Skiën in luiers

Welk cijfers krijgt mijn verhaaltje?


  • Totaal stemmers
    11

Dl91

Gewaardeerd Lid
Hoofdstuk 1. Een week later


''Ga maar even op de bank liggen meisje en doe je skischoenen alvast uit.'' De woorden, gesproken door een meisje die met 21 jaar feitelijk maar 2 jaar ouder is dan Mara, worden liefelijk doch dwingend uitgesproken.
Mara ervaart een vreemde combinatie van schaamte, nervositeit en lichte opwinding.
Zonder tegenspraak loopt ze langzaam naar de bank en gaat languit liggen. ''Ik ben zo terug'', klinkt het vanaf de deur. Nadat Mara haar skischoenen uit heeft gedaan gaat ze liggen. Mara staart naar het plafond en vraagt zich af hoe ze in deze situatie terecht is gekomen. Had ze überhaupt iets kunnen doen om dit te voorkomen? Of is het een combinatie van keuzes van anderen en ongelukjes waar ze niks aan kan doen?

Mara wilt rechtop gaan zitten, maar op dat moment komt Merlijn terug de kamer in. ''Blijf maar even liggen.'' Mara gehoorzaamd en gaat weer languit op de bank liggen. ''Ik begrijp dat dit niet ideaal is, maar maak je geen zorgen,'' zegt Merlijn met een zachte stem. ''We gaan er samen voor zorgen dat we deze ongelukjes onder controle krijgen. Maar voor nu is dit de beste oplossing.''
Met die woorden begint Merlijn Mara's skibroek open te maken. Mara ziet rood van schaamte en kan geen oogcontact maken met Merlijn. Nadat haar skibroek uit is wordt Mara's luier zichtbaar. Haar luier is gebruikt, nat en vies. Voordat Merlijns handen richting Mara's luier gaan pakt ze natte doekjes, een plastic zak, een schone luier, babypoeder en een object dat Mara niet kan plaatsen. Vervolgens bewegen Merlijns handen richting de luier, ze maakt de vier plakstrips los en vouwt de luier open. Mara, met een kleine traan op haar wang, ruikt de inhoud van haar luier. De geur is aanwezig, maar niet super sterk. Merlijn ruikt het ook, maar ze weet Mara er bijna van te overtuigen dat er helemaal geen geur hangt. Ze doet haar neus niet dicht, maakt geen opmerking erover, ze maakt zelf geen rare bewegingen met haar hoofd zodra de luier open gaat.

Merlijn rolt de luier op, ''Even omhoog met die billen'' zegt ze. Mara gehoorzaamd wederom braaf en tilt haar kontje op, de luier wordt onder haar billen vandaan getrokken, opgerold en in de plastic zak gedaan. Hierna pakt Merlijn de natte doekjes en begint ze Mara schoon te maken. Twee natte doekjes gaan met een, bijna lieflijke, beweging langs Mara's vagina. ''Nu je billen nog even snel meisje, omhoog met die beentjes.'' Mara gooit haar benen in de lucht en voelt al snel een aantal doekjes over haar billen gaan. De poep was vrij hard, er is zodoende niet te veel aan haar kontje blijven plakken. Mara voelt 3 of 4 natte doekjes over haar billen en tussen haar bilspleet doorgaan. De eerste 2 met wat meer kracht, om de restanten van haar ongelukje weg te halen. De laatste 2 bijna kietelend.
Mara, die nog altijd probeert geen oogcontact te maken met Merlijn, ziet dat Merlijn de doekjes weg wilt leggen en maakt aanstalten om haar benen weer te laten zakken. ''Heel even wachten alsjeblieft,'' hoort ze dit meisje van slechts 2 jaar ouder zeggen. Zoals geïnstrueerd houdt Mara haar benen in de lucht.

''Mara, luister'' begint Merlijn. ''Ik weet dat dit moeilijk voor je is. Maar het ziet er toch naar uit dat de luiers voorlopig nodig zullen zijn. Ik heb er geen moeite mee om je te verschonen, maar ik wil liever geen poepluiers meer''. De tranen keren terug in Mara's ogen. ''Ik doe het niet expres,'' zegt ze half huilend. ''Dat weet ik meisje'' zegt Merlijn troostend. ''Alleen het gebeurd wél en ik heb een potentiële oplossing meegenomen.'' Mara weet niet meer wat ze moet zeggen, ze besluit om het gewoon af te wachten. Mara hoort het geluid van een pompje en vraagt zich af wat er gaat gebeuren. Met haar benen in de lucht bereid ze zich voor op wat er komen gaat. Kort hierna voelt Mara een vinger met een wrijvende beweging over haar poepgaatje gaan. Ze wilt protesteren, maar dit durft ze niet. Daarnaast heeft ze op dit punt nog steeds geen idee wat er gaat gebeuren. Merlijn neemt haar tijd en wrijft het goedje liefelijk uit over het Mara's poepgaatje. Het gebeuren kietelt en voelt op zich niet vervelend, maar dit beseft Mara zich pas later. Merlijn haalt haar vinger terug, waarna wederom het geluid van het pompje klinkt. En wederom gaat de vinger richting Mara's sterretje, deze keer maakt ze twee zachte rondjes, waarna haar vinger langzaam in Mara's poepgaatje glijdt. Mara schrikt zich rot, maar durft niet te protesteren.

