik dat niet goed weet, omdat ik er niet voor niks met enige interesse mee in mijn hand stond voor de spiegel. "En nog meer?", vraagt ze. Ik vertel haar van het speentje in de winkel. "Maar toen was je dus Teuntje. Accepteerde ze dan dat je gewoon nee zei?" Ik leg haar uit dat we een codewoord hadden afgesproken, namelijk 'ballenbak' en dat ik dat had gezegd om aan te geven dat ik het in de winkel niet fijn vond. Toen hoefde het dus niet van haar. "Ik heb het gevoel dat je me nog niet alles verteld hebt, is er nog meer?" Ik antwoord dat Nienke me op een gegeven moment een paar stevige tikken op mijn luierkont heeft gegeven. "En dat wilde je niet", zegt mijn vrouw. "Nou", zeg ik, "die vond ik wel goed. Maar ze vroeg daarna of ik het een seksuele handeling vond als ze dat ook op mijn blote billen zou doen. En dat ging me te ver." "Dus als een vrouw jou slaat op je billen, dan hoort dat voor jou bij seks en je wijst het niet meteen af, omdat je dat niet wil?" Ik besef me dat mijn vrouw soms te goed luistert. Maar het is wel zo, dus ik knik ter bevestiging. Mijn vrouw knikt nadenkend en zegt: "zullen we dan nu maar kijken wat er in het pakket zit?"

We openen de doos en het eerste wat we zien is een pak Abena slips M4, waar één luier uit is. Ik pak het eruit en zeg dat dit nummer 1 zal zijn van de lijst. "Ze zullen toch allebei maat L hebben", zeg ik erbij. Vervolgens komen we een roze romper tegen met allerlei paardjes en kleurtjes erop. "Dit zal dan nummer 2 zijn", zeg ik erbij. "Nou", zegt mijn vrouw, "kan het zijn dat je ook een romper mee had op je weekend?" Met rood op mijn gezicht dat er denk ik voorlopig niet meer afgaat, knik ik weer. "Dan denk ik dat dit nummer 5 is. Er moet er wel eens ook eentje in de was en dan heb je dus eigenlijk 2 rompers nodig." Ze heeft denk ik gelijk. Daaronder treffen we Stippel aan, nummer 6, en mijn vrouw vindt het een leuk konijn. Het doet haar denken aan haar favoriete knuffel toen zij klein was. Dan vinden we 2 Rearz prinsessen luiers. Die zijn echt dik. "Dit is wel nummer 2", zegt mijn vrouw. Dan vinden we de tekening van Marieke. Het is best een goeie weergave van haar pop Rosalie en daaronder veel hartjes en de woorden prinsesje Marieke. Het een-na-laatste is een volwassen speen kleur blauw. "Wordt dat echt gemaakt?", vraagt mijn vrouw. "Dat zou je ook kunnen zeggen van die prinsessen-luiers", zeg ik. "Da's waar", zegt ze. Helemaal onderop vinden we een plankje, wat aan de ene kant een handvat is en aan de andere kant de vorm heeft van een hartje. "Dit zou dan nummer 4 moeten zijn", zegt mijn vrouw. "Enig idee wat het is?", vraagt ze met een ondeugende blik in haar ogen. Ik antwoord dat ik dat wel weet. Dat dat bedoeld is om wat stevigere billenkoek te geven. "En sta jij er dan serieus open voor om dit te gaan gebruiken?", vraagt ze. Ik knik. "En wie is dan het lijdend voorwerp, wat jou betreft?" Ik antwoord dat ik open sta voor allebei. "Oké...", zegt ze, "maar vanavond begin ik."

Ik zou nog moeten werken de rest van de middag, maar al snel merk ik dat dat geen enkele zin heeft. Ik kan mijn hoofd er niet meer bij houden. Ik sluit de computer en bedenk dat ik die uren later wel weer inhaal. Ik wil heel vroeg beginnen aan de avond, dus in overleg bestellen we pizza's. In de tussentijd wil mijn vrouw wel mijn geheime spullen zien en zegt ze dat we dat op een andere plek gaan opbergen, maar wel buiten het zicht van de kinderen. Ik pak de vuilniszak met mijn luierspullen. Van het halve pak Abena's kijkt ze niet meer op, maar ze kijkt wel verbaasd naar de boosters. Ook de romper houdt ze even vast en ze vraagt wanneer die in de was geweest is. Ik geef aan dat ik die bij terugkomst van het weekend met een handwasje heb schoon gemaakt. "Da's niet goed genoeg, dat is niet goed voor de stof. Ik was hem wel even goed." Ik weet niet wat ik mee maak en kijk naar mijn vrouw die zegt mijn romper te gaan wassen. Ik zoen haar overal en ze zegt: "bewaar dat maar voor vanavond. Dan heb je het nodig." We komen ook de klysma-set tegen. Ze vraagt me wat dat is. Ik leg uit dat het verkocht wordt in seksshops om anaal schoon te maken, maar dat ik het gebruik om makkelijker in mijn luier te poepen. Ze kijkt even vies, zegt niks, is even stil en vraagt dan: "heb je ook interesse in anale spelletjes?" Hakkelend antwoord ik dat ik dat niet uitsluit, maar dat ik het ook niet goed weet. Ik zeg erbij dat ik onze openheid fijn vind, maar dat het ook wel even wennen is. We zoenen en ruimen de spullen samen met de spulletjes uit het verrassingspakket op een andere meer pakbare plek op.

