Nog niet klaar Anne en haar moeder

  • Onderwerp starter Onderwerp starter Jeff
  • Startdatum Startdatum

Hoe goed is dit verhaal?

  • 1

    Stemmen: 0 0,0%
  • 2

    Stemmen: 0 0,0%
  • 3

    Stemmen: 0 0,0%
  • 4

    Stemmen: 0 0,0%
  • 5

    Stemmen: 0 0,0%
  • 6

    Stemmen: 0 0,0%
  • 7

    Stemmen: 1 20,0%
  • 8

    Stemmen: 0 0,0%
  • 9

    Stemmen: 2 40,0%
  • 10

    Stemmen: 2 40,0%

  • Totaal stemmers
    5
Beste Jeff het voordeel van een goede verhalenschrijver is........we hangen aan je lippen vol ongeduld voor een nieuwe hoofdstuk van jou magische pen/pc.
Wij als lezer zijn jaloers op jou talent en in onze enthousiasme gaan we soms iets te ver
Bij deze onze welgemeende excuus voor onze ongeduld en enthousiasme dat je weer gaat schrijven.

Hopelijk maak ik met dit berichtje aan jou het een beetje goed.

Ga en blijf vooral schrijven Jeff je maak ons blij.
SUCCES MET HET NIEUWE HOOFDSTUK.

JANEND.
 
Beste papa Rover,

Ik reageer liever niet op dit soort berichten, maar bij deze toch even een kort antwoord: Zoals gisteren aangegeven ben ik weer gestart met schrijven. Een nieuw hoofdstuk schrijf ik niet in een dag, maar daar doe ik over het algemeen wat langer over. Ik kan in mijn vorige bericht nergens teruglezen dat het er gisteren, vandaag of morgen op zou staan. Even geduld a.u.b. Naar dat iemand gelijk over "beloftes" begint. Ik vind het erg leuk om verhalen te schrijven, maar ik was me er niet van bewust dat het bij sommige mensen zo veel losmaakt wanneer ik een nieuw hoofdstuk plaats.

Liefs,

Jeff
Maakt niet uit wanneer het komt al het maar komt haha
 
Hoofdstuk 14


De volgende dag werd Nina opgehaald door haar ex-man. Petra had slecht geslapen. Wat was er gisteren toch aan de hand bij de buren? Ze wist zeker dat het geen illusie was wat ze gezien had. Zowel Anne als een vriendin van haar waren gekleed als baby’s. Maar waarom? En toen ze niet veel later binnen was bij haar buurvrouw, waren ze ineens verdwenen. Daarnaast vertelde Inge er ook niets over. Blijkbaar was wat ze had gezien niet voor haar bestemd geweest. Waarom doe je zoiets in het bijzijn van mijn dochter? Wat zit erachter? De vragen bleven door het hoofd van Petra spoken. Ze begon zich langzaamaan te realiseren dat ze Inge er niet zomaar mee kon confronteren. Ze had namelijk iets gezien, wat ze blijkbaar niet had mogen zien. En als Inge alles zou ontkennen, kwam ze nog geen stap verder. Ze moest iets anders verzinnen, maar wat?


EĆ©n huis verderop zaten Anne en Inge in de woonkamer. Ze praatten over de gebeurtenissen van de afgelopen dagen. Ook de oppasmiddag op hun buurmeisje kwam ter sprake. Inge zei: ā€œIk heb het gevoel dat Petra iets gemerkt of gezien heeft gisteren.ā€
ā€œHoezo denkt je dat, mama? ā€œ zei Anne.
ā€œOmdat ze nogal vreemd deed gisteren toen ze Nina weer kwam ophalen. Ik vertrouw het niet. Ik denk dat het goed is als we voorlopig de babyspulletjes laten voor wat het is. De buitenwereld zal het niet begrijpen. Ik heb er geen behoefte aan om hiermee geconfronteerd te worden.ā€


Op Anne’s gezicht waren duidelijke tekenen van teleurstelling te zien. Deze behandeling van haar moeder was haar de afgelopen dagen enorm goed bevallen. Ze wilde ook liever niets anders meer. Maar ze had al wel gemerkt dat de dingen anders gingen dan de afgelopen dagen. Eerst werd Julia gisteren nadat de buurvrouw vertrokken was omgekleed door haar moeder en naar huis gestuurd. Daarna werd ook Anne omgekleed en kreeg ze haar normale kleren aan. Ze kreeg nota bene niet eens een luier om, maar gewoon haar ondergoed werd bij haar aan gedaan. Nadat ze vanmorgen wakker was geworden, werd ze niet uit bed gehaald door haar moeder, maar vond ze haar uiteindelijk in de keuken aan de keukentafel. Sindsdien waren ze in gesprek met elkaar over de afgelopen dagen en uiteindelijk kreeg ze dus te horen dat het ā€œklein zijnā€ voorlopig van de baan was. ā€œMama, betekent dit dat het nu helemaal voorbij is?ā€
ā€œNatuurlijk niet lieverd. Dat zou ik niet willen, tenzij jij er klaar mee bent?ā€
ā€œNee, zeker niet. Ik vond het heel erg fijn. In het begin vond ik het erg vreemd, maar inmiddels vind ik het heerlijk om jouw kleine meisje te zijn.ā€
ā€œDat is goed om te horen, schatje van me.ā€ We kijken het de komende dagen even aan en als er in die tijd niets geks gebeurt, kunnen we altijd weer een nieuwe start maken.ā€
Ze keken elkaar aan en gaven elkaar een dikke knuffel. Inge streelde met haar beide handen over Anne’s rug en gaf haar uiteindelijk een harde pets op haar billen. ā€œAu,ā€ riep Anne.
ā€œOw, sorry schat.ā€ Ik moet er nog even aan wennen dat er geen dikke luier om die billen van je zit.ā€ Daarop schoten ze beiden keihard in de lach.