Hier ligt ze dan, 19 jaar, op een bank met een vuile luier naast haar en de vinger van een potentieel studiegenootje in haar kont. Mara voelt hoe Merlijns vinger een cirkelende beweging maakt in haar poepgaatje. Na ongeveer vijf seconden haalt Merlijn haar vinger uit Mara's kontje. Ze veegt haar vinger af en pakt het onbekende object. ''Let op lieverd, dit kan even pijn doen, maar ik zal het zo rustig mogelijk inbrengen.'' hoort ze Merlijn zeggen. Mara wilt opspringen en weglopen, maar iets houdt haar hier, op de bank met haar kontje in de lucht. Is het angst voor confrontatie? Of vindt een deel van haar dit stiekem spannend? Mara hoort nog een laatste keer het geluid van het pompje. Kort hierop voelt ze een koud, metalen object tegen haar poepgaatje aandrukken. Mara merkt op dat Merlijn het object langzaam roteert en beetje bij beetje verder haar poepgaatje in duwt. Na ongeveer 15 seconden is het object volledig verdwenen in Mara's kontje. ''Je mag je benen even omlaag doen meisje.'' Mara gehoorzaamt en brengt haar benen omlaag.

Inmiddels beseft ze zich dat ze een butplug in heeft. De plug voelt raar, maar niet noodzakelijk oncomfortabel. ''Luister lieverd,'' begint Merlijn. ''Je bent hier nog wel even, we gaan hartstikke leuke tijden hebben hier samen. Ik heb alle begrip voor je situatie, ik weet dat je er niks aan kan doen. Ik zal je luiers verschonen wanneer dat nodig is, maar ik voel weinig voor het verschonen van poepluiers. Aangezien het erop lijkt dat je geen controle hebt over wat er daar beneden allemaal gebeurd is dit een passende oplossing. Tijdens de skiles zal je een butplug inkrijgen onder je luier. Zodat er geen poepluiers meer tussen zullen zitten. Ik denk dat dit voor jou ook prettiger is, zodra je aan de plug gewend bent. Kan je hier mee leven''? Mara beseft zich met moeite wat er zojuist tegen haar gezegd is. Maar ze beseft zich ook dat dit de enige manier is waarop ze aan skiën toe kan komen.''Ik denk het'', antwoord ze zachtjes''. Wat je ouders thuis doen is natuurlijk helemaal aan hen, met of zonder plug in 's nachts. Als ze willen mag je de plug die je nu in hebt thuis ook gebruiken. Misschien dat je na het douchen nog kan proberen te poepen op het toilet. Dat laat ik aan je ouders, maar zodra de skiles begint wil ik dat je luier schoon is, een beetje nat mag uiteraard wel, als je je maar plug in hebt. Als jullie besluiten dat je thuis alleen de luier om hoeft, zonder butplug, dan zal ik aan het begin van de skidag je plug inbrengen. Maar zoals gezegd is het dan niet de bedoeling dat ik 's ochtends een poepluier aantref. Is alles duidelijk lieverd?'' ''Het is duidelijk, bedankt voor je hulp'' luidt de reactie. "Helemaal goed, dan mag je je benen weer omhoog doen zodat ik je luier om kan doen en daarna gaan we lekker de pistes op''.

Mara gooit haar benen weer in de lucht. Merlijn brengt wat babypoeder aan op haar vagina en billen waarna ze de luier onder Mara's kontje schuift. Mara brengt haar benen weer naar beneden, de plakstrips gaan dicht en haar broek gaat weer aan. ''Goedzo meisje, je ziet er helemaal niks van'' zegt Merlijn blij zodra Mara weer overeind staat. Samen lopen ze naar buiten. Mara voelt de butplug in haar poepgaatje en de luier om haar kont bij elke stap. En dan te bedenken dat ze een week geleden bijna van de matrasbeschermer af was, en mama klaar was om te resterende voorraad luiers weg te gooien.

Een week eerder.......

......


Hoofdstuk 2. Een week eerder
 
Laatst bewerkt:

Dl91

Gewaardeerd Lid
Hoofdstuk 2. Een week eerder.


Het is zaterdagochtend en de eerste zonnestralen dringen door de gordijnen van Mara's kamer heen. Beneden is mama druk bezig met de voorbereidinging voor het ontbijt. De radio staat aan, de klanken van Phill Collins' ''You can't hurry love'' klinken door het huis. Mama zingt vrolijk mee. Langzaam maar zeker begint Mara wakker te worden. Ze is begonnen met aftellen voor de ski vakantie. Mara skiet al sinds ze 5 vijf jaar is. Ondertussen is ze, 14 jaar later, een ware meester op de piste. Maar ze wilt nog altijd beter worden. Mama heeft haar aangeraden om een professioneel skileraar te nemen om haar vaardigheden zo nog verder te ontwikkelen. Vol goede moed opent Mara haar ogen, ze spreekt straks af met haar goede vriendinnetje Veerle. Ze gooit de dekens van zich af en springt uit bed. Hierna ontdekt ze tot haar schrik echter dat daar slipje nat is. ''Nee, niet weer. Niet nu!'' denkt Mara bijna hardop. Ze draait zich haastig om om haar bed te inspecteren. De matrasovertrek laat een vrij grote natte plek zien. Tussen de overtrek en het matras ligt in de regel een matrasbeschermer. Deze heeft gelukkig alle plas opgevangen en de matras is ongedeerd.