Na de pizza's komt mijn vrouw op me af, pakt me bij mijn kin en zorgt dat ik haar recht aan kijk. "Vanavond ben je van mij en doe je wat ik zeg en doe ik met jou wat ik wil." Ik slik en knik. Ik raak hier nu al opgewonden van, dus ik wil dit maar wat graag proberen. Boven moet ik me uitkleden en met mijn buik op bed gaan liggen. Ze heeft zelf prachtige rode lingerie aangetrokken en ik vind haar bloedmooi. Ze legt een kussen onder mijn kruis, zodat mijn billen omhoog komen en ze zegt aan een basislaagje te beginnen. Met ons nieuwe plankje bewerkt ze mijn billen tot ze rood zijn. "En nu ga jij heel creatief je best doen om mij te verwennen", zegt ze. Ik doe mijn uiterste best en breng haar naar de zevende hemel. Op zich is ze tevreden, maar ze heeft zin in nog een rondje, dus ik krijg eerst een stimuleringsrondje over mijn billen. Opnieuw moet ik haar gaan verwennen met nog rodere billen en ik mag niet te veel hetzelfde doen als bij de eerste keer. Het lukt me wederom prima om haar naar de zevende hemel te brengen. Ik ken haar lijf heel goed. Ze vindt het heel leuk en gaat aan een tweede stimuleringsrondje beginnen. Na de eerste tikken hou ik het niet meer en roep ik met tranen in mijn ogen: "ballenbak." Ik vraag me af hoe Marieke dit ooit lekker kan vinden. Mijn vrouw zegt: "Ik..." ik krijg een pets, "ben..." weer een pets, "Nienke...", nog een, "niet" en de laatste. De tranen lopen over mijn wangen. Gelukkig stopt ze daarna wel.

Onder het oppervlak van de hevige pijn voel ik echter ook opwinding. Als ze zacht mijn billen begint te strelen, kusjes begint te geven op de pijnlijke delen en er zachtjes overheen blaast, breekt het genot door de pijnlaag heen en dansen de genotsrillingen over mijn rug. Dit is intens lekker en de pijn zakt weg naar de diepte. Samen bereiken we een groot hoogtepunt en liggen we nagenietend in elkaars armen. Ik geef aan dat ik dit best vaker wil, maar dat ik graag wel met haar ook een codewoord afspreek, omdat het ook wel heel pittig was. Daarnaast heb ik de indruk dat ze meer wil gaan uitproberen. Ze zegt: "Ik heb hier wel heel erg van genoten. Ik vind het heerlijk om jouw billen rood te slaan en te zeggen wat je moet doen." We liggen weer stil in elkaars armen. Dan draait ze zich weer naar mij toe en vraagt: "Die Nienke en Marieke, he?" Ik knik. "Die doen ook wel van dit soort dingen, toch?" Ik zeg dat ik niet precies weet wat ze doen, maar dat Marieke nog wel eens vastgebonden zit, als ik het goed heb begrepen en dat zij ook wel met rode billen rondloopt zo af en toe. We liggen weer lekker stil na te genieten. Dan zegt ze: "Zou je morgen willen vragen aan ze of ik mee mag komen op jouw verwendag?" Ik draai me helemaal naar haar toe en kijk haar heel verbaasd aan. "Wat wil je?", vraag ik. "Als je dat niet wil, moet je het zeggen, he." Nee, nee, nee", haast ik te zeggen. "Ik ben alleen zeer verbaasd. Je weet toch nog wel dat ik daar dan in een luier naar toe wil gaan, toch?" "Ja", zegt ze, "maar dat moet dan maar. Ik ben nieuwsgierig naar hen geworden en misschien dat ik ook nog wel wat leuks van ze kan leren voor ons seksleven." "Meen je dat echt? Wil je echt mee en dat je het dan niet erg vindt dat ik dan een luier aan heb en dat ik die gebruik enzo?" "Uuhhh... misschien wel ja", zegt ze, "ik denk het eigenlijk wel. Misschien doe ik hem zelfs wel bij je aan die ochtend... Ik weet het niet..." Ik heb tranen van geluk, we knuffelen verder en ik zeg met veel blijdschap in mijn stem: "Ik zal ze morgen een berichtje sturen". Ik voel me de gelukkigste man ter wereld en in haar armen val ik in slaap.

 

[DL1992]

Wat een goed verhaal zeg! Lezen ging als vanzelf.
Heel herkenbaar en ook mooi om te lezen dat er door de schrijver waarde wordt gehecht aan de eigen relatie en het beheersen van seksualiteit daarbuiten!

 

[dikdekok]

Een heel mooi en bijzonder verhaal. Bedankt.

Dik

 

[luierdromertje]

Mooie hoofdstukken om het verhaal af te sluiten
Maakt nieuwsgierig naar een nieuw verhaal

 

[suprima]

Nou nou Luier Joch dat waren weer vervolgen om van te smullen zo goed zijn ze geschreven

 

[Luiers4real]

Gaaf verhaal