Petra had de afgelopen uren op een plan zitten broeden. Ze had bedacht hoe ze de buren het beste kon confronteren met wat ze gezien had. Ze had besloten om het niet aan Inge te vragen, maar aan haar dochter Anne. Ze had het gevoel dat ze bij haar meer kans zou maken om de waarheid boven tafel te krijgen dan bij Inge. Nu moest ze Anne in een positie krijgen dat ze niet samen was met haar moeder. Om dat voor elkaar te krijgen pakte ze haar telefoon en belde Inge.
ā€œMet Inge,ā€ hoorde ze aan de andere kant van de lijn.
ā€œHoi Inge,ā€ met Petra. Ik heb even een vraagje. Zou Anne misschien vanavond even op Nina kunnen passen bij mij thuis. Mijn werk belde of ik vanavond nog even terug wil komen om wat zaken van gisteren verder af te handelen. Het is maar voor een paar uurtjes. Het zou echt heel fijn zijn als het kan. Uiteraard zal ik haar ervoor betalen. Zullen we zeggen 10 euro per uur?ā€
ā€œIk zal het haar even vragen, maar je mag Nina ook bij ons brengen hoor.ā€

Dit bracht Petra even van haar stuk, maar gelukkig herstelde ze zich weer snel. ā€œNina slaapt al rond die tijd. Ik leg haar liever in haar eigen bed. Anne hoeft dan in principe alleen maar aanwezig te zijn, tenzij Nina wakker wordt.ā€
ā€œDuidelijk,ā€ zei Inge. ā€œIk leg je heel even neer, dan haal ik Anne even.

Na een minuutje in de wacht te hebben gestaan, hoorde ze plotseling Anne’s stem aan de andere kant van de lijn. ā€œHoi buuf, ik wil wel even komen oppassen hoor. Geen probleem.ā€
ā€œOw wat fijn Anne. Dankjewel!ā€
ā€œHoe laat moet ik er zijn vanavond?ā€
ā€œDoe maar rond zeven uur. Dan heb ik voldoende tijd om je te laten zien waar al Nina’s spulletjes liggen voordat ik naar mijn werk ga.ā€
ā€œPrima, dan zie ik je vanavond, Petra!ā€ Anne hing op en keek haar moeder aan. ā€œZe heeft mij niets gevraagd over gisteren.ā€
ā€œMij ook niet,ā€ zei Inge. ā€œMisschien loopt het wel met een losse flodder af.ā€ Vind je het niet erg om vanavond op te passen?ā€
ā€œHelemaal niet. Ik krijg betaald voor op de bank zitten. Nina slaapt dan al, ik hoef helemaal niets te doen. Zo makkelijk heb ik nog nooit geld verdiend.ā€ Ze begon te glimlachen.
ā€œHoe laat word je daar verwacht?ā€ vroeg Inge.
ā€œOm zeven uur,ā€ zei Anne.
ā€œOk, dan zorg ik ervoor dat het eten om zes uur op tafel staat.ā€
ā€œPrima,ā€ zei Anne.


De rest van de middag verliep rustig. Zowel Anne als haar moeder deden niet veel. Een beetje tv kijken, e-mails lezen en dat soort dingen. Na het avondeten kleedde Anne zich om en vertrok naar de buurvrouw. Nadat ze aangebeld had, deed Petra open en liet haar binnen.

ā€œFijn dat je op kunt komen passen, Anne,ā€ zei Petra. Ik zal je even laten zien war alles is en dan ga ik naar mijn werk. Ik verwacht binnen twee Ć” drie uurtjes weer terug te zijn.
ā€œGeen probleem,ā€ zei Anne. ā€œIk had toch geen plannen voor vanavond.ā€
ā€œMooi zo,ā€ zei Petra. ā€œWil je even achter me aanlopen naar boven? Dan laat ik je even Nina’s kamer zien en waar je haar spullen kan vinden. Wel zachtjes doen hoor, want Nina slaapt al.ā€

Anne liep zo stil als ze kon achter Petra aan de trap op. Petra opende een kamer aan de linkerkant van de overloop en liep naar binnen. Het was behoorlijk donker boven. Anne liep achter Petra aan de kamer in. Plotseling deed Petra het licht aan in de babykamer. Anne was in de war. Nina lag helemaal niet in haar bed. Ze draaide zich om richting Petra. ā€œWaar is Nina?ā€ vroeg ze aan haar buurvrouw. Als reactie daarop deed Petra de deur van de babykamer dicht, ging voor de dichte deur staan, deed haar armen over elkaar en keek Anne strak aan…………………………………………….
 
Het zal naar verwachting een stuk sneller gaan dan de vorige keer, maar ik kan geen beloftes doen.
[/QUOTE
Snap dat je een hoofdstuk niet even zo uit je mouw schud.
En dat andere zaken voorgaan, maar, een spannende cloe, en dan maanden moeten wachten:eek:
 
Laatst bewerkt:
Ik kijk er al twee jaar naar uit en ben zeker niet teleur gesteld trouwens kun je er mischien meer poep in doen


ales er meer poep in komt haak ik af sorry maar ik heb er echt helemaal niks mee en er zijn veel verhalen die daar op uit draaien

maar de schrijfer/ster moet doen wat hij/zij wil geld voor alle verhalen
 
Back
Bovenaan