''Mara, kom je zo ontbijten?'' klinkt het vanuit de gang. Mara schrikt, ze heeft mama helemaal niet naar boven horen komen. ''Wil je verse jus of koffie?'' klinkt de stem luider. Mama is duidelijk onderweg naar Mara's kamer. Mara gooit snel het dekbed terug en doet haar badjas aan. ''Koffie alsjeblieft mama, dankjewel'' luidt haar reactie zodra haar moeder in de deuropening verschijnt. ''Dat is prima lieverd, tot zo.'' zegt haar moeder terwijl ze de trap afloopt en verder meezingt met Phil Collins. Mara weet niet zo goed waarom ze dit probeerde te verbergen voor haar moeder. Het is geen geheim dat Mara soms ongelukjes heeft 's nachts. Het ging al heel lang goed, maanden lang zonder één ongelukje. En nu staat ze hier weer in een natte broek.

Mara denkt aan een manier om het ongelukje voor haar moeder te verbergen. Ze weet wat er gaat gebeuren als ze met een natte broek wakker wordt. Mara denkt terug aan de afspraken die ze met mama heeft gemaakt. Ze heeft een lange en pijnlijke geschiedenis met zindelijk worden. Mara heeft tot haar achtste luiers moeten dragen, dag en nacht. Hierna heeft ze tot haar dertiende met dusdanige regelmaat een nat bed gehad dat ze tot die leeftijd 's nachts een luier moest dragen. Vanaf haar dertiende ging het beter, de ongelukjes werden met het jaar minder en mama vond de luiers niet meer elke avond nodig. De matrasbeschermer is wel altijd onderdeel van het bed ritueel geweest. De afgelopen jaren bleef Mara grotendeels droog. Er zijn echter periodes geweest waarin de ongelukjes terug kwamen. Mama heeft altijd veel begrip voor de situatie gehad, maar is het matras schoonmaken na al die jaren wel zat. De ongelukjes lijken in vlagen te komen. Daarom heeft mama met Mara afgesproken dat ze na een ongelukje de nachten erna toch weer een luier om moet. Hoewel de ongelukjes niet vaak voorkomen zijn ze vrij groot als het wel gebeurd. Mara heeft luierbroekjes geprobeerd, maar deze lekten te vaak. De luiers waren in eerste instantie niet heel anders dan de broekjes, alleen meer gedoe met het omdoen. Maar zodra mama besloot om Mara's luier om te gaan doen kwam er een nieuwe vernedering bij. Hoewel dit haar eigen schuld was baalde Mara er tot haar laatste verschoning van dat mama haar nachtluier om moest doen. Zodra de luierperiode begint moet Mara twee weken droog blijven voor ze weer in een slipje mag slapen. De eerste jaren nadat Mara 's nachts grotendeels zindelijk was mocht ze haar eigen luiers omdoen voor het slapen gaan. Maar de luiers zaten Mara op haar zestiende dusdanig dwars dat ze heeft geprobeerd te foetelen. Ze heeft 's ochtends zelf een schone luier om gedaan toen ze na tien droge nachten een natte luier had bij het opstaan. Ze wou zo graag van de luiers af. Maar mama is erachter gekomen en sindsdien mag Mara haar eigen luier niet meer omdoen. Mama doet haar luier om voor het slapen en controleert de luier elke ochtend. Mara weet niet eens meer waar mama de luiers verstopt heeft. Ze heeft geprobeerd om haar moeder te overtuigen om haar haar eigen luier weer om te laten doen, maar dit wilt mama niet. Het vertrouwen is weg.
Ze was al zo lang droog dat mama had gezegd dat ze de luiers weg zou gooien na de ski vakantie. Deze droom lijkt echter niet uit te komen. Mara denkt terug aan 3 jaar geleden, toen ze probeerde haar natte luier te verstoppen. En aan de gevolgen die dit heeft gehad. Ze weet niet wat er gebeurd als ze dit ongelukje probeert te verbergen en betrapt wordt. Daarbij, hoe zou ze dit überhaupt moeten doen? Mara ogen worden waterig, maar ze besluit om open kaart te spelen. Ook al weet ze dat dit betekend dat ze vanaf vanavond weer een luier omgedaan krijgt van mama.
 

Dl91

Gewaardeerd Lid
Hoofdstuk 3. De bekentenis


''Mara, ontbijt!'' klinkt het nogmaals van beneden. Mara doet snel een schoon slipje aan en loopt met een lang gezicht de trap af. ''Goedemorgen lieverd,'' klinkt de stem van mama als Mara de keuken binnenloopt. ''Lekker geslapen?'' komt er direct achteraan. ''Gaat wel.'' reageert Mara vrij kortaf. Papa is al vroeg vertrokken om naar de sportschool te gaan dus de dames zijn met z'n tweetjes. Mama zet een kopje hete koffie voor haar dochter neer, ''Dat kan je zo te zien wel gebruiken knoterpor'' zegt ze plagerig. Zonder veel woorden begint Mara aan het ontbijt, ze begint haar boterham te smeren. Mara is een gewoontedier. Het ontbijt is dan ook 9 van de 10 keer hetzelfde een boterham met veel boter en aardbeienjam. ''Waar is papa?'' vraagt ze aan haar moeder. ''Die is sporten lieverd, pas maar op met al die boter. Anders kan je straks ook vroeger opstaan op te gaan sporten.'' klinkt het wederom plagerig. Waar Mara's lichaam haar soms in de steek laat als het aankomt op zindelijkheid heeft ze veel geluk gehad met de rest. Met het gezicht van een porseleinen poppetje, het vetpercentage van een model en perfect ronde billen mag ze er zeker wezen. Ze oogt dan ook erg schattig, maar wordt tot haar ergernis soms nog wel 16 jaar geschat. Ondanks de prominente vorm van haar billen en borsten. Mama zegt altijd dat ze op latere leeftijd blij zal zijn als ze jonger wordt geschat, dus ze probeert het positief te zien.
Halverwege haar kopje koffie raapt ze de moed bij elkaar om mama te vertellen over haar ongelukje. ''Uuuhm mama, ik moet je wat vertellen.'' zegt ze met een vrij ernstige stem. ''Ik ben vanochtend weer wakker geworden met een natte broek.'' Het is even stil aan de andere kant van de tafel. Mama staat op van haar stoel en loopt richting haar dochter om haar een knuffel te geven. ''Wat vervelend voor je schat.'' klinkt het liefelijk en troostend. ''Het ging al zo lang goed, ik weet zeker dat dit tijdelijk en van korte duur is.'' Mama meent wat ze zegt. Mara was al maanden droog en er was geen reden om aan te nemen dat dit ongelukje de start was van een lange periode van controleverlies over haar blaas. Maar helaas voor Mara is dat precies wat de toekomst voor haar in petto heeft.

Hoofdstuk 4. Terug in luiers


Na het ontbijt gaat Mara terug naar haar kamer. Hoewel de zon schijnt en de lucht blauw is heeft Mara nergens meer zin in. Ze ploft op de bank en besluit om verder te gaan met het voeden van haar serie verslaving. Zo te zien zijn er nieuwe afleveringen van Better Call Saul op Netflix. Na een aflevering beseft Mara zich dat haar vriendinnetje Veerle langs zou komen. De meiden zouden samen gaan zwemmen en daarna bij Mara thuis een series kijken, praten en slapen. Mara slaapt in een groot tweepersoonsbed. Als er vriendinnen blijven slapen, slapen ze eigenlijk altijd naast elkaar in haar bed. Mara slaapt nooit heel vast als er iemand komt slapen. Niet omdat ze het vervelend vindt om naast iemand te slapen, maar omdat ze altijd bang is dat ze in bed zal plassen. Ze wordt vanzelf vaker wakker als er iemand naast haar slaapt. Haar onderbewustzijn heeft een goede interne klok. Mara maakt hier dankbaar gebruik van om elke keer als ze wakker wordt naar de WC te gaan, ook als ze helemaal niet moet. Ze moet er niet aan denken dat ze in bed plast met een vriendinnetje naast haar. Gelukkig is dit nog nooit gebeurd, hoewel ze wel een keer is wakker geworden met een vochtig slipje. Het zat er niet ver vanaf, maar tot op heden is er niks gebeurd.

Mara weet dat ze vanaf vanavond weer minimaal twee weken in luiers zal moeten slapen, als ze niet elke nacht droog blijft zelfs langer. Natuurlijk wilt ze niet dat mensen erachter komen dat ze soms nog in bed plast en luiers moet dragen. Veerle is haar beste vriendin en weet wel dat Mara tot haar dertiende elke nacht geluierd was. Als kinderen speelden ze al vaak samen. Mara heeft dan ook vaak genoeg in haar luier naast Veerle geslapen. Veerle heeft haar hier nooit mee gepest en ze heeft het geheim ook nooit aan iemand anders verteld. Maar nu is Mara 19, dat is toch anders. Mara heeft Veerle in een dronken bui wel eens verteld dat ze heel af en toe wat urine verliest 's nachts. Maar is niet helemaal eerlijk geweest over wat dit betekend en al helemaal niet over de nachtluiers. Ze appt Veerle dat ze zich niet lekker voelt en helaas niks kan doen vandaag. Veerle appt al snel terug: ''oooh wat vervelend voor je schat, ik wens je veel beterschap. Sowieso tot volgende week!''
Mara schrikt als ze zich herinnerd dat Veerle mee gaat op ski vakantie. Mama, papa, Mara en huisvriendin Veerle gaan gezellig met z'n vieren. Veerle is vroeger vaker mee gegaan maar nu al een paar jaar niet meer. Deze plannen zijn pas een paar weken oud. Het appartement dat geboekt is voor de ski vakantie heeft twee kamers, met twee grote bedden. Papa was dit jaar wat laat met boeken, in het favoriete skigebied van de familie waren niet meer veel appartementen vrij. Maar aangezien Mara en Veerle altijd samen in een bed slapen leek dit een prima optie. Mara en mama hebben de potentiële ongelukjes natuurlijk wel besproken. Maar omdat Mara al maanden geen ongelukjes meer had gehad voorzagen ze geen problemen.

Mara wordt nerveus en krijgt een milde paniekaanval. Mama hoort de trammelant en komt naar boven rennen. ''Lieverd toch wat is er aan de hand?!'' roept ze bezorgd. ''mama.... Veerle gaat mee op ski vakantie.'' begint Mara, half buiten adem. ''We slapen in één bed, ik met mijn luiers, of zonder luiers maar met risico op een nat bed. Nee, ik zal niet in bed plassen! Ik maak mezelf gewoon vijf keer per nacht wakker om naar het otilet te gaan!'' gaat ze verder. ''Alsjeblieft mama, geen luiers op ski vakantie...''
Mara's moeder omhelst haar dochter en wacht tot ze weer een beetje rustig is. ''Lieverd, luister.'' begint ze. ''We slapen in het bed van andere mensen, je kan echt geen ongelukjes krijgen daar. Ik snap dat je dit heel erg vindt, maar ik ben bang dat de luiers toch echt noodzakelijk zijn. Misschien kunnen we een manier verzinnen om het geheim te houden?''
''Hoe dan?!'' reageert Mara bezorgd. We slapen direct naast elkaar, een luier valt nogal op. Zelfs onder een pyjama. En het kraakt en als ik al vrij vroeg in de nacht erin plas dan ruik je het zelfs! Mama alsjeblieft...''
''Ik begrijp je zorgen lieverd, echt waar. Maar jij begrijpt ook dat we geen ongelukjes kunnen hebben in het bed van anderen mensen toch?'' Het is even stil. ''Ja'' klinkt Mara's zachte stem na een tijdje. ''Ik zal eens nadenken over de opties.'' zegt mama troostend. ''Doe jij dat ook maar, we hebben het en snel over.'' met deze woorden geeft mama Mara nog een kus en gaat ze beneden verder met de was.
Nadat de was gedaan is loopt Mara's moeder naar de kast in de bijkeuken. Ze schuift een aantal dozen aan de kant en haalt en tas tevoorschijn. In deze tas zitten Mara's luiers. ze was van plan om deze na de vakantie weg te gooien. Zowel Mara als haar moeder dachten oprecht dat de ongelukjes definitief achter haar lagen. Mara's moeder haalt de luiers eruit en ziet dat er nog maar 4 luiers over zijn. Ze besluit om morgen direct nieuwe te halen. Met deze 4 resterende luier zijn er nog zeker 10 extra nodig. Mama heeft nog geen idee dat haar dochter binnenkort meerdere luiers per dag nodig zal hebben.

De dag gaat verder voorbij, Mara kijkt Netflix, speelt wat spelletjes op haar telefoon, gaat douchen, eet diner. Maar het lijkt allemaal een lange waas. Haar gedachte is maar bij één ding, de luiers om op ski vakantie.
Rond 23:00 hoort Mara dat papa en mama beneden alles uit aan het zetten zijn om naar bed te gaan. Mara slaapt voorlopig nog niet, maar haar ouders gaan nooit te laat naar bed. Papa ligt al vrij snel in bed, Mara beseft zich dat ze vandaag nauwelijks gepraat hebben en volt zich een beetje schuldig. Ze hoort mama afronden op de badkamer, waarna ze mama naar haar slaapkamer hoort lopen. Heel even hoopt Mara dat ze geen luier om krijgt vannacht, dat deze nacht nog een mogelijkheid is om te laten zien dat ze 's nachts wel droog kan blijven. Maar helaas, ze hoort de kamerdeur van haar ouders weer open gaan. De voetstappen van mama komen dichterbij, waarna er op de deur geklopt wordt. Mara wist dat dit moment eraan zat te komen. Ze denkt er al de hele dag aan, maar de klopt maakt het allemaal heel echt. ''Binnen'' zegt Mara met verdriet in haar stem. Mama opent de deur en komt de kamer binnen, in haar hand ziet Mara een luier en een busje talkpoeder. ''Mama, alsjeblieft. Nog één nachtje zonder.'' Mama gaat naast haar op het bed zitten. ''Sorry lieverd, je weet dat deze ongelukjes zelden maar een nacht duren. Ik ben ook al druk bezig met de voorbereidingen voor de vakantie, een nat bed kan ik er nu gewoon niet bij hebben. Mara krijgt tranen in haar ogen. Ze beseft dat verder discussie geen zin heeft en accepteert wat er gaat gebeuren. Nadat ze op haar zestiende heeft geprobeerd om haar ouders voor de gek te houden mag ze haar eigen luiers niet meer omdoen. De afgelopen drie jaar zijn er zodoende best veel periodes geweest waarin haar moeder haar elke nacht voor het slapen gaan haar nachtluier om kwam doen. De vernedering die ze eerst voelde is een stuk minder aanwezig. Haar band met haar moeder is erg goed en mama doet altijd haar best om zo liefelijk mogelijk te zijn. In het begin heeft Mara nog vaak geprotesteerd en geprobeerd een situatie te creëren waarin ze haar eigen luiers weer om mag doen. Nu, drie jaar later, maakt dit gedeelte Mara niet meer zo veel uit. De luier zelf vindt ze veel erger.

Mara gaat languit op bed liggen, zonder er verdere woorden aan vuil te maken. Mama beseft zich dat haar dochter heeft geaccepteerd wat er gaat gebeuren en houdt er ook direct over op en gaat over op de verschoning. In de normale routine heeft Mara haar slipje op dit punt zelf al uit gedaan. Maar het is zo lang geleden dat ze dit vergeten is. Mama's handen pakken de bovenkant van Mara's slipje vast en trekt deze uit over haar benen. Mara probeert vooral naar het platrond te kijken, mama probeert haar dochter voor zo snel en liefelijk mogelijk haar luier om te doen. Nadat Mara onder de navel bloot is hoort ze dat mama de luier open vouwt. Zonder verder communicatie tilt Mara haar kontje op waarna mama de luier snel en behendig onder Mara billen schuift. Hierna hoort Mara het busje met talkpoeder open gaan. Ze voelt hoe een kleine hoeveelheid talkpoeder over haar vagina wordt gestoord, hierna gooit ze haar benen in de lucht om vervolgens ook talkpoeder over haar billen en in haar bilspleet te krijgen. Nadat ze haar dochter gepoederd heeft vouwt mama de luier dicht, waarna de de vier plakstrips dicht plakt. Hierna controleert ze of de luier goed zit en vraagt Mara om bevestiging. ''Zit het niet te oncomfortabel lieverd?'' vraagt ze met een merkbare schuld in haar stem. Mara hoort dat mama er ook moeite mee heeft dat haar dochter dit door moet maken en besluit om troostend te reageren: ''Ja hoor mama, het valt best mee. lekker warm in de winter'' zegt ze met een geforceerde lach. Haar moeder geeft haar een dikke knuffel en een kus. ''Je bent heel dapper lieverd, welterusten.'' ''Welterusten mama, jij ook!''. Mama verlaat de kamer, Mara staat op en loopt naar de spiegel. Daar staat ze dan, 19 jaar met het lichaam van een godin, maar met een luier om. Mara gaat op bed liggen, zet Netflix weer aan en probeert te vergeten dat ze een luier om heeft. Na een laatste aflevering gaat ze slapen. Het gevoel van een luier is haar niet vreemd, toch kan ze maar moeilijk inslapen. De luier propt op tussen haar benen, maar dat is niet het probleem. Het probleem is dat Mara bang is dat ze morgen in een natte luier wakker wordt. Een angst die de volgende ochtend niet ongegrond blijkt te zijn.
 
Laatst bewerkt:

Dl91

Gewaardeerd Lid
Hoofdstuk 5. Een nacht in luiers
Het is 04:15 in de nacht. Mara's eerste nacht in een luier in maanden. In slaap vallen heeft langer geduurd dan gebruikelijk is voor Mara. Doorgaans is ze binnen een kwartiertje in dromenland. Deze nacht verliep anders. Mara kwam niet goed in slaap, de luier zat in de weg, ze maakte zich zorgen over wakker worden in een natte luier, maar bovenal maakte ze zich zorgen over de luiers tijdens ski vakantie. Ze kon geen enkel scenario verzinnen waarin ze dit geheim kon houden voor Veerle. In haar hoofd blijven er maar 2 opties over. Open kaart spelen of zorgen dar Veerle niet mee gaat. Beide verre van ideaal. Na lang draaien en piekeren viel Mara rond 02:00 toch eindelijk in slaap. Nu, bijna 2,5 uur later, ontwaakt ze uit een droom. Een droom die niet onplezierig was, maar waarvan de details snel uit haar geheugen weg sijpelen. In een slaapdronken toestand kijkt Mara op de klok, ze ziet dat ze nog lekker lang heeft om verder te slapen. Zodra ze zich omdraait om verder te slapen beseft Mara zich dat ze moet plassen. Ze gooit de deken van zich af en stapt uit bed om naar de WC te gaan. Pas zodra ze rechtop staat en de eerste stap gezet heeft beseft ze ineens dat ze haar luier om heeft. De regel is dat Mara twee weken lang droog moet blijven 's nachts. En na haar poging tot foetelen controleert mama de luier elke ochtend. Maar wat nou als ze wakker wordt en moet plassen? Dit was een lastige uitdaging voor Mara en haar ouders. Toen Mara nog in luierbroekjes sliep kon ze deze gewoon uitdoen om naar de WC te gaan. Dat kan niet met de luiers. Mara is altijd een vaste slaper geweest, ze wordt niet vaak wakker om naar de WC te gaan. Daarnaast drinkt ze tijdens haar luierperiode zo weinig mogelijk voor het slapen gaan. Dit probleem kwam dus niet heel vaak voor. Maar de nachten dat het wel voorkwam moest Mara haar moeder wakker maken om haar te laten controleren om de luier nog wel echt droog was voor ze ging plassen. Als dit zo was mocht Mara de eerste plakstrips losmaken om haar luier af te doen en naar de WC te gaan. Hierna mocht ze haar luier zelf weer omdoen, met de tweede set plakstrips. Als mama bij de controle in de ochtend zag dat de eerste plakstrips los waren gemaakt zonder dat ze haar dochters luier midden in de nacht had gecontroleerd dan werd er vanuit gegaan dat de luier al nat was en begon de teller opnieuw.

Aangezien er geen nieuwe regels zijn afgesproken gaat Mara ervan uit dat dit nog altijd het geval is. Mara checkt snel zelf haar luier om te zien om ze nog droog is. Ze is blij zodra ze merkt dat de luier nog niet gebruikt is. In alleen haar luier en haar BH loopt ze naar de kamer van haar ouders. Ze maakt haar moeder zachtjes wakker. ''Mama, ik moet plassen.'' fluistert ze terwijl ze haar moeder zachtjes wakker schudt. Mara's moeder ontwaakt uit haar roes. Ze heeft even nodig om te beseffen wat er aan de hand is. ''Oooh ja natuurlijk, kom even dichterbij schat.'' Klinkt het antwoord. Mara doet een stapje dichterbij, haar luier is nu bijna op ooghoogte van mama. Mara's moeder schijnt met haar telefoon op de luier van haar dochter. De gele streept is niet verkleurd, als extra controle legt ze haar hand kort op Mara's luier. ''Heel goed schatje, helemaal droog. Goed dat je wakker bent geworden om te gaan plassen.'' ''Dankjewel mama, ga maar weer lekker slapen.'' luidt de reactie. Met deze woorden draait ze zich om en loopt ze naar de WC. Eenmaal aangekomen maakt Mara de twee linker plakstrips los, waardoor haar luier half los komt. Het is zo een gedoe om die hele luier opnieuw om te doen, daarbij wilt ze de kans op lekken zo klein mogelijk houden. Met de haar halve luier open gaat ze op het toilet zitten en laat ze haar plasje lopen. Dat lucht op, denkt ze. Nadat haar blaas geleegd is maakt ze haar luier weer vast, drinkt ze wat water tegen de dorst. Zodra ze weer in bed ligt heeft ze geen moeite meer met opnieuw in slaap vallen. Ze merkt dat de luier al minder vervelend aanvoelt en valt in een diepe slaap.

De nacht verloopt zonder verdere ontwaking en Mara opent haar ogen pas weer als de zon weer schijnt. Ze wordt wakker door het geluid van haar telefoon. Zodra ze naar haar telefoon grijpt ziet ze dat het een appje van Veerle is. ''Hey lieverd, hopelijk voel je je alweer wat beter. Zullen we straks naar het water samen?'' leest het berichtje. Mara voelt zich schuldig omdat ze heeft gelogen over het ziek zijn. ''Ik voel me weer een stuk beter, gezellig doen we!'' stuurt ze terug. Met Veerle naar het water, hier verheugd ze zich erg op. Met een glimlach springt ze uit bed, ze loopt richting de muur om haar badjas te pakken als ze schikt van het spiegelbeeld. Mara draait zich richting de spiegel om te kijken of ze het goed zag. En ja, Mara ziet dat de gele vochtindicator van haar luier blauw is geworden. Ze voelt direct aan de luier. Deze is lichtelijk opgezwollen, warm en bijna kneedbaar. Ze is nat, nadat ze nog naar de WC was gegaan midden in de nacht. Ze was hier zo blij mee geweest omdat ze dacht dat dit een droge luier zou betekenen.

Teleurgesteld doet Mara haar badjas aan en loopt ze naar beneden voor de luiercontrole. Eenmaal beneden blijkt er niemand thuis, er ligt wel een briefje op haar bord. ''Hoi lieverd, jij zal vast nog wel slapen als wij terug komen, maar we zijn even boodschappen doen. X'' Mara zag er op tegen de controle, maar dit laat blijkbaar nog even op zich wachten. Mara beseft zich wel dat dit betekent dat ze haar luier voorlopig nog even om moet houden. Anders krijgt ze dadelijk weer discussie met mama over de regels. Mara begint aan haar gebruikelijke ontbijt en gaat hierna nog even TV kijken, ze wilt eigenlijk zo snel mogelijk van die natte luier af an douchen. Maar totdat mama de luier gecontroleerd heeft mag ze deze niet af doen. Terwijl, half TV kijkend en half op haar telefoon spelend, op de bank zit beseft Mara zich dat ze behoorlijk moet plassen. Ze heeft geen idee wanneer haar ouders terug zijn, ook kan ze niet zomaar naar de WC. Dit zou betekenen dat er meer plakstrips los moeten, wat mama het idee zou kunnen geven dat ze alsnog heeft geprobeerd te foetelen. Ophouden lijkt de enige optie. De tijd gaat langzaam voorbij, elk moment voelt Mara dat haar blaas geleegd moet worden. Ze probeert zichzelf af te leiden, maar dit heeft maar beperkt zin. Na een tijdje begint het zo erg te worden dat ze besluit om gewoon in haar luier te plassen. De luier is toch al nat, dat beetje extra maakt niet uit. Mara maakt een snelle kosten en baten analyse in haar hoofd. Nat is nat. En mama het idee kunnen geven dat ze foetelt zou waarschijnlijk meer negatieve consequenties hebben dan een (hele) natte luier. Mara besluit dat ze haar plas niet meer op kan houden en dat naar de WC gaan geen optie is. Ze laat haar plas gecontroleerd in de luier lopen. Mara voelt hoe het vocht zich over haar luier verspreid, de luier wordt er snel warmer en dikker op. Na een seconden of 15 is alles eruit. Mara inspecteert haar luier, het was een flinke plas. De luier is behoorlijk opgezwollen en voelt warm en zacht aan. Mara zou hiervan moeten balen, maar in alle eerlijkheid is ze veel te opgelucht dat haar blaas weer leeg is. Er zit nu niks meer op de wachten op haar ouders, haar moeder laten zien dat ze weer nat is, accepteren dat ze ze voorlopig geluierd de nachten in zal gaan en verder gaan met de dag.
 

Dl91

Gewaardeerd Lid
Hoofdstuk 6. The morning after

Kort nadat Mara, ditmaal bewust, in haar nachtluier plast hoort ze haar telefoon weer overgaan. Wederom een appje van Veerle, ''Gezellig, dan ben ik om rond 13:30 bij jou. Deal?'' Mara ziet dat het al 12:15 is, momenteel zit ze nog in een gebruikte luier, BH en badjas op de bank. Ze zal in elk geval nog goed moeten douchen, waar blijven mama en papa toch? ''Zonder tegenbericht is 12;15 prima!'' stuurt ze snel terug. Veerle woont op 5 minuten fietsen van Mara af, ze kan dus vrij ruim bijsturen indien nodig.

Na Een minuut of 10 hoort Mara een auto de oprit oprijden. Het moment waar ze sinds die blik in de spiegel tegenop kijkt is gekomen. De controle van haar luier. Mara's ouders komen binnen. ''Hoi lieverd, goed geslapen?'' vraagt haar vader. ''Ja zeker papa, jij ook?'' Hierop komt haar moeder binnen. ''Hey schat, heeft Veerle jou al te pakken gekregen? Ze appte mij al dat ik moest doorgeven dat je eens op je telefoon moet kijken.'' zegt mama lacherig. ''Jullie generatie met jullie telefoons, je vergroeid er nog eens mee.'' Mara reageert snel: ''ja ik heb haar gesproken, weg aan zo meteen naar het water. Maar ik moet eerst gaan douchen.'' ''Douchen?'' vraagt mama verbaasd. ''Zou je niet beter douchen als je terug komt van het water?'' Het is even stil. Kort hierna klinkt hoort mama de reactie van haar dochter, met een duidelijk stillere stem: ''Nee ik moet nu even douchen, ik heb het vannacht niet droog kunnen houden.''

Mara moeder draait zich om en loopt richting haar dochter. Mara opent haar badjas, waarna haar goed gevulde luier zichtbaar wordt. De gele streep is bijna helemaal blauw geworden en de luier heeft duidelijk veel vocht opgenomen. ''Och lieverd, en dat na het plassen midden in de nacht.'' luidt de reactie van haar moeder. Mama legt haar hand kort op de voorkant van Mara's luier. Ze beseft hiermee pas hoe vol de luier is. ''Heb je nog zo veel gedronken voor het slapen gaan lieverd?'' Mara wilt niet toegeven dat ze zojuist bewust haar luier heeft vol geplast: ''ja ik denk wat te veel inderdaad.'' zegt ze snel terug. ''Wel heel goed dat je direct open kaart met ons speelt schat.'' zegt mama prijzend. ''Het zal vast maar even duren, zoals altijd. Ik weet dat dit rot voor je is, maar we gaan de luiers wel weer terugbrengen als onderdeel van het bed ritueel. In elk geval voor de komende tijd.'' Mara wist dat dit de consequentie zou zijn, maar was hier ondertussen mentaal op voor bereid. ''Hoe passen deze luiers nog lieverd?'' hoort ze haar moeder vragen. ''Ik heb er nog maar drie, dus ik moet nieuwe bestellen. Is deze maat nog goed?'' ''Jawel hoor mama, ze zitten niet oncomfortabel.'' reageert Mara voor ze naar boven loopt om te douchen.

Eenmaal op de badkamer kan de natte luier eindelijk af. Mara trekt de plakstrips los en de luier valt met en plof op de grond. Mara's erogene zone en haar billen zijn nog nat van de plas. Ook komt er een redelijk aanwezig geur van haar luier af. Mara Rolt de natte luier snel dicht en gooit deze in de prullenbak. Hierna zet ze de douche aan en probeert ze lekker te relaxen onder het warme water. De muziek staat aan, de shampoo bubbelt lekker in haar haren en Mara vergeet haar probleempjes. Ze verheugd zich op vanmiddag, gezellig samen met Veerle naar het water. Mara zingt mee met het nieuwste nummer van Alan Walker en beseft zich niet dat ze per ongeluk nog een beetje plast in de douche. Na een sessie van bijna 20 minuten stapt Mara fris en fruitig uit de douche. Terwijl ze zich afdroogt schiet er een gedachte door haar hoofd. Tijdens de lange autorit naar Oostenrijk valt ze geregeld in slaap in de auto. De afgelopen jaren was ze altijd droog geweest deze periode. Maar toen ze 12 droeg Mara nog elke nacht luiers. Mama heeft haar toen ook een luier om gedaan voor de rit richting het appartement, wat in haar beste herinnering geen overbodige luxe was. De luier was behoorlijk nat bij aankomst. Het jaar erna was Mara in de periode voor de ski vakantie droog, net als alle jaren hierna tot op dit punt. Mara vraagt zich bezorgd af of ze dit jaar weer geluierd in de auto zal zitten.

Deze gedachte verdwijnt echter snel zodra ze weer een appje van Veerle krijg. ''Ik vertrek over 5 minuten.'' Mara besluit om haar gedachtes over luiers even van zich af te zetten en zich voor te bereiden op een leuke middag met Veerle. Aan het einde van deze middag zou Veerle niet alleen op de hoogte zijn, Mara zou tevens moeten nadenken over een apart voorstel van haar beste vriendinnetje.


Hoofdstuk 7. Veerle
 
Laatst bewerkt:
Bovenaan